تمکین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Iranbot: حذف رده‌ها

2025-12-31T09:50:10Z

حذف رده‌ها

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۱۰ دی ۱۴۰۴، ساعت ۱۳:۲۰
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	*شهید ثانی، مسالک الافهام، قم، موسسه المعارف الاسلامیه، 1416ق.		*شهید ثانی، مسالک الافهام، قم، موسسه المعارف الاسلامیه، 1416ق.
	*لغتنامه‌ی دهخدا، زیر نظر محمد معین و سید جعفر شهیدی، مؤسسه لغت نامه دهخدا، ۱۳۷۷ش.		*لغتنامه‌ی دهخدا، زیر نظر محمد معین و سید جعفر شهیدی، مؤسسه لغت نامه دهخدا، ۱۳۷۷ش.

	~~[[رده:ویکی‌جنسیت]]~~

حمید فاضل: /* منابع */

2024-06-14T17:47:36Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۲۵ خرداد ۱۴۰۳، ساعت ۲۱:۱۷
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	*شهید ثانی، مسالک الافهام، قم، موسسه المعارف الاسلامیه، 1416ق.		*شهید ثانی، مسالک الافهام، قم، موسسه المعارف الاسلامیه، 1416ق.
	*لغتنامه‌ی دهخدا، زیر نظر محمد معین و سید جعفر شهیدی، مؤسسه لغت نامه دهخدا، ۱۳۷۷ش.		*لغتنامه‌ی دهخدا، زیر نظر محمد معین و سید جعفر شهیدی، مؤسسه لغت نامه دهخدا، ۱۳۷۷ش.
	~~[[رده:مفاهیم و اصطلاحات]]~~
	[[رده:ویکی‌جنسیت]]		[[رده:ویکی‌جنسیت]]
	~~[[رده: اصطلاحات فقهی]]~~

imported>Amirmostafavi: اصلاح لینک های داخلی و رده ها

2023-06-20T06:05:40Z

اصلاح لینک های داخلی و رده ها

imported>Fathi70: /* منابع */

2022-10-18T03:47:41Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۲۶ مهر ۱۴۰۱، ساعت ۰۷:۱۷
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}
	==منابع==		==منابع==
	بستان(نجفی)،حسین، خانواده در اسلام، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه،1390.		*بستان(نجفی)،حسین، خانواده در اسلام، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه،1390.
	هاشمى شاهرودى، محمود فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت عليهم السلام،‏ موسسه دائرة‌المعارف فقه اسلامى بر مذهب اهل بيت عليهم السلام، مركز پژوهش‌هاى فارسى الغدير، قم‏1426 ه. ق.‏		*هاشمى شاهرودى، محمود فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت عليهم السلام،‏ موسسه دائرة‌المعارف فقه اسلامى بر مذهب اهل بيت عليهم السلام، مركز پژوهش‌هاى فارسى الغدير، قم‏1426 ه. ق.‏
	نجفی، محمدحسن، جواهرالکلام، بیروت، دار احیاء التراث العربی. بی‌تا.		*نجفی، محمدحسن، جواهرالکلام، بیروت، دار احیاء التراث العربی. بی‌تا.
	شهید ثانی، مسالک الافهام، قم، موسسه المعارف الاسلامیه، 1416ق.		*شهید ثانی، مسالک الافهام، قم، موسسه المعارف الاسلامیه، 1416ق.
	لغتنامه‌ی دهخدا، زیر نظر محمد معین و سید جعفر شهیدی، مؤسسه لغت نامه دهخدا، ۱۳۷۷ش.		*لغتنامه‌ی دهخدا، زیر نظر محمد معین و سید جعفر شهیدی، مؤسسه لغت نامه دهخدا، ۱۳۷۷ش.
	[[رده:مفاهیم و اصطلاحات]]		[[رده:مفاهیم و اصطلاحات]]
	[[رده:ویکی‌جنسیت]]		[[رده:ویکی‌جنسیت]]
	[[رده: اصطلاحات فقهی]]		[[رده: اصطلاحات فقهی]]

imported>Mjamshidi در ۱۷ مهر ۱۴۰۱، ساعت ۱۸:۲۴

2022-10-09T18:24:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۱۷ مهر ۱۴۰۱، ساعت ۲۱:۵۴
خط ۱:		خط ۱:
	==تعریف ==		==تعریف ==
	[[تمکین]] در لغت قادر و مسلط گردانیدن کسی را بر چیزی است.<ref>لغتنامه‌ی دهخدا، واژه‌ی [[تمکین]].</ref> از عنوان [[تمكين]] در باب نكاح بحث شده و به مناسبت در باب‌هاى طهارت، صلات و تجارت نيز مطرح شده است. [[تمكين زوجه]] به این معناست که زن باید امکان [[بهره‌گیری جنسی]] را برای [[شوهر]]ش بدون هیچ‌گونه محدودیت زمانی یا مکانی فراهم کند.<ref>شهید ثانی، مسالک الافهام،ج8، ص439.</ref>		[[تمکین]] در لغت قادر و مسلط گردانیدن کسی را بر چیزی است.<ref>لغتنامه‌ی دهخدا، واژه‌ی [[تمکین]].</ref> از عنوان [[تمكين]] در باب نكاح بحث شده و به مناسبت در باب‌هاى طهارت، صلات و تجارت نيز مطرح شده است. [[تمكين زوجه]] به این معناست که [[زن]] باید امکان [[بهره‌گیری جنسی]] را برای [[شوهر]]ش بدون هیچ‌گونه محدودیت زمانی یا مکانی فراهم کند.<ref>شهید ثانی، مسالک الافهام،ج8، ص439.</ref>

