پوشاک دوران تیموریان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

حسین صبوری در ۱۱ فروردین ۱۴۰۵، ساعت ۱۰:۳۴

2026-03-31T10:34:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۱۱ فروردین ۱۴۰۵، ساعت ۱۴:۰۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه اطلاعات مفهوم		{{جعبه اطلاعات مفهوم
	\| تصویر =~~پرونده:~~Alaedin-Travel-Company-Attractions-Tashkent-Amir-Temur-Square-1.jpg		\| تصویر =Alaedin-Travel-Company-Attractions-Tashkent-Amir-Temur-Square-1.jpg
	\| زیرنویس تصویر =میدان امیرتیمور تاشکند ازبکستان		\| زیرنویس تصویر =میدان امیرتیمور تاشکند ازبکستان
	\| image_alt =مجسمه تیمور		\| image_alt =مجسمه تیمور

حسین صبوری در ۱۱ فروردین ۱۴۰۵، ساعت ۱۰:۳۰

2026-03-31T10:30:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۱۱ فروردین ۱۴۰۵، ساعت ۱۴:۰۰
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:Alaedin-Travel-Company-Attractions-Tashkent-Amir-Temur-Square-1.jpg\|~~جایگزین~~=مجسمه تیمور\|~~بندانگشتی~~\|~~میدان امیرتیمور تاشکند ازبکستان]]~~		{{جعبه اطلاعات مفهوم
			\| تصویر =پرونده:Alaedin-Travel-Company-Attractions-Tashkent-Amir-Temur-Square-1.jpg
			\| زیرنویس تصویر =میدان امیرتیمور تاشکند ازبکستان
			\| image_alt =مجسمه تیمور
			\| فایل پادکست =پوشاک دوران تیموریان.ogg
			\| حجم فایلپادکست =3/97
			\| تاریخ پادکست =11-1-1405
			\| زیرنویس عنوان =

			\| عنوان اصلی =
			\| عنوان انگلیسی =
			\| عنوان عربی =
			\| عنوان علمی =
			\| شاخه علمی =
			\| نوع مفهوم =
			\| معنای اصطلاحی =
			\| حوزه کاربرد =
			\| گستره جغرافیایی =
			\| منشأ تاریخی =

			\| نخستین کاربرد =
			\| ریشه واژه =
			\| مرتبط با =
			\| اهمیت =
			\| مبدع =
			\| مروج =
			\| مقدس برای =
			\| مورد احترام =
			\| آثار مرتبط =
			}}
	'''<big>پوشاک دوران تیموریان</big>'''؛ تن‌پوش مردم ایران در دورۀ تیموری.		'''<big>پوشاک دوران تیموریان</big>'''؛ تن‌پوش مردم ایران در دورۀ تیموری.

حمید گلزار در ۳۰ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۱۳:۱۶

2026-02-19T13:16:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۳۰ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۱۶:۴۶
خط ۵۹:		خط ۵۹:

	==منابع==		==منابع==
			{{آغاز منابع}}
	*آکرمن، فیلیس و پوپ، آرتر، سیری در هنر ایران (از پیش از تاریخ تا امروز)، ترجمه نجف دریابندری و دیگران، تهران، علمی و فرهنگی، 1387ش.		*آکرمن، فیلیس و پوپ، آرتر، سیری در هنر ایران (از پیش از تاریخ تا امروز)، ترجمه نجف دریابندری و دیگران، تهران، علمی و فرهنگی، 1387ش.
	*انصاری یکتا، مریم و احمدی پیام، رضوان، «بررسی تطبیقی پوشش زنان تصویر شده در شاهنامه بایسنقری و شاه طهماسبی»، زن در فرهنگ و هنر، دوره 6، شماره 4، 1393ش.		*انصاری یکتا، مریم و احمدی پیام، رضوان، «بررسی تطبیقی پوشش زنان تصویر شده در شاهنامه بایسنقری و شاه طهماسبی»، زن در فرهنگ و هنر، دوره 6، شماره 4، 1393ش.
خط ۸۳:		خط ۸۴:
	*یوسفی، غلام‌حسین، واژه‌نامه تاریخی پوشاک ایران، زیر نظر احسان یار شاطر، ترجمه پیمان متین، پوشاک در ایران زمین (از سری مقالات دانشنامه ایرانیکا)، تهران، امیرکبیر، 1383ش.		*یوسفی، غلام‌حسین، واژه‌نامه تاریخی پوشاک ایران، زیر نظر احسان یار شاطر، ترجمه پیمان متین، پوشاک در ایران زمین (از سری مقالات دانشنامه ایرانیکا)، تهران، امیرکبیر، 1383ش.
	*یوسف‌پور، سوگل و فیاض انوش، ابوالحسن، «بررسی تاریخی پوشش سر در عصر تیموریان (771_911ق)»، تاریخنامه خوارزمی، سال چهارم، پاییز 1395ش.		*یوسف‌پور، سوگل و فیاض انوش، ابوالحسن، «بررسی تاریخی پوشش سر در عصر تیموریان (771_911ق)»، تاریخنامه خوارزمی، سال چهارم، پاییز 1395ش.
			{{پایان منابع}}

Iranbot: حذف رده‌ها

2025-12-31T10:07:36Z

حذف رده‌ها

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۱۰ دی ۱۴۰۴، ساعت ۱۳:۳۷
خط ۸۳:		خط ۸۳:
	*یوسفی، غلام‌حسین، واژه‌نامه تاریخی پوشاک ایران، زیر نظر احسان یار شاطر، ترجمه پیمان متین، پوشاک در ایران زمین (از سری مقالات دانشنامه ایرانیکا)، تهران، امیرکبیر، 1383ش.		*یوسفی، غلام‌حسین، واژه‌نامه تاریخی پوشاک ایران، زیر نظر احسان یار شاطر، ترجمه پیمان متین، پوشاک در ایران زمین (از سری مقالات دانشنامه ایرانیکا)، تهران، امیرکبیر، 1383ش.
	*یوسف‌پور، سوگل و فیاض انوش، ابوالحسن، «بررسی تاریخی پوشش سر در عصر تیموریان (771_911ق)»، تاریخنامه خوارزمی، سال چهارم، پاییز 1395ش.		*یوسف‌پور، سوگل و فیاض انوش، ابوالحسن، «بررسی تاریخی پوشش سر در عصر تیموریان (771_911ق)»، تاریخنامه خوارزمی، سال چهارم، پاییز 1395ش.
	~~[[رده: ویکی‌رز]]~~

imported>سلیمانی در ۱۷ مرداد ۱۴۰۴، ساعت ۰۹:۰۰

2025-08-08T09:00:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۱۷ مرداد ۱۴۰۴، ساعت ۱۲:۳۰
خط ۱:		خط ۱:
			[[پرونده:Alaedin-Travel-Company-Attractions-Tashkent-Amir-Temur-Square-1.jpg\|جایگزین=مجسمه تیمور\|بندانگشتی\|میدان امیرتیمور تاشکند ازبکستان]]
	'''<big>پوشاک دوران تیموریان</big>'''؛ تن‌پوش مردم ایران در دورۀ تیموری.		'''<big>پوشاک دوران تیموریان</big>'''؛ تن‌پوش مردم ایران در دورۀ تیموری.

