شهناز آزاد - تاریخچهٔ نسخه‌ها

علی شاهرودی: ابرابزار

2026-05-10T12:15:06Z

ابرابزار

Iranbot: حذف رده‌ها

2025-12-31T09:53:22Z

حذف رده‌ها

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۱۰ دی ۱۴۰۴، ساعت ۱۳:۲۳
خط ۴۰:		خط ۴۰:
	*«شهناز آزاد»، در دانش‌نامه الکترونیکی زنان، تاریح بازدید: 8 بهمن 1401ش.		*«شهناز آزاد»، در دانش‌نامه الکترونیکی زنان، تاریح بازدید: 8 بهمن 1401ش.
	*«شهناز آزاد (رشدیه)»، وب‌سایت بیدار زنی، تاریح درج مطلب: 21 خرداد1393ش، تاریح بازدید: 8 بهمن 1401ش.		*«شهناز آزاد (رشدیه)»، وب‌سایت بیدار زنی، تاریح درج مطلب: 21 خرداد1393ش، تاریح بازدید: 8 بهمن 1401ش.

	~~[[رده: ویکی‌جنسیت]]~~
	~~[[رده: کنشگران]]~~

Mojtabakd: ویرایش Mojtabakd (بحث) به آخرین تغییری که Wiki-fazel انجام داده بود واگردانده شد

2025-07-13T07:59:25Z

ویرایش Mojtabakd (بحث) به آخرین تغییری که Wiki-fazel انجام داده بود واگردانده شد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۲۲ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۱۱:۲۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه اطلاعات شخصیت		{{جعبه اطلاعات شخصیت
	\| عنوان = شهناز آزاد		\| عنوان = شهناز آزاد
	\| عنوان اصلی = شهناز رشدیه		\| عنوان اصلی = شهناز رشدیه

Mojtabakd در ۲۲ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۰۷:۵۹

2025-07-13T07:59:07Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۲۲ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۱۱:۲۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه اطلاعات شخصیت		{{جعبه اطلاعات شخصیت
	\| عنوان = شهناز آزاد		\| عنوان = شهناز آزاد
	\| عنوان اصلی = شهناز رشدیه		\| عنوان اصلی = شهناز رشدیه

حمید فاضل: /* منابع */

2024-06-17T08:10:29Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۲۸ خرداد ۱۴۰۳، ساعت ۱۱:۴۰
خط ۴۳:		خط ۴۳:
	[[رده: ویکی‌جنسیت]]		[[رده: ویکی‌جنسیت]]
	[[رده: کنشگران]]		[[رده: کنشگران]]
	~~[[رده:ایرانی]]~~
	~~[[رده:قبل از انقلاب]]~~
	~~[[رده: فعالان]]~~

imported>Amirmostafavi: اصلاح لینک های داخلی و رده ها

2023-06-14T05:19:08Z

اصلاح لینک های داخلی و رده ها

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۲۴ خرداد ۱۴۰۲، ساعت ۰۸:۴۹
خط ۲۲:		خط ۲۲:

	== فعالیت‌ها==		== فعالیت‌ها==
	از سال ۱۲۹۳ به بعد، شاهد فعالیت‌ انجمن‌ها و نشریاتی هستیم که به صورتی صریح‌تر و رادیکال‌تر در رابطه با [[حقوق زنان]] فعالیت می‌کنند و خواسته‌هایی هم‌چون رفع [[حجاب]]، استقلال اقتصادی [[زنان]]، جلوگیری از [[ازدواج]] دختران زیر ۱۵ سال و آزادی زنان دارند. شهناز آزاد و [[همسرش]] ابوالقاسم آزاد از جمله فعالان این دوره بودند که با تشکیل «گروه بانوان و بانوئیان ایران» در سال ۱۲۹۳ به صراحت دفاع از [[حقوق زنان]] را سرلوحه‌ی کار خود قرار داده بودند. در مرام‌نامه‌ی این انجمن آمده بود: «از آن‌جایی که ایران از هر جهت در آتش بی‌علمی می‌سوزد، و تعلیم و تربیت باید از [[مادران]] آغاز شود، و تمام خرابی‌های خانوادگی و اقتصادی و ادبی و اجتماعی و حتی سیاسی ایران از روگیری [[زنان]] است که مانع از دخول در اجتماعات می‌باشد، لهذا گروه بانوان و بانوائیان از سنه‌ی ۱۲۹۳ شمسی تأسیس یافته و تا حال که ۱۳۰۴ می‌باشد تهران و سایر ایالات و ولایات را کمابیش به این موضوع حیاتی متوجه ساخته است …»<ref>[https://bidarzani.com/11644 «شهناز آزاد (رشدیه)»، وب‌سایت بیدار زنی]</ref>		از سال ۱۲۹۳ به بعد، شاهد فعالیت‌ انجمن‌ها و نشریاتی هستیم که به صورتی صریح‌تر و رادیکال‌تر در رابطه با [[حقوق زنان]] فعالیت می‌کنند و خواسته‌هایی هم‌چون رفع [[حجاب]]، استقلال اقتصادی [[زنان]]، جلوگیری از [[ازدواج]] دختران زیر ۱۵ سال و آزادی زنان دارند. شهناز آزاد و [[همسرش]] ابوالقاسم آزاد از جمله فعالان این دوره بودند که با تشکیل «گروه بانوان و بانوئیان ایران» در سال ۱۲۹۳ به صراحت دفاع از [[حقوق زنان]] را سرلوحه‌ی کار خود قرار داده بودند. در مرام‌نامه‌ی این انجمن آمده بود: «از آن‌جایی که ایران از هر جهت در آتش بی‌علمی می‌سوزد، و تعلیم و تربیت باید از مادران آغاز شود، و تمام خرابی‌های خانوادگی و اقتصادی و ادبی و اجتماعی و حتی سیاسی ایران از روگیری [[زنان]] است که مانع از دخول در اجتماعات می‌باشد، لهذا گروه بانوان و بانوائیان از سنه‌ی ۱۲۹۳ شمسی تأسیس یافته و تا حال که ۱۳۰۴ می‌باشد تهران و سایر ایالات و ولایات را کمابیش به این موضوع حیاتی متوجه ساخته است …»<ref>[https://bidarzani.com/11644 «شهناز آزاد (رشدیه)»، وب‌سایت بیدار زنی]</ref>