	==[[تمکین]] در فقه==		==[[تمکین]] در فقه==
	[[تمكين]] از حقوق واجب [[شوهر]] بر زن است و در صورت خوددارى زن از آن بدون عذر، [[نفقه]] او به سبب تحقق نشوز بر [[شوهر]] واجب نخواهد بود.		[[تمكين]] از حقوق واجب [[شوهر]] بر زن است و در صورت خوددارى [[زن]] از آن بدون عذر، [[نفقه]] او به سبب تحقق نشوز بر [[شوهر]] واجب نخواهد بود.
	البتّه در فقه، اين بحث مطرح است كه آيا [[نفقه زوجه]] به صرف عقد دائم بر [[زوج]] واجب مى‌شود يا منوط به [[تمكين]] وى پس از عقد است؟ مشهور، قول دوم است. ه<ref>هاشمى شاهرودى، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت عليهم‌السلام، ج‏2، ص: 634 به نقل از الحدائق الناضرة 25/ 99</ref>		البتّه در فقه، اين بحث مطرح است كه آيا [[نفقه زوجه]] به صرف عقد دائم بر [[زوج]] واجب مى‌شود يا منوط به [[تمكين]] وى پس از عقد است؟ مشهور، قول دوم است. ه<ref>هاشمى شاهرودى، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت عليهم‌السلام، ج‏2، ص: 634 به نقل از الحدائق الناضرة 25/ 99</ref>
	برخى قول اوّل را برگزيده و افزوده‏‌اند تنها با ظهور نشوز، [[نفقه]] از عهده [[شوهر]] ساقط مى‏‌شود؛ بنابراين در فرض عدم تحقق نشوز با عدم [[تمكين]]، تأمين [[نفقه]] بر [[شوهر]] واجب خواهد بود، هرچند- به عللى مانند درخواست نكردن [[شوهر]]- [[تمكين]] حاصل نشده باشد. ه<ref>همان به نقل از فقه الصادق 22/ 324- 327</ref>		برخى قول اوّل را برگزيده و افزوده‏‌اند تنها با ظهور نشوز، [[نفقه]] از عهده [[شوهر]] ساقط مى‏‌شود؛ بنابراين در فرض عدم تحقق نشوز با عدم [[تمكين]]، تأمين [[نفقه]] بر [[شوهر]] واجب خواهد بود، هرچند- به عللى مانند درخواست نكردن [[شوهر]]- [[تمكين]] حاصل نشده باشد. ه<ref>همان به نقل از فقه الصادق 22/ 324- 327</ref>
	~~زن،~~ پس از عقد و پيش از دريافت مهر مى‏‌تواند از [[تمكين]] خوددارى كند، به شرط آنكه مهرش نقد و امتناع، قبل از [[آميزش]] باشد. <ref>همان به نقل از جواهر الكلام 31/ 41</ref>		[[زن]]، پس از عقد و پيش از دريافت مهر مى‏‌تواند از [[تمكين]] خوددارى كند، به شرط آنكه مهرش نقد و امتناع، قبل از [[آميزش]] باشد. <ref>همان به نقل از جواهر الكلام 31/ 41</ref>
	برخى، توانايى [[شوهر]] در پرداخت مهر را نيز بر شرايط ياد شده افزوده و گفته‏‌اند: اگر [[شوهر]] قدرت پرداخت مهر را نداشته باشد، زن حقّ امتناع از [[تمكين]] ندارد. <ref>همان به نقل از كتاب السرائر 2/ 591- 592</ref>		برخى، توانايى [[شوهر]] در پرداخت مهر را نيز بر شرايط ياد شده افزوده و گفته‏‌اند: اگر [[شوهر]] قدرت پرداخت مهر را نداشته باشد، زن حقّ امتناع از [[تمكين]] ندارد. <ref>همان به نقل از كتاب السرائر 2/ 591- 592</ref>
	بر اصل حكم، ادعاى اجماع شده است؛ ليكن برخى آن را نپذيرفته و گفته‏‌اند: هريك از زن و [[شوهر]] مكلّف به وظيفه خويش است؛ زن به [[تمكين]] و مرد به پرداخت مهر و هيچ‏‌كدام بر ديگرى توقّف ندارد و هركدام به وظيفه خود عمل نكند، مرتكب معصيت شده است.<ref>البحراني، الحدائق الناضرة 24/ 460- 462</ref>		بر اصل حكم، ادعاى اجماع شده است؛ ليكن برخى آن را نپذيرفته و گفته‏‌اند: هريك از زن و [[شوهر]] مكلّف به وظيفه خويش است؛ زن به [[تمكين]] و مرد به پرداخت مهر و هيچ‏‌كدام بر ديگرى توقّف ندارد و هركدام به وظيفه خود عمل نكند، مرتكب معصيت شده است.<ref>البحراني، الحدائق الناضرة 24/ 460- 462</ref>
	در ازدواج ~~موقّت،~~ استقرار همه مهر، متوقّف بر [[تمكين]] زن در تمامى مدّت تعيين شده در عقد است. <ref>نجفی، جواهر الكلام 30/ 167</ref>		در [[ازدواج موقّت]]، استقرار همه مهر، متوقّف بر [[تمكين]] [[زن]] در تمامى مدّت تعيين شده در عقد است. <ref>نجفی، جواهر الكلام 30/ 167</ref>
	در موارد حرمت [[آميزش]] آميزش يا حرمت مطلق استمتاع تمكين نيز بر زن حرام است‏.		در موارد حرمت [[آميزش]] [[آميزش]] يا حرمت مطلق استمتاع [[تمكين]] نيز بر [[زن]] حرام است‏.
	<ref>هاشمى شاهرودى، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت عليهم‌السلام، ج‏2، ص: 634</ref>		<ref>هاشمى شاهرودى، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت عليهم‌السلام، ج‏2، ص: 634</ref>
	به هر حال با توجه به ادله و شواهد متقنف در اصل ثبوت این حق برای [[شوهر]]، اختلاف و تردیدی وجود ندارد. در روایات متعدد، [[تمکین جنسی]] زن در زمره‌ی حقوق [[شوهر]] یا واجبات زن به شمار آمده است و به علاوه، در روایت معتبری به این نکته تصریح شده در سنت پیامبر اکرم(ص) اختیار ~~همبستری~~ و [[طلاق]] در دست [[شوهر]] است. بر این اساس فقها خودداری زن از [[تمکین جنسی]] را از مصادیق مسلم نشوز و نافرمانی زن به شمار آورده‌اند. <ref>بستان(نجفی)، خانواده در اسلام، ص82.</ref>		به هر حال با توجه به ادله و شواهد متقنف در اصل ثبوت این حق برای [[شوهر]]، اختلاف و تردیدی وجود ندارد. در روایات متعدد، [[تمکین جنسی]] [[زن]] در زمره‌ی حقوق [[شوهر]] یا واجبات زن به شمار آمده است و به علاوه، در روایت معتبری به این نکته تصریح شده در سنت پیامبر اکرم(ص) اختیار هم‌بستری و [[طلاق]] در دست [[شوهر]] است. بر این اساس فقها خودداری [[زن]] از [[تمکین جنسی]] را از مصادیق مسلم نشوز و نافرمانی زن به شمار آورده‌اند. <ref>بستان(نجفی)، خانواده در اسلام، ص82.</ref>

