گناه اولیه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Iranbot: حذف رده‌ها

2025-12-31T09:59:03Z

حذف رده‌ها

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۱۰ دی ۱۴۰۴، ساعت ۱۳:۲۹
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	*غلامی، علی، زن و خانواده در ادیان با رویکرد تطبیقی، قم، جامعه الزهرا، 1399ش.		*غلامی، علی، زن و خانواده در ادیان با رویکرد تطبیقی، قم، جامعه الزهرا، 1399ش.
	*فرحزادی، «امر ارشادی و مولوی در اصول شیعه»، نشریه مقالات و بررسی‌ها، شماره 68، 1379ش.		*فرحزادی، «امر ارشادی و مولوی در اصول شیعه»، نشریه مقالات و بررسی‌ها، شماره 68، 1379ش.
	*کتاب مقدس، عهد عتیق و عهد جدید، ترجمه فاضل‌خان همدانی و دیگران، تهران، اساطیر، چاپ سوم، 1388ش.		*کتاب مقدس، عهد عتیق و عهد جدید، ترجمه فاضل‌خان همدانی و دیگران، تهران، اساطیر، چاپ سوم، 1388ش.

	~~[[رده: ویکی‌جنسیت]]~~

علیرضا محمددوست در ۲۲ خرداد ۱۴۰۳، ساعت ۱۰:۰۷

2024-06-11T10:07:34Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۲۲ خرداد ۱۴۰۳، ساعت ۱۳:۳۷
خط ۱۳:		خط ۱۳:

	==غسل تعمید==		==غسل تعمید==
			[[پرونده:غسل-تعمید.jpg\|بندانگشتی\|381x381پیکسل\|غسل تعمید]]
	در مسیحیت، اعتقاد بر این است که هر انسان با غسل تعمید، داخل در مسیح و قتل او شده و دفن می‌شود تا همان‌طور که مسیح از میان اموات زنده شد، انسان‌ها نیز بعد از غسل، جان تازه‌ای یافته و به نحو جدیدی زندگی کنند.<ref>کتاب مقدس، نامه پولس ب رومیان، باب ششم، آیه3-5.</ref>		در مسیحیت، اعتقاد بر این است که هر انسان با غسل تعمید، داخل در مسیح و قتل او شده و دفن می‌شود تا همان‌طور که مسیح از میان اموات زنده شد، انسان‌ها نیز بعد از غسل، جان تازه‌ای یافته و به نحو جدیدی زندگی کنند.<ref>کتاب مقدس، نامه پولس ب رومیان، باب ششم، آیه3-5.</ref>

قاسم ابراهیمی پور: /* فدا شدن مسیح برای نجات انسان */

2024-05-28T05:03:21Z

فدا شدن مسیح برای نجات انسان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۸ خرداد ۱۴۰۳، ساعت ۰۸:۳۳
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	==فدا شدن مسیح برای نجات انسان==		==فدا شدن مسیح برای نجات انسان==
	در مسیحیت اعتقاد بر این است که نوع بشر، وارث گناه نخستین بوده و انسان ذاتا گناهکار است. گناه توسط یک نفر وارد جهان شد و مرگ به‌خاطر همین گناه است که برای فرزندان آدم اتفاق ~~میافتد~~.<ref>کتاب مقدس، نامه پولس به رومیان، باب پنج، آیه 12.</ref> بر اساس انگاره‌های مسیحی، انسان ~~نمیتواند~~ دامان خود را از این گناه پاک کند و به‌همین خاطر، خدا برای نجات ~~انسانها،~~ فرزندش مسیح را در کالبد انسانی به زمین فرستاد تا قربانی شود و با این کار، ~~انسانها~~ از پیامد آن گناه اولیه نجات می‌یابند.<ref>کتاب مقدس، نامه به رومیان. باب 8، آیه 4.</ref> این انگاره در آموزه‌های اسلام، مردود است و هر کس بار اعمال خود را بر دوش می‌کشد.<ref>سوره فاطر، آیه 18.</ref>		در مسیحیت اعتقاد بر این است که نوع بشر، وارث گناه نخستین بوده و انسان ذاتا گناهکار است. گناه توسط یک نفر وارد جهان شد و مرگ به‌خاطر همین گناه است که برای فرزندان آدم اتفاق می‌افتد.<ref>کتاب مقدس، نامه پولس به رومیان، باب پنج، آیه 12.</ref> بر اساس انگاره‌های مسیحی، انسان نمی‌تواند دامان خود را از این گناه پاک کند و به‌همین خاطر، خدا برای نجات انسان‌ها، فرزندش مسیح را در کالبد انسانی به زمین فرستاد تا قربانی شود و با این کار، انسان‌ها از پیامد آن گناه اولیه نجات می‌یابند.<ref>کتاب مقدس، نامه به رومیان. باب 8، آیه 4.</ref> این انگاره در آموزه‌های اسلام، مردود است چراکه هر کس بار اعمال خود را بر دوش می‌کشد.<ref>سوره فاطر، آیه 18.</ref>

