<?xml version="1.0"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="fa">
	<id>https://iranpedia.net/w/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=%D9%BE%D8%B1%D8%AE%D8%A7%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C</id>
	<title>پرخاشگری - تاریخچهٔ نسخه‌ها</title>
	<link rel="self" type="application/atom+xml" href="https://iranpedia.net/w/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=%D9%BE%D8%B1%D8%AE%D8%A7%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C"/>
	<link rel="alternate" type="text/html" href="https://iranpedia.net/w/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D8%AE%D8%A7%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C&amp;action=history"/>
	<updated>2026-06-07T13:01:05Z</updated>
	<subtitle>تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی</subtitle>
	<generator>MediaWiki 1.44.2</generator>
	<entry>
		<id>https://iranpedia.net/w/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D8%AE%D8%A7%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C&amp;diff=47586&amp;oldid=prev</id>
		<title>حمید گلزار: صفحه‌ای تازه حاوی «&#039;&#039;&#039;&lt;big&gt;پرخاشگری&lt;/big&gt;&#039;&#039;&#039;؛ رفتاری منفی با هدف آسیب‌رساندن بدنی یا زبانی و یا تخریب اموال نسبت به خود یا دیگری.  پرخاشگری (Aggression)، عمل و رفتاری است که به نیت صدمه‌زدن به یک چیز یا شخص انجام می‌شود و تحقیر، توهین و فحاشی را نیز در بر می‌گیرد.  ==مفهوم‌شن...» ایجاد کرد</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://iranpedia.net/w/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D8%AE%D8%A7%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C&amp;diff=47586&amp;oldid=prev"/>
		<updated>2026-05-23T15:18:32Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;صفحه‌ای تازه حاوی «&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;lt;big&amp;gt;پرخاشگری&amp;lt;/big&amp;gt;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;؛ رفتاری منفی با هدف آسیب‌رساندن بدنی یا زبانی و یا تخریب اموال نسبت به خود یا دیگری.  پرخاشگری (Aggression)، عمل و رفتاری است که به نیت صدمه‌زدن به یک چیز یا شخص انجام می‌شود و تحقیر، توهین و فحاشی را نیز در بر می‌گیرد.  ==مفهوم‌شن...» ایجاد کرد&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;b&gt;صفحهٔ تازه&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;div&gt;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&amp;lt;big&amp;gt;پرخاشگری&amp;lt;/big&amp;gt;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;؛ رفتاری منفی با هدف آسیب‌رساندن بدنی یا زبانی و یا تخریب اموال نسبت به خود یا دیگری.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پرخاشگری (Aggression)، عمل و رفتاری است که به نیت صدمه‌زدن به یک چیز یا شخص انجام می‌شود و تحقیر، توهین و فحاشی را نیز در بر می‌گیرد. &lt;br /&gt;
==مفهوم‌شناسی==&lt;br /&gt;
