لباس زنان کرد شمال خراسان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

سیدعلیرضا سیدموسوی: /* تاثیر موقعیت جغرافیایی بر لباس زنان کرد شمال خراسان */

2026-05-22T07:17:05Z

تاثیر موقعیت جغرافیایی بر لباس زنان کرد شمال خراسان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۱ خرداد ۱۴۰۵، ساعت ۱۰:۴۷
خط ۳۵:		خط ۳۵:
	==تاثیر موقعیت جغرافیایی بر لباس زنان کرد شمال خراسان==		==تاثیر موقعیت جغرافیایی بر لباس زنان کرد شمال خراسان==

	کردهای شمال خراسان به کُرمانج معروف‌اند که در دو استان خراسان شمالی و خراسان رضوی و بیشتر در شهرهای ~~قوچان،~~ کلات، شیروان، سبزوار و نیشابور زندگی می‌کنند. کردهای کرمانج خراسان از قدیمی‌ترین قبایل آریایی‌اند که هم به‌صورت کوچ‌نشینی و هم به‌صورت یکجانشینی در شهرها و روستاها سکونت دارند<ref>[https://tuhistory.tabrizu.ac.ir/article_18194.html امیری‌فروتقه و دیگران، «بررسی سرپوش زنان کرد، ترک و ترکمن شمال خراسان در سدة اخیر»، 1403ش، ص27.]</ref> و به‌دلیل قرارگیری کردها در جغرافیای فرهنگی گوناگون، مهاجرت قومیت‌های مختلف و تفاوت در سبک زندگی آن‌ها (کوچ‌نشینی و یکجانشینی) فرهنگ‌ها و پوشش‌های مختلفی را در این منطقه به‌وجود آورده است. تولید پشم گوسفند، پرورش نوغان و کرم ابریشم و کاشت محصولات کشاورزی نظیر پنبه باعث شده که زنان در تولید تن‌پوش‌ها، [[پاپوش\|پاپوش‌ها]] و سرپوش‌ها از این مواد استفاده کنند.<ref> [https://www.kurdpress.com/news/34760/%D9%85%D8%B7%D8%A7%D9%84%D8%B9%DB%80-%D8%AA%D8%A7%D8%AB%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%D9%82%D9%84%DB%8C%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%BE%D9%88%D8%B4%D8%B4-%D8%B3%D9%86%D8%AA%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D8%B1%D8%AF «مطالعة تاثیرات اقلیمی بر سبک پوشش سنتی زنان و مردان کرد»، وب‌سایت خبرگزاری کرد‌پرس.]</ref>		کردهای شمال خراسان به کُرمانج معروف‌اند که در دو استان خراسان شمالی و خراسان رضوی و بیشتر در شهرهای [[قوچان]]، کلات، شیروان، سبزوار و نیشابور زندگی می‌کنند. کردهای کرمانج خراسان از قدیمی‌ترین قبایل آریایی‌اند که هم به‌صورت کوچ‌نشینی و هم به‌صورت یکجانشینی در شهرها و روستاها سکونت دارند<ref>[https://tuhistory.tabrizu.ac.ir/article_18194.html امیری‌فروتقه و دیگران، «بررسی سرپوش زنان کرد، ترک و ترکمن شمال خراسان در سدة اخیر»، 1403ش، ص27.]</ref> و به‌دلیل قرارگیری کردها در جغرافیای فرهنگی گوناگون، مهاجرت قومیت‌های مختلف و تفاوت در سبک زندگی آن‌ها (کوچ‌نشینی و یکجانشینی) فرهنگ‌ها و پوشش‌های مختلفی را در این منطقه به‌وجود آورده است. تولید پشم گوسفند، پرورش نوغان و کرم ابریشم و کاشت محصولات کشاورزی نظیر پنبه باعث شده که زنان در تولید تن‌پوش‌ها، [[پاپوش\|پاپوش‌ها]] و سرپوش‌ها از این مواد استفاده کنند.<ref> [https://www.kurdpress.com/news/34760/%D9%85%D8%B7%D8%A7%D9%84%D8%B9%DB%80-%D8%AA%D8%A7%D8%AB%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%D9%82%D9%84%DB%8C%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%BE%D9%88%D8%B4%D8%B4-%D8%B3%D9%86%D8%AA%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D8%B1%D8%AF «مطالعة تاثیرات اقلیمی بر سبک پوشش سنتی زنان و مردان کرد»، وب‌سایت خبرگزاری کرد‌پرس.]</ref>