	شهناز آزاد هم‌چنین در سال ۱۲۹۹، هنگامی که ۱۹ سال بیشتر نداشت، نشریه‌ی نامه‌ی بانوان<ref>تمام شماره‌های منتشرشده از نشریه‌ی نامه‌ی‌ بانوان را در وبسایت [[زنان]] در دوران قاجار می‌توانید بخوانید</ref> را در تهران منتشر کرد،‌ نشریه‌ای که فقط نوشته‌های [[زنان]] را منتشر می‌کرد و، با نوشتن این که «این روزنامه براى بیدارى و رستگارى [[زنان]] بیچاره و ستمکش ایران است»، خط و مشی فمینیستی‌اش را از آغاز مشخص کرده بود.<ref>غلامرضا سلامی و افسانه نجم ‌آبادی، نهضت نسوان شرق، ۱۳۸۴، تهران، انتشارات شیرازه، صص. ۲۸۷-۲۹۶</ref> [[نامه بانوان]] سه روز پس از انتشار اولین شماره و به دلیل مقاله «حجاب خرافه و موهومات و حصار سنت، جلوی دیدگان [[زنان]] و [[مردان]] را در این کشور سد کرده‌ است» توقیف شد. سپس با این شرط که در شماره بعدی بنویسد منظور از حجاب در این جمله، حجاب زنان نیست، اجازه انتشار مجدد یافت. در دو شمارهٔ اول شعر «کفن سیاه» از میرزاده عشقی منتشر شده بود اما شهناز آزاد، سردبیر، در شمارهٔ سوم مدعی شد که منظورش از «حجاب»، «حجاب خرافه و جهل» بوده‌ است و نه چادر و روبنده. انتشار نامه‌ی بانوان پس از ۱۱ ماه به دلیل مشکلات مالی متوقف شد.<ref>[https://portals.nlai.ir/zanan/index.php/%D8%B4%D9%87%D9%86%D8%A7%D8%B2_%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF «شهناز آزاد»، در دانش‌نامه الکترونیکی زنان]</ref>		شهناز آزاد هم‌چنین در سال ۱۲۹۹، هنگامی که ۱۹ سال بیشتر نداشت، نشریه‌ی نامه‌ی بانوان<ref>تمام شماره‌های منتشرشده از نشریه‌ی نامه‌ی‌ بانوان را در وبسایت [[زنان]] در دوران قاجار می‌توانید بخوانید</ref> را در تهران منتشر کرد،‌ نشریه‌ای که فقط نوشته‌های [[زنان]] را منتشر می‌کرد و، با نوشتن این که «این روزنامه براى بیدارى و رستگارى [[زنان]] بیچاره و ستمکش ایران است»، خط و مشی فمینیستی‌اش را از آغاز مشخص کرده بود.<ref>غلامرضا سلامی و افسانه نجم ‌آبادی، نهضت نسوان شرق، ۱۳۸۴، تهران، انتشارات شیرازه، صص. ۲۸۷-۲۹۶</ref> [[نامه بانوان]] سه روز پس از انتشار اولین شماره و به دلیل مقاله «حجاب خرافه و موهومات و حصار سنت، جلوی دیدگان [[زنان]] و [[مردان]] را در این کشور سد کرده‌ است» توقیف شد. سپس با این شرط که در شماره بعدی بنویسد منظور از حجاب در این جمله، حجاب زنان نیست، اجازه انتشار مجدد یافت. در دو شمارهٔ اول شعر «کفن سیاه» از میرزاده عشقی منتشر شده بود اما شهناز آزاد، سردبیر، در شمارهٔ سوم مدعی شد که منظورش از «حجاب»، «حجاب خرافه و جهل» بوده‌ است و نه چادر و روبنده. انتشار نامه‌ی بانوان پس از ۱۱ ماه به دلیل مشکلات مالی متوقف شد.<ref>[https://portals.nlai.ir/zanan/index.php/%D8%B4%D9%87%D9%86%D8%A7%D8%B2_%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF «شهناز آزاد»، در دانش‌نامه الکترونیکی زنان]</ref>

imported>فهیمه شمسینی در ۱۷ بهمن ۱۴۰۱، ساعت ۱۱:۵۰

2023-02-06T11:50:35Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۱۷ بهمن ۱۴۰۱، ساعت ۱۵:۲۰
خط ۱۵:		خط ۱۵:
	شهناز رشدیه؛ معروف به شهناز آزاد، روزنامه‌نگار، از پیشگامان جنبش [[زنان]] در ایران.		شهناز رشدیه؛ معروف به شهناز آزاد، روزنامه‌نگار، از پیشگامان جنبش [[زنان]] در ایران.

	شهناز آزاد سردبیری [[نامه بانوان]] را بر عهده داشت. این نشریه خواسته‌هایی ~~همچون~~ رفع [[حجاب]]، استقلال اقتصادی [[زنان]]، جلوگیری از ازدواج دختران زیر ۱۵ سال و آزادی [[زنان]] داشت.		شهناز آزاد سردبیری [[نامه بانوان]] را بر عهده داشت. این نشریه خواسته‌هایی هم‌چون رفع [[حجاب]]، استقلال اقتصادی [[زنان]]، جلوگیری از [[ازدواج]] دختران زیر ۱۵ سال و آزادی زنان داشت.
	==زندگی‌نامه==		==زندگی‌نامه==
	شهناز آزاد (رشدیه) در سال 1280ش در خانواده‌ای فرهنگی و طبقه متوسط رو به بالا از اهالی تبریز زاده شد. پدرش میرزا حسن رشدیه از بنیان‌گذاران آموزش مدرن در ایران بود. قبل از اینكه به فعالیت‌ها و اقدامات شهناز آزاد بپردازیم، باید ذكر كنیم كـه وی تحـت تـأثیر پـدرش، میرزا حسن رشدیه، و ~~همسرش،~~ ابوالقاسم آزاد مراغه‌ای، قرار گرفت. رشدیه به خوانـدن روزنامـه‌هـایی كه در این دوره منتشر می‌شد بسیار شایق بود و آنها را مكرر می‌خواند و با اوضاع جهـان كـم وبـیش آشنا می‌شد و فكرهاى تازهاى از مغزش می‌گذشت. ازاین‌رو، ایـن آگـاهی بـه فرزنـدان و بـه‌خصـوص شهناز هم انتقال پیدا می‌كرد.<ref>بهشتی‌سرشت، محسن و پریوش محسن، «بررسی مطالبات اجتماعی و فرهنگی زنان در مطبوعات عصر قاجار،ص 329 </ref>		شهناز آزاد (رشدیه) در سال 1280ش در خانواده‌ای فرهنگی و طبقه متوسط رو به بالا از اهالی تبریز زاده شد. پدرش میرزا حسن رشدیه از بنیان‌گذاران آموزش مدرن در ایران بود. قبل از اینكه به فعالیت‌ها و اقدامات شهناز آزاد بپردازیم، باید ذكر كنیم كـه وی تحـت تـأثیر پـدرش، میرزا حسن رشدیه، و [[همسرش]]، ابوالقاسم آزاد مراغه‌ای، قرار گرفت. رشدیه به خوانـدن روزنامـه‌هـایی كه در این دوره منتشر می‌شد بسیار شایق بود و آنها را مكرر می‌خواند و با اوضاع جهـان كـم وبـیش آشنا می‌شد و فكرهاى تازهاى از مغزش می‌گذشت. ازاین‌رو، ایـن آگـاهی بـه فرزنـدان و بـه‌خصـوص شهناز هم انتقال پیدا می‌كرد.<ref>بهشتی‌سرشت، محسن و پریوش محسن، «بررسی مطالبات اجتماعی و فرهنگی زنان در مطبوعات عصر قاجار،ص 329 </ref>

	شهناز روزنامه‌نگاری را از پدر و همسرش ابوالقاسم آزاد مراغه‌ای آموخته و یکی از پیشگامان جنبش [[زنان]] در ایران شد. شهناز آزاد به کمک همسرش در سال 1299ش نشریه «[[نامه بانوان]]» را منتشر کرد. نامه بانوان چهارمین نشریه تخصصی [[زنان]] بود.<ref>[https://portals.nlai.ir/zanan/index.php/%D8%B4%D9%87%D9%86%D8%A7%D8%B2_%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF «شهناز آزاد»، در دانش‌نامه الکترونیکی زنان]</ref>		شهناز روزنامه‌نگاری را از پدر و [[همسرش]] ابوالقاسم آزاد مراغه‌ای آموخته و یکی از پیشگامان جنبش [[زنان]] در ایران شد. شهناز آزاد به کمک همسرش در سال 1299ش نشریه «[[نامه بانوان]]» را منتشر کرد. نامه بانوان چهارمین نشریه تخصصی [[زنان]] بود.<ref>[https://portals.nlai.ir/zanan/index.php/%D8%B4%D9%87%D9%86%D8%A7%D8%B2_%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF «شهناز آزاد»، در دانش‌نامه الکترونیکی زنان]</ref>