پرخاش به‌معنای جنگ و جدال&amp;lt;ref&amp;gt;  [https://www.vajehyab.com/dehkhoda/%D9%BE%D8%B1%D8%AE%D8%A7%D8%B4 دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه پرخاش.]&amp;lt;/ref&amp;gt;  شامل خصومت زبانی هم می‌شود و پرخاش‌کردن به‌معنی درشتی‌ و تندی‌کردن و سخن درشت گفتن است.&amp;lt;ref&amp;gt;  [https://www.vajehyab.com/amid/%D9%BE%D8%B1%D8%AE%D8%A7%D8%B4 عمید، فرهنگ فارسی، ذیل واژه پرخاش.]&amp;lt;/ref&amp;gt;  خشم در لغت به‌معنای عصبانیت&amp;lt;ref&amp;gt;  [https://www.vajehyab.com/?q=%D8%AE%D8%B4%D9%85&amp;amp;f=amid عمید، فرهنگ فارسی، ذیل واژه خشم.]&amp;lt;/ref&amp;gt;  است و رابطه بسیار نزدیک با پرخاشگری دارد. برخی عامل و محرک پرخاشگری را خشم دانسته‌اند. خشم نوعی حالت و [[هیجان]] است اما [[پرخاشگری]] یک رفتار به نیت آسیب بدنی یا زبانی و یا تخریب اموال یک شخص به‌حساب می‌آید.&amp;lt;ref&amp;gt; کیومرثی اسکویی، مهار خشم، 1391ش، ص50.&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
==انواع پرخاشگری==&lt;br /&gt;
پرخاشگری دو گونه است: 1. پرخاشگری خالص یا عاطفی  2. پرخاشگری ناخالص یا ابزاری.&amp;lt;ref&amp;gt; سالاری‌فر، روانشناسی‌ اجتماعی با نگرش به منابع اسلامی، 1393ش، ص256.&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===1.	پرخاشگری خالص یا عاطفی===&lt;br /&gt;
پرخاشگری عاطفی به‌خاطر یک برانگیختگی و تحریک صورت می‌گیرد؛ بدین صورت که فردی به فرد دیگر توهین می‌کند و شخصی که مورد اهانت واقع شده به فرد اهانت‌کننده حمله می‌کند و قصد آسیب رساندن به وی را دارد. &lt;br /&gt;
===2.	پرخاشگری ناخالص یا ابزاری===&lt;br /&gt;
پرخاشگری ناخالص، وسیله‌ای جهت رسیدن به هدف مشخص است. همانند فردی که به مقام و منصبی رسیده است و دوست وی به‌خاطر تحریک احساسات درونی خود شروع به تخریب وی و شایعه‌پراکنی می‌کند که در اینجا به پرخاشگری ابزاری متوسل شده است.&amp;lt;ref&amp;gt; سالاری‌فر، روانشناسی‌ اجتماعی با نگرش به منابع اسلامی، 1393ش، ص256.&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
==منشأ پرخاشگری==&lt;br /&gt;
===دیدگاه ذاتی و غریزی بودن پرخاشگری===&lt;br /&gt;
با سابقه‌ترین و شناخته‌ شده‌ترین نظریه در مورد پرخاشگری، طبیعی و فطری بودن آن است. طبق نظریۀ فروید و لورنز علت اعمال و رفتارهای پرخاشگرانه توسط افراد تنها به‌خاطر طبیعت و ذات آنها است. فروید پرخاشگری را از شاخه‌های اصلی غریزه مرگ؛ تاتانوس می‌داند.&amp;lt;ref&amp;gt; کیومرثی اسکویی، مهار خشم، 1391ش، ص51.&amp;lt;/ref&amp;gt;  لورنز نیز معتقد است که منشأ پرخاشگری غریزه مبارزه‌طلبی آدمی است که انسان با دیگر حیوانات در این مورد اشتراک دارد.&lt;br /&gt;
===نظریه زیست‌شناختی===&lt;br /&gt;
فرآیندهای ژنتیکی، هورمون‌ها، سازوکارهای عصبی و نوروترانسمیترها از جمله عوامل زیست‌شناختی هستند که در برانگیخته شدن هیجان خشم و به دنبال آن رفتارهای پرخاشگرانه مؤثر هستند. طبق آزمایش‌های صورت گرفته بر روی افراد، سطح سروتین افرادی که قصد [[خودکشی]] داشتند و افرادی که در دوران کودکی به مراکز تعلیم و [[تربیت]] فرستاده شده بودند نسبت به افراد سالم کمتر بوده و آنها از توانایی‌های کمتری برای مهار خشم خود برخوردار بودند.&amp;lt;ref&amp;gt;   سالاری‌فر، روانشناسی ‌اجتماعی با نگرش به منابع اسلامی، 1393ش، ص261.&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===یادگیری اجتماعی===&lt;br /&gt;
طبق این نظریه، پرخاشگری مثل سایر رفتارهای اجتماعی آموختنی است و انسان‌ها فطرتا پرخاشگرانه به دنیا نمی‌آیند، بلکه با مشاهدۀ صحنه‌ها و استفاده از تجارب پرخاشگرانۀ دیگران، آن را کسب می‌کنند و می‌آموزند. در یادگیری اجتماعی، محیط، منطقۀ جغرافیایی، اطرافیان و نحوۀ تعامل افراد جامعه با یکدیگر می‌تواند مؤثر باشد. امروزه نیز از نقش مهم انواع رسانه‌ها در این امر نمی‌توان غافل شد.&amp;lt;ref&amp;gt; کریمی، روانشناسی اجتماعی، 1390ش، ص218.&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
==عوامل و محرک‌های پرخاشگری==&lt;br /&gt;