سعید مقدم: /* سبک پوشش در دوره تیموری */

2025-06-08T09:32:16Z

سبک پوشش در دوره تیموری

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۱۸ خرداد ۱۴۰۴، ساعت ۱۳:۰۲
خط ۳:		خط ۳:
	پوشاک تیموریان ادامه پوشاک دوران ایلخانی و شامل سرپوش، تن‌پوش و پای‌پوش است. در این دوره سرپوش‌ها دارای تنوع هستند و تن‌پوش‌ها را به‌صورت لایه‌های رنگی روی یکدیگر می‌پوشیدند. در این دوره، مهاجرت هنرمندان و صنعتگران به سمرقند پایتخت تیموریان، باعث رشد و پیشرفت پوشاک و صنعت پارچه‌بافی شد.		پوشاک تیموریان ادامه پوشاک دوران ایلخانی و شامل سرپوش، تن‌پوش و پای‌پوش است. در این دوره سرپوش‌ها دارای تنوع هستند و تن‌پوش‌ها را به‌صورت لایه‌های رنگی روی یکدیگر می‌پوشیدند. در این دوره، مهاجرت هنرمندان و صنعتگران به سمرقند پایتخت تیموریان، باعث رشد و پیشرفت پوشاک و صنعت پارچه‌بافی شد.
	==سبک پوشش در دوره تیموری==		==سبک پوشش در دوره تیموری==
	پوشاک دوران تیموری، شامل قبا با آستین بلند و یا آستینی تا سر آرنج بود که روی پیراهن‌های آستین بلند پوشیده می‌شد و شلوار را داخل چکمه و یا کفش‌های ساقه کوتاه می‌کردند و لباس‌های رویی، شامل بالاپوش یا عبا بود. به‌صورت کلی قبا و پیراهن در قبل و بعد از این دوره نیز مشاهده می‌شود.<ref> رنج‌دوست، تاریخ لباس ایران، 1388ش، ص127. </ref>		پوشاک دوران تیموری، شامل قبا با آستین بلند و یا آستینی تا سر آرنج بود که روی پیراهن‌های آستین بلند پوشیده می‌شد و شلوار را داخل چکمه و یا کفش‌های ساقه کوتاه می‌کردند و لباس‌های رویی، شامل بالاپوش یا [[عبا]] بود. به‌صورت کلی [[قبا]] و پیراهن در قبل و بعد از این دوره نیز مشاهده می‌شود.<ref> رنج‌دوست، تاریخ لباس ایران، 1388ش، ص127. </ref>
	==پوشاک مردان==		==پوشاک مردان==
	پوشاک مردان در دورۀ تیموری به‌طور کلی در سه دستۀ سرپوش‌ها، تن‌پوشها و پای‌پوش‌ها دسته‌بندی می‌شود:		پوشاک مردان در دورۀ تیموری به‌طور کلی در سه دستۀ سرپوش‌ها، تن‌پوشها و پای‌پوش‌ها دسته‌بندی می‌شود:
خط ۹:		خط ۹:
	از انواع سرپوش در این دوره می‌توان به کلاه و [[دستار]]<ref> [https://civilica.com/doc/1114414/ عرب صادق آبادی و اشعاری، «بررسی خصوصیات و ویژگی‌های پوشاک دوران تیموری با تأکید بر منابع تصویر (نگارگری تیموری)»، 1399ش، ص6.]</ref> و کلاه‌های مخروطی اشاره کرد که در کلاه‌های مخروطی خطوطی از اطراف به مرکز کشیده شده و استفاده از کلاه‌های پوستی گران‌بها نیز میان ثروتمندان مشاهده شده است؛<ref> شهنشاهی، تاریخچه پوشش سر در ایران، 1374ش، ص120ـ126.</ref> اما رایج‌ترین نوع پوشش سر در این دوره کلاهی نمدی است که پارچه‌ای به‌صورت دستار دور آن پیچیده شده است و پری به‌منظور زیبایی در جلوی آن قرار می‌گیرد.<ref> [https://civilica.com/doc/1114414/ عرب صادق آبادی و اشعاری، «بررسی خصوصیات و ویژگی‌های پوشاک دوران تیموری با تأکید بر منابع تصویر (نگارگری تیموری)»، 1399ش، ص6.]</ref>		از انواع سرپوش در این دوره می‌توان به کلاه و [[دستار]]<ref> [https://civilica.com/doc/1114414/ عرب صادق آبادی و اشعاری، «بررسی خصوصیات و ویژگی‌های پوشاک دوران تیموری با تأکید بر منابع تصویر (نگارگری تیموری)»، 1399ش، ص6.]</ref> و کلاه‌های مخروطی اشاره کرد که در کلاه‌های مخروطی خطوطی از اطراف به مرکز کشیده شده و استفاده از کلاه‌های پوستی گران‌بها نیز میان ثروتمندان مشاهده شده است؛<ref> شهنشاهی، تاریخچه پوشش سر در ایران، 1374ش، ص120ـ126.</ref> اما رایج‌ترین نوع پوشش سر در این دوره کلاهی نمدی است که پارچه‌ای به‌صورت دستار دور آن پیچیده شده است و پری به‌منظور زیبایی در جلوی آن قرار می‌گیرد.<ref> [https://civilica.com/doc/1114414/ عرب صادق آبادی و اشعاری، «بررسی خصوصیات و ویژگی‌های پوشاک دوران تیموری با تأکید بر منابع تصویر (نگارگری تیموری)»، 1399ش، ص6.]</ref>
	==تن‌پوش==		==تن‌پوش==
	پوشاک مردان در این دوره، شامل [[قبا]] و پیراهن بود که قبا با آستین بلند و یا آستینی تا آرنج دوخته می‌شد و آن را روی پیراهن می‌پوشیدند<ref> رنج‌دوست، تاریخ لباس ایران، 1388ش، ص127. </ref> و پیراهن، جامه‌ای بود که قد آن تا روی زانو می‌رسد و یقه آن برگردان نداشت و ساده بود.<ref> شاردن، سفرنامه، 1374ش، ص799.</ref>		پوشاک مردان در این دوره، شامل قبا و پیراهن بود که قبا با آستین بلند و یا آستینی تا آرنج دوخته می‌شد و آن را روی پیراهن می‌پوشیدند<ref> رنج‌دوست، تاریخ لباس ایران، 1388ش، ص127. </ref> و پیراهن، جامه‌ای بود که قد آن تا روی زانو می‌رسد و یقه آن برگردان نداشت و ساده بود.<ref> شاردن، سفرنامه، 1374ش، ص799.</ref>
	==پای‌پوش==		==پای‌پوش==
	طبق نگاره‌های دورۀ تیموری انواع [[پای پوش اقوام ایرانی\|پای‌پوش]] مردان، شامل پای‌پوش بدون ساق، نیم‌ساق و ساق‌بلند است. در نگاره‌ای پای‌پوش نیم‌ساقی مشاهده شده است که دارای بندینک‌هایی در قسمت جلو و برش‌هایی زاویه‌دار در طرفین کفش است که نشان از نوآوری در طراحی کفش در این دوره است و همچنین در نگاره دیگری پای‌پوش بدون ساق و بند‌دار مشاهده شده است. طبق نگاره‌های این دوره، بیشتر پای‌پوش‌های این دوره به دو نوع بدون‌ساق و نیم‌ساق و همچنین ساق‌بلند و پاشنه‌دار تقسیم می‌شوند. <ref> [https://www.magiran.com/paper/704794 دادور و پور‌کاظمی، «پای‌پوش ایرانیان در نگاره‌های دوران ایلخانی، تیموری و صفوی»، 1388ش، ص28 و 30.]</ref>		طبق نگاره‌های دورۀ تیموری انواع [[پای پوش اقوام ایرانی\|پای‌پوش]] مردان، شامل پای‌پوش بدون ساق، نیم‌ساق و ساق‌بلند است. در نگاره‌ای پای‌پوش نیم‌ساقی مشاهده شده است که دارای بندینک‌هایی در قسمت جلو و برش‌هایی زاویه‌دار در طرفین کفش است که نشان از نوآوری در طراحی کفش در این دوره است و همچنین در نگاره دیگری پای‌پوش بدون ساق و بند‌دار مشاهده شده است. طبق نگاره‌های این دوره، بیشتر پای‌پوش‌های این دوره به دو نوع بدون‌ساق و نیم‌ساق و همچنین ساق‌بلند و پاشنه‌دار تقسیم می‌شوند. <ref> [https://www.magiran.com/paper/704794 دادور و پور‌کاظمی، «پای‌پوش ایرانیان در نگاره‌های دوران ایلخانی، تیموری و صفوی»، 1388ش، ص28 و 30.]</ref>

