نمایش مبدأ برای برساق

[[پرونده:برساق.jpg|300px|thumb|left|]]
<big>'''برساق'''</big>؛ نان و شیرینی سنتی <br>

بُرساق، از نان‌های محلی در برخی از نقاط ایران، مانند لرستان، کرمانشاه، ایلام و همدان است. این نان، یکی از غذاهای اصلی عشایر و چوپانان لر بوده است. در کردستان، به‌عنوان شیرینی و با نام «بژی برساق» تهیه می‌شود و نزد مردم این مناطق، بسیار محبوب است.<ref>[https://zarinbano.com/borsagh-recipe/ «برساق چیست؟»، مجله اینترنتی زرین بانو.]</ref>  
==طرز تهیه برساق==
تهیه برساق، معمولا توسط زنان صورت می‌گیرد و برای این منظور، ابتدا خمیری از آرد گندم، مقداری [[شیر]]، [[زردچوبه]]، زعفران، زیره، رازیانه و شکر تهیه می‌کنند. در برخی از نقاط ایران، از خاک قند به‌جای شکر استفاده می‌کنند. پس از آن، خمیر را به‌شکل لوله‌ای درآورده و به قطعات کوچک (بیضی یا مخروطی‌شکل) برش می‌زنند و در نهایت، در روغن سرخ می‌کنند. برخی از عشایر، از دنبه گوسفند یا کره برای این کار استفاده می‌کنند.<ref>شادابی، فرهنگ مردم لرستان، ۱۳۷۷ش، ص۴۲؛ <br>
ایزدپناه، فرهنگ لری، ۱۳۴۳ش، ص۱۳؛ <br>
عسکری عالم، فرهنگ واژگان (لکی به فارسی)، ۱۳۸4ش، ص۴۱.</ref> 
برای ماندگاری بالای این نوع از نان، خمیر برساق را به مدت طولانی مالش داده (ورز می‌دهند) تا چسبندگی و سختی آن افزایش یابد. برخی نیز، از تخم‌مرغ برای افزایش چسبندگی خمیر استفاده می‌کنند. 
==کاربرد برساق==
برساق، هم نوعی شیرینی و هم نوعی نان محسوب می‌شود که ارزش غذایی نسبتا بالایی دارد. عشایر، در مسافرت‌های طولانی خود، در مسیر کوچ، این نان مقوی را به‌دلیل کم‌حجم بودن، نگهداری در مدت طولانی، نرم و خوش‌مزه بودن، استفاده می‌کنند. در اعیاد و جشن‌های متنوع نیز، این نوع از شیرینی را برای پذیرایی از مهمان تهیه می‌کنند.<br>
==پانویس==
{{پانویس}}
==منابع== 
* ایزدپناه، حمید، فرهنگ لری، تهران، آگاه، ۱۳۴۳ش.
* «برساق چیست؟»، مجله اینترنتی زرین بانو، تاریخ بازدید: 1 اسفند 1400ش.
* شادابی، سعید، فرهنگ مردم لرستان، خرم‌آباد، افلاک، ۱۳۷۷ش.
* عسکری عالم، علیمردان، فرهنگ واژگان (لکی به فارسی)، خرم‌آباد، افلاک، ۱۳۸4ش.