بنابر دیدگاه برخی روانشناسان ناکامی از جمله عوامل و محرک‌های پرخاشگری است؛ هنگامی که فردی انتظار دارد و می‌تواند موفقیتی را کسب کند در صورت ناکامی و شکست، بروز رفتارهای پرخاشگرانه از چنین فردی دور از انتظار نیست.&amp;lt;ref&amp;gt; احمدوند، بهداشت روانی، 1391ش، ص93. &amp;lt;/ref&amp;gt;  در ضمن بین ناکامی قابل انتظار و ناکامی غیرقابل انتظار تفاوت فاحشی وجود دارد. در ناکامی قابل انتظار و منطقی، فرد احتمال شکست را می‌دهد اما در ناکامی غیرقابل انتظار، فرد احتمال شکست را نمی‌دهد و میزان پرخاشگری در این مورد شدیدتر خواهد بود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از دیگر عوامل پرخاشگری تحریک مستقیم توسط افراد را می‌توان برشمرد. عوامل دیگری مانند بازی‌ها، فیلم‌ها، انیمیشن‌ها و برنامه‌هایی که توسط رسانه‌ها تولید و از آن به‌عنوان خشونت رسانه‌ای تعبیر می‌شود از عوامل دیگر پرخاشگری به‌ حساب می‌آیند.&amp;lt;ref&amp;gt; کریمی، روانشناسی اجتماعی، 1390ش، ص213. &amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
==راه‌کارهای مقابله با پرخاشگری==&lt;br /&gt;
===کسب مهارت‌های اجتماعی===&lt;br /&gt;
کسب مهارت‌های اجتماعی می‌تواند در کنترل خشم و ارائه رفتارهای بهنجار و پیشگیری از وجود اتفاقات ناخوشایند به ما کمک به‌سزایی کند و رسانه‌ها نیز می‌توانند نقش بسیار زیادی در آموزش این مهارت‌ها به افراد ایفا کنند.&amp;lt;ref&amp;gt; دویل جنتری، مدیریت خشم به زبان آدمیزاد، 1392ش، ص26.&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===واکنش‌های متضاد===&lt;br /&gt;
در این روش، فردی که به هر دلیلی عصبانی شده توسط شخص دیگری با تعریف یا عنوان‌کردن مطلب خنده‌داری او را از آن وضعیت خشم دور کرده و احتمال این‌که فرد دوباره به حالت قبلی برگردد، ناممکن به‌نظر می‌رسد و این روش، از روش‌های مؤثر در کنترل پرخاشگری است.&amp;lt;ref&amp;gt; سالاری‌فر، روانشناسی‌ اجتماعی با نگرش به منابع اسلامی، 1393ش، ص273.&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
===عدم مصاحبت با افراد خشمگین===&lt;br /&gt;
معاشرت با افرادی که سطح پرخاشگری بالایی دارند موجب بالا رفتن رفتارهای پرخاشگرانه می‌شود، پس بهتر است از همنشینی با چنین افرادی حتی‌الامکان خودداری کرد و در صورت ناگزیر بودن از برقراری ارتباط با چنین اشخاصی، باید ارتباط را به حداقل رساند.&amp;lt;ref&amp;gt; دویل جنتری، مدیریت خشم به زبان آدمیزاد، 1392ش، ص120.&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===نفس عمیق===&lt;br /&gt;
خشمگین‌شدن باعث تهییج احساسات شده و به دنبال آن رفتارهای پرخاشگرانه بروز می‌یابد. خشم باعث فعال‌شدن سیستم عصبی شده و بلافاصله سطح آدرنالین در بدن افزایش می‌یابد و فشار خون بالا می‌رود که برای مقابله با این اتفاق و پایین آورد سطح آدرنالین و فشار خون تنفس عمیق بهترین گزینه است و بهتر است این کار چندین مرتبه تکرار شود.&amp;lt;ref&amp;gt; دویل جنتری، مدیریت خشم به زبان آدمیزاد، 1392ش، ص124. &amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
==راه‌کارهای مدیریت پرخاشگری در آموزه‌های اسلامی== &lt;br /&gt;
دین اسلام از طریق قرآن و روایات و سیره عملی و رفتار معصومین سعی در ایجاد نگرش و شناختی صحیح در مورد خشم و پرخاشگری داشته است. این نگرش باعث زمینه‌سازی مهار خشم شده و همچنین به افراد در مورد سوءعاقبت این رفتار هشدار می‌دهد. مثلا بیان می‌کند که خشم ابتدا و سرآغاز پلیدی‌ها است&amp;lt;ref&amp;gt; کلینی، اصول کافی، 1387ش، ج3، ص636&amp;lt;/ref&amp;gt;  و باعث تباهی ایمان&amp;lt;ref&amp;gt; مجلسی، بحارالانوار، 1403ق، ج73، ص265.