سعید مقدم: /* تن‌پوش */

2025-06-08T09:31:08Z

تن‌پوش

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۱۸ خرداد ۱۴۰۴، ساعت ۱۳:۰۱
خط ۹:		خط ۹:
	از انواع سرپوش در این دوره می‌توان به کلاه و [[دستار]]<ref> [https://civilica.com/doc/1114414/ عرب صادق آبادی و اشعاری، «بررسی خصوصیات و ویژگی‌های پوشاک دوران تیموری با تأکید بر منابع تصویر (نگارگری تیموری)»، 1399ش، ص6.]</ref> و کلاه‌های مخروطی اشاره کرد که در کلاه‌های مخروطی خطوطی از اطراف به مرکز کشیده شده و استفاده از کلاه‌های پوستی گران‌بها نیز میان ثروتمندان مشاهده شده است؛<ref> شهنشاهی، تاریخچه پوشش سر در ایران، 1374ش، ص120ـ126.</ref> اما رایج‌ترین نوع پوشش سر در این دوره کلاهی نمدی است که پارچه‌ای به‌صورت دستار دور آن پیچیده شده است و پری به‌منظور زیبایی در جلوی آن قرار می‌گیرد.<ref> [https://civilica.com/doc/1114414/ عرب صادق آبادی و اشعاری، «بررسی خصوصیات و ویژگی‌های پوشاک دوران تیموری با تأکید بر منابع تصویر (نگارگری تیموری)»، 1399ش، ص6.]</ref>		از انواع سرپوش در این دوره می‌توان به کلاه و [[دستار]]<ref> [https://civilica.com/doc/1114414/ عرب صادق آبادی و اشعاری، «بررسی خصوصیات و ویژگی‌های پوشاک دوران تیموری با تأکید بر منابع تصویر (نگارگری تیموری)»، 1399ش، ص6.]</ref> و کلاه‌های مخروطی اشاره کرد که در کلاه‌های مخروطی خطوطی از اطراف به مرکز کشیده شده و استفاده از کلاه‌های پوستی گران‌بها نیز میان ثروتمندان مشاهده شده است؛<ref> شهنشاهی، تاریخچه پوشش سر در ایران، 1374ش، ص120ـ126.</ref> اما رایج‌ترین نوع پوشش سر در این دوره کلاهی نمدی است که پارچه‌ای به‌صورت دستار دور آن پیچیده شده است و پری به‌منظور زیبایی در جلوی آن قرار می‌گیرد.<ref> [https://civilica.com/doc/1114414/ عرب صادق آبادی و اشعاری، «بررسی خصوصیات و ویژگی‌های پوشاک دوران تیموری با تأکید بر منابع تصویر (نگارگری تیموری)»، 1399ش، ص6.]</ref>
	==تن‌پوش==		==تن‌پوش==
	پوشاک مردان در این دوره، شامل قبا و پیراهن بود که قبا با آستین بلند و یا آستینی تا آرنج دوخته می‌شد و آن را روی پیراهن می‌پوشیدند<ref> رنج‌دوست، تاریخ لباس ایران، 1388ش، ص127. </ref> و پیراهن، جامه‌ای بود که قد آن تا روی زانو می‌رسد و یقه آن برگردان نداشت و ساده بود.<ref> شاردن، سفرنامه، 1374ش، ص799.</ref>		پوشاک مردان در این دوره، شامل [[قبا]] و پیراهن بود که قبا با آستین بلند و یا آستینی تا آرنج دوخته می‌شد و آن را روی پیراهن می‌پوشیدند<ref> رنج‌دوست، تاریخ لباس ایران، 1388ش، ص127. </ref> و پیراهن، جامه‌ای بود که قد آن تا روی زانو می‌رسد و یقه آن برگردان نداشت و ساده بود.<ref> شاردن، سفرنامه، 1374ش، ص799.</ref>
	==پای‌پوش==		==پای‌پوش==
	طبق نگاره‌های دورۀ تیموری انواع پای‌پوش مردان، شامل پای‌پوش بدون ساق، نیم‌ساق و ساق‌بلند است. در نگاره‌ای پای‌پوش نیم‌ساقی مشاهده شده است که دارای بندینک‌هایی در قسمت جلو و برش‌هایی زاویه‌دار در طرفین کفش است که نشان از نوآوری در طراحی کفش در این دوره است و همچنین در نگاره دیگری پای‌پوش بدون ساق و بند‌دار مشاهده شده است. طبق نگاره‌های این دوره، بیشتر پای‌پوش‌های این دوره به دو نوع بدون‌ساق و نیم‌ساق و همچنین ساق‌بلند و پاشنه‌دار تقسیم می‌شوند. <ref> [https://www.magiran.com/paper/704794 دادور و پور‌کاظمی، «پای‌پوش ایرانیان در نگاره‌های دوران ایلخانی، تیموری و صفوی»، 1388ش، ص28 و 30.]</ref>		طبق نگاره‌های دورۀ تیموری انواع [[پای پوش اقوام ایرانی\|پای‌پوش]] مردان، شامل پای‌پوش بدون ساق، نیم‌ساق و ساق‌بلند است. در نگاره‌ای پای‌پوش نیم‌ساقی مشاهده شده است که دارای بندینک‌هایی در قسمت جلو و برش‌هایی زاویه‌دار در طرفین کفش است که نشان از نوآوری در طراحی کفش در این دوره است و همچنین در نگاره دیگری پای‌پوش بدون ساق و بند‌دار مشاهده شده است. طبق نگاره‌های این دوره، بیشتر پای‌پوش‌های این دوره به دو نوع بدون‌ساق و نیم‌ساق و همچنین ساق‌بلند و پاشنه‌دار تقسیم می‌شوند. <ref> [https://www.magiran.com/paper/704794 دادور و پور‌کاظمی، «پای‌پوش ایرانیان در نگاره‌های دوران ایلخانی، تیموری و صفوی»، 1388ش، ص28 و 30.]</ref>
	==پاتابه یا مچ‌پیچ==		==پاتابه یا مچ‌پیچ==
	در کنار جوراب و کفش پوشش دیگری برای پا به اسم پاتابه یا مچ‌پیچ دیده شده است که صرفاً ساق پا را می‌پوشاند و کاربرد آن بیشتر در فصل‌های سرد سال بود.<ref> [https://www.magiran.com/paper/704794 دادور و پور‌کاظمی، «پای‌پوش ایرانیان در نگاره‌های دوران ایلخانی، تیموری و صفوی»، 1388ش، ص33.]</ref>		در کنار جوراب و کفش پوشش دیگری برای پا به اسم پاتابه یا مچ‌پیچ دیده شده است که صرفاً ساق پا را می‌پوشاند و کاربرد آن بیشتر در فصل‌های سرد سال بود.<ref> [https://www.magiran.com/paper/704794 دادور و پور‌کاظمی، «پای‌پوش ایرانیان در نگاره‌های دوران ایلخانی، تیموری و صفوی»، 1388ش، ص33.]</ref>
	==پوشاک زنان==		==پوشاک زنان==
	سرپوش؛ به‌طور کلی سرپوش‌های متنوعی برای زنان در این دوره وجود داشت که شامل لچک یا روسری، عرقچین، دستار، مقنعه و چادر بوده است. در سرپوش‌ها به‌منظور زینت از تاج‌های مروارید نشان و مزین به پرهای رنگی استفاده می‌شد.<ref> [https://journals.ut.ac.ir/article_56025_0.html انصاری یکتا و احمدی پیام، «بررسی تطبیقی پوشش زنان تصویر شده در شاهنامه بایسنقری و شاه طهماسبی»، 1393ش، ص538.]</ref>		سرپوش؛ به‌طور کلی سرپوش‌های متنوعی برای زنان در این دوره وجود داشت که شامل لچک یا روسری، عرقچین، دستار، [[مقنعه]] و [[چادر رنگی\|چادر]] بوده است. در سرپوش‌ها به‌منظور زینت از تاج‌های مروارید نشان و مزین به پرهای رنگی استفاده می‌شد.<ref> [https://journals.ut.ac.ir/article_56025_0.html انصاری یکتا و احمدی پیام، «بررسی تطبیقی پوشش زنان تصویر شده در شاهنامه بایسنقری و شاه طهماسبی»، 1393ش، ص538.]</ref>

	'''عرقچین'''؛ نوعی کلاه که از جنس نخ است و این کلاه را زیر سرپوش‌های دیگر می‌پوشیدند تا عرق سر را بگیرد و گاهی جنس این کلاه از چرم، پارچه و یا ابریشم‌دوزی بود.<ref> کمپانی،‌ فرهنگ و اصطلاحات پارچه و پوشاک در ایران، 1391ش، ص94.</ref> معمولاً دو طرف این کلاه را رشته‌ای از دانه‌های قیمتی که از زیر چانه عبور می‌کرد، متصل می‌کردند.<ref> ضیاءپور، پوشاک ایرانیان از چهارده قرن پیش تا آغاز دوره شاهنشاهی پهلوی، 1347ش، ص154.</ref>		'''عرقچین'''؛ نوعی کلاه که از جنس نخ است و این کلاه را زیر سرپوش‌های دیگر می‌پوشیدند تا عرق سر را بگیرد و گاهی جنس این کلاه از چرم، پارچه و یا ابریشم‌دوزی بود.<ref> کمپانی،‌ فرهنگ و اصطلاحات پارچه و پوشاک در ایران، 1391ش، ص94.</ref> معمولاً دو طرف این کلاه را رشته‌ای از دانه‌های قیمتی که از زیر چانه عبور می‌کرد، متصل می‌کردند.<ref> ضیاءپور، پوشاک ایرانیان از چهارده قرن پیش تا آغاز دوره شاهنشاهی پهلوی، 1347ش، ص154.</ref>
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	'''مقنعه'''؛ سرپوش مستطیل‌شکلی که یک زاویه آن به‌صورت نیم‌دایره بریده شده و شانه‌ها و سینه‌ها را می‌پوشاند.<ref> [https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/281232/%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87-%D9%BE%D9%88%D8%B4%D8%A7%DA%A9-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AA%DB%8C%D9%85%D9%88%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86 شیرازی، «پوشاک زنانه در دوران تیموریان»، 1370ش، ص194.]</ref> زنان درباری روی مقنعه تاج به سر می‌گذاشتند و گاهی برای تزيين آن از مروارید و جواهرات استفاده می‌کردند.<ref> قاری یزدی، دیوان البسه، 1303ش، ص197.</ref>		'''مقنعه'''؛ سرپوش مستطیل‌شکلی که یک زاویه آن به‌صورت نیم‌دایره بریده شده و شانه‌ها و سینه‌ها را می‌پوشاند.<ref> [https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/281232/%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87-%D9%BE%D9%88%D8%B4%D8%A7%DA%A9-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AA%DB%8C%D9%85%D9%88%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86 شیرازی، «پوشاک زنانه در دوران تیموریان»، 1370ش، ص194.]</ref> زنان درباری روی مقنعه تاج به سر می‌گذاشتند و گاهی برای تزيين آن از مروارید و جواهرات استفاده می‌کردند.<ref> قاری یزدی، دیوان البسه، 1303ش، ص197.</ref>

	'''[[دستار]] یا عمامه'''؛ زنان نیز گاهی از دستار‌های ساده استفاده می‌کردند.<ref> متین، پوشاک در ایران زمین، 1383ش، ص45.</ref>		'''[[دستار]] یا [[عمامه]]'''؛ زنان نیز گاهی از دستار‌های ساده استفاده می‌کردند.<ref> متین، پوشاک در ایران زمین، 1383ش، ص45.</ref>