	== فعالیت‌ها==		== فعالیت‌ها==
	از سال ۱۲۹۳ به بعد، شاهد فعالیت‌ انجمن‌ها و نشریاتی هستیم که به صورتی صریح‌تر و رادیکال‌تر در رابطه با [[حقوق زنان]] فعالیت می‌کنند و خواسته‌هایی ~~همچون~~ رفع [[حجاب]]، استقلال اقتصادی [[زنان]]، جلوگیری از [[ازدواج]] دختران زیر ۱۵ سال و آزادی [[زنان]] دارند. شهناز آزاد و همسرش ابوالقاسم آزاد از جمله فعالان این دوره بودند که با تشکیل «گروه بانوان و بانوئیان ایران» در سال ۱۲۹۳ به صراحت دفاع از [[حقوق زنان]] را سرلوحه‌ی کار خود قرار داده بودند. در مرام‌نامه‌ی این انجمن آمده بود: «از آن‌جایی که ایران از هر جهت در آتش بی‌علمی می‌سوزد، و تعلیم و تربیت باید از مادران آغاز شود، و تمام خرابی‌های خانوادگی و اقتصادی و ادبی و اجتماعی و حتی سیاسی ایران از روگیری [[زنان]] است که مانع از دخول در اجتماعات می‌باشد، لهذا گروه بانوان و بانوائیان از سنه‌ی ۱۲۹۳ شمسی تأسیس یافته و تا حال که ۱۳۰۴ می‌باشد تهران و سایر ایالات و ولایات را کمابیش به این موضوع حیاتی متوجه ساخته است …»<ref>[https://bidarzani.com/11644 «شهناز آزاد (رشدیه)»، وب‌سایت بیدار زنی]</ref>		از سال ۱۲۹۳ به بعد، شاهد فعالیت‌ انجمن‌ها و نشریاتی هستیم که به صورتی صریح‌تر و رادیکال‌تر در رابطه با [[حقوق زنان]] فعالیت می‌کنند و خواسته‌هایی هم‌چون رفع [[حجاب]]، استقلال اقتصادی [[زنان]]، جلوگیری از [[ازدواج]] دختران زیر ۱۵ سال و آزادی زنان دارند. شهناز آزاد و [[همسرش]] ابوالقاسم آزاد از جمله فعالان این دوره بودند که با تشکیل «گروه بانوان و بانوئیان ایران» در سال ۱۲۹۳ به صراحت دفاع از [[حقوق زنان]] را سرلوحه‌ی کار خود قرار داده بودند. در مرام‌نامه‌ی این انجمن آمده بود: «از آن‌جایی که ایران از هر جهت در آتش بی‌علمی می‌سوزد، و تعلیم و تربیت باید از [[مادران]] آغاز شود، و تمام خرابی‌های خانوادگی و اقتصادی و ادبی و اجتماعی و حتی سیاسی ایران از روگیری [[زنان]] است که مانع از دخول در اجتماعات می‌باشد، لهذا گروه بانوان و بانوائیان از سنه‌ی ۱۲۹۳ شمسی تأسیس یافته و تا حال که ۱۳۰۴ می‌باشد تهران و سایر ایالات و ولایات را کمابیش به این موضوع حیاتی متوجه ساخته است …»<ref>[https://bidarzani.com/11644 «شهناز آزاد (رشدیه)»، وب‌سایت بیدار زنی]</ref>

	شهناز آزاد ~~همچنین~~ در سال ۱۲۹۹، هنگامی که ۱۹ سال بیشتر نداشت، نشریه‌ی [[نامه‌ی بانوان]]<ref>تمام شماره‌های منتشرشده از نشریه‌ی نامه‌ی‌ بانوان را در وبسایت [[زنان]] در دوران قاجار می‌توانید بخوانید</ref> را در تهران منتشر کرد،‌ نشریه‌ای که فقط نوشته‌های [[زنان]] را منتشر می‌کرد و، با نوشتن این که «این روزنامه براى بیدارى و رستگارى [[زنان]] بیچاره و ستمکش ایران است»، خط و مشی فمینیستی‌اش را از آغاز مشخص کرده بود.<ref>غلامرضا سلامی و افسانه نجم ‌آبادی، نهضت نسوان شرق، ۱۳۸۴، تهران، انتشارات شیرازه، صص. ۲۸۷-۲۹۶</ref> [[نامه بانوان]] سه روز پس از انتشار اولین شماره و به دلیل مقاله «حجاب خرافه و موهومات و حصار سنت، جلوی دیدگان [[زنان]] و مردان را در این کشور سد کرده‌ است» توقیف شد. سپس با این شرط که در شماره بعدی بنویسد منظور از حجاب در این جمله، حجاب [[زنان]] نیست، اجازه انتشار مجدد یافت. در دو شمارهٔ اول شعر «کفن سیاه» از میرزاده عشقی منتشر شده بود اما شهناز آزاد، سردبیر، در شمارهٔ سوم مدعی شد که منظورش از «حجاب»، «حجاب خرافه و جهل» بوده‌ است و نه چادر و روبنده.انتشار نامه‌ی بانوان پس از ۱۱ ماه به دلیل مشکلات مالی متوقف شد.<ref>[https://portals.nlai.ir/zanan/index.php/%D8%B4%D9%87%D9%86%D8%A7%D8%B2_%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF «شهناز آزاد»، در دانش‌نامه الکترونیکی زنان]</ref>		شهناز آزاد هم‌چنین در سال ۱۲۹۹، هنگامی که ۱۹ سال بیشتر نداشت، نشریه‌ی نامه‌ی بانوان<ref>تمام شماره‌های منتشرشده از نشریه‌ی نامه‌ی‌ بانوان را در وبسایت [[زنان]] در دوران قاجار می‌توانید بخوانید</ref> را در تهران منتشر کرد،‌ نشریه‌ای که فقط نوشته‌های [[زنان]] را منتشر می‌کرد و، با نوشتن این که «این روزنامه براى بیدارى و رستگارى [[زنان]] بیچاره و ستمکش ایران است»، خط و مشی فمینیستی‌اش را از آغاز مشخص کرده بود.<ref>غلامرضا سلامی و افسانه نجم ‌آبادی، نهضت نسوان شرق، ۱۳۸۴، تهران، انتشارات شیرازه، صص. ۲۸۷-۲۹۶</ref> [[نامه بانوان]] سه روز پس از انتشار اولین شماره و به دلیل مقاله «حجاب خرافه و موهومات و حصار سنت، جلوی دیدگان [[زنان]] و [[مردان]] را در این کشور سد کرده‌ است» توقیف شد. سپس با این شرط که در شماره بعدی بنویسد منظور از حجاب در این جمله، حجاب زنان نیست، اجازه انتشار مجدد یافت. در دو شمارهٔ اول شعر «کفن سیاه» از میرزاده عشقی منتشر شده بود اما شهناز آزاد، سردبیر، در شمارهٔ سوم مدعی شد که منظورش از «حجاب»، «حجاب خرافه و جهل» بوده‌ است و نه چادر و روبنده. انتشار نامه‌ی بانوان پس از ۱۱ ماه به دلیل مشکلات مالی متوقف شد.<ref>[https://portals.nlai.ir/zanan/index.php/%D8%B4%D9%87%D9%86%D8%A7%D8%B2_%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF «شهناز آزاد»، در دانش‌نامه الکترونیکی زنان]</ref>