	==غسل تعمید==		==غسل تعمید==
	در مسیحیت، اعتقاد بر این است که هر انسان با غسل ~~تعمید~~ داخل در مسیح و قتل او شده و دفن می‌شود تا ~~همانطور~~ که مسیح از میان اموات زنده شد، انسان‌ها نیز بعد از غسل، جان تازه‌ای یافته و به نحو جدیدی زندگی کنند.<ref>کتاب مقدس، نامه پولس ب رومیان، باب ششم، آیه3-5.</ref>		در مسیحیت، اعتقاد بر این است که هر انسان با غسل تعمید، داخل در مسیح و قتل او شده و دفن می‌شود تا همان‌طور که مسیح از میان اموات زنده شد، انسان‌ها نیز بعد از غسل، جان تازه‌ای یافته و به نحو جدیدی زندگی کنند.<ref>کتاب مقدس، نامه پولس ب رومیان، باب ششم، آیه3-5.</ref>

	==نظر اسلام در مورد نافرمانی آدم و حوا==		==نظر اسلام در مورد نافرمانی آدم و حوا==
	از منظر قرآن، پس از ~~اینکه~~ آدم و حوا از میوه ممنوعه خوردند، از جایگاه ارجمند خویش، هبوط کردند.<ref>سوره بقره، آیات 35-36.</ref> بر اساس آموزه‌های قرآن، انسان از ابتدا برای زندگی در زمین خلق شده بود<ref>سوره بقره، آیه 30.</ref> و مفسران قرآن از شواهد قرآنی این‌گونه برداشت کرده‌اند که آن نهی، از نوع ارشادی بوده و مخالفت با آن گناه محسوب نمی‌شود. نهی ارشادی به کارهایی تعلق می‌گیرد که فقط دارای آسیب و عواقب طبیعی است و ~~عقاب~~ جداگانه ندارد.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/156835/%D8%A7%D9%85%D8%B1-%D8%A7%D8%B1%D8%B4%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%85%D9%88%D9%84%D9%88%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B5%D9%88%D9%84-%D8%B4%DB%8C%D8%B9%D9%87#:~:text=%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C%20%D8 فرحزادی، «امر ارشادی و مولوی در اصول شیعه»، 1379ش، ص65.]</ref> از این منظر، در خوردن میوه ممنوعه، نافرمانی از نهی مولوی خداوند صورت نگرفته است تا نسل آدم در گناه آن گناه شریک باشد.<ref>طباطبایی، تفسیر المیزان، 1378ش، ج1، بخش 2، ص201.</ref>		از منظر قرآن، پس از این‌که آدم و حوا از میوه ممنوعه خوردند، از جایگاه ارجمند خویش، هبوط کردند.<ref>سوره بقره، آیات 35-36.</ref> بر اساس آموزه‌های قرآن، انسان از ابتدا برای زندگی در زمین خلق شده بود<ref>سوره بقره، آیه 30.</ref> و مفسران قرآن از شواهد قرآنی این‌گونه برداشت کرده‌اند که آن نهی، از نوع ارشادی بوده و مخالفت با آن گناه محسوب نمی‌شود. نهی ارشادی به کارهایی تعلق می‌گیرد که فقط دارای آسیب و عواقب طبیعی است و مجازات جداگانه ندارد.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/156835/%D8%A7%D9%85%D8%B1-%D8%A7%D8%B1%D8%B4%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%85%D9%88%D9%84%D9%88%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B5%D9%88%D9%84-%D8%B4%DB%8C%D8%B9%D9%87#:~:text=%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C%20%D8 فرحزادی، «امر ارشادی و مولوی در اصول شیعه»، 1379ش، ص65.]</ref> از این منظر، در خوردن میوه ممنوعه، نافرمانی از نهی مولوی خداوند صورت نگرفته است تا نسل آدم در گناه آن گناه شریک باشد.<ref>طباطبایی، تفسیر المیزان، 1378ش، ج1، بخش 2، ص201.</ref>

