سفره نذری - تاریخچهٔ نسخه‌ها

حسین صبوری در ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ساعت ۰۶:۵۲

2026-05-21T06:52:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، ساعت ۱۰:۲۲
خط ۳:		خط ۳:
	\| زیرنویس تصویر =سفره حضرت رقیه (س) در قم حرم حضرت معصومه		\| زیرنویس تصویر =سفره حضرت رقیه (س) در قم حرم حضرت معصومه
	\| image_alt =سفره حضرت رقیه (س) در قم حرم حضرت معصومه		\| image_alt =سفره حضرت رقیه (س) در قم حرم حضرت معصومه
	\| فایل پادکست =		\| فایل پادکست =سفره نذری.ogg
	\| حجم فایلپادکست =		\| حجم فایلپادکست =12/2
	\| تاریخ پادکست =		\| تاریخ پادکست =31-2-1405
	\| زیرنویس عنوان =		\| زیرنویس عنوان =

حسین صبوری در ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵، ساعت ۱۴:۳۰

2026-05-19T14:30:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵، ساعت ۱۸:۰۰
خط ۱:		خط ۱:
	~~[[پرونده:~~3542850 358.jpg\|~~جایگزین~~=سفره حضرت رقیه (س) در قم حرم حضرت معصومه\|~~بندانگشتی\|~~سفره حضرت رقیه (س) در حرم حضرت معصومه]]		{{جعبه اطلاعات مفهوم
			\| تصویر =3542850 358.jpg
			\| زیرنویس تصویر =سفره حضرت رقیه (س) در قم حرم حضرت معصومه
			\| image_alt =سفره حضرت رقیه (س) در قم حرم حضرت معصومه
			\| فایل پادکست =
			\| حجم فایلپادکست =
			\| تاریخ پادکست =
			\| زیرنویس عنوان =

			\| عنوان اصلی =
			\| عنوان انگلیسی =
			\| عنوان عربی =
			\| عنوان علمی =
			\| شاخه علمی =
			\| نوع مفهوم =
			\| معنای اصطلاحی =
			\| حوزه کاربرد =
			\| گستره جغرافیایی =
			\| منشأ تاریخی =

			\| نخستین کاربرد =
			\| ریشه واژه =
			\| مرتبط با =
			\| اهمیت =
			\| مبدع =
			\| مروج =
			\| مقدس برای =
			\| مورد احترام =
			\| آثار مرتبط =
			}}
	'''{{درشت\|سفره نذری؛}}''' سفره‌ای برای ادای نذر و برآورده شدن حاجت.		'''{{درشت\|سفره نذری؛}}''' سفره‌ای برای ادای نذر و برآورده شدن حاجت.

حمید فاضل: پالایش متن

2026-05-18T09:42:25Z

پالایش متن

نمایش تغییرات

رضا عسکری در ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۵، ساعت ۱۳:۱۰

2026-05-17T13:10:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۵، ساعت ۱۶:۴۰
خط ۲:		خط ۲:
	'''{{درشت\|سفره نذری؛}}''' سفره‌ای برای ادای نذر و برآورده شدن حاجتی معین.		'''{{درشت\|سفره نذری؛}}''' سفره‌ای برای ادای نذر و برآورده شدن حاجتی معین.

	~~'''~~سفره ~~نذری'''،~~ سنتی کهن در ایران، پیوندی معنوی میان انسان و خدا یا پیشوایان دینی است و با هدف برآورده شدن حاجت خاصی پهن می‌شود. این رسم نه‌تنها میان مسلمانان، بلکه در اقوام زرتشتی و کلیمی نیز رواج داشته و پیشینهٔ آن به دوران پیش از زرتشت بازمی‌گردد. سفره‌های نذری براساس جنسیت، نیت و توان مالی نذرکننده، متفاوت بوده و محتویات مشترک آن‌ها شامل آش، نان و پنیر، حلوا یا کاچی، سبزی و شمع است. برخی سفره‌ها، مانند بی‌بی سه‌شنبه و دختر شاه پریان، در آیین زرتشتی نیز حضور دارند و با قصه‌گویی و نمادهایی چون عدد ۳، رنگ سبز و سفید و آب، مفاهیم ازدواج، رفاه و برکت را بازنمایی می‌کنند. امروزه، باور به تفکیک جنسیتی و نیت‌های مشخص سفره‌ها، کمتر شده و همه به این سنت به‌عنوان نماد برکت و ارادت نگاه می‌کنند. سفره نذری، پلی میان تاریخ، فرهنگ و معنویت ایرانی است که همچنان در مناسبت‌ها و زندگی مردم جاری است.		سفره نذری، سنتی کهن در ایران، پیوندی معنوی میان انسان و خدا یا پیشوایان دینی است و با هدف برآورده شدن حاجت خاصی پهن می‌شود. این رسم نه‌تنها میان مسلمانان، بلکه در اقوام زرتشتی و کلیمی نیز رواج داشته و پیشینهٔ آن به دوران پیش از زرتشت بازمی‌گردد. سفره‌های نذری براساس جنسیت، نیت و توان مالی نذرکننده، متفاوت بوده و محتویات مشترک آن‌ها شامل آش، نان و پنیر، حلوا یا کاچی، سبزی و شمع است. برخی سفره‌ها، مانند بی‌بی سه‌شنبه و دختر شاه پریان، در آیین زرتشتی نیز حضور دارند و با قصه‌گویی و نمادهایی چون عدد ۳، رنگ سبز و سفید و آب، مفاهیم ازدواج، رفاه و برکت را بازنمایی می‌کنند. امروزه، باور به تفکیک جنسیتی و نیت‌های مشخص سفره‌ها، کمتر شده و همه به این سنت به‌عنوان نماد برکت و ارادت نگاه می‌کنند. سفره نذری، پلی میان تاریخ، فرهنگ و معنویت ایرانی است که همچنان در مناسبت‌ها و زندگی مردم جاری است.

	== واژه‌شناسی ==		== واژه‌شناسی ==

رضا عسکری در ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۵، ساعت ۱۲:۴۰

2026-05-17T12:40:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۵، ساعت ۱۶:۱۰
خط ۲:		خط ۲:
	'''{{درشت\|سفره نذری؛}}''' سفره‌ای برای ادای نذر و برآورده شدن حاجتی معین.		'''{{درشت\|سفره نذری؛}}''' سفره‌ای برای ادای نذر و برآورده شدن حاجتی معین.