	==پانویس==		==پانویس==
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	نجفی، محمدحسن، جواهرالکلام، بیروت، دار احیاء التراث العربی. بی‌تا.		نجفی، محمدحسن، جواهرالکلام، بیروت، دار احیاء التراث العربی. بی‌تا.
	شهید ثانی، مسالک الافهام، قم، موسسه المعارف الاسلامیه، 1416ق.		شهید ثانی، مسالک الافهام، قم، موسسه المعارف الاسلامیه، 1416ق.
	لغتنامه‌ی ~~دهخدا،زیر~~ نظر محمد معین و سید جعفر شهیدی، مؤسسه لغت نامه دهخدا، ۱۳۷۷ش.		لغتنامه‌ی دهخدا، زیر نظر محمد معین و سید جعفر شهیدی، مؤسسه لغت نامه دهخدا، ۱۳۷۷ش.
	[[رده:مفاهیم و اصطلاحات]]		[[رده:مفاهیم و اصطلاحات]]
	[[رده:ویکی‌جنسیت]]		[[رده:ویکی‌جنسیت]]
	[[رده: اصطلاحات فقهی]]		[[رده: اصطلاحات فقهی]]

imported>Mjamshidi در ۳ مهر ۱۴۰۱، ساعت ۱۸:۲۲

2022-09-25T18:22:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۳ مهر ۱۴۰۱، ساعت ۲۱:۵۲
خط ۱:		خط ۱:
	==تعریف ==		==تعریف ==
	تمکین در لغت قادر و مسلط گردانیدن کسی را بر چیزی است.<ref>لغتنامه‌ی دهخدا، ~~واژه ی~~ تمکین.</ref> از عنوان تمكين در باب نكاح بحث شده و به مناسبت در باب‌هاى طهارت، صلات و تجارت نيز مطرح شده است. تمكين زوجه به این معناست که زن باید امکان بهره‌گیری جنسی را برای ~~شوهرش~~ بدون هیچ‌گونه محدودیت زمانی یا مکانی فراهم کند.<ref>شهید ثانی، مسالک الافهام،ج8، ص439.</ref>		[[تمکین]] در لغت قادر و مسلط گردانیدن کسی را بر چیزی است.<ref>لغتنامه‌ی دهخدا، واژه‌ی [[تمکین]].</ref> از عنوان [[تمكين]] در باب نكاح بحث شده و به مناسبت در باب‌هاى طهارت، صلات و تجارت نيز مطرح شده است. [[تمكين زوجه]] به این معناست که زن باید امکان [[بهره‌گیری جنسی]] را برای [[شوهر]]ش بدون هیچ‌گونه محدودیت زمانی یا مکانی فراهم کند.<ref>شهید ثانی، مسالک الافهام،ج8، ص439.</ref>