	همچنین بر خلاف ~~آموزههای~~ عهد عتیق که زن را عامل فریب مرد به‌حساب آورده، <ref>کتاب مقدس، سفر پیدایش، باب 3، آیه 6-12.</ref> قرآن، در اشاره به ماجرای نافرمانی و هبوط، ضمیر تثنیه به‌کار برده که آدم و حوا را به‌صورت یکسان، مورد خطاب قرار می‌دهد؛ از این منظر، شیطان هر دوی آنها را با هم فریب داد و حوا شروع‌کنندۀ این نافرمانی و عامل گمراهی آدم نبوده است.<ref>سوره بقره، آیه 36.</ref>		همچنین بر خلاف آموزه‌های عهد عتیق که زن را عامل فریب مرد به‌حساب آورده، <ref>کتاب مقدس، سفر پیدایش، باب 3، آیه 6-12.</ref> قرآن، در اشاره به ماجرای نافرمانی و هبوط، ضمیر تثنیه به‌کار برده که آدم و حوا را به‌صورت یکسان، مورد خطاب قرار می‌دهد؛ از این منظر، شیطان هر دوی آنها را با هم فریب داد و حوا شروع‌کنندۀ این نافرمانی و عامل گمراهی آدم نبوده است.<ref>سوره بقره، آیه 36.</ref>

قاسم ابراهیمی پور در ۸ خرداد ۱۴۰۳، ساعت ۰۱:۳۴

2024-05-28T01:34:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۸ خرداد ۱۴۰۳، ساعت ۰۵:۰۴
خط ۱:		خط ۱:
	'''<big>گناه اولیه</big>'''؛ انگارۀ مسیحی ـ یهودی پیرامون نقش حوا در گناهکاری موروثی فرزندان آدم.		'''<big>گناه اولیه</big>'''؛ انگارۀ مسیحی ـ یهودی پیرامون نقش حوا در گناهکاری موروثی فرزندان آدم.

	گناه اولیه، از دیدگاه‌های مشترک دو آیین مسیحیت و یهودیت است که نقش بیشتر حوا را به‌عنوان یک زن، در گناهکاری موروثی فرزندان آدم، مورد توجه قرار داده است. اسلام در رویکردی متفاوت، نقشی همسان برای آدم و حوا در خوردن میوۀ ممنوعه قائل شده و ~~گناه‌کاری~~ انسان‌ها را بی‌ارتباط با آن می‌داند.		گناه اولیه، از دیدگاه‌های مشترک دو آیین مسیحیت و یهودیت است که نقش بیشتر حوا را به‌عنوان یک زن، در گناهکاری موروثی فرزندان آدم، مورد توجه قرار داده است. اسلام در رویکردی متفاوت، نقشی همسان برای آدم و حوا در خوردن میوۀ ممنوعه قائل شده و گناهکاری انسان‌ها را بی‌ارتباط با آن می‌داند.

	==مفهوم‌شناسی==		==مفهوم‌شناسی==
	گناه به‌معنای نافرمانی<ref>[https://vajehyab.com/amid/%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%87?q=%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%87 عمید، فرهنگ فارسی عمید، ذیل واژۀ گناه.]</ref> و جرم<ref>[https://vajehyab.com/dehkhoda/%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%87?q=%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%87 دهخدا، لغتنامه، ذیل واژۀ گناه.]</ref> است. گناه اولیه، گناه نخستین، آموزه‌ای مسیحی است که به اولین نافرمانی آدم و [[حوا در ادیان ابراهیمی\|حوا]] پس از خلقت اشاره دارد. این آموزه که در عهد عتیق با جزئیات ذکر شده، سال‌ها ~~بعد~~ توسط پولس برجسته شد و از زمان آگوستین به بعد از آموزه‌های اصلی مسیحیت ~~به حساب~~ آمد. <ref>غلامی، زن و خانواده در ادیان با رویکرد تطبیقی، 1399ش، ص146.</ref>		گناه به‌معنای نافرمانی<ref>[https://vajehyab.com/amid/%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%87?q=%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%87 عمید، فرهنگ فارسی عمید، ذیل واژۀ گناه.]</ref> و جرم<ref>[https://vajehyab.com/dehkhoda/%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%87?q=%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%87 دهخدا، لغتنامه، ذیل واژۀ گناه.]</ref> است. گناه اولیه، گناه نخستین، آموزه‌ای مسیحی است که به اولین نافرمانی آدم و [[حوا در ادیان ابراهیمی\|حوا]] پس از خلقت اشاره دارد. این آموزه که در عهد عتیق با جزئیات ذکر شده، سال‌ها بعد، توسط پولس برجسته شد و از زمان آگوستین به بعد از آموزه‌های اصلی مسیحیت به‌حساب آمد. <ref>غلامی، زن و خانواده در ادیان با رویکرد تطبیقی، 1399ش، ص146.</ref>