	==ساختار پوشاک زنان کرد بر اساس باورها و کارکرد آن‌ها==		==ساختار پوشاک زنان کرد بر اساس باورها و کارکرد آن‌ها==

حسین صبوری در ۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ساعت ۰۹:۵۲

2026-05-06T09:52:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ساعت ۱۳:۲۲
خط ۳:		خط ۳:
	\| زیرنویس تصویر =زنان کرد شمال خراسان در جشن ها		\| زیرنویس تصویر =زنان کرد شمال خراسان در جشن ها
	\| image_alt =زنان کرد شمال خراسان		\| image_alt =زنان کرد شمال خراسان
	\| فایل پادکست =		\| فایل پادکست =لباس زنان کرد شمال خراسان.ogg
	\| حجم فایلپادکست =		\| حجم فایلپادکست =13/9
	\| تاریخ پادکست =		\| تاریخ پادکست =16-2-1405
	\| زیرنویس عنوان =		\| زیرنویس عنوان =

حسین صبوری در ۲۳ فروردین ۱۴۰۵، ساعت ۱۱:۰۸

2026-04-12T11:08:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۲۳ فروردین ۱۴۰۵، ساعت ۱۴:۳۸
خط ۱:		خط ۱:
	~~[[پرونده:~~لباس زنان کرد خراسان1.png\|~~جایگزین~~=زنان کرد شمال خراسان\|~~بندانگشتی\|~~زنان کرد شمال خراسان ~~در جشن ها]]~~		{{جعبه اطلاعات مفهوم
			\| تصویر =لباس زنان کرد خراسان1.png
			\| زیرنویس تصویر =زنان کرد شمال خراسان در جشن ها
			\| image_alt =زنان کرد شمال خراسان
			\| فایل پادکست =
			\| حجم فایلپادکست =
			\| تاریخ پادکست =
			\| زیرنویس عنوان =

			\| عنوان اصلی =
			\| عنوان انگلیسی =
			\| عنوان عربی =
			\| عنوان علمی =
			\| شاخه علمی =
			\| نوع مفهوم =
			\| معنای اصطلاحی =
			\| حوزه کاربرد =
			\| گستره جغرافیایی =
			\| منشأ تاریخی =

			\| نخستین کاربرد =
			\| ریشه واژه =
			\| مرتبط با =
			\| اهمیت =
			\| مبدع =
			\| مروج =
			\| مقدس برای =
			\| مورد احترام =
			\| آثار مرتبط =
			}}
	'''<big>لباس زنان کرد شمال خراسان</big>'''؛ پوشش زنان کرد در منطقۀ شمال خراسان.		'''<big>لباس زنان کرد شمال خراسان</big>'''؛ پوشش زنان کرد در منطقۀ شمال خراسان.

حمید گلزار در ۲۹ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۱۱:۴۵

2026-02-18T11:45:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۲۹ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۱۵:۱۵
خط ۷۸:		خط ۷۸:

	==منابع==		==منابع==
			{{آغاز منابع}}
	*امیدی، ناهید، دیده و دل و دست؛ پژوهشی در پوشاک و هنرهای سنتی خراسان، مشهد، به‌نشر، 1383ش.		*امیدی، ناهید، دیده و دل و دست؛ پژوهشی در پوشاک و هنرهای سنتی خراسان، مشهد، به‌نشر، 1383ش.
	*امیری‌فروتقه، زهره و دیگران، «بررسی سرپوش زنان کرد، ترک و ترکمن شمال خراسان در سدۀ اخیر»، فصلنامۀ تاریخ‌نامۀ ایران بعد از اسلام، 1403ش.		*امیری‌فروتقه، زهره و دیگران، «بررسی سرپوش زنان کرد، ترک و ترکمن شمال خراسان در سدۀ اخیر»، فصلنامۀ تاریخ‌نامۀ ایران بعد از اسلام، 1403ش.
خط ۹۴:		خط ۹۴:
	*هال، آستر و ویووسکا، جوزه لوچیک، تاریخچه، طرح، بافت و شناسایی گلیم، ترجمۀ شیرین همایون‌فر و نیلوفر الفت‌شایان، تهران، کارنگ، 1377ش.		*هال، آستر و ویووسکا، جوزه لوچیک، تاریخچه، طرح، بافت و شناسایی گلیم، ترجمۀ شیرین همایون‌فر و نیلوفر الفت‌شایان، تهران، کارنگ، 1377ش.
	*هوشنگی، شیرین، بررسی تحلیلی و تطبیقی اجتماعی لباس زنان کرد در کردستان و خراسان شمالی، پایان‌نامۀ دوره کارشناسی ارشد، تهران، دانشکدۀ هنر و معماری دانشگاه علم و فرهنگ، 1393ش.		*هوشنگی، شیرین، بررسی تحلیلی و تطبیقی اجتماعی لباس زنان کرد در کردستان و خراسان شمالی، پایان‌نامۀ دوره کارشناسی ارشد، تهران، دانشکدۀ هنر و معماری دانشگاه علم و فرهنگ، 1393ش.
			{{پایان منابع}}