&amp;lt;/ref&amp;gt;  و نوعی جنون&amp;lt;ref&amp;gt; سیدرضی، نهج البلاغه، ترجمه دشتی، حکمت255، ص487. &amp;lt;/ref&amp;gt;  به‌حساب آمده و ابزار شیطان&amp;lt;ref&amp;gt; مجلسی، بحارالانوار، 1403ق، ج73، ص265.&amp;lt;/ref&amp;gt;  معرفی شده و مهار نکردن آن آدمی را به جهنم سوق می‌دهد.&amp;lt;ref&amp;gt; مجلسی، بحارالانوار، 1403ق، ج73، ص265.&amp;lt;/ref&amp;gt;  در مورد سیره عملی، به ماجرای امام سجاد و خدمتکارشان اشاره شده که هنگام وضو گرفتن [[امام سجاد]]، ظرف آب از دست خدمتکار رها شده و به سر و صورت امام سجاد اصابت کرد و باعث آسیب‌دیدگی او شد؛ امام سجاد بر خلاف انتظار خادم، با مهار خشم خود و قبول عذرخواهی وی در نهایت خدمتکار را آزاد می‌کند.&amp;lt;ref&amp;gt;  . طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج4، ص24.&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
===تغییر حالت===&lt;br /&gt;
از جمله راه‌کار‌های مهم و کارآمد در مهار و پیشگیری خشم و رفتارهای پرخاشگرانه در آموزه های اسلامی، تغییر حالت است. ترک آن محل،&amp;lt;ref&amp;gt; دویل جنتری، مدیریت خشم به زبان آدمیزاد، 1392ش، ص89.  &amp;lt;/ref&amp;gt;  یا تغییر حالت از ایستاده به نشسته یا از حالت نشسته به حالت ایستاده،&amp;lt;ref&amp;gt; کلینی، اصول کافی، 1387ش، ج3، ص636.&amp;lt;/ref&amp;gt;  وضو گرفتن با آب سرد&amp;lt;ref&amp;gt; فیض کاشانی، مججة البیضاء، 1417ق، ج5، ص307. &amp;lt;/ref&amp;gt;  و غسل کردن و نوشیدن یک لیوان آب نیز توصیه شده است.&amp;lt;ref&amp;gt; [https://www.farsnews.ir/news/13931215000895/%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88%DB%8C-%DA%A9%D9%86%D8%AA%D8%B1%D9%84-%D9%BE%D8%B1%D8%AE%D8%A7%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D8%B3-%D8%A2%D9%85%D9%88%D8%B2%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%DB%8C%D9%86%DB%8C «الگوی کنترل پرخاشگری بر اساس آموزه‌های دینی»، خبرگزاری فارس.] &amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
==پانویس==&lt;br /&gt;
{{پانویس}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابع==&lt;br /&gt;
* احمدوند، محمدعلی، بهداشت روانی، تهران، دانشگاه پیام نور، چاپ بیستم، 1399ش.&lt;br /&gt;
* «الگوی کنترل پرخاشگری بر اساس آموزه‌های دینی»، خبرگزاری فارس، تاریخ درج مطلب: 17 اسفند 1393ش.&lt;br /&gt;
* دویل جنتری، مدیریت خشم به زبان آدمیزاد، ترجمه شیما صفدری، تهران، هیرمند، چاپ دوم، 1392ش.&lt;br /&gt;
* دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه، وب‌سایت واژه‌یاب، تاریخ بازدید: 1 اسفند 1401ش.&lt;br /&gt;
* سالاری‌فر، محمدرضا، روانشناسی اجتماعی، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، چاپ نهم، 1400ش.&lt;br /&gt;
* سیدرضی، نهج البلاغه، ترجمه دشتی، قم، ظهور، چاپ سوم، 1389ش.&lt;br /&gt;
* طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ هفتم، 1385ش.&lt;br /&gt;
* عمید، حسن، فرهنگ فارسی، وب‌سایت واژه‌یاب، تاریخ بازدید: 1 اسفند 1401ش.&lt;br /&gt;
* فیض کاشانی، محمد، المحجة البیضاء، قم، موسسه نشر اسلامی، چاپ چهارم، 1417ق.&lt;br /&gt;
* کریمی، یوسف، روا‌شناسی اجتماعی، تهران، ارسباران، چاپ بیست‌وششم، 1390ش.&lt;br /&gt;
* کلینی، محمد بن یعقوب، اصول کافی، ترجمه صادق حسن‌زاده، قم، قائم آل محمد، چاپ چهارم، 1387ش.&lt;br /&gt;
* کیومرثی اسکویی، محمدرضا، مهار خشم، قم، دارالحدیث، چاپ اول، 1391ش.&lt;br /&gt;
* مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، تهران، موسسه وفا، چاپ دوم، 1403ق.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>حمید گلزار</name></author>
	</entry>
</feed>