	'''سفره نذری'''، سنتی کهن در ایران، پیوندی معنوی میان انسان و خدا یا پیشوایان دینی است و با هدف برآورده شدن حاجت خاصی پهن می‌شود. این رسم نه‌تنها میان مسلمانان، بلکه در اقوام ~~زردشتی~~ و کلیمی نیز رواج داشته و پیشینهٔ آن به دوران پیش از ~~زردشت~~ بازمی‌گردد. سفره‌های نذری براساس جنسیت، نیت و توان مالی نذرکننده، متفاوت بوده و محتویات مشترک آن‌ها شامل آش، نان و پنیر، حلوا یا کاچی، سبزی و شمع است. برخی سفره‌ها، مانند بی‌بی سه‌شنبه و دختر شاه پریان، در آیین ~~زردشتی~~ نیز حضور دارند و با قصه‌گویی و نمادهایی چون عدد ۳، رنگ سبز و ~~سفید،~~ و آب، مفاهیم ازدواج، رفاه و برکت را بازنمایی می‌کنند. امروزه، باور به تفکیک جنسیتی و نیت‌های مشخص سفره‌ها، کمتر شده و همه به این سنت به‌عنوان نماد برکت و ارادت نگاه می‌کنند. سفره نذری، پلی میان تاریخ، فرهنگ و معنویت ایرانی است که همچنان در مناسبت‌ها و زندگی مردم جاری است.		'''سفره نذری'''، سنتی کهن در ایران، پیوندی معنوی میان انسان و خدا یا پیشوایان دینی است و با هدف برآورده شدن حاجت خاصی پهن می‌شود. این رسم نه‌تنها میان مسلمانان، بلکه در اقوام زرتشتی و کلیمی نیز رواج داشته و پیشینهٔ آن به دوران پیش از زرتشت بازمی‌گردد. سفره‌های نذری براساس جنسیت، نیت و توان مالی نذرکننده، متفاوت بوده و محتویات مشترک آن‌ها شامل آش، نان و پنیر، حلوا یا کاچی، سبزی و شمع است. برخی سفره‌ها، مانند بی‌بی سه‌شنبه و دختر شاه پریان، در آیین زرتشتی نیز حضور دارند و با قصه‌گویی و نمادهایی چون عدد ۳، رنگ سبز و سفید و آب، مفاهیم ازدواج، رفاه و برکت را بازنمایی می‌کنند. امروزه، باور به تفکیک جنسیتی و نیت‌های مشخص سفره‌ها، کمتر شده و همه به این سنت به‌عنوان نماد برکت و ارادت نگاه می‌کنند. سفره نذری، پلی میان تاریخ، فرهنگ و معنویت ایرانی است که همچنان در مناسبت‌ها و زندگی مردم جاری است.

	== واژه‌شناسی ==		== واژه‌شناسی ==
	[[نذر]]، ایجاد نوعی پیوند معنوی انسان با خدا یا پیشوایان دینی است تا حاجت معینی برآورده شود؛<ref>همایون‌سپهر، «زنان میراث‌دار سفره‌های هفت‌سین و نذری»، ۱۳۸۷ش، ص۹.</ref> در این راستا، انسان قصد می‌کند کاری را به‌خاطر خدا و جلب رضایت او انجام دهد تا واقعه مطلوب و معینی در زندگی او رخ دهد. مطابق آموزه‌های اسلامی، این کار که در حالت عادی ممکن است مستحب باشد در پی نیت نذرکننده، انجام آن بر شخص نذرکننده، واجب می‌شود. حالت دیگر نذر، زمانی است که فرد تصمیم می‌گیرد کاری را که مکروه و ناپسند بوده، ترک کند. معمولاً این نذرها، مشروط هستند، مثلاً فرد نیت می‌کند که اگر حاجتش روا شود، سفره اطعامی برای همسایگان ~~بگستراند،~~ از معروف‌ترین این سفره‌ها می‌توان به سفره نذری حضرت ابوالفضل و سفره نذری حضرت ام‌البنین اشاره کرد. پهن کردن سفره برای ادای نذر، ازجمله باورهای سنتی و کهن ایرانیان است. زنان، همواره بیشتر از مردان به این نوع نذری‌ها و سفره‌ها تمایل نشان داده و در زمان‌هایی خاص، سفرهٔ نذری انداخته و مراسم مربوط به آن را برگزار می‌کنند.<ref>مزداپور، «درآمدی بر سفره‌های مقدس زرتشتی»، ۱۳۷۶ش، ص70.</ref>		[[نذر]]، ایجاد نوعی پیوند معنوی انسان با خدا یا پیشوایان دینی است تا حاجت معینی برآورده شود؛<ref>همایون‌سپهر، «زنان میراث‌دار سفره‌های هفت‌سین و نذری»، ۱۳۸۷ش، ص۹.</ref> در این راستا، انسان قصد می‌کند کاری را به‌خاطر خدا و جلب رضایت او انجام دهد تا واقعه مطلوب و معینی در زندگی او رخ دهد. مطابق آموزه‌های اسلامی، این کار که در حالت عادی ممکن است مستحب باشد در پی نیت نذرکننده، انجام آن بر شخص نذرکننده، واجب می‌شود. حالت دیگر نذر، زمانی است که فرد تصمیم می‌گیرد کاری را که مکروه و ناپسند بوده، ترک کند. معمولاً این نذرها، مشروط هستند، مثلاً فرد نیت می‌کند که اگر حاجتش روا شود، سفره اطعامی برای همسایگان بگستراند. از معروف‌ترین این سفره‌ها می‌توان به سفره نذری حضرت ابوالفضل و سفره نذری حضرت ام‌البنین اشاره کرد. پهن کردن سفره برای ادای نذر، ازجمله باورهای سنتی و کهن ایرانیان است. زنان، همواره بیشتر از مردان به این نوع نذری‌ها و سفره‌ها تمایل نشان داده و در زمان‌هایی خاص، سفرهٔ نذری انداخته و مراسم مربوط به آن را برگزار می‌کنند.<ref>مزداپور، «درآمدی بر سفره‌های مقدس زرتشتی»، ۱۳۷۶ش، ص70.</ref>