	'''چادر'''؛ نوعی از پوشش سر در این دوره چادر بلندی بود که قد آن تا مچ پای بانوان می‌رسید.<ref> [https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/281232/%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87-%D9%BE%D9%88%D8%B4%D8%A7%DA%A9-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AA%DB%8C%D9%85%D9%88%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86 شیرازی، «پوشاک زنانه در دوران تیموریان»، 1370ش، ص196.]</ref> در این دوره چادر‌ها معمولاً به رنگ سفید یا سیاه بودند. با مقایسه نگاره‌های این دوره می‌توان دریافت که پوشش زنان در مکان‌های عمومی متفاوت از محفل‌های خصوصی بوده؛ زنان در حرم سلطان حسن بایقرا بدون سرپوش بودند؛ اما در مکان‌های عمومی لباس آنها پارچه سفیدی بود که سر تا پای‌شان را می‌پوشاند و همچنین نقابی از موی اسب بر چهره داشتند.<ref> کلاویخو، سفرنامه کلاویخو، 1344ش، ص162 و 259.</ref>		'''چادر'''؛ نوعی از پوشش سر در این دوره چادر بلندی بود که قد آن تا مچ پای بانوان می‌رسید.<ref> [https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/281232/%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87-%D9%BE%D9%88%D8%B4%D8%A7%DA%A9-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AA%DB%8C%D9%85%D9%88%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86 شیرازی، «پوشاک زنانه در دوران تیموریان»، 1370ش، ص196.]</ref> در این دوره چادر‌ها معمولاً به رنگ سفید یا سیاه بودند. با مقایسه نگاره‌های این دوره می‌توان دریافت که پوشش زنان در مکان‌های عمومی متفاوت از محفل‌های خصوصی بوده؛ زنان در حرم سلطان حسن بایقرا بدون [[سرپوش دوران هخامنشی\|سرپوش]] بودند؛ اما در مکان‌های عمومی لباس آنها پارچه سفیدی بود که سر تا پای‌شان را می‌پوشاند و همچنین نقابی از موی اسب بر چهره داشتند.<ref> کلاویخو، سفرنامه کلاویخو، 1344ش، ص162 و 259.</ref>
	==تن‌پوش==		==تن‌پوش==
	پوشاک زنان در این دوره عموماً آزاد و گشاد بود که از چند لایۀ رنگی تشکیل می‌شد که این لایه‌ها، شامل قبا،‌ پیراهن، عبا و ردا بودند. این تن‌پوش‌ها هم در د. نوع جلوبسته و نوع جلو‌باز وجود داشت که قد آن‌ تا روی زانو و یا زیر زانو می‌رسید. از دیگر ویژگی‌های پوشاک آنها، پوشیدن لایه‌های رنگی روی یکدیگر بود و طوری تنظیم شده بود که لایه رویی دارای یقه‌ای باز بود تا لایه‌های زیرین را به نمایش بگذارد.<ref> [https://journals.ut.ac.ir/article_56025_0.html انصاری یکتا و احمدی پیام، «بررسی تطبیقی پوشش زنان تصویر شده در شاهنامه بایسنقری و شاه طهماسبی»، 1393ش، ص451 و 538.]</ref>		پوشاک زنان در این دوره عموماً آزاد و گشاد بود که از چند لایۀ رنگی تشکیل می‌شد که این لایه‌ها، شامل قبا،‌ پیراهن، عبا و ردا بودند. این تن‌پوش‌ها هم در د. نوع جلوبسته و نوع جلو‌باز وجود داشت که قد آن‌ تا روی زانو و یا زیر زانو می‌رسید. از دیگر ویژگی‌های پوشاک آنها، پوشیدن لایه‌های رنگی روی یکدیگر بود و طوری تنظیم شده بود که لایه رویی دارای یقه‌ای باز بود تا لایه‌های زیرین را به نمایش بگذارد.<ref> [https://journals.ut.ac.ir/article_56025_0.html انصاری یکتا و احمدی پیام، «بررسی تطبیقی پوشش زنان تصویر شده در شاهنامه بایسنقری و شاه طهماسبی»، 1393ش، ص451 و 538.]</ref>
خط ۴۲:		خط ۴۲:
	'''کلاه‌خود'''؛ کلاهی آهنی و فولادی که روی سر قرار می‌گرفت و یک نوع آن به اسم طاس، گرد و به‌اندازه سر انسان بود و پرچمی کوچک برای مشخص‌شدن سپاه روی آن قرار می‌گرفت<ref> ذکاء، ارتش شاهنشاهی ایران از کورش تا پهلوی، 1350ش، ص190.</ref> و نوع دیگر از حلقه‌های فولادی ساخته شده که گوش‌ها و پشت گردن را نیز می‌پوشاند.<ref> غیبی، هشت هزار سال تاریخ پوشاک اقوام ایرانی، 1385ش، ص453.</ref>		'''کلاه‌خود'''؛ کلاهی آهنی و فولادی که روی سر قرار می‌گرفت و یک نوع آن به اسم طاس، گرد و به‌اندازه سر انسان بود و پرچمی کوچک برای مشخص‌شدن سپاه روی آن قرار می‌گرفت<ref> ذکاء، ارتش شاهنشاهی ایران از کورش تا پهلوی، 1350ش، ص190.</ref> و نوع دیگر از حلقه‌های فولادی ساخته شده که گوش‌ها و پشت گردن را نیز می‌پوشاند.<ref> غیبی، هشت هزار سال تاریخ پوشاک اقوام ایرانی، 1385ش، ص453.</ref>

	'''زه‌گیر'''؛ انگشتری از سنگ‌های عقیق، مرمر، یشم و یا شاخ بود که در انگشت شست قرار می‌گرفت به این دلیل که بتوانند زه کمان را بدون آسیب رسیدن به دست بکشند.<ref> غیبی، هشت هزار سال تاریخ پوشاک اقوام ایرانی، 1385ش، ص455.</ref>		'''زه‌گیر'''؛ [[انگشتر عقیق\|انگشتری]] از سنگ‌های عقیق، مرمر، یشم و یا شاخ بود که در انگشت شست قرار می‌گرفت به این دلیل که بتوانند زه کمان را بدون آسیب رسیدن به دست بکشند.<ref> غیبی، هشت هزار سال تاریخ پوشاک اقوام ایرانی، 1385ش، ص455.</ref>

	'''کمربند'''؛ روی زره، کمربندی چرمی و گاهی یراق بسته می‌شد و روی آن قلاب‌های فولادی که مانند قوطی‌های کوچک است، قرار می‌دادند که می‌توانستند درون قوطی قرآنی کوچک قرار دهند. افزار‌های گرم مانند کارد را از کمربند آویزان کرده و شالی روی کمر می‌بستند و خنجر‌ها را روی آن قرار می‌دادند.<ref> ذکاء، ارتش شاهنشاهی ایران از کوروش تا پهلوی، 1350ش، ص192.</ref>		'''کمربند'''؛ روی زره، کمربندی چرمی و گاهی یراق بسته می‌شد و روی آن قلاب‌های فولادی که مانند قوطی‌های کوچک است، قرار می‌دادند که می‌توانستند درون قوطی قرآنی کوچک قرار دهند. افزار‌های گرم مانند کارد را از کمربند آویزان کرده و شالی روی کمر می‌بستند و خنجر‌ها را روی آن قرار می‌دادند.<ref> ذکاء، ارتش شاهنشاهی ایران از کوروش تا پهلوی، 1350ش، ص192.</ref>

imported>علیرضا آزادوار: لینک داخلی دستار

2025-05-26T09:55:08Z

لینک داخلی دستار

سعید مقدم: /* پای‌پوش */

2023-06-10T04:41:19Z

پای‌پوش

صفحهٔ تازه

'''<big>پوشاک دوران تیموریان</big>'''؛ تن‌پوش مردم ایران در دورۀ تیموری.

پوشاک تیموریان ادامه پوشاک دوران ایلخانی و شامل سرپوش، تن‌پوش و پای‌پوش است. در این دوره سرپوش‌ها دارای تنوع هستند و تن‌پوش‌ها را به‌صورت لایه‌های رنگی روی یکدیگر می‌پوشیدند. در این دوره، مهاجرت هنرمندان و صنعتگران به سمرقند پایتخت تیموریان، باعث رشد و پیشرفت پوشاک و صنعت پارچه‌بافی شد.
==سبک پوشش در دوره تیموری==
پوشاک دوران تیموری، شامل قبا با آستین بلند و یا آستینی تا سر آرنج بود که روی پیراهن‌های آستین بلند پوشیده می‌شد و شلوار را داخل چکمه و یا کفش‌های ساقه کوتاه می‌کردند و لباس‌های رویی، شامل بالاپوش یا عبا بود. به‌صورت کلی قبا و پیراهن در قبل و بعد از این دوره نیز مشاهده می‌شود.<ref> رنج‌دوست، تاریخ لباس ایران، 1388ش، ص127. </ref>
==پوشاک مردان==
پوشاک مردان در دورۀ تیموری به‌طور کلی در سه دستۀ سرپوش‌ها، تن‌پوشها و پای‌پوش‌ها دسته‌بندی می‌شود:
==سرپوش==
از انواع سرپوش در این دوره می‌توان به کلاه و دستار<ref> [https://civilica.com/doc/1114414/ عرب صادق آبادی و اشعاری، «بررسی خصوصیات و ویژگی‌های پوشاک دوران تیموری با تأکید بر منابع تصویر (نگارگری تیموری)»، 1399ش، ص6.]</ref> و کلاه‌های مخروطی اشاره کرد که در کلاه‌های مخروطی خطوطی از اطراف به مرکز کشیده شده و استفاده از کلاه‌های پوستی گران‌بها نیز میان ثروتمندان مشاهده شده است؛<ref> شهنشاهی، تاریخچه پوشش سر در ایران، 1374ش، ص120ـ126.</ref> اما رایج‌ترین نوع پوشش سر در این دوره کلاهی نمدی است که پارچه‌ای به‌صورت دستار دور آن پیچیده شده است و پری به‌منظور زیبایی در جلوی آن قرار می‌گیرد.<ref> [https://civilica.com/doc/1114414/ عرب صادق آبادی و اشعاری، «بررسی خصوصیات و ویژگی‌های پوشاک دوران تیموری با تأکید بر منابع تصویر (نگارگری تیموری)»، 1399ش، ص6.]</ref>
==تن‌پوش==
پوشاک مردان در این دوره، شامل قبا و پیراهن بود که قبا با آستین بلند و یا آستینی تا آرنج دوخته می‌شد و آن را روی پیراهن می‌پوشیدند<ref> رنج‌دوست، تاریخ لباس ایران، 1388ش، ص127. </ref> و پیراهن، جامه‌ای بود که قد آن تا روی زانو می‌رسد و یقه آن برگردان نداشت و ساده بود.<ref> شاردن، سفرنامه، 1374ش، ص799.</ref>
==پای‌پوش==
طبق نگاره‌های دورۀ تیموری انواع پای‌پوش مردان، شامل پای‌پوش بدون ساق، نیم‌ساق و ساق‌بلند است. در نگاره‌ای پای‌پوش نیم‌ساقی مشاهده شده است که دارای بندینک‌هایی در قسمت جلو و برش‌هایی زاویه‌دار در طرفین کفش است که نشان از نوآوری در طراحی کفش در این دوره است و همچنین در نگاره دیگری پای‌پوش بدون ساق و بند‌دار مشاهده شده است. طبق نگاره‌های این دوره، بیشتر پای‌پوش‌های این دوره به دو نوع بدون‌ساق و نیم‌ساق و همچنین ساق‌بلند و پاشنه‌دار تقسیم می‌شوند. <ref> [https://www.magiran.com/paper/704794 دادور و پور‌کاظمی، «پای‌پوش ایرانیان در نگاره‌های دوران ایلخانی، تیموری و صفوی»، 1388ش، ص28 و 30.]</ref>
==پاتابه یا مچ‌پیچ==
در کنار جوراب و کفش پوشش دیگری برای پا به اسم پاتابه یا مچ‌پیچ دیده شده است که صرفاً ساق پا را می‌پوشاند و کاربرد آن بیشتر در فصل‌های سرد سال بود.<ref> [https://www.magiran.com/paper/704794 دادور و پور‌کاظمی، «پای‌پوش ایرانیان در نگاره‌های دوران ایلخانی، تیموری و صفوی»، 1388ش، ص33.]</ref>
==پوشاک زنان==
سرپوش؛ به‌طور کلی سرپوش‌های متنوعی برای زنان در این دوره وجود داشت که شامل لچک یا روسری، عرقچین، دستار، مقنعه و چادر بوده است. در سرپوش‌ها به‌منظور زینت از تاج‌های مروارید نشان و مزین به پرهای رنگی استفاده می‌شد.<ref> [https://journals.ut.ac.ir/article_56025_0.html انصاری یکتا و احمدی پیام، «بررسی تطبیقی پوشش زنان تصویر شده در شاهنامه بایسنقری و شاه طهماسبی»، 1393ش، ص538.]</ref>