	==نقش حوا در گناه اولیه==		==نقش حوا در گناه اولیه==
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	==فدا شدن مسیح برای نجات انسان==		==فدا شدن مسیح برای نجات انسان==
	در مسیحیت اعتقاد بر این است که نوع ~~بشر~~ وارث گناه نخستین بوده و انسان ذاتا گناهکار است. گناه توسط یک نفر وارد جهان شد و مرگ ~~بهخاطر~~ همین گناه است که برای فرزندان آدم اتفاق میافتد.<ref>کتاب مقدس، نامه پولس به رومیان، باب پنج، آیه 12.</ref> بر اساس انگاره‌های مسیحی، انسان نمیتواند دامان خود را از این گناه پاک کند و به‌همین خاطر، خدا برای نجات انسانها، فرزندش مسیح را در کالبد انسانی به زمین فرستاد تا قربانی شود و با این کار، انسانها از پیامد آن گناه اولیه نجات می‌یابند.<ref>کتاب مقدس، نامه به رومیان. باب 8، آیه 4.</ref> این انگاره در آموزه‌های اسلام، مردود است و هر کس بار اعمال خود را بر دوش می‌کشد.<ref>سوره فاطر، آیه 18.</ref>		در مسیحیت اعتقاد بر این است که نوع بشر، وارث گناه نخستین بوده و انسان ذاتا گناهکار است. گناه توسط یک نفر وارد جهان شد و مرگ به‌خاطر همین گناه است که برای فرزندان آدم اتفاق میافتد.<ref>کتاب مقدس، نامه پولس به رومیان، باب پنج، آیه 12.</ref> بر اساس انگاره‌های مسیحی، انسان نمیتواند دامان خود را از این گناه پاک کند و به‌همین خاطر، خدا برای نجات انسانها، فرزندش مسیح را در کالبد انسانی به زمین فرستاد تا قربانی شود و با این کار، انسانها از پیامد آن گناه اولیه نجات می‌یابند.<ref>کتاب مقدس، نامه به رومیان. باب 8، آیه 4.</ref> این انگاره در آموزه‌های اسلام، مردود است و هر کس بار اعمال خود را بر دوش می‌کشد.<ref>سوره فاطر، آیه 18.</ref>

	==غسل تعمید==		==غسل تعمید==

قاسم ابراهیمی پور: /* نظر اسلام در مورد نافرمانی آدم و حوا */

2024-05-26T17:15:06Z

نظر اسلام در مورد نافرمانی آدم و حوا

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۶ خرداد ۱۴۰۳، ساعت ۲۰:۴۵
خط ۴:		خط ۴:

	==مفهوم‌شناسی==		==مفهوم‌شناسی==
	گناه به‌معنای نافرمانی<ref>[https://vajehyab.com/amid/%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%87?q=%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%87 عمید، فرهنگ فارسی عمید، ذیل واژۀ گناه.]</ref>و جرم<ref>[https://vajehyab.com/dehkhoda/%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%87?q=%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%87 دهخدا، لغتنامه، ذیل واژۀ گناه.]</ref> است. گناه ~~اولیه/~~ گناه نخستین، آموزه‌ای مسیحی است که به اولین نافرمانی آدم و حوا پس از خلقت اشاره دارد. این آموزه که در عهد عتیق با جزئیات ذکر شده، ~~سالها~~ بعد توسط پولس برجسته شد و از زمان آگوستین به بعد از ~~آموزههای~~ اصلی مسیحیت به حساب آمد. <ref>غلامی، زن و خانواده در ادیان با رویکرد تطبیقی، 1399ش، ص146.</ref>		گناه به‌معنای نافرمانی<ref>[https://vajehyab.com/amid/%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%87?q=%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%87 عمید، فرهنگ فارسی عمید، ذیل واژۀ گناه.]</ref> و جرم<ref>[https://vajehyab.com/dehkhoda/%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%87?q=%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%87 دهخدا، لغتنامه، ذیل واژۀ گناه.]</ref> است. گناه اولیه، گناه نخستین، آموزه‌ای مسیحی است که به اولین نافرمانی آدم و [[حوا در ادیان ابراهیمی\|حوا]] پس از خلقت اشاره دارد. این آموزه که در عهد عتیق با جزئیات ذکر شده، سال‌ها بعد توسط پولس برجسته شد و از زمان آگوستین به بعد از آموزه‌های اصلی مسیحیت به حساب آمد. <ref>غلامی، زن و خانواده در ادیان با رویکرد تطبیقی، 1399ش، ص146.</ref>