	== پیشینه ==		== پیشینه ==
	مراسم سفره‌های نذری، نه‌تنها میان ایرانیان [[مسلمان]]، بلکه میان اقوام ~~زردشتی~~ و کلیمی ایران نیز رواج دارد. قدمت این مراسم به دوران پیش از آئین ~~زردشت~~ در ایران ~~بازمی‌گردد؛ زیرا موبدان زردشتی هیچ‌گاه روی خوشی به این نوع از آئین‌ها نشان نمی‌دهند~~.<ref>مزداپور، «مار جادو و زیبایی پروانه»، ۱۳۸۷ش، ص211.</ref> ازجمله سفره‌های نذری درگذشتهٔ ایران، سفره دختر شاه پریان، بوده است که در [[~~دین~~]] ~~زردشت،~~ نماد دیوی ماده و از نیروهای اهریمنی است، اما پیش از دین زردشت، نماد پری ایزدبانوی بارور بوده است و به همین دلیل به او توسل می‌کردند.<ref>افشاری، تازه‌به‌تازه نوبه‌نو، ۱۳۸۴ش، ص40.</ref>		مراسم سفره‌های نذری، نه‌تنها میان ایرانیان [[مسلمان]]، بلکه میان اقوام زرتشتی و کلیمی ایران نیز رواج دارد. قدمت این مراسم به دوران پیش از آئین زرتشت در ایران بازمی‌گردد.<ref>مزداپور، «مار جادو و زیبایی پروانه»، ۱۳۸۷ش، ص211.</ref> ازجمله سفره‌های نذری درگذشتهٔ ایران، سفره دختر شاه پریان، بوده است که در [[آیین زرتشت]]، نماد دیوی ماده و از نیروهای اهریمنی است، اما پیش از دین زردشت، نماد پری ایزدبانوی بارور بوده است و به همین دلیل به او توسل می‌کردند.<ref>افشاری، تازه‌به‌تازه نوبه‌نو، ۱۳۸۴ش، ص40.</ref>

	== گونه‌شناسی ==		== گونه‌شناسی ==
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	# '''سفره‌های فاقد جنسیت''': سفرهٔ آجیل مشکل‌گشا، سفرهٔ علی‌اصغر، سفرهٔ [[امام حسن]] و سفرهٔ [[امام زین‌العابدین]].<ref>مزداپور، «درآمدی بر سفره‌های مقدس زرتشتی»، ۱۳۷۶ش، ص384 و 385.</ref>		# '''سفره‌های فاقد جنسیت''': سفرهٔ آجیل مشکل‌گشا، سفرهٔ علی‌اصغر، سفرهٔ [[امام حسن]] و سفرهٔ [[امام زین‌العابدین]].<ref>مزداپور، «درآمدی بر سفره‌های مقدس زرتشتی»، ۱۳۷۶ش، ص384 و 385.</ref>

	البته امروزه باور به تفکیک جنسیتی سفره نذری از بین رفته است و همه به خوراکی‌های سفره‌های نذری به‌عنوان برکت نگاه می‌کنند.		البته امروزه باور به تفکیک جنسیتی سفره نذری از بین رفته است و همه به خوراکی‌های سفره‌های نذری به‌عنوان برکت نگاه می‌کنند.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/257657/%D8%B3%D9%81%D8%B1%D9%87-%D9%86%D8%B0%D8%B1%DB%8C کرباسیان، «سفره نذری»، وب‌سایت مرکز دائرۀالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref>

	=== سفره نذری براساس نیت ===		=== سفره نذری براساس نیت ===
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	به‌جز سفره‌های نذری امام حسن، علی‌اصغر و حضرت رقیه، در سایر سفره‌های نذری چهار جزء مشترک وجود دارد: [[آش]]، [[حلوا]] یا [[کاچی]]، [[نان]] و [[پنیر]] و سبزی، و شمع.<ref>اسدیان خرم‌آبادی، باورها و دانسته‌ها در لرستان و ایلام، ۱۳۵۸ش، ص200؛ هدایت، نیرنگستان، ۱۳۱۱ش، ص64؛ ماسه، معتقدات و آداب ایرانی، ج2، ۱۳۵۷ش، ص73؛ فقیهی شیرازی، «سفره، آش و خوراکی‌های نذری در تهران»، ۱۳۸۲ش، ص209.</ref> سایر محتویات سفره‌های نذری براساس توان مالی فرد حاجت‌مند تهیه می‌شود. سفره بی‌بی سه‌شنبه ازجمله سفره‌های معروف نذری میان بانوان [[سیستان]] و نقاط دیگر ایران است. برای این سفره، یک نوع آش که به آش بی‌بی سه‌شنبه معروف است، تدارک می‌بینند. برای پخت این آش، از هفت خانه که فاطمه‌نامی در آن باشد، مواد لازم شامل سبزی، حبوبات، سیرداغ، پیازداغ، رشتهٔ آش و کوفته ریزه را تهیه کرده و در سه نوبت (در روزهای سه‌شنبه) می‌پزند؛ دو نوبت قبل از رسیدن به حاجت مدنظر و یک نوبت پس از آن.<ref>[https://article.tebyan.net/62335/آش-های-محلی-استان-مرکزی پورمسلمی، «آش‌های استان مرکزی»، وب‌سایت تبیان.]</ref>		به‌جز سفره‌های نذری امام حسن، علی‌اصغر و حضرت رقیه، در سایر سفره‌های نذری چهار جزء مشترک وجود دارد: [[آش]]، [[حلوا]] یا [[کاچی]]، [[نان]] و [[پنیر]] و سبزی، و شمع.<ref>اسدیان خرم‌آبادی، باورها و دانسته‌ها در لرستان و ایلام، ۱۳۵۸ش، ص200؛ هدایت، نیرنگستان، ۱۳۱۱ش، ص64؛ ماسه، معتقدات و آداب ایرانی، ج2، ۱۳۵۷ش، ص73؛ فقیهی شیرازی، «سفره، آش و خوراکی‌های نذری در تهران»، ۱۳۸۲ش، ص209.</ref> سایر محتویات سفره‌های نذری براساس توان مالی فرد حاجت‌مند تهیه می‌شود. سفره بی‌بی سه‌شنبه ازجمله سفره‌های معروف نذری میان بانوان [[سیستان]] و نقاط دیگر ایران است. برای این سفره، یک نوع آش که به آش بی‌بی سه‌شنبه معروف است، تدارک می‌بینند. برای پخت این آش، از هفت خانه که فاطمه‌نامی در آن باشد، مواد لازم شامل سبزی، حبوبات، سیرداغ، پیازداغ، رشتهٔ آش و کوفته ریزه را تهیه کرده و در سه نوبت (در روزهای سه‌شنبه) می‌پزند؛ دو نوبت قبل از رسیدن به حاجت مدنظر و یک نوبت پس از آن.<ref>[https://article.tebyan.net/62335/آش-های-محلی-استان-مرکزی پورمسلمی، «آش‌های استان مرکزی»، وب‌سایت تبیان.]</ref>