'''عرقچین'''؛ نوعی کلاه که از جنس نخ است و این کلاه را زیر سرپوش‌های دیگر می‌پوشیدند تا عرق سر را بگیرد و گاهی جنس این کلاه از چرم، پارچه و یا ابریشم‌دوزی بود.<ref> کمپانی،‌ فرهنگ و اصطلاحات پارچه و پوشاک در ایران، 1391ش، ص94.</ref> معمولاً دو طرف این کلاه را رشته‌ای از دانه‌های قیمتی که از زیر چانه عبور می‌کرد، متصل می‌کردند.<ref> ضیاءپور، پوشاک ایرانیان از چهارده قرن پیش تا آغاز دوره شاهنشاهی پهلوی، 1347ش، ص154.</ref>

'''چهارقد'''؛ پارچه‌ای به‌شکل مربع از جنس ابریشم که نخ به‌صورت مورب تاخورده و به‌عنوان پوشش سر استفاده می‌شد.<ref> یوسفی، واژه‌نامه تاریخی پوشاک ایران، 1383ش، ص372.</ref> این پوشش را از قسمت پیشانی بسته و پشت گردن گره می‌زدند.<ref> قپانداران، تاریخ پوشاک ایرانیان از باستان تا عصر حاضر، 1391ش، ص327.</ref>

'''لچک یا روسری'''؛ روسری مثلثی‌شکلی که زنان و کودکان روی سر خود می‌بستند.<ref> یوسفی، واژه‌نامه تاریخی پوشاک ایران، 1383ش، ص379.</ref> زنان در این دوره هم از روسری‌های بلند و هم کوتاه استفاده می‌کردند. قد روسری‌ها در نوع بلند تا روی زمین می‌رسید و از پشت سر به حالت آزاد قرار می‌گرفت و گاهی روسری‌های کوتاه با یک تاج و رشته‌های مروارید تزيین می‌شد<ref> [https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/281232/%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87-%D9%BE%D9%88%D8%B4%D8%A7%DA%A9-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AA%DB%8C%D9%85%D9%88%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86 شیرازی، «پوشاک زنانه در دوران تیموریان»، 1370ش، ص194-196.]</ref> و همچنین زنان از یک نوع روسری به‌شکل بادبزن که در جلو گره می‌خورد؛ استفاده می‌کردند. در دورۀ مغول یک نوع روسری از جنس نمد و چوب به نام بَغطاق که مخصوص زنان متشخص مغول بود، رواج داشت.<ref> سیمز، دوره مغول و تیموریان، 1383ش، ص186-187.</ref> این روسری گاهی با طلا یا سایر سنگ‌های قیمتی تزيین می‌شد و گاه دنبال آن از پشت آویزان می‌شد.<ref> متین، پوشاک ایرانیان، 1383ش، ص40.</ref> این نوع روسری در زمان تیموریان هم مورد استفاده قرار گرفته است.<ref> سیمز، دوره مغول و تیموریان، 1383ش، ص186.</ref> زنان تیموری به‌حفظ سنت تیموری که پوشیدن رنگ قرمز به‌عنوان رنگی فرخنده و مبارک بود، پایبند بودند.<ref> کلاویخو، سفرنامه کلاویخو، 1344ش، ص259.</ref>

'''مقنعه'''؛ سرپوش مستطیل‌شکلی که یک زاویه آن به‌صورت نیم‌دایره بریده شده و شانه‌ها و سینه‌ها را می‌پوشاند.<ref> [https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/281232/%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87-%D9%BE%D9%88%D8%B4%D8%A7%DA%A9-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AA%DB%8C%D9%85%D9%88%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86 شیرازی، «پوشاک زنانه در دوران تیموریان»، 1370ش، ص194.]</ref> زنان درباری روی مقنعه تاج به سر می‌گذاشتند و گاهی برای تزيين آن از مروارید و جواهرات استفاده می‌کردند.<ref> قاری یزدی، دیوان البسه، 1303ش، ص197.</ref>

'''دستار یا عمامه'''؛ زنان نیز گاهی از دستار‌های ساده استفاده می‌کردند.<ref> متین، پوشاک در ایران زمین، 1383ش، ص45.</ref>

'''چادر'''؛ نوعی از پوشش سر در این دوره چادر بلندی بود که قد آن تا مچ پای بانوان می‌رسید.<ref> [https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/281232/%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87-%D9%BE%D9%88%D8%B4%D8%A7%DA%A9-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AA%DB%8C%D9%85%D9%88%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86 شیرازی، «پوشاک زنانه در دوران تیموریان»، 1370ش، ص196.]</ref> در این دوره چادر‌ها معمولاً به رنگ سفید یا سیاه بودند. با مقایسه نگاره‌های این دوره می‌توان دریافت که پوشش زنان در مکان‌های عمومی متفاوت از محفل‌های خصوصی بوده؛ زنان در حرم سلطان حسن بایقرا بدون سرپوش بودند؛ اما در مکان‌های عمومی لباس آنها پارچه سفیدی بود که سر تا پای‌شان را می‌پوشاند و همچنین نقابی از موی اسب بر چهره داشتند.<ref> کلاویخو، سفرنامه کلاویخو، 1344ش، ص162 و 259.</ref>
==تن‌پوش==
پوشاک زنان در این دوره عموماً آزاد و گشاد بود که از چند لایۀ رنگی تشکیل می‌شد که این لایه‌ها، شامل قبا،‌ پیراهن، عبا و ردا بودند. این تن‌پوش‌ها هم در د. نوع جلوبسته و نوع جلو‌باز وجود داشت که قد آن‌ تا روی زانو و یا زیر زانو می‌رسید. از دیگر ویژگی‌های پوشاک آنها، پوشیدن لایه‌های رنگی روی یکدیگر بود و طوری تنظیم شده بود که لایه رویی دارای یقه‌ای باز بود تا لایه‌های زیرین را به نمایش بگذارد.<ref> [https://journals.ut.ac.ir/article_56025_0.html انصاری یکتا و احمدی پیام، «بررسی تطبیقی پوشش زنان تصویر شده در شاهنامه بایسنقری و شاه طهماسبی»، 1393ش، ص451 و 538.]</ref>
==پای‌پوش==
در این دوره یک نمونه پای‌پوش شبیه به صندل دیده شده است.<ref> [https://journals.ut.ac.ir/article_56025_0.html انصاری یکتا و احمدی پیام، «بررسی تطبیقی پوشش زنان تصویر شده در شاهنامه بایسنقری و شاه طهماسبی»، 1393ش، ص541.]</ref> به‌دلیل بلند بودن پیراهن زنان در این دوره نمی‌توان به بررسی دقیق نوع کفش‌ها در نگاره‌ها پرداخت؛ اما به‌طور کلی زنان بیشتر از پای‌پوش‌های بدون ساق و به‌رنگ سیاه همراه با جوراب‌های رنگی استفاده می‌کردند. دورتادور کفش‌های آن‌ها به دو نوع ساده و کنگره‌دار دوخته می‌شده است.<ref> [https://www.magiran.com/paper/704794 دادور و پورکاظمی، «پای‌پوش ایرانیان در نگاره‌های دوران ایلخانی، تیموری و صفوی»، 1388ش، ص31 و 33.]</ref>

==پوشاک رزم==
'''زره'''؛ زره از جنس آهن و تشکیل شده از حلقه‌های ریز است و قد آن تا زانو می‌رسد. یک نوع از آن جلوبسته و نوعی دیگر نیم‌تنه‌ای با بست‌های فلزی و آستینی کوتاه است.<ref> غیبی، هشت هزار سال تاریخ پوشاک اقوام ایرانی، 1385ش، ص453.</ref>

'''چهارآیینه'''؛ چهارآیینه جامه‌ای برای نگهداری پهلو، سینه و پشت بود<ref> ذکاء، ارتش شاهنشاهی ایران از کورش تا پهلوی، 1350ش، ص193.</ref> که از ورق‌های ضخیم فولادی تشکیل شده و آن را روی زره می‌پوشیدند.