	==نقش حوا در گناه اولیه==		==نقش حوا در گناه اولیه==
خط ۱۶:		خط ۱۶:

	==نظر اسلام در مورد نافرمانی آدم و حوا==		==نظر اسلام در مورد نافرمانی آدم و حوا==
	از منظر قرآن، پس از اینکه آدم و حوا از میوه ممنوعه خوردند، از جایگاه ارجمند خویش، هبوط کردند.<ref>سوره بقره، آیات 35-36.</ref> بر اساس آموزه‌های قرآن، انسان از ابتدا برای زندگی در زمین خلق شده بود<ref>سوره بقره، آیه 30.</ref> و مفسران قرآن از شواهد قرآنی این‌گونه برداشت کرده‌اند که آن نهی، از نوع ارشادی بوده و مخالفت با آن گناه محسوب نمی‌شود. نهی ارشادی به کارهایی تعلق ~~میگیرد~~ که فقط دارای آسیب و عواقب طبیعی است و عقاب جداگانه ندارد.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/156835/%D8%A7%D9%85%D8%B1-%D8%A7%D8%B1%D8%B4%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%85%D9%88%D9%84%D9%88%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B5%D9%88%D9%84-%D8%B4%DB%8C%D8%B9%D9%87#:~:text=%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C%20%D8 فرحزادی، «امر ارشادی و مولوی در اصول شیعه»، 1379ش، ص65.]</ref> از این منظر، در خوردن میوه ممنوعه، نافرمانی از نهی مولوی خداوند صورت نگرفته است تا نسل آدم در گناه آن گناه شریک باشد.<ref>طباطبایی، تفسیر المیزان، 1378ش، ج1، بخش 2، ص201.</ref>		از منظر قرآن، پس از اینکه آدم و حوا از میوه ممنوعه خوردند، از جایگاه ارجمند خویش، هبوط کردند.<ref>سوره بقره، آیات 35-36.</ref> بر اساس آموزه‌های قرآن، انسان از ابتدا برای زندگی در زمین خلق شده بود<ref>سوره بقره، آیه 30.</ref> و مفسران قرآن از شواهد قرآنی این‌گونه برداشت کرده‌اند که آن نهی، از نوع ارشادی بوده و مخالفت با آن گناه محسوب نمی‌شود. نهی ارشادی به کارهایی تعلق می‌گیرد که فقط دارای آسیب و عواقب طبیعی است و عقاب جداگانه ندارد.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/156835/%D8%A7%D9%85%D8%B1-%D8%A7%D8%B1%D8%B4%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%85%D9%88%D9%84%D9%88%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B5%D9%88%D9%84-%D8%B4%DB%8C%D8%B9%D9%87#:~:text=%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C%20%D8 فرحزادی، «امر ارشادی و مولوی در اصول شیعه»، 1379ش، ص65.]</ref> از این منظر، در خوردن میوه ممنوعه، نافرمانی از نهی مولوی خداوند صورت نگرفته است تا نسل آدم در گناه آن گناه شریک باشد.<ref>طباطبایی، تفسیر المیزان، 1378ش، ج1، بخش 2، ص201.</ref>

	همچنین بر خلاف آموزههای عهد عتیق که زن را عامل فریب مرد به‌حساب آورده، <ref>کتاب مقدس، سفر پیدایش، باب 3، آیه 6-12.</ref> قرآن، در اشاره به ماجرای نافرمانی و هبوط، ضمیر تثنیه به‌کار برده که آدم و حوا را به‌صورت یکسان، مورد خطاب قرار می‌دهد؛ از این منظر، شیطان هر دوی آنها را با هم فریب داد و حوا شروع‌کنندۀ این نافرمانی و عامل گمراهی آدم نبوده است.<ref>سوره بقره، آیه 36.</ref>		همچنین بر خلاف آموزههای عهد عتیق که زن را عامل فریب مرد به‌حساب آورده، <ref>کتاب مقدس، سفر پیدایش، باب 3، آیه 6-12.</ref> قرآن، در اشاره به ماجرای نافرمانی و هبوط، ضمیر تثنیه به‌کار برده که آدم و حوا را به‌صورت یکسان، مورد خطاب قرار می‌دهد؛ از این منظر، شیطان هر دوی آنها را با هم فریب داد و حوا شروع‌کنندۀ این نافرمانی و عامل گمراهی آدم نبوده است.<ref>سوره بقره، آیه 36.</ref>