	=== سفره‌های مقدس در آیین ~~زردشتی~~ ===		=== سفره‌های مقدس در آیین زرتشتی ===
	~~زردشتیان~~ نیز چهار سفره مقدس دارند، ازجمله سفره بی‌بی سه‌شنبه، وهمن‌روز / بهمن‌روز، دختر شاه پریان و آجیل مشکل‌گشا، که هنگام پهن‌شدن سفره، قصه‌های مخصوص به هرکدام بیان می‌شود.<ref>مزداپور، «درآمدی بر سفره‌های مقدس زرتشتی»، ۱۳۷۶ش، ص71.</ref> سفره‌های بی‌بی سه‌شنبه و دختر شاه پریان را باید در جایی تاریک انداخت. محتویات آن‌ها شامل دانه‌های خوراکی مانند کشمش و کنجد، نوعی نان خاص به نام هولماچ و شمع است. گوشت و سایر خوراک‌های دامی در این سفره‌ها جایی ندارند. عنصر آب نیز در این سفره‌ها نقشی مهم ایفا می‌کند؛ زیرا یادآور تغییر وضعیت شخصیت‌های قصه است. در نهایت، سه بی‌بی سبزپوش، بر سر سفره حاضر می‌شوند. محتویات دو سفرهٔ وهمن‌روز و آجیل مشکل‌گشا نیز، به همین صورت است، با این تفاوت که این دو سفره را در فضایی باز می‌گسترانند و قصه می‌خوانند و نقل و شیرینی هم به آن می‌افزایند. در نذری سفره وهمن‌روز، هنگام پهن کردن سفرهٔ سوم، باید گوسفندی را [[قربانی کردن\|قربانی]] و غذای سفره را با گوشت همان قربانی تهیه کرد. فصل مشترک تمام این قصه‌ها، [[ازدواج]] و رفاه است.<ref>کوپر، فرهنگ مصور نمادهای سنتی، ۱۳۷۹ش، ص24 و 25.</ref>		زرتشتیان نیز چهار سفره مقدس دارند، ازجمله سفره بی‌بی سه‌شنبه، وهمن‌روز / بهمن‌روز، دختر شاه پریان و آجیل مشکل‌گشا، که هنگام پهن‌شدن سفره، قصه‌های مخصوص به هرکدام بیان می‌شود.<ref>مزداپور، «درآمدی بر سفره‌های مقدس زرتشتی»، ۱۳۷۶ش، ص71.</ref> سفره‌های بی‌بی سه‌شنبه و دختر شاه پریان را باید در جایی تاریک انداخت. محتویات آن‌ها شامل دانه‌های خوراکی مانند کشمش و کنجد، نوعی نان خاص به نام هولماچ و شمع است. گوشت و سایر خوراک‌های دامی در این سفره‌ها جایی ندارند. عنصر آب نیز در این سفره‌ها نقشی مهم ایفا می‌کند؛ زیرا یادآور تغییر وضعیت شخصیت‌های قصه است. در نهایت، سه بی‌بی سبزپوش، بر سر سفره حاضر می‌شوند. محتویات دو سفرهٔ وهمن‌روز و آجیل مشکل‌گشا نیز، به همین صورت است، با این تفاوت که این دو سفره را در فضایی باز می‌گسترانند و قصه می‌خوانند و نقل و شیرینی هم به آن می‌افزایند. در نذری سفره وهمن‌روز، هنگام پهن کردن سفرهٔ سوم، باید گوسفندی را [[قربانی کردن\|قربانی]] و غذای سفره را با گوشت همان قربانی تهیه کرد. فصل مشترک تمام این قصه‌ها، [[ازدواج]] و رفاه است.<ref>کوپر، فرهنگ مصور نمادهای سنتی، ۱۳۷۹ش، ص24 و 25.</ref>

	=== مفاهیم و نمادهای مشترک میان دو آیین ===		=== مفاهیم و نمادهای مشترک میان دو آیین ===
	هرچند محتویات سفره‌های [[مسلمانان]] و ~~زردشتیان~~ متفاوت است، اما مفاهیم همسانی پشت هر کدام از آن‌ها وجود دارد. برای مثال، دانه‌های خوراکی سفره‌های ~~زردشتیان،~~ جای خود را به آشی پر از حبوبات در سفره‌های مسلمانان داده است؛ [[حلوا]] و [[کاچی]] نیز جایگزینی برای نان و هولماچ است. رنگ سفره‌های هردو ~~قوم~~ نیز به رنگ سبز و سفید هستند و روز سه‌شنبه نیز، به پرطرفدارترین روز برای برگزاری این آئین تبدیل شده است. اکثر سفره‌ها را در سه نوبت می‌اندازند، و نوبت سوم را گرو نگه می‌دارند تا درصورت اجابت و برآورده شدن حاجت ادا کنند که همین امر نشان از ویژگی نمادین عدد ۳، یعنی آفرینندگی و کمال دارد.<ref>کوپر، فرهنگ مصور نمادهای سنتی، ۱۳۷۹ش، ص24 و 25.</ref>		هرچند محتویات سفره‌های [[مسلمانان]] و زرتشتیان متفاوت است، اما مفاهیم همسانی پشت هر کدام از آن‌ها وجود دارد. برای مثال، دانه‌های خوراکی سفره‌های زرتشتیان، جای خود را به آشی پر از حبوبات در سفره‌های مسلمانان داده است؛ [[حلوا]] و [[کاچی]] نیز جایگزینی برای نان و هولماچ است. رنگ سفره‌های هردو آیین، نیز به رنگ سبز و سفید هستند و روز سه‌شنبه نیز، به پرطرفدارترین روز برای برگزاری این آئین تبدیل شده است. اکثر سفره‌ها را در سه نوبت می‌اندازند، و نوبت سوم را گرو نگه می‌دارند تا درصورت اجابت و برآورده شدن حاجت ادا کنند که همین امر نشان از ویژگی نمادین عدد ۳، یعنی آفرینندگی و کمال دارد.<ref>کوپر، فرهنگ مصور نمادهای سنتی، ۱۳۷۹ش، ص24 و 25.</ref>