Iranbot: حذف رده‌ها

2025-12-31T10:06:41Z

حذف رده‌ها

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۱۰ دی ۱۴۰۴، ساعت ۱۳:۳۶
خط ۹۳:		خط ۹۳:
	*وطن‌دوست، سارا، پوشاک و زیورآلات عشایر کرمانج خراسان، قم، عمو علوی، 1395ش.		*وطن‌دوست، سارا، پوشاک و زیورآلات عشایر کرمانج خراسان، قم، عمو علوی، 1395ش.
	*هال، آستر و ویووسکا، جوزه لوچیک، تاریخچه، طرح، بافت و شناسایی گلیم، ترجمۀ شیرین همایون‌فر و نیلوفر الفت‌شایان، تهران، کارنگ، 1377ش.		*هال، آستر و ویووسکا، جوزه لوچیک، تاریخچه، طرح، بافت و شناسایی گلیم، ترجمۀ شیرین همایون‌فر و نیلوفر الفت‌شایان، تهران، کارنگ، 1377ش.
	*هوشنگی، شیرین، بررسی تحلیلی و تطبیقی اجتماعی لباس زنان کرد در کردستان و خراسان شمالی، پایان‌نامۀ دوره کارشناسی ارشد، تهران، دانشکدۀ هنر و معماری دانشگاه علم و فرهنگ، 1393ش.		*هوشنگی، شیرین، بررسی تحلیلی و تطبیقی اجتماعی لباس زنان کرد در کردستان و خراسان شمالی، پایان‌نامۀ دوره کارشناسی ارشد، تهران، دانشکدۀ هنر و معماری دانشگاه علم و فرهنگ، 1393ش.

	~~[[رده: ویکی‌رز]]~~
	~~[[رده: پوشاک اقوام]]~~
	~~[[رده: پوشاک بر پایه فرهنگ]]~~
	~~[[رده: پوشاک بر پایه جنسیت]]~~
	~~[[رده: پوشاک بر پایه کارکرد]]~~
	~~[[رده: تاریخ پوشاک]]~~

imported>سلیمانی در ۲۸ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۱۶:۲۹

2025-07-19T16:29:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۲۸ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۱۹:۵۹
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:لباس زنان کرد خراسان1.png\|جایگزین=زنان کرد شمال خراسان\|بندانگشتی\|زنان کرد شمال خراسان در جشن ها]]
	'''<big>لباس زنان کرد شمال خراسان</big>'''؛ پوشش زنان کرد در منطقۀ شمال خراسان.		'''<big>لباس زنان کرد شمال خراسان</big>'''؛ پوشش زنان کرد در منطقۀ شمال خراسان.

imported>سلیمانی در ۲۸ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۱۰:۳۱

2025-07-19T10:31:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۲۸ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۱۴:۰۱
خط ۲۹:		خط ۲۹:

	==پوشش زنان کوچ‌نشین==		==پوشش زنان کوچ‌نشین==
			[[پرونده:لباس زنان کرد خراسان.jpeg\|جایگزین=زنان کوچ نشین کرد خراسان\|بندانگشتی\|پوشش زنان کوچ‌نشین کرد خراسان]]
	'''شارِل (شال)''': از سرپوش‌های اصلی زنان کوچ‌نشین به‌ویژه زنان عشایر قوچانی شارل یا کَه‌ون است. زمینۀ که‌ون بیشتر به‌رنگ سفید یا شیری است که روی آن مزین به نقوش گل و شکوفه یا طاووس است<ref>وطن‌دوست، پوشاک و زیورآلات عشایر کرمانج خراسان، 1394ش، ص44.</ref> که معروف‌ترین آن که‌ون طاووسی است. طریقۀ بستن که‌ون به این صورت است که ابتدا یکی از لبه‌های سرپوش را به‌داخل تا کرده، روی سر گذاشته و سپس دستمال ابریشمی را روی آن می‌بندند.<ref>[https://tuhistory.tabrizu.ac.ir/article_18194.html امیری‌فروتقه و دیگران، «بررسی سرپوش زنان کرد، ترک و ترکمن شمال خراسان در سدة اخیر»، 1403ش، ص23.]</ref> نقش طاووس در سرپوش کوچ‌نشینان این منطقه نماد خوش‌اقبالی و ابدیت طول عمر است.<ref>هال و ویووسکا، تاریخچه، طرح، بافت و شناسایی گلیم، 1377ش، ص65.</ref>		'''شارِل (شال)''': از سرپوش‌های اصلی زنان کوچ‌نشین به‌ویژه زنان عشایر قوچانی شارل یا کَه‌ون است. زمینۀ که‌ون بیشتر به‌رنگ سفید یا شیری است که روی آن مزین به نقوش گل و شکوفه یا طاووس است<ref>وطن‌دوست، پوشاک و زیورآلات عشایر کرمانج خراسان، 1394ش، ص44.</ref> که معروف‌ترین آن که‌ون طاووسی است. طریقۀ بستن که‌ون به این صورت است که ابتدا یکی از لبه‌های سرپوش را به‌داخل تا کرده، روی سر گذاشته و سپس دستمال ابریشمی را روی آن می‌بندند.<ref>[https://tuhistory.tabrizu.ac.ir/article_18194.html امیری‌فروتقه و دیگران، «بررسی سرپوش زنان کرد، ترک و ترکمن شمال خراسان در سدة اخیر»، 1403ش، ص23.]</ref> نقش طاووس در سرپوش کوچ‌نشینان این منطقه نماد خوش‌اقبالی و ابدیت طول عمر است.<ref>هال و ویووسکا، تاریخچه، طرح، بافت و شناسایی گلیم، 1377ش، ص65.</ref>

حمید گلزار در ۴ خرداد ۱۴۰۴، ساعت ۱۳:۴۲

2025-05-25T13:42:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۴ خرداد ۱۴۰۴، ساعت ۱۷:۱۲
خط ۵۰:		خط ۵۰:
	'''کَش''': نوعی ژاکت، اغلب بدون آستین، دارای یقۀ گرد و ساده که توسط خود زنان کرمانجی بافته می‌شود. جنس این ژاکت از پشم گوسفند است که در زمستان‌ها، مورد استفاده قرار می‌گیرد.<ref>هوشنگی، بررسی تحلیلی و تطبیقی اجتماعی لباس زنان کرد در کردستان و خراسان شمالی، 1393ش، ص66.</ref>		'''کَش''': نوعی ژاکت، اغلب بدون آستین، دارای یقۀ گرد و ساده که توسط خود زنان کرمانجی بافته می‌شود. جنس این ژاکت از پشم گوسفند است که در زمستان‌ها، مورد استفاده قرار می‌گیرد.<ref>هوشنگی، بررسی تحلیلی و تطبیقی اجتماعی لباس زنان کرد در کردستان و خراسان شمالی، 1393ش، ص66.</ref>

	'''چنگه''': نواری پهن به‌عرض تا 10 سانتی‌متر است که روی آن با سکه‌دوزی، نواردوزی و نقش‌دوزی تزیین شده است. زنان این نوار را روی استخوان فک در طرفین صورت قرار داده و در قسمت بالا به‌وسیلۀ قلاب‌هایی به روسری متصل می‌کنند. از قسمت گوش‌ها به‌سمت بالای نوار، پول‌دوزی شده است.<ref> امیدی، دیده و دل و دست. پژوهشی در پوشاک و هنرهای سنتی خراسان، 1383ش، ص28.</ref>		'''چنگه''': نواری پهن به‌عرض تا ۱۰ سانتی‌متر است که روی آن با سکه‌دوزی، نواردوزی و نقش‌دوزی تزیین شده است. زنان این نوار را روی استخوان فک در طرفین صورت قرار داده و در قسمت بالا به‌وسیلۀ قلاب‌هایی به روسری متصل می‌کنند. از قسمت گوش‌ها به‌سمت بالای نوار، پول‌دوزی شده است.<ref> امیدی، دیده و دل و دست. پژوهشی در پوشاک و هنرهای سنتی خراسان، 1383ش، ص28.</ref>