	==تمکین در فقه==		==[[تمکین]] در فقه==
	تمكين از حقوق واجب شوهر بر زن است و در صورت خوددارى زن از آن بدون عذر، نفقه او به سبب تحقق نشوز بر شوهر واجب نخواهد بود.		[[تمكين]] از حقوق واجب [[شوهر]] بر زن است و در صورت خوددارى زن از آن بدون عذر، [[نفقه]] او به سبب تحقق نشوز بر [[شوهر]] واجب نخواهد بود.
	البتّه در فقه، اين بحث مطرح است كه آيا نفقه زوجه به صرف عقد دائم بر زوج واجب مى‌شود يا منوط به تمكين وى پس از عقد است؟ مشهور، قول دوم است. ه<ref>هاشمى شاهرودى، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت عليهم‌السلام، ج‏2، ص: 634 به نقل از الحدائق الناضرة 25/ 99</ref>		البتّه در فقه، اين بحث مطرح است كه آيا [[نفقه زوجه]] به صرف عقد دائم بر [[زوج]] واجب مى‌شود يا منوط به [[تمكين]] وى پس از عقد است؟ مشهور، قول دوم است. ه<ref>هاشمى شاهرودى، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت عليهم‌السلام، ج‏2، ص: 634 به نقل از الحدائق الناضرة 25/ 99</ref>
	برخى قول اوّل را برگزيده و ~~افزوده‏ اند~~ تنها با ظهور نشوز، نفقه از عهده شوهر ساقط مى‏‌شود؛ بنابراين در فرض عدم تحقق نشوز با عدم ~~تمكين،~~ تأمين نفقه بر شوهر واجب خواهد بود، هرچند- به عللى مانند درخواست نكردن شوهر- تمكين حاصل نشده باشد. ه<ref>همان به نقل از فقه الصادق 22/ 324- 327</ref>		برخى قول اوّل را برگزيده و افزوده‏‌اند تنها با ظهور نشوز، [[نفقه]] از عهده [[شوهر]] ساقط مى‏‌شود؛ بنابراين در فرض عدم تحقق نشوز با عدم [[تمكين]]، تأمين [[نفقه]] بر [[شوهر]] واجب خواهد بود، هرچند- به عللى مانند درخواست نكردن [[شوهر]]- [[تمكين]] حاصل نشده باشد. ه<ref>همان به نقل از فقه الصادق 22/ 324- 327</ref>
	زن، پس از عقد و پيش از دريافت مهر مى‏‌تواند از تمكين خوددارى كند، به شرط آنكه مهرش نقد و امتناع، قبل از آميزش باشد. <ref>همان به نقل از جواهر الكلام 31/ 41</ref>		زن، پس از عقد و پيش از دريافت مهر مى‏‌تواند از [[تمكين]] خوددارى كند، به شرط آنكه مهرش نقد و امتناع، قبل از [[آميزش]] باشد. <ref>همان به نقل از جواهر الكلام 31/ 41</ref>
	برخى، توانايى شوهر در پرداخت مهر را نيز بر شرايط ياد شده افزوده و گفته‏‌اند: اگر شوهر قدرت پرداخت مهر را نداشته باشد، زن حقّ امتناع از تمكين ندارد. <ref>همان به نقل از كتاب السرائر 2/ 591- 592</ref>		برخى، توانايى [[شوهر]] در پرداخت مهر را نيز بر شرايط ياد شده افزوده و گفته‏‌اند: اگر [[شوهر]] قدرت پرداخت مهر را نداشته باشد، زن حقّ امتناع از [[تمكين]] ندارد. <ref>همان به نقل از كتاب السرائر 2/ 591- 592</ref>
	بر اصل حكم، ادعاى اجماع شده است؛ ليكن برخى آن را نپذيرفته و گفته‏‌اند: هريك از زن و شوهر مكلّف به وظيفه خويش است؛ زن به تمكين و مرد به پرداخت مهر و هيچ‏‌كدام بر ديگرى توقّف ندارد و هركدام به وظيفه خود عمل نكند، مرتكب معصيت شده است.<ref>البحراني، الحدائق الناضرة 24/ 460- 462</ref>		بر اصل حكم، ادعاى اجماع شده است؛ ليكن برخى آن را نپذيرفته و گفته‏‌اند: هريك از زن و [[شوهر]] مكلّف به وظيفه خويش است؛ زن به [[تمكين]] و مرد به پرداخت مهر و هيچ‏‌كدام بر ديگرى توقّف ندارد و هركدام به وظيفه خود عمل نكند، مرتكب معصيت شده است.<ref>البحراني، الحدائق الناضرة 24/ 460- 462</ref>
	در ازدواج موقّت، استقرار همه مهر، متوقّف بر تمكين زن در تمامى مدّت تعيين شده در عقد است. <ref>نجفی، جواهر الكلام 30/ 167</ref>		در ازدواج موقّت، استقرار همه مهر، متوقّف بر [[تمكين]] زن در تمامى مدّت تعيين شده در عقد است. <ref>نجفی، جواهر الكلام 30/ 167</ref>
	در موارد حرمت آميزش آميزش يا حرمت مطلق استمتاع تمكين نيز بر زن حرام است‏.		در موارد حرمت [[آميزش]] آميزش يا حرمت مطلق استمتاع تمكين نيز بر زن حرام است‏.
	<ref>هاشمى شاهرودى، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت عليهم‌السلام، ج‏2، ص: 634</ref>		<ref>هاشمى شاهرودى، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت عليهم‌السلام، ج‏2، ص: 634</ref>
	به هر حال با توجه به ادله و شواهد متقنف در اصل ثبوت این حق برای ~~شوهر،~~ اختلاف و تردیدی وجود ندارد. در روایات متعدد، تمکین جنسی زن در زمره‌ی حقوق شوهر یا واجبات زن به شمار آمده است و به علاوه، در روایت معتبری به این نکته تصریح شده در سنت پیامبر اکرم(ص) اختیار همبستری و طلاق در دست شوهر است. بر این اساس فقها خودداری زن از تمکین جنسی را از مصادیق مسلم نشوز و نافرمانی زن به شمار آورده‌اند. <ref>بستان(نجفی)، خانواده در اسلام، ص82.</ref>		به هر حال با توجه به ادله و شواهد متقنف در اصل ثبوت این حق برای [[شوهر]]، اختلاف و تردیدی وجود ندارد. در روایات متعدد، [[تمکین جنسی]] زن در زمره‌ی حقوق [[شوهر]] یا واجبات زن به شمار آمده است و به علاوه، در روایت معتبری به این نکته تصریح شده در سنت پیامبر اکرم(ص) اختیار همبستری و [[طلاق]] در دست [[شوهر]] است. بر این اساس فقها خودداری زن از [[تمکین جنسی]] را از مصادیق مسلم نشوز و نافرمانی زن به شمار آورده‌اند. <ref>بستان(نجفی)، خانواده در اسلام، ص82.</ref>

	==پانویس==		==پانویس==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}
	==منابع==		==منابع==
	بستان(نجفی)،حسین، خانواده در ~~اسلام،قم،~~ پژوهشگاه حوزه و دانشگاه،1390.		بستان(نجفی)،حسین، خانواده در اسلام، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه،1390.
	هاشمى شاهرودى، ~~محمودف~~ فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت عليهم السلام،‏ موسسه ~~دائرة المعارف~~ فقه اسلامى بر مذهب اهل بيت عليهم السلام، مركز ~~پژوهشهاى~~ فارسى الغدير، قم‏1426 ه. ق.‏		هاشمى شاهرودى، محمود فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت عليهم السلام،‏ موسسه دائرة‌المعارف فقه اسلامى بر مذهب اهل بيت عليهم السلام، مركز پژوهش‌هاى فارسى الغدير، قم‏1426 ه. ق.‏
	نجفی، محمدحسن، جواهرالکلام، بیروت، دار احیاء التراث العربی. ~~بی تا~~.		نجفی، محمدحسن، جواهرالکلام، بیروت، دار احیاء التراث العربی. بی‌تا.
	شهید ثانی، مسالک ~~الافهام،قم،~~ موسسه المعارف ~~الاسلامیه،1416ق~~.		شهید ثانی، مسالک الافهام، قم، موسسه المعارف الاسلامیه، 1416ق.
	~~لغتنامه ی~~ دهخدا،زیر نظر محمد معین و سید جعفر شهیدی، مؤسسه لغت نامه دهخدا، ۱۳۷۷ش.		لغتنامه‌ی دهخدا،زیر نظر محمد معین و سید جعفر شهیدی، مؤسسه لغت نامه دهخدا، ۱۳۷۷ش.
	[[رده:مفاهیم و اصطلاحات]]		[[رده:مفاهیم و اصطلاحات]]
	[[رده:ویکی‌جنسیت]]		[[رده:ویکی‌جنسیت]]
	[[رده: اصطلاحات فقهی]]		[[رده: اصطلاحات فقهی]]