	پس از آن شهناز آزاد و ابوالقاسم آزاد در سال ۱۳۰۲ «مجمع کشف ~~حجاب»~~ را در راستای فعالیت‌های پیشین‌شان در رابطه با مخالفت با [[حجاب]] راه‌اندازی کردند. این مجمع اما بیشتر از یک سال دوام نیاورد. فعالیت در مخالفت با [[حجاب]] در آن سال‌ها نیز یکی از خطوط قرمز حکومت بود، و راه‌اندازی این مجمع منجر به بازداشت و تبعید ابوالقاسم آزاد و تعطیلی «مجمع کشف حجاب» شد.<ref>غلامرضا سلامی و افسانه نجم ‌آبادی، نهضت نسوان شرق، ۱۳۸۴، تهران، انتشارات شیرازه، صص. ۲۸۷-۲۹۶</ref> اما ابوالقاسم آزاد، که دل در گرویِ ارتقای وضعیت [[زنان]] داشت، ناامید نشد و در بهمن ۱۳۰۴ «جمعیت همدلان» را راه‌اندازی کرد. «مجاهدت و فداکاری تام و تمام در تزیید جمعیت عملی و تهیه‌ی سایر وسایل آزادی حقوق زنان ایران» بند نخستِ مرام‌نامه‌ی این جمعیت بود. شهناز و ابوالقاسم آزاد، [[فخرآفاق پارسا]]، نصرت مشیری، و عصمت‌الملوک شریفی از اعضای جمعیت «[[جمعیت نسوان‌ وطن‌خواه]]»، از جمله هشت تنی بودند که امضای آن‌ها در پای مرام‌نامه‌ی این جمعیت دیده می‌شد.<ref>[https://iiif.lib.harvard.edu/manifests/view/drs:44719113$1i «اساس‌نامه‌ی «جمعیت همدلان»، وبسایت زنان در دوران قاجار]</ref>		پس از آن شهناز آزاد و ابوالقاسم آزاد در سال ۱۳۰۲ «مجمع کشف [[حجاب]]» را در راستای فعالیت‌های پیشین‌شان در رابطه با مخالفت با حجاب راه‌اندازی کردند. این مجمع اما بیشتر از یک سال دوام نیاورد. فعالیت در مخالفت با حجاب در آن سال‌ها نیز یکی از خطوط قرمز حکومت بود، و راه‌اندازی این مجمع منجر به بازداشت و تبعید ابوالقاسم آزاد و تعطیلی «مجمع کشف حجاب» شد.<ref>غلامرضا سلامی و افسانه نجم ‌آبادی، نهضت نسوان شرق، ۱۳۸۴، تهران، انتشارات شیرازه، صص. ۲۸۷-۲۹۶</ref> اما ابوالقاسم آزاد، که دل در گرویِ ارتقای وضعیت [[زنان]] داشت، ناامید نشد و در بهمن ۱۳۰۴ «جمعیت همدلان» را راه‌اندازی کرد. «مجاهدت و فداکاری تام و تمام در تزیید جمعیت عملی و تهیه‌ی سایر وسایل آزادی [[حقوق زنان]] ایران» بند نخستِ مرام‌نامه‌ی این جمعیت بود. شهناز و ابوالقاسم آزاد، [[فخرآفاق پارسا]]، نصرت مشیری، و عصمت‌الملوک شریفی از اعضای جمعیت «[[جمعیت نسوان‌ وطن‌خواه]]»، از جمله هشت تنی بودند که امضای آن‌ها در پای مرام‌نامه‌ی این جمعیت دیده می‌شد.<ref>[https://iiif.lib.harvard.edu/manifests/view/drs:44719113$1i «اساس‌نامه‌ی «جمعیت همدلان»، وبسایت زنان در دوران قاجار]</ref>

	از اقدامات دیگر شهناز آزاد تأسیس دبستان دخترانه ستاره و کودکستان شهناز در سال 1330 بود.<ref>[https://portals.nlai.ir/zanan/index.php/%D8%B4%D9%87%D9%86%D8%A7%D8%B2_%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF «شهناز آزاد»، در دانش‌نامه الکترونیکی زنان]</ref>		از اقدامات دیگر شهناز آزاد تأسیس دبستان دخترانه ستاره و کودکستان شهناز در سال 1330 بود.<ref>[https://portals.nlai.ir/zanan/index.php/%D8%B4%D9%87%D9%86%D8%A7%D8%B2_%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF «شهناز آزاد»، در دانش‌نامه الکترونیکی زنان]</ref>

imported>Shiri در ۸ بهمن ۱۴۰۱، ساعت ۱۱:۰۹

2023-01-28T11:09:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۸ بهمن ۱۴۰۱، ساعت ۱۴:۳۹
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	}}		}}
	[[پرونده:نامه بانوان.jpg\|بندانگشتی\|]]		[[پرونده:نامه بانوان.jpg\|بندانگشتی\|]]
	شهناز ~~رشدیه (~~شهناز ~~آزاد) (۱۲۸۰–۱۳۴۰) روزنامه‌نگار و یکی~~ از پیشگامان جنبش [[زنان]] در ایران ~~بود~~. او سردبیری [[نامه بانوان]] را بر عهده داشت. این نشریه خواسته‌هایی همچون رفع [[حجاب]]، استقلال اقتصادی [[زنان]]، جلوگیری از [[ازدواج~~]] [[~~دختران]] زیر ۱۵ سال و آزادی [[زنان]] داشت.		شهناز رشدیه؛ معروف به شهناز آزاد، روزنامه‌نگار، از پیشگامان جنبش [[زنان]] در ایران.

			شهناز آزاد سردبیری [[نامه بانوان]] را بر عهده داشت. این نشریه خواسته‌هایی همچون رفع [[حجاب]]، استقلال اقتصادی [[زنان]]، جلوگیری از ازدواج دختران زیر ۱۵ سال و آزادی [[زنان]] داشت.
	==زندگی‌نامه==		==زندگی‌نامه==
	شهناز آزاد (رشدیه) در سال ~~1280~~ در ~~[[خانواده‌]]ای~~ فرهنگی و طبقه متوسط رو به بالا از اهالی تبریز زاده شد. پدرش میرزا حسن رشدیه از بنیان‌گذاران آموزش مدرن در ایران بود. قبل از اینكه به فعالیت‌ها و اقدامات شهناز آزاد بپردازیم، باید ذكر كنیم كـه وی تحـت تـأثیر پـدرش، میرزا حسن رشدیه، و همسرش، ابوالقاسم آزاد مراغه‌ای، قرار گرفت. رشدیه به خوانـدن روزنامـه‌هـایی كه در این دوره منتشر می‌شد بسیار شایق بود و آنها را مكرر می‌خواند و با اوضاع جهـان كـم وبـیش آشنا می‌شد و فكرهاى تازهاى از مغزش می‌گذشت. ازاین‌رو، ایـن آگـاهی بـه فرزنـدان و بـه‌خصـوص شهناز هم انتقال پیدا می‌كرد.<ref>~~بهشتی‌سرشت محسن،~~ پریوش ، محسن، ~~مقاله بررسی~~ مطالبات اجتماعی و فرهنگی زنان در مطبوعات عصر قاجار،ص 329 </ref>		شهناز آزاد (رشدیه) در سال 1280ش در خانواده‌ای فرهنگی و طبقه متوسط رو به بالا از اهالی تبریز زاده شد. پدرش میرزا حسن رشدیه از بنیان‌گذاران آموزش مدرن در ایران بود. قبل از اینكه به فعالیت‌ها و اقدامات شهناز آزاد بپردازیم، باید ذكر كنیم كـه وی تحـت تـأثیر پـدرش، میرزا حسن رشدیه، و همسرش، ابوالقاسم آزاد مراغه‌ای، قرار گرفت. رشدیه به خوانـدن روزنامـه‌هـایی كه در این دوره منتشر می‌شد بسیار شایق بود و آنها را مكرر می‌خواند و با اوضاع جهـان كـم وبـیش آشنا می‌شد و فكرهاى تازهاى از مغزش می‌گذشت. ازاین‌رو، ایـن آگـاهی بـه فرزنـدان و بـه‌خصـوص شهناز هم انتقال پیدا می‌كرد.<ref>بهشتی‌سرشت، محسن و پریوش محسن، «بررسی مطالبات اجتماعی و فرهنگی زنان در مطبوعات عصر قاجار،ص 329 </ref>

	شهناز روزنامه‌نگاری را از پدر و همسرش ابوالقاسم آزاد مراغه‌ای آموخته و یکی از پیشگامان جنبش [[زنان]] در ایران شد. شهناز آزاد به کمک همسرش در سال ~~1299~~ نشریه «[[نامه بانوان]]» را منتشر کرد که نامه بانوان چهارمین نشریه تخصصی [[زنان]] بود.<ref>دانش‌نامه الکترونیکی [[زنان]~~] صفحه شهناز آزاد~~</ref>		شهناز روزنامه‌نگاری را از پدر و همسرش ابوالقاسم آزاد مراغه‌ای آموخته و یکی از پیشگامان جنبش [[زنان]] در ایران شد. شهناز آزاد به کمک همسرش در سال 1299ش نشریه «[[نامه بانوان]]» را منتشر کرد. نامه بانوان چهارمین نشریه تخصصی [[زنان]] بود.<ref>[https://portals.nlai.ir/zanan/index.php/%D8%B4%D9%87%D9%86%D8%A7%D8%B2_%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF «شهناز آزاد»، در دانش‌نامه الکترونیکی زنان]</ref>