قاسم ابراهیمی پور: /* مفهومشناسی */

2024-05-26T13:42:05Z

مفهومشناسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۶ خرداد ۱۴۰۳، ساعت ۱۷:۱۲
خط ۳:		خط ۳:
	گناه اولیه، از دیدگاه‌های مشترک دو آیین مسیحیت و یهودیت است که نقش بیشتر حوا را به‌عنوان یک زن، در گناهکاری موروثی فرزندان آدم، مورد توجه قرار داده است. اسلام در رویکردی متفاوت، نقشی همسان برای آدم و حوا در خوردن میوۀ ممنوعه قائل شده و گناه‌کاری انسان‌ها را بی‌ارتباط با آن می‌داند.		گناه اولیه، از دیدگاه‌های مشترک دو آیین مسیحیت و یهودیت است که نقش بیشتر حوا را به‌عنوان یک زن، در گناهکاری موروثی فرزندان آدم، مورد توجه قرار داده است. اسلام در رویکردی متفاوت، نقشی همسان برای آدم و حوا در خوردن میوۀ ممنوعه قائل شده و گناه‌کاری انسان‌ها را بی‌ارتباط با آن می‌داند.

	==~~مفهومشناسی~~==		==مفهوم‌شناسی==
	گناه ~~بهمعنای~~ نافرمانی<ref>[https://vajehyab.com/amid/%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%87?q=%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%87 عمید، فرهنگ فارسی عمید، ذیل واژۀ گناه.]</ref>و جرم<ref>[https://vajehyab.com/dehkhoda/%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%87?q=%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%87 دهخدا، لغتنامه، ذیل واژۀ گناه.]</ref> است. گناه اولیه/ گناه نخستین، آموزه‌ای مسیحی است که به اولین نافرمانی آدم و حوا پس از خلقت اشاره دارد. این آموزه که در عهد عتیق با جزئیات ذکر شده، سالها بعد توسط پولس برجسته شد و از زمان آگوستین به بعد از آموزههای اصلی مسیحیت به حساب آمد. <ref>غلامی، زن و خانواده در ادیان با رویکرد تطبیقی، 1399ش، ص146.</ref>		گناه به‌معنای نافرمانی<ref>[https://vajehyab.com/amid/%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%87?q=%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%87 عمید، فرهنگ فارسی عمید، ذیل واژۀ گناه.]</ref>و جرم<ref>[https://vajehyab.com/dehkhoda/%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%87?q=%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%87 دهخدا، لغتنامه، ذیل واژۀ گناه.]</ref> است. گناه اولیه/ گناه نخستین، آموزه‌ای مسیحی است که به اولین نافرمانی آدم و حوا پس از خلقت اشاره دارد. این آموزه که در عهد عتیق با جزئیات ذکر شده، سالها بعد توسط پولس برجسته شد و از زمان آگوستین به بعد از آموزههای اصلی مسیحیت به حساب آمد. <ref>غلامی، زن و خانواده در ادیان با رویکرد تطبیقی، 1399ش، ص146.</ref>

	==نقش حوا در گناه اولیه==		==نقش حوا در گناه اولیه==
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	{{پانویس}}		{{پانویس}}
	==منابع==		==منابع==
	* قرآن کریم.		*قرآن کریم.
	* دهخدا، علیاکبر، لغتنامه، وب‌سایت واژه‌یاب، تاریخ بازدید: 17 بهمن 1402ش.		*دهخدا، علیاکبر، لغتنامه، وب‌سایت واژه‌یاب، تاریخ بازدید: 17 بهمن 1402ش.
	* طباطبایی، محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، 1378ش.		*طباطبایی، محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، 1378ش.
	* عمید، حسن، فرهنگ فارسی عمید، وب‌سایت واژه‌یاب، تاریخ بازدید: 17 بهمن 1402ش.		*عمید، حسن، فرهنگ فارسی عمید، وب‌سایت واژه‌یاب، تاریخ بازدید: 17 بهمن 1402ش.
	* غلامی، علی، زن و خانواده در ادیان با رویکرد تطبیقی، قم، جامعه الزهرا، 1399ش.		*غلامی، علی، زن و خانواده در ادیان با رویکرد تطبیقی، قم، جامعه الزهرا، 1399ش.
	* فرحزادی، «امر ارشادی و مولوی در اصول شیعه»، نشریه مقالات و بررسی‌ها، شماره 68، 1379ش.		*فرحزادی، «امر ارشادی و مولوی در اصول شیعه»، نشریه مقالات و بررسی‌ها، شماره 68، 1379ش.
	* کتاب مقدس، عهد عتیق و عهد جدید، ترجمه فاضل‌خان همدانی و دیگران، تهران، اساطیر، چاپ سوم، 1388ش.		*کتاب مقدس، عهد عتیق و عهد جدید، ترجمه فاضل‌خان همدانی و دیگران، تهران، اساطیر، چاپ سوم، 1388ش.