imported>Mjamshidi: /* تمکین در فقه */

2022-08-16T03:16:24Z

تمکین در فقه

imported>Mjamshidi: /* تعریف */

2022-08-16T03:14:30Z

تعریف

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۲۵ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۰۶:۴۴
خط ۱:		خط ۱:
	==تعریف ==		==تعریف ==
	تمکین در لغت قادر و مسلط گردانیدن کسی را بر چیزی است.<ref>~~لغتنامه ی~~ دهخدا، واژه ی تمکین.</ref> از عنوان تمكين در باب نكاح بحث شده و به مناسبت در ~~بابهاى~~ طهارت، صلات و تجارت نيز مطرح شده است. تمكين زوجه به این ~~معناسست~~ که زن باید امکان ~~بهره گیری~~ جنسی را برای شوهرش بدون ~~هیچگونه~~ محدودیت زمانی یا مکانی فراهم کند.<ref>شهید ثانی، مسالک الافهام،ج8، ص439.</ref>		تمکین در لغت قادر و مسلط گردانیدن کسی را بر چیزی است.<ref>لغتنامه‌ی دهخدا، واژه ی تمکین.</ref> از عنوان تمكين در باب نكاح بحث شده و به مناسبت در باب‌هاى طهارت، صلات و تجارت نيز مطرح شده است. تمكين زوجه به این معناست که زن باید امکان بهره‌گیری جنسی را برای شوهرش بدون هیچ‌گونه محدودیت زمانی یا مکانی فراهم کند.<ref>شهید ثانی، مسالک الافهام،ج8، ص439.</ref>

	==تمکین در فقه==		==تمکین در فقه==
	تمكين از حقوق واجب شوهر بر زن است و در صورت خوددارى زن از آن بدون عذر، نفقه او به سبب تحقق نشوز بر شوهر واجب نخواهد بود.		تمكين از حقوق واجب شوهر بر زن است و در صورت خوددارى زن از آن بدون عذر، نفقه او به سبب تحقق نشوز بر شوهر واجب نخواهد بود.

imported>Arabzadeh: /* منابع */

2022-07-26T05:26:45Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۴ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۰۸:۵۶
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	[[رده:مفاهیم و اصطلاحات]]		[[رده:مفاهیم و اصطلاحات]]
	[[رده:ویکی‌جنسیت]]		[[رده:ویکی‌جنسیت]]
			[[رده: اصطلاحات فقهی]]