'''خَفتان'''؛ لباسی بسیار سبک و راحت است که به‌دلیل زبری زره، زیر آن پوشیده می‌شد.<ref> غیبی، هشت هزار سال تاریخ پوشاک اقوام ایرانی، 1385ش، ص451.</ref> درون خفتان را با ابریشم پر کرده و می‌دوختند.<ref> شریعت‌پناهی، اروپایی‌ها و لباس ایرانیان، 1372ش، ص334. </ref>

'''کلاه‌خود'''؛ کلاهی آهنی و فولادی که روی سر قرار می‌گرفت و یک نوع آن به اسم طاس، گرد و به‌اندازه سر انسان بود و پرچمی کوچک برای مشخص‌شدن سپاه روی آن قرار می‌گرفت<ref> ذکاء، ارتش شاهنشاهی ایران از کورش تا پهلوی، 1350ش، ص190.</ref> و نوع دیگر از حلقه‌های فولادی ساخته شده که گوش‌ها و پشت گردن را نیز می‌پوشاند.<ref> غیبی، هشت هزار سال تاریخ پوشاک اقوام ایرانی، 1385ش، ص453.</ref>

'''زه‌گیر'''؛ انگشتری از سنگ‌های عقیق، مرمر، یشم و یا شاخ بود که در انگشت شست قرار می‌گرفت به این دلیل که بتوانند زه کمان را بدون آسیب رسیدن به دست بکشند.<ref> غیبی، هشت هزار سال تاریخ پوشاک اقوام ایرانی، 1385ش، ص455.</ref>

'''کمربند'''؛ روی زره، کمربندی چرمی و گاهی یراق بسته می‌شد و روی آن قلاب‌های فولادی که مانند قوطی‌های کوچک است، قرار می‌دادند که می‌توانستند درون قوطی قرآنی کوچک قرار دهند. افزار‌های گرم مانند کارد را از کمربند آویزان کرده و شالی روی کمر می‌بستند و خنجر‌ها را روی آن قرار می‌دادند.<ref> ذکاء، ارتش شاهنشاهی ایران از کوروش تا پهلوی، 1350ش، ص192.</ref>

==سیر تحول نقوش پوشاک تیموریان==
وجود روابط سیاسی و تجاری بین شرق و غرب آسیا و داد و ستد منسوجات در دوره تیموریان، انتقال فرهنگ تصویری میان این دو منطقه را در پی داشت.<ref>[https://mth.aui.ac.ir/article-1-1418-fa.html محمدزاده و همکاران، «مطالعه نقوش نشان مربع ماندارین در پوشاک ایلخانی و تیموری و تطبیق آنها با البسه یوآن و مینگ چین»، 1399ش، ص105-104.]</ref> در این دوره، هنرمندان ایرانی به الهام از هنر چینی به‌ویژه هنر دورۀ مینگ ترغیب می‌شدند.<ref> [https://mth.aui.ac.ir/article-1-1418-fa.html محمدزاده و همکاران، «مطالعه نقوش نشان مربع ماندارین در پوشاک ایلخانی و تیموری و تطبیق آنها با البسه یوآن و مینگ چین»، 1399ش، ص97.]</ref>

تیموریان با انجام تغییراتی بر روی عناصر تصویری و نقش‌مایه‌های تزئینی پوشاک امپراتوران چین، آنها را در هنر خود به کار گرفتند و نقوش سلطنتی پوشاک ایرانی را تغییر دادند.<ref> [https://mth.aui.ac.ir/article-1-1418-fa.html محمدزاده و همکاران، «مطالعه نقوش نشان مربع ماندارین در پوشاک ایلخانی و تیموری و تطبیق آنها با البسه یوآن و مینگ چین»، 1399ش، ص105-104.]</ref> البته هنرمندان ایرانی مسلمان با حفظ اصالت و هویت خود، نشانه‌های نمادین چین را به‌عنوان عنصری تزئینی در اختیارگرفته و با توجه به فرهنگ بومی خود، آنها را متحول کردند<ref> [https://mth.aui.ac.ir/article-1-1418-fa.html محمدزاده و همکاران، «مطالعه نقوش نشان مربع ماندارین در پوشاک ایلخانی و تیموری و تطبیق آنها با البسه یوآن و مینگ چین»، 1399ش، ص102.]</ref> و این تأثیرات، سبب دگرگونی در هنر اسلامی آن دوره شد.

نقوش پرندگان و حیوانات روی لباس‌های سلطنتی در دورۀ تیموریان متأثر از هنر چین دوخته می‌شد.<ref> [https://mth.aui.ac.ir/article-1-1418-fa.html محمدزاده و همکاران، «مطالعه نقوش نشان مربع ماندارین در پوشاک ایلخانی و تیموری و تطبیق آنها با البسه یوآن و مینگ چین»، 1399ش، ص105-104.]</ref> البته این نقوش به‌کار رفته در پوشاک دورۀ تیموری ظریف‌تر از نقوش چینی است و با طرح‌هایی از حیوانات و پرندگان اساطیری مرسوم در هنر ایران ترکیب شده‌ است. علاوه بر این، نقوش واقع‌گرایانۀ پرندگان و جانوران بر روی پوشاک چینی، به‌صورت طبیعت‌گرایانه در پوشاک دورۀ تیموری به کار گرفته شده است.<ref> [https://mth.aui.ac.ir/article-1-1418-fa.html محمدزاده و همکاران، «مطالعه نقوش نشان مربع ماندارین در پوشاک ایلخانی و تیموری و تطبیق آنها با البسه یوآن و مینگ چین»، 1399ش، ص102.]</ref> علاوه براین، نقش‌مایه ابر نیز یکی از عناصر چینی به‌کار رفته در پوشاک دوره تیموری بود.<ref> [https://mth.aui.ac.ir/article-1-1418-fa.html محمدزاده و همکاران، «مطالعه نقوش نشان مربع ماندارین در پوشاک ایلخانی و تیموری و تطبیق آنها با البسه یوآن و مینگ چین»، 1399ش، ص105.]</ref>

آرایه‌های گیاهی و طرح‌های اسلیمی نیز بر روی پوشاک به‌کار رفته در دورۀ تیموری مربوط به قلمرو اسلام بودند و ترکیب این نقوش در کنار هم، لباس شاهان و درباریان ایران را زینت می‌بخشید.<ref> [https://mth.aui.ac.ir/article-1-1418-fa.html محمدزاده و همکاران، «مطالعه نقوش نشان مربع ماندارین در پوشاک ایلخانی و تیموری و تطبیق آنها با البسه یوآن و مینگ چین»، 1399ش، ص105.]</ref> نقوش روی لباس در دورۀ تیموری بیشتر به‌منظور زیبایی بوده است تا طبقات حکومتی و حتی نقوش تکراری روی لباس شاه، اطرافیان و کارکنان نیز دیده شده است.<ref> [https://mth.aui.ac.ir/article-1-1418-fa.html محمدزاده و همکاران، «مطالعه نقوش نشان مربع ماندارین در پوشاک ایلخانی و تیموری و تطبیق آنها با البسه یوآن و مینگ چین»، 1399ش، ص141.]</ref>
==پانویس==
{{پانویس}}