	'''روبند عروس''': پس از پوشیدن اجزای کامل لباس، رسم است که روی سر [[لباس عروس اقوام ایرانی\|عروس‌]]<nowiki/>خانم‌ها روبند سرخ‌رنگی بیندازند. روبند از پارچۀ ابریشمی تهیه شده که تمام بدن عروس را می‌پوشاند و به‌وسیلۀ قطعه‌ای تزیینی روی سر بسته می‌شود.<ref>[https://tuhistory.tabrizu.ac.ir/article_18194.html امیری‌فروتقه و دیگران، «بررسی سرپوش زنان کرد، ترک و ترکمن شمال خراسان در سدة اخیر»، 1403ش، ص37.]</ref>		'''روبند عروس''': پس از پوشیدن اجزای کامل لباس، رسم است که روی سر [[لباس عروس اقوام ایرانی\|عروس‌]]<nowiki/>خانم‌ها روبند سرخ‌رنگی بیندازند. روبند از پارچۀ ابریشمی تهیه شده که تمام بدن عروس را می‌پوشاند و به‌وسیلۀ قطعه‌ای تزیینی روی سر بسته می‌شود.<ref>[https://tuhistory.tabrizu.ac.ir/article_18194.html امیری‌فروتقه و دیگران، «بررسی سرپوش زنان کرد، ترک و ترکمن شمال خراسان در سدة اخیر»، 1403ش، ص37.]</ref>

حمید گلزار در ۴ خرداد ۱۴۰۴، ساعت ۱۳:۴۱

2025-05-25T13:41:29Z

نمایش تغییرات

حمید گلزار در ۴ خرداد ۱۴۰۴، ساعت ۱۳:۱۴

2025-05-25T13:14:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۴ خرداد ۱۴۰۴، ساعت ۱۶:۴۴
خط ۱:		خط ۱:

	'''<big>لباس زنان کرد شمال خراسان</big>'''؛ پوشش زنان کرد در منطقة شمال خراسان.		'''<big>لباس زنان کرد شمال خراسان</big>'''؛ پوشش زنان کرد در منطقة شمال خراسان.

خط ۱۹:		خط ۲۰:
	پیراهن: پیراهن زنان یکجانشین، به‌رنگ قرمز، ساده و ابریشمی است که پارچة آن توسط خود زنان این منطقه بافته می‌شود.<ref> امیدی، دیده و دل و دست؛ پژوهشی در پوشاک و هنرهای سنتی خراسان، 1383ش، ص33.</ref> این پیراهن دو چاک در پهلو دارد. قسمت جلوی آن با نقوش لوزی و مثلث تزیین شده که در اصطلاح محلی به نوع طرح آن «پیکام» می‌گویند.<ref>وطن‌دوست، پوشاک و زیورآلات عشایر کرمانج خراسان، 1395ش، ص150.</ref> نقوش طراحی شده روی لباس، نمادی از زمین و در کنار هم بودن زنان و مردان است. همچنین این نقوش نماد یگانگی خدا است که با رنگ سفید که نشان‌دهندة نور کامل است، بافته شده‌اند.<ref>[https://www.jaco-sj.com/article_180407_e74124f7f09a8d603520c9b1c2b6270c.pdf گریوانی و دیگران، «مطالعة تطبیقی پوشاک بانوان کوچ‌نشین و یکجانشین کرد شمال خراسان»، 1402ش، ص22 و 23.]</ref>		پیراهن: پیراهن زنان یکجانشین، به‌رنگ قرمز، ساده و ابریشمی است که پارچة آن توسط خود زنان این منطقه بافته می‌شود.<ref> امیدی، دیده و دل و دست؛ پژوهشی در پوشاک و هنرهای سنتی خراسان، 1383ش، ص33.</ref> این پیراهن دو چاک در پهلو دارد. قسمت جلوی آن با نقوش لوزی و مثلث تزیین شده که در اصطلاح محلی به نوع طرح آن «پیکام» می‌گویند.<ref>وطن‌دوست، پوشاک و زیورآلات عشایر کرمانج خراسان، 1395ش، ص150.</ref> نقوش طراحی شده روی لباس، نمادی از زمین و در کنار هم بودن زنان و مردان است. همچنین این نقوش نماد یگانگی خدا است که با رنگ سفید که نشان‌دهندة نور کامل است، بافته شده‌اند.<ref>[https://www.jaco-sj.com/article_180407_e74124f7f09a8d603520c9b1c2b6270c.pdf گریوانی و دیگران، «مطالعة تطبیقی پوشاک بانوان کوچ‌نشین و یکجانشین کرد شمال خراسان»، 1402ش، ص22 و 23.]</ref>