	== پانویس ==		== پانویس ==

زهرا غلامی: ابرابزار

2026-05-15T19:34:16Z

ابرابزار

نمایش تغییرات

رضا عسکری در ۳۰ فروردین ۱۴۰۵، ساعت ۰۸:۳۰

2026-04-19T08:30:32Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۳۰ فروردین ۱۴۰۵، ساعت ۱۲:۰۰
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:3542850 358.jpg\|جایگزین=سفره حضرت رقیه(س) در قم حرم حضرت معصومه\|بندانگشتی\|سفره حضرت رقیه (س) در حرم حضرت معصومه]]		[[پرونده:3542850 358.jpg\|جایگزین=سفره حضرت رقیه(س) در قم حرم حضرت معصومه\|بندانگشتی\|سفره حضرت رقیه (س) در حرم حضرت معصومه]]
	~~<big>~~'''~~سُفْرۀ نَذْری~~'''~~</big>؛~~ سفره‌ای برای ادای نذر و برآورده شدن حاجتی معین		'''{{درشت\|سفره نذری؛}}''' سفره‌ای برای ادای نذر و برآورده شدن حاجتی معین

	سفره نذری، سنتی کهن در ایران، پیوندی معنوی میان انسان و خدا یا پیشوایان دینی است و با هدف برآورده شدن حاجت خاصی پهن می‌شود. این رسم نه‌تنها در میان مسلمانان، بلکه در اقوام زردشتی و کلیمی نیز رواج داشته و پیشینه آن به دوران پیش از زردشت بازمی‌گردد. سفره‌های نذری بر اساس جنسیت، نیت و توان مالی نذرکننده متفاوت بوده و محتویات مشترک آن‌ها شامل آش، نان و پنیر، حلوا یا کاچی، سبزی و شمع است. برخی سفره‌ها، مانند بی‌بی سه‌شنبه و دختر شاه پریان، در آیین زردشتی نیز حضور دارند و با قصه‌گویی و نمادهایی چون عدد ۳، رنگ سبز و سفید، و آب، مفاهیم ازدواج، رفاه و برکت را بازنمایی می‌کنند. امروزه، باور به تفکیک جنسیتی و نیت‌های مشخص سفره‌ها کمتر شده و همه به این سنت به‌عنوان نماد برکت و ارادت نگاه می‌کنند. سفره نذری، پلی میان تاریخ، فرهنگ و معنویت ایرانی است که همچنان در مناسبت‌ها و زندگی مردم جاری است.		سفره نذری، سنتی کهن در ایران، پیوندی معنوی میان انسان و خدا یا پیشوایان دینی است و با هدف برآورده شدن حاجت خاصی پهن می‌شود. این رسم نه‌تنها در میان مسلمانان، بلکه در اقوام زردشتی و کلیمی نیز رواج داشته و پیشینه آن به دوران پیش از زردشت بازمی‌گردد. سفره‌های نذری بر اساس جنسیت، نیت و توان مالی نذرکننده متفاوت بوده و محتویات مشترک آن‌ها شامل آش، نان و پنیر، حلوا یا کاچی، سبزی و شمع است. برخی سفره‌ها، مانند بی‌بی سه‌شنبه و دختر شاه پریان، در آیین زردشتی نیز حضور دارند و با قصه‌گویی و نمادهایی چون عدد ۳، رنگ سبز و سفید، و آب، مفاهیم ازدواج، رفاه و برکت را بازنمایی می‌کنند. امروزه، باور به تفکیک جنسیتی و نیت‌های مشخص سفره‌ها کمتر شده و همه به این سنت به‌عنوان نماد برکت و ارادت نگاه می‌کنند. سفره نذری، پلی میان تاریخ، فرهنگ و معنویت ایرانی است که همچنان در مناسبت‌ها و زندگی مردم جاری است.

	==واژه‌شناسی سفره نذری==		==واژه‌شناسی سفره نذری==
	[[نذر]]، ایجاد نوعی پیوند معنوی انسان با خدا یا پیشوایان دینی است تا حاجت معینی برآورده شود؛<ref>همایون‌سپهر، «زنان میراث‌دار سفره‌های هفت‌سین و نذری»، ۱۳۸۷ش، ص۹. </ref> در این راستا، انسان قصد می‌کند کاری را به‌خاطر خدا و جلب رضایت او انجام دهد تا واقعه مطلوب و معینی در زندگی او رخ دهد. مطابق آموزه‌های اسلامی، این کار که در حالت عادی ممکن است مستحب باشد در پی نیت نذرکننده، انجام آن بر شخص نذرکننده واجب می‌شود. حالت دیگر نذر زمانی است که فرد تصمیم می‌گیرد کاری را که مکروه و ناپسند بوده، ترک کند. معمولا این نذرها، مشروط هستند، مثلا فرد نیت می‌کند که اگر حاجتش روا شود، سفره اطعامی برای همسایگان بگستراند، از معروف ترین این سفره‌ها می‌توان به سفره نذری حضرت ابوالفضل و سفره نذری حضرت ام البنین اشاره کرد. پهن کردن سفره برای ادای نذر، از جمله باورهای سنتی و کهن ایرانیان است. زنان، همواره بیشتر از مردان به این نوع نذری‌ها و سفره‌ها تمایل نشان داده و در زمان‌هایی خاص سفره‌ی نذری انداخته و مراسم مربوط به آن را برگزار می‌کنند.<ref>مزداپور، «درآمدی بر سفره‌های مقدس زرتشتی»، ۱۳۷۶ش، ص70. </ref>		[[نذر]]، ایجاد نوعی پیوند معنوی انسان با خدا یا پیشوایان دینی است تا حاجت معینی برآورده شود؛<ref>همایون‌سپهر، «زنان میراث‌دار سفره‌های هفت‌سین و نذری»، ۱۳۸۷ش، ص۹. </ref> در این راستا، انسان قصد می‌کند کاری را به‌خاطر خدا و جلب رضایت او انجام دهد تا واقعه مطلوب و معینی در زندگی او رخ دهد. مطابق آموزه‌های اسلامی، این کار که در حالت عادی ممکن است مستحب باشد در پی نیت نذرکننده، انجام آن بر شخص نذرکننده واجب می‌شود. حالت دیگر نذر زمانی است که فرد تصمیم می‌گیرد کاری را که مکروه و ناپسند بوده، ترک کند. معمولا این نذرها، مشروط هستند، مثلا فرد نیت می‌کند که اگر حاجتش روا شود، سفره اطعامی برای همسایگان بگستراند، از معروف ترین این سفره‌ها می‌توان به سفره نذری حضرت ابوالفضل و سفره نذری حضرت ام البنین اشاره کرد. پهن کردن سفره برای ادای نذر، از جمله باورهای سنتی و کهن ایرانیان است. زنان، همواره بیشتر از مردان به این نوع نذری‌ها و سفره‌ها تمایل نشان داده و در زمان‌هایی خاص سفره‌ی نذری انداخته و مراسم مربوط به آن را برگزار می‌کنند.<ref>مزداپور، «درآمدی بر سفره‌های مقدس زرتشتی»، ۱۳۷۶ش، ص70. </ref>
	==پیشینه سفره نذری==		==پیشینه سفره نذری==
	مراسم سفره‌های نذری، نه‌تنها در میان ایرانیان [[مسلمان]]، بلکه میان اقوام زردشتی و کلیمی ایران نیز رواج دارد. قدمت این مراسم به دوران پیش از آئین زردشت در ایران بازمی‌گردد؛ زیرا موبدان زردشتی هیچ‌گاه روی خوشی به این نوع از آئین‌ها نشان نمی‌دهند.<ref>مزداپور، «مار جادو و زیبایی پروانه»، ۱۳۸۷ش، ص211. </ref> از جمله سفره‌های نذری درگذشته‌ی ایران، سفره «دختر شاه پریان» بوده است که در [[دین]] زردشت نماد دیوی ماده و از نیروهای اهریمنی است اما پیش از دین زردشت، پری ایزدبانوی بارور بوده است و به‌همین دلیل به او توسل می‌کردند.<ref>افشاری، تازه‌به‌تازه نو‌به‌نو، ۱۳۸۴ش، ص40. </ref>		مراسم سفره‌های نذری، نه‌تنها در میان ایرانیان [[مسلمان]]، بلکه میان اقوام زردشتی و کلیمی ایران نیز رواج دارد. قدمت این مراسم به دوران پیش از آئین زردشت در ایران بازمی‌گردد؛ زیرا موبدان زردشتی هیچ‌گاه روی خوشی به این نوع از آئین‌ها نشان نمی‌دهند.<ref>مزداپور، «مار جادو و زیبایی پروانه»، ۱۳۸۷ش، ص211. </ref> از جمله سفره‌های نذری درگذشته‌ی ایران، سفره «دختر شاه پریان» بوده است که در [[دین]] زردشت نماد دیوی ماده و از نیروهای اهریمنی است اما پیش از دین زردشت، پری ایزدبانوی بارور بوده است و به‌همین دلیل به او توسل می‌کردند.<ref>افشاری، تازه‌به‌تازه نو‌به‌نو، ۱۳۸۴ش، ص40. </ref>