	== فعالیت‌ها==		== فعالیت‌ها==
	از سال ۱۲۹۳ به بعد، شاهد فعالیت‌ انجمن‌ها و نشریاتی هستیم که به صورتی صریح‌تر و رادیکال‌تر در رابطه با [[حقوق زنان]] فعالیت می‌کنند و خواسته‌هایی همچون رفع [[حجاب]]، استقلال اقتصادی [[زنان]]، جلوگیری از [[ازدواج]] دختران زیر ۱۵ سال و آزادی [[زنان]] دارند. شهناز آزاد و همسرش ابوالقاسم آزاد از جمله فعالان این دوره بودند که با تشکیل «گروه بانوان و بانوئیان ایران» در سال ۱۲۹۳ به صراحت دفاع از [[حقوق زنان]] را سرلوحه‌ی کار خود قرار داده بودند. در مرام‌نامه‌ی این انجمن آمده بود: «از آن‌جایی که ایران از هر جهت در آتش بی‌علمی می‌سوزد، و تعلیم و تربیت باید از مادران آغاز شود، و تمام خرابی‌های خانوادگی و اقتصادی و ادبی و اجتماعی و حتی سیاسی ایران از روگیری [[زنان]] است که مانع از دخول در اجتماعات می‌باشد، لهذا گروه بانوان و بانوائیان از سنه‌ی ۱۲۹۳ شمسی تأسیس یافته و تا حال که ۱۳۰۴ می‌باشد تهران و سایر ایالات و ولایات را کمابیش به این موضوع حیاتی متوجه ساخته است …»<ref>~~برای مطالعه‌ی بیشتر در این زمینه، نگاه کنید به: فروغ عزیزی، «~~[~~[مادران]] من کیستند~~: ~~شهناز~~ آزاد (رشدیه)»، ~~۲۱ خرداد ۹۳، وبسایت بیدارزنی~~</ref>		از سال ۱۲۹۳ به بعد، شاهد فعالیت‌ انجمن‌ها و نشریاتی هستیم که به صورتی صریح‌تر و رادیکال‌تر در رابطه با [[حقوق زنان]] فعالیت می‌کنند و خواسته‌هایی همچون رفع [[حجاب]]، استقلال اقتصادی [[زنان]]، جلوگیری از [[ازدواج]] دختران زیر ۱۵ سال و آزادی [[زنان]] دارند. شهناز آزاد و همسرش ابوالقاسم آزاد از جمله فعالان این دوره بودند که با تشکیل «گروه بانوان و بانوئیان ایران» در سال ۱۲۹۳ به صراحت دفاع از [[حقوق زنان]] را سرلوحه‌ی کار خود قرار داده بودند. در مرام‌نامه‌ی این انجمن آمده بود: «از آن‌جایی که ایران از هر جهت در آتش بی‌علمی می‌سوزد، و تعلیم و تربیت باید از مادران آغاز شود، و تمام خرابی‌های خانوادگی و اقتصادی و ادبی و اجتماعی و حتی سیاسی ایران از روگیری [[زنان]] است که مانع از دخول در اجتماعات می‌باشد، لهذا گروه بانوان و بانوائیان از سنه‌ی ۱۲۹۳ شمسی تأسیس یافته و تا حال که ۱۳۰۴ می‌باشد تهران و سایر ایالات و ولایات را کمابیش به این موضوع حیاتی متوجه ساخته است …»<ref>[https://bidarzani.com/11644 «شهناز آزاد (رشدیه)»، وب‌سایت بیدار زنی]</ref>

	شهناز آزاد همچنین در سال ۱۲۹۹، هنگامی که ۱۹ سال بیشتر نداشت، نشریه‌ی [[نامه‌ی بانوان]]<ref>تمام شماره‌های منتشرشده از نشریه‌ی نامه‌ی‌ بانوان را در وبسایت [[زنان]] در دوران قاجار می‌توانید بخوانید</ref> را در تهران منتشر کرد،‌ نشریه‌ای که فقط نوشته‌های [[زنان]] را منتشر می‌کرد و، با نوشتن این که «این روزنامه براى بیدارى و رستگارى [[زنان]] بیچاره و ستمکش ایران است»، خط و مشی فمینیستی‌اش را از آغاز مشخص کرده بود.<ref>غلامرضا سلامی و افسانه نجم ‌آبادی، نهضت نسوان شرق، ۱۳۸۴، تهران، انتشارات شیرازه، صص. ۲۸۷-۲۹۶</ref> [[نامه بانوان]] سه روز پس از انتشار اولین شماره و به دلیل مقاله «حجاب خرافه و موهومات و حصار سنت، جلوی دیدگان [[زنان]] و مردان را در این کشور سد کرده‌ است» توقیف شد. سپس با این شرط که در شماره بعدی بنویسد منظور از حجاب در این جمله، حجاب [[زنان]] نیست، اجازه انتشار مجدد یافت. در دو شمارهٔ اول شعر «کفن سیاه» از میرزاده عشقی منتشر شده بود اما شهناز آزاد، سردبیر، در شمارهٔ سوم مدعی شد که منظورش از «حجاب»، «حجاب خرافه و جهل» بوده‌ است و نه چادر و روبنده.انتشار نامه‌ی بانوان پس از ۱۱ ماه به دلیل مشکلات مالی متوقف شد.<ref>دانش‌نامه الکترونیکی زنان</ref>		شهناز آزاد همچنین در سال ۱۲۹۹، هنگامی که ۱۹ سال بیشتر نداشت، نشریه‌ی [[نامه‌ی بانوان]]<ref>تمام شماره‌های منتشرشده از نشریه‌ی نامه‌ی‌ بانوان را در وبسایت [[زنان]] در دوران قاجار می‌توانید بخوانید</ref> را در تهران منتشر کرد،‌ نشریه‌ای که فقط نوشته‌های [[زنان]] را منتشر می‌کرد و، با نوشتن این که «این روزنامه براى بیدارى و رستگارى [[زنان]] بیچاره و ستمکش ایران است»، خط و مشی فمینیستی‌اش را از آغاز مشخص کرده بود.<ref>غلامرضا سلامی و افسانه نجم ‌آبادی، نهضت نسوان شرق، ۱۳۸۴، تهران، انتشارات شیرازه، صص. ۲۸۷-۲۹۶</ref> [[نامه بانوان]] سه روز پس از انتشار اولین شماره و به دلیل مقاله «حجاب خرافه و موهومات و حصار سنت، جلوی دیدگان [[زنان]] و مردان را در این کشور سد کرده‌ است» توقیف شد. سپس با این شرط که در شماره بعدی بنویسد منظور از حجاب در این جمله، حجاب [[زنان]] نیست، اجازه انتشار مجدد یافت. در دو شمارهٔ اول شعر «کفن سیاه» از میرزاده عشقی منتشر شده بود اما شهناز آزاد، سردبیر، در شمارهٔ سوم مدعی شد که منظورش از «حجاب»، «حجاب خرافه و جهل» بوده‌ است و نه چادر و روبنده.انتشار نامه‌ی بانوان پس از ۱۱ ماه به دلیل مشکلات مالی متوقف شد.<ref>[https://portals.nlai.ir/zanan/index.php/%D8%B4%D9%87%D9%86%D8%A7%D8%B2_%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF «شهناز آزاد»، در دانش‌نامه الکترونیکی زنان]</ref>