	شال: شال زنان یکجانشین از جنس ابریشم و به دو رنگ قرمز و مشکی دیده می‌شود. زنان، شال قرمز را سه‌گوش کرده و به پشت سر می‌بندند؛ به‌طوری که دنبالة آن آویزان باشد یا اینکه دنباله را در قسمت جلوی سر گره می‌زنند. در حاشیة این نوع شال، نقوش گیاهی ریزی طراحی شده که به شال «پیکام» مشهور است. شال دیگر زنان کاملاً مشکی است که چهار گوشة آن با یک گل کوچک تزیین شده است. اهالی این منطقه به این نوع شال، «شار مشکی» می‌گویند. زنان متاهل شار مشکی را دور دهان خود می‌بندند تا نشانة احترام و حیا نزد مردان و بزرگان باشد.<ref>وطن‌دوست، پوشاک و زیورآلات عشایر کرمانج خراسان، 1395ش، ص145 و 146.</ref> پوشیدن شار مشکی به زنان قدرت می‌دهد و آنان را به کسب معرفت دعوت می‌کند.<ref>مونسی‌سرخه و دیگران، نوع لباس و نمادهای رنگ در عرفان اسلامی، 1389ش، ص8.</ref>		شال: شال زنان یکجانشین از جنس ابریشم و به دو رنگ قرمز و مشکی دیده می‌شود. زنان، شال قرمز را سه‌گوش کرده و به پشت سر می‌بندند؛ به‌طوری که دنبالة آن آویزان باشد یا اینکه دنباله را در قسمت جلوی سر گره می‌زنند. در حاشیة این نوع شال، نقوش گیاهی ریزی طراحی شده که به شال «پیکام» مشهور است. شال دیگر زنان کاملاً مشکی است که چهار گوشة آن با یک گل کوچک تزیین شده است. اهالی این منطقه به این نوع شال، «شار مشکی» می‌گویند. زنان متاهل شار مشکی را دور دهان خود می‌بندند تا نشانة احترام و [[حیا\|حیا]] نزد مردان و بزرگان باشد.<ref>وطن‌دوست، پوشاک و زیورآلات عشایر کرمانج خراسان، 1395ش، ص145 و 146.</ref> پوشیدن شار مشکی به زنان قدرت می‌دهد و آنان را به کسب معرفت دعوت می‌کند.<ref>مونسی‌سرخه و دیگران، نوع لباس و نمادهای رنگ در عرفان اسلامی، 1389ش، ص8.</ref>

	نیم‌تنه: کتی است آستین‌بلند و جلوباز که روی پیراهن پوشیده می‌شود و در دو طرف پهلوها چاک دارد. روی نیم‌تنه، بته‌جقه‌هایی دوخته شده که این نقش‌ها نمادی از رشد و رویش دائمی در منسوجات ایرانی است.<ref>وطن‌دوست، پوشاک و زیورآلات عشایر کرمانج خراسان، 1395ش، ص150.</ref>		نیم‌تنه: کتی است آستین‌بلند و جلوباز که روی پیراهن پوشیده می‌شود و در دو طرف پهلوها چاک دارد. روی نیم‌تنه، بته‌جقه‌هایی دوخته شده که این نقش‌ها نمادی از رشد و رویش دائمی در منسوجات ایرانی است.<ref>وطن‌دوست، پوشاک و زیورآلات عشایر کرمانج خراسان، 1395ش، ص150.</ref>
خط ۷۱:		خط ۷۲:
	رنگ سفید: از شریف‌ترین رنگ‌ها که در هنر اسلامی نماد وجود مطلق و وحدت در کثرت است. رنگ سفید از سبک‌ترین رنگ‌ها است و به‌همین دلیل حرکتی رو به بالا دارد و به آسمان نزدیک است.<ref>نصیری و دیگران، نماد عرفانی رنگ در هنر و معماری اسلامی، 1397ش، ص53.</ref> این رنگ در پیراهن و شال زنان کوچ‌نشین مانند پرچمی سفید، نشان دهندة پایان جنگ میان ملت‌ها است؛ اما این رنگ در پیراهن و شال زنان یکجانشین، برای نقش‌اندازی روی لباس‌ها استفاده شده است.<ref>[https://shij.ir/RAHS/upload/RAHS/Content/020502_10/04-RAHS-No55-67448.pdf گریوانی و دیگران، «نمادشناسی رنگ در پوشاک بانوان کوچ‌نشین و یکجانشین کرد شمال خراسان»، 1402ش، ص44.]</ref>		رنگ سفید: از شریف‌ترین رنگ‌ها که در هنر اسلامی نماد وجود مطلق و وحدت در کثرت است. رنگ سفید از سبک‌ترین رنگ‌ها است و به‌همین دلیل حرکتی رو به بالا دارد و به آسمان نزدیک است.<ref>نصیری و دیگران، نماد عرفانی رنگ در هنر و معماری اسلامی، 1397ش، ص53.</ref> این رنگ در پیراهن و شال زنان کوچ‌نشین مانند پرچمی سفید، نشان دهندة پایان جنگ میان ملت‌ها است؛ اما این رنگ در پیراهن و شال زنان یکجانشین، برای نقش‌اندازی روی لباس‌ها استفاده شده است.<ref>[https://shij.ir/RAHS/upload/RAHS/Content/020502_10/04-RAHS-No55-67448.pdf گریوانی و دیگران، «نمادشناسی رنگ در پوشاک بانوان کوچ‌نشین و یکجانشین کرد شمال خراسان»، 1402ش، ص44.]</ref>