زهرا فاضل: صفحه‌ای تازه حاوی «سفره حضرت رقیه (س) در حرم حضرت معصومه '''سُفْرۀ نَذْری'''؛ سفره‌ای برای ادای نذر و برآورده شدن حاجتی معین سفره نذری، سنتی کهن در ایران، پیوندی معنوی میان انسان و خ...» ایجاد کرد

2026-04-19T07:34:24Z

صفحه‌ای تازه حاوی «جایگزین=سفره حضرت رقیه(س) در قم حرم حضرت معصومه|بندانگشتی|سفره حضرت رقیه (س) در حرم حضرت معصومه <big>'''سُفْرۀ نَذْری'''</big>؛ سفره‌ای برای ادای نذر و برآورده شدن حاجتی معین سفره نذری، سنتی کهن در ایران، پیوندی معنوی میان انسان و خ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

[[پرونده:3542850 358.jpg|جایگزین=سفره حضرت رقیه(س) در قم حرم حضرت معصومه|بندانگشتی|سفره حضرت رقیه (س) در حرم حضرت معصومه]]
<big>'''سُفْرۀ نَذْری'''</big>؛ سفره‌ای برای ادای نذر و برآورده شدن حاجتی معین

سفره نذری، سنتی کهن در ایران، پیوندی معنوی میان انسان و خدا یا پیشوایان دینی است و با هدف برآورده شدن حاجت خاصی پهن می‌شود. این رسم نه‌تنها در میان مسلمانان، بلکه در اقوام زردشتی و کلیمی نیز رواج داشته و پیشینه آن به دوران پیش از زردشت بازمی‌گردد. سفره‌های نذری بر اساس جنسیت، نیت و توان مالی نذرکننده متفاوت بوده و محتویات مشترک آن‌ها شامل آش، نان و پنیر، حلوا یا کاچی، سبزی و شمع است. برخی سفره‌ها، مانند بی‌بی سه‌شنبه و دختر شاه پریان، در آیین زردشتی نیز حضور دارند و با قصه‌گویی و نمادهایی چون عدد ۳، رنگ سبز و سفید، و آب، مفاهیم ازدواج، رفاه و برکت را بازنمایی می‌کنند. امروزه، باور به تفکیک جنسیتی و نیت‌های مشخص سفره‌ها کمتر شده و همه به این سنت به‌عنوان نماد برکت و ارادت نگاه می‌کنند. سفره نذری، پلی میان تاریخ، فرهنگ و معنویت ایرانی است که همچنان در مناسبت‌ها و زندگی مردم جاری است.

==واژه‌شناسی سفره نذری==
[[نذر]]، ایجاد نوعی پیوند معنوی انسان با خدا یا پیشوایان دینی است تا حاجت معینی برآورده شود؛<ref>همایون‌سپهر، «زنان میراث‌دار سفره‌های هفت‌سین و نذری»، ۱۳۸۷ش، ص۹. </ref> در این راستا، انسان قصد می‌کند کاری را به‌خاطر خدا و جلب رضایت او انجام دهد تا واقعه مطلوب و معینی در زندگی او رخ دهد. مطابق آموزه‌های اسلامی، این کار که در حالت عادی ممکن است مستحب باشد در پی نیت نذرکننده، انجام آن بر شخص نذرکننده واجب می‌شود. حالت دیگر نذر زمانی است که فرد تصمیم می‌گیرد کاری را که مکروه و ناپسند بوده، ترک کند. معمولا این نذرها، مشروط هستند، مثلا فرد نیت می‌کند که اگر حاجتش روا شود، سفره اطعامی برای همسایگان بگستراند، از معروف ترین این سفره‌ها می‌توان به سفره نذری حضرت ابوالفضل و سفره نذری حضرت ام البنین اشاره کرد. پهن کردن سفره برای ادای نذر، از جمله باورهای سنتی و کهن ایرانیان است. زنان، همواره بیشتر از مردان به این نوع نذری‌ها و سفره‌ها تمایل نشان داده و در زمان‌هایی خاص سفره‌ی نذری انداخته و مراسم مربوط به آن را برگزار می‌کنند.<ref>مزداپور، «درآمدی بر سفره‌های مقدس زرتشتی»، ۱۳۷۶ش، ص70. </ref>
==پیشینه سفره نذری==
مراسم سفره‌های نذری، نه‌تنها در میان ایرانیان [[مسلمان]]، بلکه میان اقوام زردشتی و کلیمی ایران نیز رواج دارد. قدمت این مراسم به دوران پیش از آئین زردشت در ایران بازمی‌گردد؛ زیرا موبدان زردشتی هیچ‌گاه روی خوشی به این نوع از آئین‌ها نشان نمی‌دهند.<ref>مزداپور، «مار جادو و زیبایی پروانه»، ۱۳۸۷ش، ص211. </ref> از جمله سفره‌های نذری درگذشته‌ی ایران، سفره «دختر شاه پریان» بوده است که در [[دین]] زردشت نماد دیوی ماده و از نیروهای اهریمنی است اما پیش از دین زردشت، پری ایزدبانوی بارور بوده است و به‌همین دلیل به او توسل می‌کردند.<ref>افشاری، تازه‌به‌تازه نو‌به‌نو، ۱۳۸۴ش، ص40. </ref>