	پس از آن شهناز آزاد و ابوالقاسم آزاد در سال ۱۳۰۲ «مجمع کشف حجاب» را در راستای فعالیت‌های پیشین‌شان در رابطه با مخالفت با [[حجاب]] راه‌اندازی کردند. این مجمع اما بیشتر از یک سال دوام نیاورد. فعالیت در مخالفت با [[حجاب]] در آن سال‌ها نیز یکی از خطوط قرمز حکومت بود، و راه‌اندازی این مجمع منجر به بازداشت و تبعید ابوالقاسم آزاد و تعطیلی «مجمع کشف حجاب» شد.<ref>غلامرضا سلامی و افسانه نجم ‌آبادی، نهضت نسوان شرق، ۱۳۸۴، تهران، انتشارات شیرازه، صص. ۲۸۷-۲۹۶</ref> اما ابوالقاسم آزاد، که دل در گرویِ ارتقای وضعیت [[زنان]] داشت، ناامید نشد و در بهمن ۱۳۰۴ «جمعیت همدلان» را راه‌اندازی کرد. «مجاهدت و فداکاری تام و تمام در تزیید جمعیت عملی و تهیه‌ی سایر وسایل آزادی حقوق زنان ایران» بند نخستِ مرام‌نامه‌ی این جمعیت بود. شهناز و ابوالقاسم آزاد، [[فخرآفاق پارسا]]، نصرت مشیری، و عصمت‌الملوک شریفی از اعضای جمعیت «[[جمعیت نسوان‌ وطن‌خواه]]»، از جمله هشت تنی بودند که امضای آن‌ها در پای مرام‌نامه‌ی این جمعیت دیده می‌شد.<ref>~~اساس‌نامه‌ی~~ «جمعیت همدلان»، وبسایت زنان در دوران قاجار</ref>		پس از آن شهناز آزاد و ابوالقاسم آزاد در سال ۱۳۰۲ «مجمع کشف حجاب» را در راستای فعالیت‌های پیشین‌شان در رابطه با مخالفت با [[حجاب]] راه‌اندازی کردند. این مجمع اما بیشتر از یک سال دوام نیاورد. فعالیت در مخالفت با [[حجاب]] در آن سال‌ها نیز یکی از خطوط قرمز حکومت بود، و راه‌اندازی این مجمع منجر به بازداشت و تبعید ابوالقاسم آزاد و تعطیلی «مجمع کشف حجاب» شد.<ref>غلامرضا سلامی و افسانه نجم ‌آبادی، نهضت نسوان شرق، ۱۳۸۴، تهران، انتشارات شیرازه، صص. ۲۸۷-۲۹۶</ref> اما ابوالقاسم آزاد، که دل در گرویِ ارتقای وضعیت [[زنان]] داشت، ناامید نشد و در بهمن ۱۳۰۴ «جمعیت همدلان» را راه‌اندازی کرد. «مجاهدت و فداکاری تام و تمام در تزیید جمعیت عملی و تهیه‌ی سایر وسایل آزادی حقوق زنان ایران» بند نخستِ مرام‌نامه‌ی این جمعیت بود. شهناز و ابوالقاسم آزاد، [[فخرآفاق پارسا]]، نصرت مشیری، و عصمت‌الملوک شریفی از اعضای جمعیت «[[جمعیت نسوان‌ وطن‌خواه]]»، از جمله هشت تنی بودند که امضای آن‌ها در پای مرام‌نامه‌ی این جمعیت دیده می‌شد.<ref>[https://iiif.lib.harvard.edu/manifests/view/drs:44719113$1i «اساس‌نامه‌ی «جمعیت همدلان»، وبسایت زنان در دوران قاجار]</ref>

	از اقدامات دیگر شهناز آزاد تأسیس دبستان دخترانه ستاره و کودکستان شهناز در سال 1330 بود.<ref>~~دانش نامه~~ الکترونیکی زنان</ref>		از اقدامات دیگر شهناز آزاد تأسیس دبستان دخترانه ستاره و کودکستان شهناز در سال 1330 بود.<ref>[https://portals.nlai.ir/zanan/index.php/%D8%B4%D9%87%D9%86%D8%A7%D8%B2_%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF «شهناز آزاد»، در دانش‌نامه الکترونیکی زنان]</ref>
	شهناز آزاد در ۶۰ سالگی در سال ۱۳۴۰ درگذشت.<ref>ویکی پدیا ~~صفحه شهناز آزاد~~</ref>		شهناز آزاد در ۶۰ سالگی در سال ۱۳۴۰ درگذشت.<ref>[https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B4%D9%87%D9%86%D8%A7%D8%B2_%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF « شهناز آزاد»، در ویکی پدیا]</ref>

	==پانویس==		==پانویس==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}
	==منابع==		==منابع==
	*~~فمینیست‌های مشروطه‌خواه،~~ پایه‌گذاران جنبش زنان در ~~ایران،~~ مریم حسین خواه، سایت آزادی و عدالت اجتماعی برای ~~ایران~~		*حسین‌خواه، مریم، «فمینیست‌های مشروطه‌خواه پایه‌گذاران جنبش زنان در ایران»، مریم حسین خواه، سایت آزادی و عدالت اجتماعی برای ایران، تاریح بازدید: 8 بهمن 1401ش.
	*[https:~~//portals.nlai.ir/zanan/index~~.~~php?title=%D8%B4%D9%87%D9%86%D8%A7%D8%B2_%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF&direction=prev&oldid=1094 دانش‌نامه الکترونیکی زنان]~~		*بهشتی‌سرشت محسن و محسن پریوش، «بررسی مطالبات اجتماعی و فرهنگی زنان در مطبوعات عصر قاجار»، مجله زن در فرهنگ و هنر، دوره 7 ،شماره 3 ،پاییز 1394ش.
	*[https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B4%D9%87%D9%86%D8%A7%D8%B2_%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF ویکی پدیا]		*« شهناز آزاد»، در ویکی پدیا، تاریح بازدید: 8 بهمن 1401ش.
	*[https://iranwire.com/fa/blogs/19871 ایران وایر]		*«اساس‌نامه‌ی «جمعیت همدلان»، وبسایت زنان در دوران قاجار، تاریح بازدید: 8 بهمن 1401ش.
	*بهشتی‌سرشت ~~محسن، پریوش ، محسن، مقاله بررسی~~ مطالبات اجتماعی و فرهنگی زنان در مطبوعات عصر ~~قاجار،زن~~ در فرهنگ و هنر، دوره 7 ،شماره 3 ،پاییز ~~1394~~ :~~327ـ341~~		*«شهناز آزاد»، در دانش‌نامه الکترونیکی زنان، تاریح بازدید: 8 بهمن 1401ش.
			*«شهناز آزاد (رشدیه)»، وب‌سایت بیدار زنی، تاریح درج مطلب: 21 خرداد1393ش، تاریح بازدید: 8 بهمن 1401ش.

	[[رده: ویکی‌جنسیت]]		[[رده: ویکی‌جنسیت]]
	[[رده: کنشگران]]		[[رده: کنشگران]]
	~~[[رده: فعال جنبش زنان]]~~
	~~[[رده:بدون نظریه]]~~
	[[رده:ایرانی]]		[[رده:ایرانی]]
	[[رده:قبل از انقلاب]]		[[رده:قبل از انقلاب]]
	[[رده: فعالان]]		[[رده: فعالان]]