imported>Fathi70: /* منابع */

2022-07-04T03:16:20Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۱۳ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۰۶:۴۶
خط ۱:		خط ۱:
	==تعریف ==		==تعریف ==
	تمکین در لغت ~~سلطه~~ و ~~اختيار دادن به ديگرى~~ است. از عنوان تمكين در باب نكاح بحث شده و به مناسبت در بابهاى طهارت، صلات و تجارت نيز مطرح شده است. تمكين زوجه~~: مراد اين است كه~~ زن ~~جهت استمتاع، خود را در اختيار شوهر قرار دهد و استمتاع شوهر از خود~~ را~~- جز در موارد وجود مانع عقلى يا شرعى- محدود به زمان يا مكان و يا كيفيت خاصّى نكند~~. . <ref>~~هاشمى شاهرودى، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت عليهم السلام، ج‏2، ص: 634~~</ref>		تمکین در لغت قادر و مسلط گردانیدن کسی را بر چیزی است.<ref>لغتنامه ی دهخدا، واژه ی تمکین.</ref> از عنوان تمكين در باب نكاح بحث شده و به مناسبت در بابهاى طهارت، صلات و تجارت نيز مطرح شده است. تمكين زوجه به این معناسست که زن باید امکان بهره گیری جنسی را برای شوهرش بدون هیچگونه محدودیت زمانی یا مکانی فراهم کند.<ref>شهید ثانی، مسالک الافهام،ج8، ص439.</ref>
	==تمکین در فقه==		==تمکین در فقه==
	تمكين از حقوق واجب شوهر بر زن است و در صورت خوددارى زن از آن بدون عذر، نفقه او به سبب تحقق نشوز بر شوهر واجب نخواهد بود.		تمكين از حقوق واجب شوهر بر زن است و در صورت خوددارى زن از آن بدون عذر، نفقه او به سبب تحقق نشوز بر شوهر واجب نخواهد بود.
	البتّه در فقه، اين بحث مطرح است كه آيا نفقه زوجه به صرف عقد دائم بر زوج واجب ~~مى‏شود~~ يا منوط به تمكين وى پس از عقد است؟ مشهور، قول دوم است. ه<ref>~~مان~~ به نقل از الحدائق الناضرة 25/ 99</ref>		البتّه در فقه، اين بحث مطرح است كه آيا نفقه زوجه به صرف عقد دائم بر زوج واجب مى ‏شود يا منوط به تمكين وى پس از عقد است؟ مشهور، قول دوم است. ه<ref>هاشمى شاهرودى، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت عليهم السلام، ج‏2، ص: 634 به نقل از الحدائق الناضرة 25/ 99</ref>
	برخى قول اوّل را برگزيده و ~~افزوده‏اند~~ تنها با ظهور نشوز، نفقه از عهده شوهر ساقط ~~مى‏شود؛~~ بنابراين در فرض عدم تحقق نشوز با عدم تمكين، تأمين نفقه بر شوهر واجب خواهد بود، هرچند- به عللى مانند درخواست نكردن شوهر- تمكين حاصل نشده باشد. ه<ref>~~مان~~ به نقل از فقه الصادق 22/ 324- 327</ref>		برخى قول اوّل را برگزيده و افزوده‏ اند تنها با ظهور نشوز، نفقه از عهده شوهر ساقط مى‏ شود؛ بنابراين در فرض عدم تحقق نشوز با عدم تمكين، تأمين نفقه بر شوهر واجب خواهد بود، هرچند- به عللى مانند درخواست نكردن شوهر- تمكين حاصل نشده باشد. ه<ref>همان به نقل از فقه الصادق 22/ 324- 327</ref>
	زن، پس از عقد و پيش از دريافت مهر ~~مى‏تواند~~ از تمكين خوددارى كند، به شرط آنكه مهرش نقد و امتناع، قبل از آميزش باشد. <ref>همان به نقل از جواهر الكلام 31/ 41</ref>		زن، پس از عقد و پيش از دريافت مهر مى‏ تواند از تمكين خوددارى كند، به شرط آنكه مهرش نقد و امتناع، قبل از آميزش باشد. <ref>همان به نقل از جواهر الكلام 31/ 41</ref>
	برخى، توانايى شوهر در پرداخت مهر را نيز بر شرايط ياد شده افزوده و گفته‏ اند: اگر شوهر قدرت پرداخت مهر را نداشته باشد، زن حقّ امتناع از تمكين ندارد. <ref>همان به نقل از كتاب السرائر 2/ 591- 592</ref>		برخى، توانايى شوهر در پرداخت مهر را نيز بر شرايط ياد شده افزوده و گفته‏ اند: اگر شوهر قدرت پرداخت مهر را نداشته باشد، زن حقّ امتناع از تمكين ندارد. <ref>همان به نقل از كتاب السرائر 2/ 591- 592</ref>
	بر اصل حكم، ادعاى اجماع شده است؛ ليكن برخى آن را نپذيرفته و گفته‏ اند: هريك از زن و شوهر مكلّف به وظيفه خويش است؛ زن به تمكين و مرد به پرداخت مهر و هيچ‏كدام بر ديگرى توقّف ندارد و هركدام به وظيفه خود عمل نكند، مرتكب معصيت شده است.<ref>البحراني، الحدائق الناضرة 24/ 460- 462</ref>		بر اصل حكم، ادعاى اجماع شده است؛ ليكن برخى آن را نپذيرفته و گفته‏ اند: هريك از زن و شوهر مكلّف به وظيفه خويش است؛ زن به تمكين و مرد به پرداخت مهر و هيچ‏كدام بر ديگرى توقّف ندارد و هركدام به وظيفه خود عمل نكند، مرتكب معصيت شده است.<ref>البحراني، الحدائق الناضرة 24/ 460- 462</ref>
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	در موارد حرمت آميزش آميزش يا حرمت مطلق استمتاع تمكين نيز بر زن حرام است‏.		در موارد حرمت آميزش آميزش يا حرمت مطلق استمتاع تمكين نيز بر زن حرام است‏.
	<ref>هاشمى شاهرودى، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت عليهم السلام، ج‏2، ص: 634</ref>		<ref>هاشمى شاهرودى، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت عليهم السلام، ج‏2، ص: 634</ref>
			به هر حال با توجه به ادله و شواهد متقنف در اصل ثبوت این حق برای شوهر، اختلاف و تردیدی وجود ندارد. در روایات متعدد، تمکین جنسی زن در زمره ی حقوق شوهر یا واجبات زن به شمار آمده است و به علاوه، در روایت معتبری به این نکته تصریح شده در سنت پیامبر اکرم(ص) اختیار همبستری و طلاق در دست شوهر است. بر این اساس فقها خودداری زن از تمکین جنسی را از مصادیق مسلم نشوز و نافرمانی زن به شمار آورده اند. <ref>بستان(نجفی)، خانواده در اسلام، ص82.</ref>
	==پانویس==		==پانویس==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}
	==منابع==		==منابع==
			بستان(نجفی)،حسین، خانواده در اسلام،قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه،1390.
			هاشمى شاهرودى، محمودف فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت عليهم السلام،‏ موسسه دائرة المعارف فقه اسلامى بر مذهب اهل بيت عليهم السلام، مركز پژوهشهاى فارسى الغدير، قم‏1426 ه. ق.‏
			نجفی، محمدحسن، جواهرالکلام، بیروت، دار احیاء التراث العربی. بی تا.
			شهید ثانی، مسالک الافهام،قم، موسسه المعارف الاسلامیه،1416ق.
			لغتنامه ی دهخدا،زیر نظر محمد معین و سید جعفر شهیدی، مؤسسه لغت نامه دهخدا، ۱۳۷۷ش.
	[[رده:مفاهیم و اصطلاحات]]		[[رده:مفاهیم و اصطلاحات]]
	[[رده:ویکی‌جنسیت]]		[[رده:ویکی‌جنسیت]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۳۰ خرداد ۱۴۰۲، ساعت ۰۹:۳۵
خط ۱:		خط ۱:
	==تعریف ==		==تعریف ==
	[[تمکین]] در لغت قادر و مسلط گردانیدن کسی را بر چیزی است.<ref>لغتنامه‌ی دهخدا، واژه‌ی [[تمکین]].</ref> از عنوان [[تمكين]] در باب نكاح بحث شده و به مناسبت در باب‌هاى طهارت، صلات و تجارت نيز مطرح شده است. [[تمكين زوجه]] به این معناست که [[زن]] باید امکان [[بهره‌گیری جنسی]] را برای ~~[[شوهر]]ش~~ بدون هیچ‌گونه محدودیت زمانی یا مکانی فراهم کند.<ref>شهید ثانی، مسالک الافهام،ج8، ص439.</ref>		[[تمکین]] در لغت قادر و مسلط گردانیدن کسی را بر چیزی است.<ref>لغتنامه‌ی دهخدا، واژه‌ی [[تمکین]].</ref> از عنوان تمكين در باب نكاح بحث شده و به مناسبت در باب‌هاى طهارت، صلات و تجارت نيز مطرح شده است. تمكين زوجه به این معناست که [[زن]] باید امکان بهره‌گیری جنسی را برای شوهرش بدون هیچ‌گونه محدودیت زمانی یا مکانی فراهم کند.<ref>شهید ثانی، مسالک الافهام،ج8، ص439.</ref>