	رنگ زرد: رنگی درخشان و امید‌بخش که نماد روشنایی، روحانی و مهربانی است. در کوچ‌نشینان، دختران مجرد و در یکجانشینان، در پیراهن، چادر و شال زنان از رنگ زرد استفاده می‌شود. این رنگ، سطح انرژی بدن را بالا می‌برد و مانع افسردگی می‌شود.<ref>[https://shij.ir/RAHS/upload/RAHS/Content/020502_10/04-RAHS-No55-67448.pdf گریوانی و دیگران، «نمادشناسی رنگ در پوشاک بانوان کوچ‌نشین و یکجانشین کرد شمال خراسان»، 1402ش، ص45 و 46.]</ref>		رنگ زرد: رنگی درخشان و امید‌بخش که نماد روشنایی، روحانی و مهربانی است. در کوچ‌نشینان، دختران مجرد و در یکجانشینان، در پیراهن، چادر و شال زنان از رنگ زرد استفاده می‌شود. این رنگ، سطح انرژی بدن را بالا می‌برد و مانع [[افسردگی\|افسردگی]] می‌شود.<ref>[https://shij.ir/RAHS/upload/RAHS/Content/020502_10/04-RAHS-No55-67448.pdf گریوانی و دیگران، «نمادشناسی رنگ در پوشاک بانوان کوچ‌نشین و یکجانشین کرد شمال خراسان»، 1402ش، ص45 و 46.]</ref>

	رنگ سیاه: از قوی‌ترین رنگ‌ها که نشان از عظمت و بزرگی دارد. رنگ سیاه، پوشانندة تمام رنگ‌ها و نماد راز شب و نیز عزا و سوگ است. این رنگ در لباس زنان یکجانشین بیشترین کاربرد را در سرپوش آنان دارد و در شار زنان نیز نمادی از معرفت و حکمت است.<ref>[https://shij.ir/RAHS/upload/RAHS/Content/020502_10/04-RAHS-No55-67448.pdf گریوانی و دیگران، «نمادشناسی رنگ در پوشاک بانوان کوچ‌نشین و یکجانشین کرد شمال خراسان»، 1402ش، ص46.]</ref>		رنگ سیاه: از قوی‌ترین رنگ‌ها که نشان از عظمت و بزرگی دارد. رنگ سیاه، پوشانندة تمام رنگ‌ها و نماد راز شب و نیز عزا و سوگ است. این رنگ در لباس زنان یکجانشین بیشترین کاربرد را در سرپوش آنان دارد و در شار زنان نیز نمادی از معرفت و حکمت است.<ref>[https://shij.ir/RAHS/upload/RAHS/Content/020502_10/04-RAHS-No55-67448.pdf گریوانی و دیگران، «نمادشناسی رنگ در پوشاک بانوان کوچ‌نشین و یکجانشین کرد شمال خراسان»، 1402ش، ص46.]</ref>