imported>Mjamshidi در ۱۹ مهر ۱۴۰۱، ساعت ۰۵:۰۷

2022-10-11T05:07:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۱۹ مهر ۱۴۰۱، ساعت ۰۸:۳۷
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	}}		}}
	[[پرونده:نامه بانوان.jpg\|بندانگشتی\|]]		[[پرونده:نامه بانوان.jpg\|بندانگشتی\|]]
	شهناز رشدیه (شهناز آزاد) (۱۲۸۰–۱۳۴۰) روزنامه‌نگار و یکی از پیشگامان جنبش [[زنان]] در ایران بود. او سردبیری [[نامه بانوان]] را ~~برعهده~~ داشت. این نشریه خواسته‌هایی همچون رفع [[حجاب]]، استقلال اقتصادی [[زنان]]، جلوگیری از [[ازدواج]] دختران زیر ۱۵ سال و آزادی [[زنان]] داشت.		شهناز رشدیه (شهناز آزاد) (۱۲۸۰–۱۳۴۰) روزنامه‌نگار و یکی از پیشگامان جنبش [[زنان]] در ایران بود. او سردبیری [[نامه بانوان]] را بر عهده داشت. این نشریه خواسته‌هایی همچون رفع [[حجاب]]، استقلال اقتصادی [[زنان]]، جلوگیری از [[ازدواج]] [[دختران]] زیر ۱۵ سال و آزادی [[زنان]] داشت.
	==زندگی‌نامه==		==زندگی‌نامه==
	شهناز آزاد (رشدیه) در سال 1280 در ~~خانواده‌ای~~ فرهنگی و طبقه متوسط رو به بالا از اهالی تبریز زاده شد. پدرش میرزا حسن رشدیه از بنیان‌گذاران آموزش مدرن در ایران بود. قبل از ~~اينكه~~ به ~~فعاليت‌ها~~ و اقدامات شهناز آزاد ~~بپردازيم، بايد~~ ذكر ~~كنيم~~ كـه وي تحـت ~~تـأثير~~ پـدرش، ~~ميرزا~~ حسن ~~رشديه،~~ و همسرش، ابوالقاسم آزاد مراغه‌ای، قرار گرفت. ~~رشديه~~ به خوانـدن ~~روزنامـه‌هـايي~~ كه در ~~اين~~ دوره منتشر می‌شد ~~بسيار شايق~~ بود و آنها را مكرر می‌خواند و با اوضاع جهـان كـم ~~وبـيش~~ آشنا می‌شد و فكرهاى تازهاى از مغزش می‌گذشت. ~~ازاين‌رو، ايـن آگـاهي~~ بـه فرزنـدان و بـه‌خصـوص شهناز هم انتقال ~~پيدا~~ می‌كرد.<ref>بهشتی‌سرشت محسن، پریوش ، محسن، مقاله ~~بررسي~~ مطالبات ~~اجتماعي~~ و ~~فرهنگي~~ زنان در مطبوعات عصر قاجار،ص 329 </ref>		شهناز آزاد (رشدیه) در سال 1280 در [[خانواده‌]]ای فرهنگی و طبقه متوسط رو به بالا از اهالی تبریز زاده شد. پدرش میرزا حسن رشدیه از بنیان‌گذاران آموزش مدرن در ایران بود. قبل از اینكه به فعالیت‌ها و اقدامات شهناز آزاد بپردازیم، باید ذكر كنیم كـه وی تحـت تـأثیر پـدرش، میرزا حسن رشدیه، و همسرش، ابوالقاسم آزاد مراغه‌ای، قرار گرفت. رشدیه به خوانـدن روزنامـه‌هـایی كه در این دوره منتشر می‌شد بسیار شایق بود و آنها را مكرر می‌خواند و با اوضاع جهـان كـم وبـیش آشنا می‌شد و فكرهاى تازهاى از مغزش می‌گذشت. ازاین‌رو، ایـن آگـاهی بـه فرزنـدان و بـه‌خصـوص شهناز هم انتقال پیدا می‌كرد.<ref>بهشتی‌سرشت محسن، پریوش ، محسن، مقاله بررسی مطالبات اجتماعی و فرهنگی زنان در مطبوعات عصر قاجار،ص 329 </ref>

	شهناز روزنامه‌نگاری را از پدر و همسرش ابوالقاسم آزاد مراغه‌ای آموخته و یکی از پیشگامان جنبش زنان در ایران شد. شهناز آزاد به کمک همسرش در سال 1299 نشریه «[[نامه بانوان]]» را منتشر کرد که نامه بانوان چهارمین نشریه تخصصی [[زنان]] بود.<ref>دانش‌نامه الکترونیکی زنان صفحه شهناز آزاد</ref>		شهناز روزنامه‌نگاری را از پدر و همسرش ابوالقاسم آزاد مراغه‌ای آموخته و یکی از پیشگامان جنبش [[زنان]] در ایران شد. شهناز آزاد به کمک همسرش در سال 1299 نشریه «[[نامه بانوان]]» را منتشر کرد که نامه بانوان چهارمین نشریه تخصصی [[زنان]] بود.<ref>دانش‌نامه الکترونیکی [[زنان]] صفحه شهناز آزاد</ref>

	== فعالیت‌ها==		== فعالیت‌ها==
	از سال ۱۲۹۳ به بعد، شاهد فعالیت‌ انجمن‌ها و نشریاتی هستیم که به صورتی صریح‌تر و رادیکال‌تر در رابطه با [[حقوق زنان]] فعالیت می‌کنند و خواسته‌هایی همچون رفع [[حجاب]]، استقلال اقتصادی ~~زنان،~~ جلوگیری از [[ازدواج]] دختران زیر ۱۵ سال و آزادی [[زنان]] دارند. شهناز آزاد و همسرش ابوالقاسم آزاد از جمله فعالان این دوره بودند که با تشکیل «گروه بانوان و بانوئیان ایران» در سال ۱۲۹۳ به صراحت دفاع از [[حقوق زنان]] را سرلوحه‌ی کار خود قرار داده بودند. در مرام‌نامه‌ی این انجمن آمده بود: «از آن‌جایی که ایران از هر جهت در آتش بی‌علمی می‌سوزد، و تعلیم و تربیت باید از مادران آغاز شود، و تمام خرابی‌های خانوادگی و اقتصادی و ادبی و اجتماعی و حتی سیاسی ایران از روگیری زنان است که مانع از دخول در اجتماعات می‌باشد، لهذا گروه بانوان و بانوائیان از سنه‌ی ۱۲۹۳ شمسی تأسیس یافته و تا حال که ۱۳۰۴ می‌باشد تهران و سایر ایالات و ولایات را کمابیش به این موضوع حیاتی متوجه ساخته است …»<ref>برای مطالعه‌ی بیشتر در این زمینه، نگاه کنید به: فروغ عزیزی، ~~«مادران~~ من کیستند: شهناز آزاد (رشدیه)»، ۲۱ خرداد ۹۳، وبسایت بیدارزنی</ref>		از سال ۱۲۹۳ به بعد، شاهد فعالیت‌ انجمن‌ها و نشریاتی هستیم که به صورتی صریح‌تر و رادیکال‌تر در رابطه با [[حقوق زنان]] فعالیت می‌کنند و خواسته‌هایی همچون رفع [[حجاب]]، استقلال اقتصادی [[زنان]]، جلوگیری از [[ازدواج]] دختران زیر ۱۵ سال و آزادی [[زنان]] دارند. شهناز آزاد و همسرش ابوالقاسم آزاد از جمله فعالان این دوره بودند که با تشکیل «گروه بانوان و بانوئیان ایران» در سال ۱۲۹۳ به صراحت دفاع از [[حقوق زنان]] را سرلوحه‌ی کار خود قرار داده بودند. در مرام‌نامه‌ی این انجمن آمده بود: «از آن‌جایی که ایران از هر جهت در آتش بی‌علمی می‌سوزد، و تعلیم و تربیت باید از مادران آغاز شود، و تمام خرابی‌های خانوادگی و اقتصادی و ادبی و اجتماعی و حتی سیاسی ایران از روگیری [[زنان]] است که مانع از دخول در اجتماعات می‌باشد، لهذا گروه بانوان و بانوائیان از سنه‌ی ۱۲۹۳ شمسی تأسیس یافته و تا حال که ۱۳۰۴ می‌باشد تهران و سایر ایالات و ولایات را کمابیش به این موضوع حیاتی متوجه ساخته است …»<ref>برای مطالعه‌ی بیشتر در این زمینه، نگاه کنید به: فروغ عزیزی، «[[مادران]] من کیستند: شهناز آزاد (رشدیه)»، ۲۱ خرداد ۹۳، وبسایت بیدارزنی</ref>