	==[[تمکین]] در فقه==		==[[تمکین]] در فقه==
	[[تمكين]] از حقوق واجب [[شوهر]] بر زن است و در صورت خوددارى [[زن]] از آن بدون عذر، [[نفقه]] او به سبب تحقق نشوز بر [[شوهر]] واجب نخواهد بود.		تمكين از حقوق واجب شوهر بر زن است و در صورت خوددارى [[زن]] از آن بدون عذر، [[نفقه]] او به سبب تحقق نشوز بر شوهر واجب نخواهد بود.
	البتّه در فقه، اين بحث مطرح است كه آيا [[نفقه زوجه]] به صرف عقد دائم بر [[زوج]] واجب مى‌شود يا منوط به [[تمكين]] وى پس از عقد است؟ مشهور، قول دوم است. ه<ref>هاشمى شاهرودى، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت عليهم‌السلام، ج‏2، ص: 634 به نقل از الحدائق الناضرة 25/ 99</ref>		البتّه در فقه، اين بحث مطرح است كه آيا نفقه زوجه به صرف عقد دائم بر زوج واجب مى‌شود يا منوط به تمكين وى پس از عقد است؟ مشهور، قول دوم است. ه<ref>هاشمى شاهرودى، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت عليهم‌السلام، ج‏2، ص: 634 به نقل از الحدائق الناضرة 25/ 99</ref>
	برخى قول اوّل را برگزيده و افزوده‏‌اند تنها با ظهور نشوز، [[نفقه]] از عهده [[شوهر]] ساقط مى‏‌شود؛ بنابراين در فرض عدم تحقق نشوز با عدم ~~[[تمكين]]،~~ تأمين [[نفقه]] بر [[شوهر]] واجب خواهد بود، هرچند- به عللى مانند درخواست نكردن [[شوهر]]- [[تمكين]] حاصل نشده باشد. ه<ref>همان به نقل از فقه الصادق 22/ 324- 327</ref>		برخى قول اوّل را برگزيده و افزوده‏‌اند تنها با ظهور نشوز، [[نفقه]] از عهده شوهر ساقط مى‏‌شود؛ بنابراين در فرض عدم تحقق نشوز با عدم تمكين، تأمين [[نفقه]] بر شوهر واجب خواهد بود، هرچند- به عللى مانند درخواست نكردن شوهر- تمكين حاصل نشده باشد. ه<ref>همان به نقل از فقه الصادق 22/ 324- 327</ref>
	[[زن]]، پس از عقد و پيش از دريافت مهر مى‏‌تواند از [[تمكين]] خوددارى كند، به شرط آنكه مهرش نقد و امتناع، قبل از [[آميزش]] باشد. <ref>همان به نقل از جواهر الكلام 31/ 41</ref>		[[زن]]، پس از عقد و پيش از دريافت مهر مى‏‌تواند از تمكين خوددارى كند، به شرط آنكه مهرش نقد و امتناع، قبل از آميزش باشد. <ref>همان به نقل از جواهر الكلام 31/ 41</ref>
	برخى، توانايى [[شوهر]] در پرداخت مهر را نيز بر شرايط ياد شده افزوده و گفته‏‌اند: اگر [[شوهر]] قدرت پرداخت مهر را نداشته باشد، زن حقّ امتناع از [[تمكين]] ندارد. <ref>همان به نقل از كتاب السرائر 2/ 591- 592</ref>		برخى، توانايى شوهر در پرداخت مهر را نيز بر شرايط ياد شده افزوده و گفته‏‌اند: اگر شوهر قدرت پرداخت مهر را نداشته باشد، زن حقّ امتناع از تمكين ندارد. <ref>همان به نقل از كتاب السرائر 2/ 591- 592</ref>
	بر اصل حكم، ادعاى اجماع شده است؛ ليكن برخى آن را نپذيرفته و گفته‏‌اند: هريك از زن و [[شوهر]] مكلّف به وظيفه خويش است؛ زن به [[تمكين]] و مرد به پرداخت مهر و هيچ‏‌كدام بر ديگرى توقّف ندارد و هركدام به وظيفه خود عمل نكند، مرتكب معصيت شده است.<ref>البحراني، الحدائق الناضرة 24/ 460- 462</ref>		بر اصل حكم، ادعاى اجماع شده است؛ ليكن برخى آن را نپذيرفته و گفته‏‌اند: هريك از زن و شوهر مكلّف به وظيفه خويش است؛ زن به تمكين و مرد به پرداخت مهر و هيچ‏‌كدام بر ديگرى توقّف ندارد و هركدام به وظيفه خود عمل نكند، مرتكب معصيت شده است.<ref>البحراني، الحدائق الناضرة 24/ 460- 462</ref>
	در [[ازدواج موقّت]]، استقرار همه مهر، متوقّف بر [[تمكين]] [[زن]] در تمامى مدّت تعيين شده در عقد است. <ref>نجفی، جواهر الكلام 30/ 167</ref>		در [[ازدواج موقّت]]، استقرار همه مهر، متوقّف بر تمكين [[زن]] در تمامى مدّت تعيين شده در عقد است. <ref>نجفی، جواهر الكلام 30/ 167</ref>
	در موارد حرمت [[آميزش~~]] [[~~آميزش]] يا حرمت مطلق استمتاع [[تمكين]] نيز بر [[زن]] حرام است‏.		در موارد حرمت آميزش آميزش يا حرمت مطلق استمتاع تمكين نيز بر [[زن]] حرام است‏.
	<ref>هاشمى شاهرودى، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت عليهم‌السلام، ج‏2، ص: 634</ref>		<ref>هاشمى شاهرودى، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت عليهم‌السلام، ج‏2، ص: 634</ref>
	به هر حال با توجه به ادله و شواهد متقنف در اصل ثبوت این حق برای ~~[[شوهر]]،~~ اختلاف و تردیدی وجود ندارد. در روایات متعدد، [[تمکین جنسی]] [[زن]] در زمره‌ی حقوق [[شوهر]] یا واجبات زن به شمار آمده است و به علاوه، در روایت معتبری به این نکته تصریح شده در سنت پیامبر اکرم(ص) اختیار هم‌بستری و [[طلاق]] در دست [[شوهر]] است. بر این اساس فقها خودداری [[زن]] از [[تمکین جنسی]] را از مصادیق مسلم نشوز و نافرمانی زن به شمار آورده‌اند. <ref>بستان(نجفی)، خانواده در اسلام، ص82.</ref>		به هر حال با توجه به ادله و شواهد متقنف در اصل ثبوت این حق برای شوهر، اختلاف و تردیدی وجود ندارد. در روایات متعدد، تمکین جنسی [[زن]] در زمره‌ی حقوق شوهر یا واجبات زن به شمار آمده است و به علاوه، در روایت معتبری به این نکته تصریح شده در سنت پیامبر اکرم(ص) اختیار هم‌بستری و [[طلاق]] در دست شوهر است. بر این اساس فقها خودداری [[زن]] از تمکین جنسی را از مصادیق مسلم نشوز و نافرمانی زن به شمار آورده‌اند. <ref>بستان(نجفی)، خانواده در اسلام، ص82.</ref>