==منابع==
* آکرمن، فیلیس و پوپ، آرتر، سیری در هنر ایران (از پیش از تاریخ تا امروز)، ترجمه نجف دریابندری و دیگران، تهران، علمی و فرهنگی، 1387ش.
* انصاری یکتا، مریم و احمدی پیام، رضوان، «بررسی تطبیقی پوشش زنان تصویر شده در شاهنامه بایسنقری و شاه طهماسبی»، زن در فرهنگ و هنر، دوره 6، شماره 4، 1393ش.
* دادور، ابولقاسم و پورکاظمی، لیلا، «پای‌پوش ایرانیان در نگاره‌های دوران ایلخانی، تیموری و صفوی»، مطالعات هنر اسلامی، دوره 6، شماره 10، 1388ش.
* ذکاء، یحیی، ارتش شاهنشاهی ایران از کوروش تا پهلوی، تهران، وزارت فرهنگ و هنر، 1350ش.
* رنج‌دوست، شبنم، تاریخ لباس ایران، تهران، جمال هنر، 1388ش.
* رهنورد، زهرا، تاریخ هنر ایران در دوره اسلامی (نگارگری)، تهران، سمت، 1386ش.
* سیمز، الینور، دوره مغول و تیموریان، زیرنظر احسان یار شاطر، ترجمه پیمان متین، پوشاک در ایران زمین (از سری مقالات دانشنامه ایرانیکا)، تهران، امیرکبیر، 1383ش.
* شاردن، ژان،‌ سفرنامه، ترجمه اقبال یغمایی، تهران، توس، 1374ش.
* شریعت‌پناهی، سید حسام‌الدین، اروپایی‌ها و لباس ایرانیان، تهران، قومس، 1372ش.
* شهنشاهی، سهیلا، تاریخ پوشش سر در ایران، تهران، مدبر، 1374ش.
* شیرازی، فائقه، پوشاک زنان در دوران تیموریان، مجله کلک، شماره 23 و 24، 1370ش.
* ضیاء‌پور، جلیل، پوشاک ایرانیان از چهارده قرن پیش تا آغاز دوره شاهنشاهی پهلوی، تهران، فرهنگ و هنر، 1347ش.
* عرب صادق آبادی، مژگان و شعاری، محمود، «بررسی خصوصیات و ویژگی‌های پوشاک دوران تیموری با تأکید بر منابع تصویری»، تهران، ششمین کنفرانس بین‌المللی پژوهش‌های مدیریت و علوم انسانی در ایران، 1399ش.
* غیبی، مهرآسا، هشت هزار سال تاریخ پوشاک اقوام ایرانی، ترجمه منوچهر غیبی، تهران، هیرمند، 1385ش.
* قاری یزدی، مولانا نظام‌الدین محمود، دیوان البسه، قسطنطنیه، چاپخانه ابولضیا، 1303ش.
* قپانداران، وجیهه، تاریخ پوشاک ایرانیان از باستان تا عصر حاضر، قم، مهر بیکران، 1391ش.
* کلاویخو، روی گنزالس، سفرنامه کلاویخو، ترجمه مسعود رجب‌نیا، تهران، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، 1344ش.
* کمپانی،‌ نسیم،‌ فرهنگ و اصطلاحات پارچه و پوشاک در ایران، تهران، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، 1391ش.
* متین، پیمان، پوشاک ایرانیان، تهران،‌ دفتر پژوهش‌های فرهنگی، 1383ش.
* متین، پیمان، پوشاک در ایران زمین (از سری مقالات دانشنامه ایرانیکا)،‌ تهران،‌ امیرکبیر، 1383ش.
* محمدحسن، زکی، تاریخ صنایع ایران بعد از اسلام، ترجمه محمدعلی خلیلی، تهران، فرهنگستان هنر، 1363ش.
* محمدزاده، مهدی و همکاران، «مطالعه نقوش مربع ماندارین در پوشاک ایلخانی و تیموری و تطبیق آنها با البسه یوآن و مینگ چین»، تبریز، مطالعات تطبیقی هنر، دوره 10، شماره 19، مهر 1399ش.
* یوسفی، غلام‌حسین، واژه‌نامه تاریخی پوشاک ایران، زیر نظر احسان یار شاطر، ترجمه پیمان متین، پوشاک در ایران زمین (از سری مقالات دانشنامه ایرانیکا)، تهران، امیرکبیر، 1383ش.
* یوسف‌پور، سوگل و فیاض انوش، ابوالحسن، «بررسی تاریخی پوشش سر در عصر تیموریان (771_911ق)»، تاریخنامه خوارزمی، سال چهارم، پاییز 1395ش.
[[رده: ویکی‌رز]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۵ خرداد ۱۴۰۴، ساعت ۱۳:۲۵
خط ۷:		خط ۷:
	پوشاک مردان در دورۀ تیموری به‌طور کلی در سه دستۀ سرپوش‌ها، تن‌پوشها و پای‌پوش‌ها دسته‌بندی می‌شود:		پوشاک مردان در دورۀ تیموری به‌طور کلی در سه دستۀ سرپوش‌ها، تن‌پوشها و پای‌پوش‌ها دسته‌بندی می‌شود:
	==سرپوش==		==سرپوش==
	از انواع سرپوش در این دوره می‌توان به کلاه و دستار<ref> [https://civilica.com/doc/1114414/ عرب صادق آبادی و اشعاری، «بررسی خصوصیات و ویژگی‌های پوشاک دوران تیموری با تأکید بر منابع تصویر (نگارگری تیموری)»، 1399ش، ص6.]</ref> و کلاه‌های مخروطی اشاره کرد که در کلاه‌های مخروطی خطوطی از اطراف به مرکز کشیده شده و استفاده از کلاه‌های پوستی گران‌بها نیز میان ثروتمندان مشاهده شده است؛<ref> شهنشاهی، تاریخچه پوشش سر در ایران، 1374ش، ص120ـ126.</ref> اما رایج‌ترین نوع پوشش سر در این دوره کلاهی نمدی است که پارچه‌ای به‌صورت دستار دور آن پیچیده شده است و پری به‌منظور زیبایی در جلوی آن قرار می‌گیرد.<ref> [https://civilica.com/doc/1114414/ عرب صادق آبادی و اشعاری، «بررسی خصوصیات و ویژگی‌های پوشاک دوران تیموری با تأکید بر منابع تصویر (نگارگری تیموری)»، 1399ش، ص6.]</ref>		از انواع سرپوش در این دوره می‌توان به کلاه و [[دستار]]<ref> [https://civilica.com/doc/1114414/ عرب صادق آبادی و اشعاری، «بررسی خصوصیات و ویژگی‌های پوشاک دوران تیموری با تأکید بر منابع تصویر (نگارگری تیموری)»، 1399ش، ص6.]</ref> و کلاه‌های مخروطی اشاره کرد که در کلاه‌های مخروطی خطوطی از اطراف به مرکز کشیده شده و استفاده از کلاه‌های پوستی گران‌بها نیز میان ثروتمندان مشاهده شده است؛<ref> شهنشاهی، تاریخچه پوشش سر در ایران، 1374ش، ص120ـ126.</ref> اما رایج‌ترین نوع پوشش سر در این دوره کلاهی نمدی است که پارچه‌ای به‌صورت دستار دور آن پیچیده شده است و پری به‌منظور زیبایی در جلوی آن قرار می‌گیرد.<ref> [https://civilica.com/doc/1114414/ عرب صادق آبادی و اشعاری، «بررسی خصوصیات و ویژگی‌های پوشاک دوران تیموری با تأکید بر منابع تصویر (نگارگری تیموری)»، 1399ش، ص6.]</ref>
	==تن‌پوش==		==تن‌پوش==
	پوشاک مردان در این دوره، شامل قبا و پیراهن بود که قبا با آستین بلند و یا آستینی تا آرنج دوخته می‌شد و آن را روی پیراهن می‌پوشیدند<ref> رنج‌دوست، تاریخ لباس ایران، 1388ش، ص127. </ref> و پیراهن، جامه‌ای بود که قد آن تا روی زانو می‌رسد و یقه آن برگردان نداشت و ساده بود.<ref> شاردن، سفرنامه، 1374ش، ص799.</ref>		پوشاک مردان در این دوره، شامل قبا و پیراهن بود که قبا با آستین بلند و یا آستینی تا آرنج دوخته می‌شد و آن را روی پیراهن می‌پوشیدند<ref> رنج‌دوست، تاریخ لباس ایران، 1388ش، ص127. </ref> و پیراهن، جامه‌ای بود که قد آن تا روی زانو می‌رسد و یقه آن برگردان نداشت و ساده بود.<ref> شاردن، سفرنامه، 1374ش، ص799.</ref>
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	'''مقنعه'''؛ سرپوش مستطیل‌شکلی که یک زاویه آن به‌صورت نیم‌دایره بریده شده و شانه‌ها و سینه‌ها را می‌پوشاند.<ref> [https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/281232/%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87-%D9%BE%D9%88%D8%B4%D8%A7%DA%A9-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AA%DB%8C%D9%85%D9%88%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86 شیرازی، «پوشاک زنانه در دوران تیموریان»، 1370ش، ص194.]</ref> زنان درباری روی مقنعه تاج به سر می‌گذاشتند و گاهی برای تزيين آن از مروارید و جواهرات استفاده می‌کردند.<ref> قاری یزدی، دیوان البسه، 1303ش، ص197.</ref>		'''مقنعه'''؛ سرپوش مستطیل‌شکلی که یک زاویه آن به‌صورت نیم‌دایره بریده شده و شانه‌ها و سینه‌ها را می‌پوشاند.<ref> [https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/281232/%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87-%D9%BE%D9%88%D8%B4%D8%A7%DA%A9-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AA%DB%8C%D9%85%D9%88%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86 شیرازی، «پوشاک زنانه در دوران تیموریان»، 1370ش، ص194.]</ref> زنان درباری روی مقنعه تاج به سر می‌گذاشتند و گاهی برای تزيين آن از مروارید و جواهرات استفاده می‌کردند.<ref> قاری یزدی، دیوان البسه، 1303ش، ص197.</ref>

	'''دستار یا عمامه'''؛ زنان نیز گاهی از دستار‌های ساده استفاده می‌کردند.<ref> متین، پوشاک در ایران زمین، 1383ش، ص45.</ref>		'''[[دستار]] یا عمامه'''؛ زنان نیز گاهی از دستار‌های ساده استفاده می‌کردند.<ref> متین، پوشاک در ایران زمین، 1383ش، ص45.</ref>

	'''چادر'''؛ نوعی از پوشش سر در این دوره چادر بلندی بود که قد آن تا مچ پای بانوان می‌رسید.<ref> [https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/281232/%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87-%D9%BE%D9%88%D8%B4%D8%A7%DA%A9-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AA%DB%8C%D9%85%D9%88%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86 شیرازی، «پوشاک زنانه در دوران تیموریان»، 1370ش، ص196.]</ref> در این دوره چادر‌ها معمولاً به رنگ سفید یا سیاه بودند. با مقایسه نگاره‌های این دوره می‌توان دریافت که پوشش زنان در مکان‌های عمومی متفاوت از محفل‌های خصوصی بوده؛ زنان در حرم سلطان حسن بایقرا بدون سرپوش بودند؛ اما در مکان‌های عمومی لباس آنها پارچه سفیدی بود که سر تا پای‌شان را می‌پوشاند و همچنین نقابی از موی اسب بر چهره داشتند.<ref> کلاویخو، سفرنامه کلاویخو، 1344ش، ص162 و 259.</ref>		'''چادر'''؛ نوعی از پوشش سر در این دوره چادر بلندی بود که قد آن تا مچ پای بانوان می‌رسید.<ref> [https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/281232/%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87-%D9%BE%D9%88%D8%B4%D8%A7%DA%A9-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AA%DB%8C%D9%85%D9%88%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86 شیرازی، «پوشاک زنانه در دوران تیموریان»، 1370ش، ص196.]</ref> در این دوره چادر‌ها معمولاً به رنگ سفید یا سیاه بودند. با مقایسه نگاره‌های این دوره می‌توان دریافت که پوشش زنان در مکان‌های عمومی متفاوت از محفل‌های خصوصی بوده؛ زنان در حرم سلطان حسن بایقرا بدون سرپوش بودند؛ اما در مکان‌های عمومی لباس آنها پارچه سفیدی بود که سر تا پای‌شان را می‌پوشاند و همچنین نقابی از موی اسب بر چهره داشتند.<ref> کلاویخو، سفرنامه کلاویخو، 1344ش، ص162 و 259.</ref>
خط ۵۸:		خط ۵۸:

	==منابع==		==منابع==
	* آکرمن، فیلیس و پوپ، آرتر، سیری در هنر ایران (از پیش از تاریخ تا امروز)، ترجمه نجف دریابندری و دیگران، تهران، علمی و فرهنگی، 1387ش.		*آکرمن، فیلیس و پوپ، آرتر، سیری در هنر ایران (از پیش از تاریخ تا امروز)، ترجمه نجف دریابندری و دیگران، تهران، علمی و فرهنگی، 1387ش.
	* انصاری یکتا، مریم و احمدی پیام، رضوان، «بررسی تطبیقی پوشش زنان تصویر شده در شاهنامه بایسنقری و شاه طهماسبی»، زن در فرهنگ و هنر، دوره 6، شماره 4، 1393ش.		*انصاری یکتا، مریم و احمدی پیام، رضوان، «بررسی تطبیقی پوشش زنان تصویر شده در شاهنامه بایسنقری و شاه طهماسبی»، زن در فرهنگ و هنر، دوره 6، شماره 4، 1393ش.
	* دادور، ابولقاسم و پورکاظمی، لیلا، «پای‌پوش ایرانیان در نگاره‌های دوران ایلخانی، تیموری و صفوی»، مطالعات هنر اسلامی، دوره 6، شماره 10، 1388ش.		*دادور، ابولقاسم و پورکاظمی، لیلا، «پای‌پوش ایرانیان در نگاره‌های دوران ایلخانی، تیموری و صفوی»، مطالعات هنر اسلامی، دوره 6، شماره 10، 1388ش.
	* ذکاء، یحیی، ارتش شاهنشاهی ایران از کوروش تا پهلوی، تهران، وزارت فرهنگ و هنر، 1350ش.		*ذکاء، یحیی، ارتش شاهنشاهی ایران از کوروش تا پهلوی، تهران، وزارت فرهنگ و هنر، 1350ش.
	* رنج‌دوست، شبنم، تاریخ لباس ایران، تهران، جمال هنر، 1388ش.		*رنج‌دوست، شبنم، تاریخ لباس ایران، تهران، جمال هنر، 1388ش.
	* رهنورد، زهرا، تاریخ هنر ایران در دوره اسلامی (نگارگری)، تهران، سمت، 1386ش.		*رهنورد، زهرا، تاریخ هنر ایران در دوره اسلامی (نگارگری)، تهران، سمت، 1386ش.
	* سیمز، الینور، دوره مغول و تیموریان، زیرنظر احسان یار شاطر، ترجمه پیمان متین، پوشاک در ایران زمین (از سری مقالات دانشنامه ایرانیکا)، تهران، امیرکبیر، 1383ش.		*سیمز، الینور، دوره مغول و تیموریان، زیرنظر احسان یار شاطر، ترجمه پیمان متین، پوشاک در ایران زمین (از سری مقالات دانشنامه ایرانیکا)، تهران، امیرکبیر، 1383ش.
	* شاردن، ژان،‌ سفرنامه، ترجمه اقبال یغمایی، تهران، توس، 1374ش.		*شاردن، ژان،‌ سفرنامه، ترجمه اقبال یغمایی، تهران، توس، 1374ش.
	* شریعت‌پناهی، سید حسام‌الدین، اروپایی‌ها و لباس ایرانیان، تهران، قومس، 1372ش.		*شریعت‌پناهی، سید حسام‌الدین، اروپایی‌ها و لباس ایرانیان، تهران، قومس، 1372ش.
	* شهنشاهی، سهیلا، تاریخ پوشش سر در ایران، تهران، مدبر، 1374ش.		*شهنشاهی، سهیلا، تاریخ پوشش سر در ایران، تهران، مدبر، 1374ش.
	* شیرازی، فائقه، پوشاک زنان در دوران تیموریان، مجله کلک، شماره 23 و 24، 1370ش.		*شیرازی، فائقه، پوشاک زنان در دوران تیموریان، مجله کلک، شماره 23 و 24، 1370ش.
	* ضیاء‌پور، جلیل، پوشاک ایرانیان از چهارده قرن پیش تا آغاز دوره شاهنشاهی پهلوی، تهران، فرهنگ و هنر، 1347ش.		*ضیاء‌پور، جلیل، پوشاک ایرانیان از چهارده قرن پیش تا آغاز دوره شاهنشاهی پهلوی، تهران، فرهنگ و هنر، 1347ش.
	* عرب صادق آبادی، مژگان و شعاری، محمود، «بررسی خصوصیات و ویژگی‌های پوشاک دوران تیموری با تأکید بر منابع تصویری»، تهران، ششمین کنفرانس بین‌المللی پژوهش‌های مدیریت و علوم انسانی در ایران، 1399ش.		*عرب صادق آبادی، مژگان و شعاری، محمود، «بررسی خصوصیات و ویژگی‌های پوشاک دوران تیموری با تأکید بر منابع تصویری»، تهران، ششمین کنفرانس بین‌المللی پژوهش‌های مدیریت و علوم انسانی در ایران، 1399ش.
	* غیبی، مهرآسا، هشت هزار سال تاریخ پوشاک اقوام ایرانی، ترجمه منوچهر غیبی، تهران، هیرمند، 1385ش.		*غیبی، مهرآسا، هشت هزار سال تاریخ پوشاک اقوام ایرانی، ترجمه منوچهر غیبی، تهران، هیرمند، 1385ش.
	* قاری یزدی، مولانا نظام‌الدین محمود، دیوان البسه، قسطنطنیه، چاپخانه ابولضیا، 1303ش.		*قاری یزدی، مولانا نظام‌الدین محمود، دیوان البسه، قسطنطنیه، چاپخانه ابولضیا، 1303ش.
	* قپانداران، وجیهه، تاریخ پوشاک ایرانیان از باستان تا عصر حاضر، قم، مهر بیکران، 1391ش.		*قپانداران، وجیهه، تاریخ پوشاک ایرانیان از باستان تا عصر حاضر، قم، مهر بیکران، 1391ش.
	* کلاویخو، روی گنزالس، سفرنامه کلاویخو، ترجمه مسعود رجب‌نیا، تهران، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، 1344ش.		*کلاویخو، روی گنزالس، سفرنامه کلاویخو، ترجمه مسعود رجب‌نیا، تهران، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، 1344ش.
	* کمپانی،‌ نسیم،‌ فرهنگ و اصطلاحات پارچه و پوشاک در ایران، تهران، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، 1391ش.		*کمپانی،‌ نسیم،‌ فرهنگ و اصطلاحات پارچه و پوشاک در ایران، تهران، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، 1391ش.
	* متین، پیمان، پوشاک ایرانیان، تهران،‌ دفتر پژوهش‌های فرهنگی، 1383ش.		*متین، پیمان، پوشاک ایرانیان، تهران،‌ دفتر پژوهش‌های فرهنگی، 1383ش.
	* متین، پیمان، پوشاک در ایران زمین (از سری مقالات دانشنامه ایرانیکا)،‌ تهران،‌ امیرکبیر، 1383ش.		*متین، پیمان، پوشاک در ایران زمین (از سری مقالات دانشنامه ایرانیکا)،‌ تهران،‌ امیرکبیر، 1383ش.
	* محمدحسن، زکی، تاریخ صنایع ایران بعد از اسلام، ترجمه محمدعلی خلیلی، تهران، فرهنگستان هنر، 1363ش.		*محمدحسن، زکی، تاریخ صنایع ایران بعد از اسلام، ترجمه محمدعلی خلیلی، تهران، فرهنگستان هنر، 1363ش.
	* محمدزاده، مهدی و همکاران، «مطالعه نقوش مربع ماندارین در پوشاک ایلخانی و تیموری و تطبیق آنها با البسه یوآن و مینگ چین»، تبریز، مطالعات تطبیقی هنر، دوره 10، شماره 19، مهر 1399ش.		*محمدزاده، مهدی و همکاران، «مطالعه نقوش مربع ماندارین در پوشاک ایلخانی و تیموری و تطبیق آنها با البسه یوآن و مینگ چین»، تبریز، مطالعات تطبیقی هنر، دوره 10، شماره 19، مهر 1399ش.
	* یوسفی، غلام‌حسین، واژه‌نامه تاریخی پوشاک ایران، زیر نظر احسان یار شاطر، ترجمه پیمان متین، پوشاک در ایران زمین (از سری مقالات دانشنامه ایرانیکا)، تهران، امیرکبیر، 1383ش.		*یوسفی، غلام‌حسین، واژه‌نامه تاریخی پوشاک ایران، زیر نظر احسان یار شاطر، ترجمه پیمان متین، پوشاک در ایران زمین (از سری مقالات دانشنامه ایرانیکا)، تهران، امیرکبیر، 1383ش.
	* یوسف‌پور، سوگل و فیاض انوش، ابوالحسن، «بررسی تاریخی پوشش سر در عصر تیموریان (771_911ق)»، تاریخنامه خوارزمی، سال چهارم، پاییز 1395ش.		*یوسف‌پور، سوگل و فیاض انوش، ابوالحسن، «بررسی تاریخی پوشش سر در عصر تیموریان (771_911ق)»، تاریخنامه خوارزمی، سال چهارم، پاییز 1395ش.
	[[رده: ویکی‌رز]]		[[رده: ویکی‌رز]]