	شهناز آزاد همچنین در سال ۱۲۹۹، هنگامی که ۱۹ سال بیشتر نداشت، نشریه‌ی [[نامه‌ی بانوان]]<ref>تمام شماره‌های منتشرشده از نشریه‌ی نامه‌ی‌ بانوان را در وبسایت زنان در دوران قاجار می‌توانید بخوانید</ref> را در تهران منتشر کرد،‌ نشریه‌ای که فقط نوشته‌های [[زنان]] را منتشر می‌کرد و، با نوشتن این که «این روزنامه براى بیدارى و رستگارى زنان بیچاره و ستمکش ایران است»، خط و مشی فمینیستی‌اش را از آغاز مشخص کرده بود.<ref>غلامرضا سلامی و افسانه نجم ‌آبادی، نهضت نسوان شرق، ۱۳۸۴، تهران، انتشارات شیرازه، صص. ۲۸۷-۲۹۶</ref> [[نامه بانوان]] سه روز پس از انتشار اولین شماره و به دلیل مقاله «حجاب خرافه و موهومات و حصار سنت، جلوی دیدگان زنان و مردان را در این کشور سد کرده‌ است» توقیف شد. سپس با این شرط که در شماره بعدی بنویسد منظور از حجاب در این جمله، حجاب [[زنان]] نیست، اجازه انتشار مجدد یافت. در دو شمارهٔ اول شعر «کفن سیاه» از میرزاده عشقی منتشر شده بود اما شهناز آزاد، سردبیر، در شمارهٔ سوم مدعی شد که منظورش از «حجاب»، «حجاب خرافه و جهل» بوده‌ است و نه چادر و روبنده.انتشار نامه‌ی بانوان پس از ۱۱ ماه به دلیل مشکلات مالی متوقف شد.<ref>دانش‌نامه الکترونیکی زنان</ref>		شهناز آزاد همچنین در سال ۱۲۹۹، هنگامی که ۱۹ سال بیشتر نداشت، نشریه‌ی [[نامه‌ی بانوان]]<ref>تمام شماره‌های منتشرشده از نشریه‌ی نامه‌ی‌ بانوان را در وبسایت [[زنان]] در دوران قاجار می‌توانید بخوانید</ref> را در تهران منتشر کرد،‌ نشریه‌ای که فقط نوشته‌های [[زنان]] را منتشر می‌کرد و، با نوشتن این که «این روزنامه براى بیدارى و رستگارى [[زنان]] بیچاره و ستمکش ایران است»، خط و مشی فمینیستی‌اش را از آغاز مشخص کرده بود.<ref>غلامرضا سلامی و افسانه نجم ‌آبادی، نهضت نسوان شرق، ۱۳۸۴، تهران، انتشارات شیرازه، صص. ۲۸۷-۲۹۶</ref> [[نامه بانوان]] سه روز پس از انتشار اولین شماره و به دلیل مقاله «حجاب خرافه و موهومات و حصار سنت، جلوی دیدگان [[زنان]] و مردان را در این کشور سد کرده‌ است» توقیف شد. سپس با این شرط که در شماره بعدی بنویسد منظور از حجاب در این جمله، حجاب [[زنان]] نیست، اجازه انتشار مجدد یافت. در دو شمارهٔ اول شعر «کفن سیاه» از میرزاده عشقی منتشر شده بود اما شهناز آزاد، سردبیر، در شمارهٔ سوم مدعی شد که منظورش از «حجاب»، «حجاب خرافه و جهل» بوده‌ است و نه چادر و روبنده.انتشار نامه‌ی بانوان پس از ۱۱ ماه به دلیل مشکلات مالی متوقف شد.<ref>دانش‌نامه الکترونیکی زنان</ref>

	پس از آن شهناز آزاد و ابوالقاسم آزاد در سال ۱۳۰۲ «مجمع کشف حجاب» را در راستای فعالیت‌های پیشین‌شان در رابطه با مخالفت با [[حجاب]] راه‌اندازی کردند. این مجمع اما بیشتر از یک سال دوام نیاورد. فعالیت در مخالفت با [[حجاب]] در آن سال‌ها نیز یکی از خطوط قرمز حکومت بود، و راه‌اندازی این مجمع منجر به بازداشت و تبعید ابوالقاسم آزاد و تعطیلی «مجمع کشف حجاب» شد.<ref>غلامرضا سلامی و افسانه نجم ‌آبادی، نهضت نسوان شرق، ۱۳۸۴، تهران، انتشارات شیرازه، صص. ۲۸۷-۲۹۶</ref> اما ابوالقاسم آزاد، که دل در گرویِ ارتقای وضعیت زنان داشت، ناامید نشد و در بهمن ۱۳۰۴ «جمعیت همدلان» را راه‌اندازی کرد. «مجاهدت و فداکاری تام و تمام در تزیید جمعیت عملی و تهیه‌ی سایر وسایل آزادی حقوق زنان ایران» بند نخستِ مرام‌نامه‌ی این جمعیت بود. شهناز و ابوالقاسم آزاد، [[فخرآفاق پارسا]]، نصرت مشیری، و عصمت‌الملوک شریفی از اعضای جمعیت «[[جمعیت نسوان‌ وطن‌خواه]]»، از جمله هشت تنی بودند که امضای آن‌ها در پای مرام‌نامه‌ی این جمعیت دیده می‌شد.<ref>اساس‌نامه‌ی «جمعیت همدلان»، وبسایت زنان در دوران قاجار</ref>		پس از آن شهناز آزاد و ابوالقاسم آزاد در سال ۱۳۰۲ «مجمع کشف حجاب» را در راستای فعالیت‌های پیشین‌شان در رابطه با مخالفت با [[حجاب]] راه‌اندازی کردند. این مجمع اما بیشتر از یک سال دوام نیاورد. فعالیت در مخالفت با [[حجاب]] در آن سال‌ها نیز یکی از خطوط قرمز حکومت بود، و راه‌اندازی این مجمع منجر به بازداشت و تبعید ابوالقاسم آزاد و تعطیلی «مجمع کشف حجاب» شد.<ref>غلامرضا سلامی و افسانه نجم ‌آبادی، نهضت نسوان شرق، ۱۳۸۴، تهران، انتشارات شیرازه، صص. ۲۸۷-۲۹۶</ref> اما ابوالقاسم آزاد، که دل در گرویِ ارتقای وضعیت [[زنان]] داشت، ناامید نشد و در بهمن ۱۳۰۴ «جمعیت همدلان» را راه‌اندازی کرد. «مجاهدت و فداکاری تام و تمام در تزیید جمعیت عملی و تهیه‌ی سایر وسایل آزادی حقوق زنان ایران» بند نخستِ مرام‌نامه‌ی این جمعیت بود. شهناز و ابوالقاسم آزاد، [[فخرآفاق پارسا]]، نصرت مشیری، و عصمت‌الملوک شریفی از اعضای جمعیت «[[جمعیت نسوان‌ وطن‌خواه]]»، از جمله هشت تنی بودند که امضای آن‌ها در پای مرام‌نامه‌ی این جمعیت دیده می‌شد.<ref>اساس‌نامه‌ی «جمعیت همدلان»، وبسایت زنان در دوران قاجار</ref>

	از اقدامات دیگر شهناز آزاد تأسیس دبستان دخترانه ستاره و کودکستان شهناز در سال 1330 بود.<ref>دانش نامه الکترونیکی زنان</ref>		از اقدامات دیگر شهناز آزاد تأسیس دبستان دخترانه ستاره و کودکستان شهناز در سال 1330 بود.<ref>دانش نامه الکترونیکی زنان</ref>
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	*[https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B4%D9%87%D9%86%D8%A7%D8%B2_%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF ویکی پدیا]		*[https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B4%D9%87%D9%86%D8%A7%D8%B2_%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF ویکی پدیا]
	*[https://iranwire.com/fa/blogs/19871 ایران وایر]		*[https://iranwire.com/fa/blogs/19871 ایران وایر]
	*بهشتی‌سرشت محسن، پریوش ، محسن، مقاله ~~بررسي~~ مطالبات اجتماعی و فرهنگی زنان در مطبوعات عصر قاجار،زن در فرهنگ و هنر، دوره 7 ،شماره 3 ~~،پاييز~~ 1394 :327ـ341		*بهشتی‌سرشت محسن، پریوش ، محسن، مقاله بررسی مطالبات اجتماعی و فرهنگی زنان در مطبوعات عصر قاجار،زن در فرهنگ و هنر، دوره 7 ،شماره 3 ،پاییز 1394 :327ـ341
	[[رده: ویکی‌جنسیت]]		[[رده: ویکی‌جنسیت]]
	[[رده: کنشگران]]		[[رده: کنشگران]]

imported>Shiri: /* منابع */

2022-08-30T02:57:36Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۸ شهریور ۱۴۰۱، ساعت ۰۶:۲۷
خط ۳۶:		خط ۳۶:
	*[https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B4%D9%87%D9%86%D8%A7%D8%B2_%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF ویکی پدیا]		*[https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B4%D9%87%D9%86%D8%A7%D8%B2_%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF ویکی پدیا]
	*[https://iranwire.com/fa/blogs/19871 ایران وایر]		*[https://iranwire.com/fa/blogs/19871 ایران وایر]
			*بهشتی‌سرشت محسن، پریوش ، محسن، مقاله بررسي مطالبات اجتماعی و فرهنگی زنان در مطبوعات عصر قاجار،زن در فرهنگ و هنر، دوره 7 ،شماره 3 ،پاييز 1394 :327ـ341
	[[رده: ویکی‌جنسیت]]		[[رده: ویکی‌جنسیت]]
	[[رده: کنشگران]]		[[رده: کنشگران]]