==گونه‌شناسی سفره نذری==
سفره‌های نذری بر اساس موضوعات و جنبه‌های مختلف دسته‌بندی می‌شود.
[[پرونده:Nody-تصاویر-سفره-حضرت-رقیه-س-زنجان-سایت-انتخاب-1732598828.jpg|جایگزین=سفره حضرت رقیه در حرم امام رضا مشهد|بندانگشتی|سفره حضرت رقیه در حرم امام رضا مشهد]]

===سفره نذری بر اساس جنسیت===
در گذشته، سفره‌هایی وجود داشت که برحسب جنسیت برگزارکنندگان آن‌ها، متفاوت بود؛ مثلا مردان اجازه خوردن خوراکی‌های برخی از سفره‌های [[نذری]] زنانه را نداشتند.<ref>شریعت‌زاده، فرهنگ مردم شاهرود، ۱۳۷۱ش، ص390؛ فقیهی شیرازی، «سفره، آش و خوراکی‌های نذری در تهران»، ۱۳۸۲ش، ص201-203. </ref> سفره‌هایی که در گذشته بر اساس جنسیت شخص حاجت‌مند گسترانیده می‌شد به شرح زیر است:
#سفره‌های '''زنانه''': سفرۀ سبزی، [[سفره بی‌بی سه‌شنبه|سفرۀ بی‌بی سه‌شنبه]] (که همراه بی‌بی ‌حور و بی‌بی نور، سه زن پاک‌نهاد انگاشته می‌شدند)، سفرۀ دختر شاه پریان، سفرۀ [[حضرت فاطمه]]، سفرۀ حضرت رقیه، سفرۀ حضرت ابوالفضل، سفرۀ [[ختم انعام]] و سفرۀ حضرت زینب.<ref>سهراب، «سفرۀ دختر بی‌بی سه‌شنبه»، ۱۳۶۸ش، ص42 و 43؛ دولتی، «سفره‌ها»، ۱۳۴۴ش، ص193-195. </ref>
#سفره‌های '''مردانه''': سفرۀ پیر وهمن‌روز (بهمن‌روز)<ref>مزداپور، «درآمدی بر سفره‌های مقدس زرتشتی»، ۱۳۷۶ش، ص384. </ref>
#سفره‌های '''فاقد جنسیت''': سفرۀ آجیل مشکل‌گشا، سفرۀ علی‌اصغر، سفرۀ [[امام حسن]] و سفرۀ [[امام زین‌العابدین]].<ref>مزداپور، «درآمدی بر سفره‌های مقدس زرتشتی»، ۱۳۷۶ش، ص384 و 385. </ref>

البته امروزه باور به تفکیک جنسیتی سفره نذری از بین رفته است و همه به خوراکی‌های سفره‌های نذری به‌عنوان برکت نگاه می‌کنند.

===سفره نذری بر اساس نیت===
بسیاری از سفره‌های نذری بر اساس نیت افراد حاجت‌مند گسترده می‌شوند. برای مثال در گذشته، سفره زین‌العابدین برای شفای بیمار، سفره ام‌البنین برای رهایی از زندان و اسارت، سفره خضرنبی برای رهایی از حوادث دریایی، سفره علی‌اصغر و سفره حضرت رقیه برای شفای [[کودک|کودکان]] بیمار، سفرۀ سبزی برای بچه‌دار شدن زنان، سفره [[امام رضا]] برای بازگشت غریب و دورمانده از وطن، سفره [[امام حسن]] و سفره [[ختم انعام]] برای رفع گرفتاری، سفره شاهزاده‌ قاسم برای رفع اختلافات خانوادگی و سفرۀ ابوالفضل، سفرۀ [[حضرت فاطمه]]، سفرۀ دیگچۀ حضرت فاطمه، سفرۀ بی‌بی زینب، سفرۀ بی‌بی حور و بی‌بی نور، سفرۀ بی‌بی سه‌شنبه، سفرۀ حضرت ابراهیم و سفرۀ صاحب‌الزمان برای برآورده شدن انواع حاجات حاجتمندان گسترانیده می‌شد. اما امروزه این موضوع نیز از رونق افتاده است و فردی که حاجت دارد بدون توجه به نوع حاجت خویش و تنها بر اساس ارادتش به بزرگان دینی، سفره‌ای پهن کرده و به پیشوایان دینی متوسل می‌شود.

==آیین سفره‌های نذری در فرهنگ ایرانی: اشتراکات مسلمانان و زردشتیان==
[[پرونده:266565.jpg|جایگزین=سفره حضرت عباس |بندانگشتی|سفره حضرت عباس ]]

===ارکان مشترک و سفره‌های نذری اسلامی===
در همه‌ی سفره‌های نذری، به جز سفره [[امام حسن|امام‌ حسن]]، علی‌اصغر و حضرت رقیه، ۴ جزء مشترک وجود دارد شامل: [[آش]]، [[حلوا]] یا [[کاچی]]، [[نان]] و [[پنیر]] و سبزی، شمع.<ref>اسدیان خرم‌آبادی، باورها و دانسته‌ها در لرستان و ایلام، ۱۳۵۸ش، ص200؛ هدایت، نیرنگستان، ۱۳۱۱ش، ص64؛ ماسه، معتقدات و آداب ایرانی، ج2، ۱۳۵۷ش، ص73؛ فقیهی شیرازی، «سفره، آش و خوراکی‌های نذری در تهران»، ۱۳۸۲ش، ص209. </ref> سایر محتویات سفره‌های نذری بر اساس توان مالی فرد حاجت‌مند تهیه می‌شود. سفره بی‌بی سه‌شنبه از جمله سفره‌های معروف نذری میان بانوان [[سیستان]] و نقاط دیگر ایران است. برای این سفره یک نوع آش که به «آش بی‌بی سه‌شنبه» معروف است تدارک می‌بینند. برای پخت این آش، از هفت خانه که فاطمه نامی در آن باشد مواد لازم شامل سبزی، حبوبات، سیرداغ، پیاز داغ، رشته آش و کوفته ریزه را تهیه کرده <ref>[https://article.tebyan.net/62335/%D8%A2%D8%B4-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AD%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%B1%DA%A9%D8%B2%DB%8C پورمسلمی، «آش‌های استان مرکزی»، سایت تبیان، تاریخ بازدید: 28 شهریور 1400ش.] </ref> و در سه نوبت (در روزهای سه‌شنبه) می‌پزند؛ دو نوبت قبل از رسیدن به حاجت مدنظر و یک نوبت پس از آن.