	[[رده: ویکی‌جنسیت]]		[[رده: ویکی‌جنسیت]]

imported>سیده زهرا مسعودی: صفحه‌ای تازه حاوی «'''گناه اولیه'''؛ انگارۀ مسیحی ـ یهودی پیرامون نقش حوا در گناهکاری موروثی فرزندان آدم. گناه اولیه، از دیدگاه‌های مشترک دو آیین مسیحیت و یهودیت است که نقش بیشتر حوا را به‌عنوان یک زن، در گناهکاری موروثی فرزندان آدم، مورد توجه قرار داده ا...» ایجاد کرد

2024-05-26T10:23:11Z

صفحه‌ای تازه حاوی «'''<big>گناه اولیه</big>'''؛ انگارۀ مسیحی ـ یهودی پیرامون نقش حوا در گناهکاری موروثی فرزندان آدم. گناه اولیه، از دیدگاه‌های مشترک دو آیین مسیحیت و یهودیت است که نقش بیشتر حوا را به‌عنوان یک زن، در گناهکاری موروثی فرزندان آدم، مورد توجه قرار داده ا...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

'''<big>گناه اولیه</big>'''؛ انگارۀ مسیحی ـ یهودی پیرامون نقش حوا در گناهکاری موروثی فرزندان آدم.

گناه اولیه، از دیدگاه‌های مشترک دو آیین مسیحیت و یهودیت است که نقش بیشتر حوا را به‌عنوان یک زن، در گناهکاری موروثی فرزندان آدم، مورد توجه قرار داده است. اسلام در رویکردی متفاوت، نقشی همسان برای آدم و حوا در خوردن میوۀ ممنوعه قائل شده و گناه‌کاری انسان‌ها را بی‌ارتباط با آن می‌داند.

==مفهومشناسی==
گناه بهمعنای نافرمانی<ref>[https://vajehyab.com/amid/%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%87?q=%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%87 عمید، فرهنگ فارسی عمید، ذیل واژۀ گناه.]</ref>و جرم<ref>[https://vajehyab.com/dehkhoda/%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%87?q=%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%87 دهخدا، لغتنامه، ذیل واژۀ گناه.]</ref> است. گناه اولیه/ گناه نخستین، آموزه‌ای مسیحی است که به اولین نافرمانی آدم و حوا پس از خلقت اشاره دارد. این آموزه که در عهد عتیق با جزئیات ذکر شده، سالها بعد توسط پولس برجسته شد و از زمان آگوستین به بعد از آموزههای اصلی مسیحیت به حساب آمد. <ref>غلامی، زن و خانواده در ادیان با رویکرد تطبیقی، 1399ش، ص146.</ref>

==نقش حوا در گناه اولیه==
در عهد عتیق بیان شده است که خداوند پس از خلق آدم، او را در باغ عدن جای داد و او را از درخت شناخت نیک و بد برحذر داشت و هشدار داد که خوردن از این درخت، موجب مرگ می‌شود.<ref>کتاب مقدس، سفر پیدایش، باب 2، آیه 17.</ref> سپس خدا، زن را آفرید. <ref>کتاب مقدس، سفر پیدایش، باب 2، آیه 18-23.</ref> روزی یک مار به زن گفت که با خوردن از این درخت نخواهید مرد؛ بلکه مانند خدا نیک و بد را تشخیص می‌دهید.<ref>کتاب مقدس، سفر پیدایش، باب 3، آیه 4 و 5.</ref> زن، فریب‌خورده، ابتدا خودش از آن درخت خورد و سپس موجب نافرمانی آدم شد. وقتی هر دو از میوه ممنوعه خوردند، از برهنگی خود آگاه شدند و خود را با برگ درخت انجیر پوشاندند. آنها از دید خدا مخفی شدند و آدم به خدا شکایت کرد که این زن، از آن درخت به من خورانید.<ref>کتاب مقدس، سفر پیدایش، باب 3، آیه 6-12.</ref> این اتفاق، خشم خدا را برانگیخت و برای حوا که خود گناهکار بود و همسرش را هم به گناه کشانیده بود؛ مجازات‌هایی چون فرمانبرداری از شوهر و همچنین درد زایمان، تعیین کرد.<ref>کتاب مقدس، سفر پیدایش، باب 3، آیه 16.</ref> آدم نیز به‌خاطر گوش‌سپردن به حرف زن، به کار همراه با رنج در زمین، محکوم شد.<ref>کتاب مقدس، سفر پیدایش، باب 3، آیه 17.</ref>