	==پانویس==		==پانویس==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۲۵ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۰۶:۴۶
خط ۴:		خط ۴:
	==تمکین در فقه==		==تمکین در فقه==
	تمكين از حقوق واجب شوهر بر زن است و در صورت خوددارى زن از آن بدون عذر، نفقه او به سبب تحقق نشوز بر شوهر واجب نخواهد بود.		تمكين از حقوق واجب شوهر بر زن است و در صورت خوددارى زن از آن بدون عذر، نفقه او به سبب تحقق نشوز بر شوهر واجب نخواهد بود.
	البتّه در فقه، اين بحث مطرح است كه آيا نفقه زوجه به صرف عقد دائم بر زوج واجب ~~مى ‏شود~~ يا منوط به تمكين وى پس از عقد است؟ مشهور، قول دوم است. ه<ref>هاشمى شاهرودى، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت ~~عليهم السلام،~~ ج‏2، ص: 634 به نقل از الحدائق الناضرة 25/ 99</ref>		البتّه در فقه، اين بحث مطرح است كه آيا نفقه زوجه به صرف عقد دائم بر زوج واجب مى‌شود يا منوط به تمكين وى پس از عقد است؟ مشهور، قول دوم است. ه<ref>هاشمى شاهرودى، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت عليهم‌السلام، ج‏2، ص: 634 به نقل از الحدائق الناضرة 25/ 99</ref>
	برخى قول اوّل را برگزيده و افزوده‏ اند تنها با ظهور نشوز، نفقه از عهده شوهر ساقط ~~مى‏ شود؛~~ بنابراين در فرض عدم تحقق نشوز با عدم تمكين، تأمين نفقه بر شوهر واجب خواهد بود، هرچند- به عللى مانند درخواست نكردن شوهر- تمكين حاصل نشده باشد. ه<ref>همان به نقل از فقه الصادق 22/ 324- 327</ref>		برخى قول اوّل را برگزيده و افزوده‏ اند تنها با ظهور نشوز، نفقه از عهده شوهر ساقط مى‏‌شود؛ بنابراين در فرض عدم تحقق نشوز با عدم تمكين، تأمين نفقه بر شوهر واجب خواهد بود، هرچند- به عللى مانند درخواست نكردن شوهر- تمكين حاصل نشده باشد. ه<ref>همان به نقل از فقه الصادق 22/ 324- 327</ref>
	زن، پس از عقد و پيش از دريافت مهر ~~مى‏ تواند~~ از تمكين خوددارى كند، به شرط آنكه مهرش نقد و امتناع، قبل از آميزش باشد. <ref>همان به نقل از جواهر الكلام 31/ 41</ref>		زن، پس از عقد و پيش از دريافت مهر مى‏‌تواند از تمكين خوددارى كند، به شرط آنكه مهرش نقد و امتناع، قبل از آميزش باشد. <ref>همان به نقل از جواهر الكلام 31/ 41</ref>
	برخى، توانايى شوهر در پرداخت مهر را نيز بر شرايط ياد شده افزوده و ~~گفته‏ اند~~: اگر شوهر قدرت پرداخت مهر را نداشته باشد، زن حقّ امتناع از تمكين ندارد. <ref>همان به نقل از كتاب السرائر 2/ 591- 592</ref>		برخى، توانايى شوهر در پرداخت مهر را نيز بر شرايط ياد شده افزوده و گفته‏‌اند: اگر شوهر قدرت پرداخت مهر را نداشته باشد، زن حقّ امتناع از تمكين ندارد. <ref>همان به نقل از كتاب السرائر 2/ 591- 592</ref>
	بر اصل حكم، ادعاى اجماع شده است؛ ليكن برخى آن را نپذيرفته و ~~گفته‏ اند~~: هريك از زن و شوهر مكلّف به وظيفه خويش است؛ زن به تمكين و مرد به پرداخت مهر و ~~هيچ‏كدام~~ بر ديگرى توقّف ندارد و هركدام به وظيفه خود عمل نكند، مرتكب معصيت شده است.<ref>البحراني، الحدائق الناضرة 24/ 460- 462</ref>		بر اصل حكم، ادعاى اجماع شده است؛ ليكن برخى آن را نپذيرفته و گفته‏‌اند: هريك از زن و شوهر مكلّف به وظيفه خويش است؛ زن به تمكين و مرد به پرداخت مهر و هيچ‏‌كدام بر ديگرى توقّف ندارد و هركدام به وظيفه خود عمل نكند، مرتكب معصيت شده است.<ref>البحراني، الحدائق الناضرة 24/ 460- 462</ref>
	در ازدواج موقّت، استقرار همه مهر، متوقّف بر تمكين زن در تمامى مدّت تعيين شده در عقد است. <ref>نجفی، جواهر الكلام 30/ 167</ref>		در ازدواج موقّت، استقرار همه مهر، متوقّف بر تمكين زن در تمامى مدّت تعيين شده در عقد است. <ref>نجفی، جواهر الكلام 30/ 167</ref>
	در موارد حرمت آميزش آميزش يا حرمت مطلق استمتاع تمكين نيز بر زن حرام است‏.		در موارد حرمت آميزش آميزش يا حرمت مطلق استمتاع تمكين نيز بر زن حرام است‏.
	<ref>هاشمى شاهرودى، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت ~~عليهم السلام،~~ ج‏2، ص: 634</ref>		<ref>هاشمى شاهرودى، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت عليهم‌السلام، ج‏2، ص: 634</ref>
	به هر حال با توجه به ادله و شواهد متقنف در اصل ثبوت این حق برای شوهر، اختلاف و تردیدی وجود ندارد. در روایات متعدد، تمکین جنسی زن در ~~زمره ی~~ حقوق شوهر یا واجبات زن به شمار آمده است و به علاوه، در روایت معتبری به این نکته تصریح شده در سنت پیامبر اکرم(ص) اختیار همبستری و طلاق در دست شوهر است. بر این اساس فقها خودداری زن از تمکین جنسی را از مصادیق مسلم نشوز و نافرمانی زن به شمار ~~آورده اند~~. <ref>بستان(نجفی)، خانواده در اسلام، ص82.</ref>		به هر حال با توجه به ادله و شواهد متقنف در اصل ثبوت این حق برای شوهر، اختلاف و تردیدی وجود ندارد. در روایات متعدد، تمکین جنسی زن در زمره‌ی حقوق شوهر یا واجبات زن به شمار آمده است و به علاوه، در روایت معتبری به این نکته تصریح شده در سنت پیامبر اکرم(ص) اختیار همبستری و طلاق در دست شوهر است. بر این اساس فقها خودداری زن از تمکین جنسی را از مصادیق مسلم نشوز و نافرمانی زن به شمار آورده‌اند. <ref>بستان(نجفی)، خانواده در اسلام، ص82.</ref>

	==پانویس==		==پانویس==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}