===سفره‌های مقدس در آیین زردشتی===
زردشتیان نیز ۴ سفره مقدس دارند از جمله سفره‌ «بی‌بی سه‌شنبه»، «وهمن‌روز / بهمن‌روز»، «دختر شاه پریان» و «آجیل مشکل‌گشا» که هنگام پهن‌شدن سفره، قصه‌های مخصوص به هرکدام بیان می‌شود.<ref>مزداپور، «درآمدی بر سفره‌های مقدس زرتشتی»، ۱۳۷۶ش، ص71. </ref>

سفره‌های «بی‌بی سه‌شنبه» و «دختر شاه پریان» را باید در جایی تاریک انداخت. محتویات آن‌ها شامل دانه‌های خوراکی (کشمش و کنجد)، نوعی نان خاص (هولماچ) و شمع است. گوشت و سایر خوراک‌های دامی در این سفره‌ها جایی ندارند. عنصر آب نیز در این سفره‌ها نقشی مهم ایفا می‌کند زیرا یادآور تغییر وضعیت شخصیت‌های قصه است. در نهایت، ۳ بی‌بی سبزپوش بر سر سفره حاضر می‌شوند. محتویات دو سفره وهمن‌روز و آجیل مشکل‌گشا نیز به همین صورت است با این تفاوت که این دو سفره را در فضایی باز می‌گسترانند و قصه می‌خوانند و نقل و شیرینی هم به آن می‌افزایند. در نذری سفره وهمن‌روز، هنگام پهن کردن سفره سوم، باید گوسفندی را [[قربانی کردن|قربانی]] و غذای سفره را با گوشت همان قربانی تهیه کرد. فصل مشترک تمام این قصه‌ها، [[ازدواج]] و رفاه است.<ref>کوپر، فرهنگ مصور نمادهای سنتی، ۱۳۷۹ش، ص24 و 25.</ref><br>

===مفاهیم و نمادهای مشترک میان دو آیین===
هرچند محتویات سفره‌های [[مسلمانان]] و زردشتیان متفاوت است اما مفاهیم همسانی پشت هر کدام از آن‌ها وجود دارد. برای مثال، دانه‌های خوراکی سفره‌های زردشتیان جای خود را به آشی پر از حبوبات در سفره‌های مسلمانان داده است؛ [[حلوا]] و [[کاچی]] نیز جایگزینی برای نان و هولماچ است. رنگ سفره‌های هردو قوم نیز به رنگ سبز و سفید هستند و روز «سه‌شنبه» نیز به پرطرفدارترین روز برای برگزاری این آئین تبدیل شده است. اکثر سفره‌ها را در سه نوبت می‌اندازند، و نوبت سوم را گرو نگه می‌دارند تا درصورت اجابت و برآورده شدن حاجت ادا کنند که همین امر نشان از ویژگی نمادین عدد ۳، یعنی آفرینندگی و کمال دارد.<ref>کوپر، فرهنگ مصور نمادهای سنتی، ۱۳۷۹ش، ص24 و 25. </ref>

==پانویس==
{{پانویس}}
==منابع==
{{آغاز منابع}}
*همایون‌سپهر، محمد، «زنان میراث‌دار سفره‌های هفت‌سین و نذری»، فصلنامۀ نجوای فرهنگ، تهران، س۳، شماره۷، ۱۳۸۷ش.
*مزداپور، فرنگیس، «درآمدی بر سفره‌های مقدس زرتشتی»، یاد بهار، به‌تحقیق علی‌محمد حق‌شناس و دیگران، تهران، ۱۳۷۶ش.
*مزداپور، کتایون، «مار جادو و زیبایی پروانه»، فصلنامۀ فرهنگ مردم، تهـران، س۷، شماره ۲۷- ۲۸، ۱۳۸۷ش.
*افشاری، مهران، تازه‌به‌تازه نو‌به‌نو، تهران، چشمه، ۱۳۸۴ش.
*شریعت‌زاده، علی‌اصغر، فرهنگ مردم شاهرود، تهران، ناشر مؤلف، ۱۳۷۱ش.
*فقیهی شیرازی، مهناز، «سفره، آش و خوراکی‌های نذری در تهران»، مجلۀ پژوهش‌نامه، تهران، شماره۷، ۱۳۸۲ش.
*سهراب، مهربانو، «سفرۀ دختر بی‌بی سه‌شنبه»، ماهنامۀ فروهر، تهران، س۲۴، شم‍اره ۳-۴، ۱۳۶۸ش.
*دولتی، فرخنده، «سفره‌ها»، مجلۀ سخن، تهران، س۱۶، شم‍اره۲، ۱۳۴۴ش.
*اسدیان خرم‌آبادی، محمد و دیگران، باورها و دانسته‌ها در لرستان و ایلام، تهران، وزارت فرهنگ و آموزش عالی، ۱۳۵۸ش.
*هدایت، صادق، نیرنگستان، تهران، مؤسسه توسعه عدالت، ۱۳۱۱ش.
*ماسه، هانری، معتقدات و آداب ایرانی، ترجمۀ مهدی روشن‌ضمیر، تهران، شفیعی، ۱۳۵۷ش.
*فقیهی شیرازی، مهناز، «سفره، آش و خوراکی‌های نذری در تهران»، مجلۀ پژوهش‌نامه، تهران، شم‍اره۷، ۱۳۸۲ش.
*پورمسلمی، مروارید، «آش‌های استان مرکزی»، سایت تبیان، تاریخ درج مطلب: ۵ اسفند ۱۳۸۵ش.
*کوپر، جین، فرهنگ مصور نمادهای سنتی، ترجمۀ ملیحه کرباسیان، تهران، فرشاد، ۱۳۷۹ش.
{{پایان منابع}}