==فدا شدن مسیح برای نجات انسان==
در مسیحیت اعتقاد بر این است که نوع بشر وارث گناه نخستین بوده و انسان ذاتا گناهکار است. گناه توسط یک نفر وارد جهان شد و مرگ بهخاطر همین گناه است که برای فرزندان آدم اتفاق میافتد.<ref>کتاب مقدس، نامه پولس به رومیان، باب پنج، آیه 12.</ref> بر اساس انگاره‌های مسیحی، انسان نمیتواند دامان خود را از این گناه پاک کند و به‌همین خاطر، خدا برای نجات انسانها، فرزندش مسیح را در کالبد انسانی به زمین فرستاد تا قربانی شود و با این کار، انسانها از پیامد آن گناه اولیه نجات می‌یابند.<ref>کتاب مقدس، نامه به رومیان. باب 8، آیه 4.</ref> این انگاره در آموزه‌های اسلام، مردود است و هر کس بار اعمال خود را بر دوش می‌کشد.<ref>سوره فاطر، آیه 18.</ref>

==غسل تعمید==
در مسیحیت، اعتقاد بر این است که هر انسان با غسل تعمید داخل در مسیح و قتل او شده و دفن می‌شود تا همانطور که مسیح از میان اموات زنده شد، انسان‌ها نیز بعد از غسل، جان تازه‌ای یافته و به نحو جدیدی زندگی کنند.<ref>کتاب مقدس، نامه پولس ب رومیان، باب ششم، آیه3-5.</ref>

==نظر اسلام در مورد نافرمانی آدم و حوا==
از منظر قرآن، پس از اینکه آدم و حوا از میوه ممنوعه خوردند، از جایگاه ارجمند خویش، هبوط کردند.<ref>سوره بقره، آیات 35-36.</ref> بر اساس آموزه‌های قرآن، انسان از ابتدا برای زندگی در زمین خلق شده بود<ref>سوره بقره، آیه 30.</ref> و مفسران قرآن از شواهد قرآنی این‌گونه برداشت کرده‌اند که آن نهی، از نوع ارشادی بوده و مخالفت با آن گناه محسوب نمی‌شود. نهی ارشادی به کارهایی تعلق میگیرد که فقط دارای آسیب و عواقب طبیعی است و عقاب جداگانه ندارد.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/156835/%D8%A7%D9%85%D8%B1-%D8%A7%D8%B1%D8%B4%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%85%D9%88%D9%84%D9%88%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B5%D9%88%D9%84-%D8%B4%DB%8C%D8%B9%D9%87#:~:text=%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C%20%D8 فرحزادی، «امر ارشادی و مولوی در اصول شیعه»، 1379ش، ص65.]</ref> از این منظر، در خوردن میوه ممنوعه، نافرمانی از نهی مولوی خداوند صورت نگرفته است تا نسل آدم در گناه آن گناه شریک باشد.<ref>طباطبایی، تفسیر المیزان، 1378ش، ج1، بخش 2، ص201.</ref>

همچنین بر خلاف آموزههای عهد عتیق که زن را عامل فریب مرد به‌حساب آورده، <ref>کتاب مقدس، سفر پیدایش، باب 3، آیه 6-12.</ref> قرآن، در اشاره به ماجرای نافرمانی و هبوط، ضمیر تثنیه به‌کار برده که آدم و حوا را به‌صورت یکسان، مورد خطاب قرار می‌دهد؛ از این منظر، شیطان هر دوی آنها را با هم فریب داد و حوا شروع‌کنندۀ این نافرمانی و عامل گمراهی آدم نبوده است.<ref>سوره بقره، آیه 36.</ref>

==پانویس==
{{پانویس}}
==منابع==
* قرآن کریم.
* دهخدا، علیاکبر، لغتنامه، وب‌سایت واژه‌یاب، تاریخ بازدید: 17 بهمن 1402ش.
* طباطبایی، محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، 1378ش.
* عمید، حسن، فرهنگ فارسی عمید، وب‌سایت واژه‌یاب، تاریخ بازدید: 17 بهمن 1402ش.
* غلامی، علی، زن و خانواده در ادیان با رویکرد تطبیقی، قم، جامعه الزهرا، 1399ش.
* فرحزادی، «امر ارشادی و مولوی در اصول شیعه»، نشریه مقالات و بررسی‌ها، شماره 68، 1379ش.
* کتاب مقدس، عهد عتیق و عهد جدید، ترجمه فاضل‌خان همدانی و دیگران، تهران، اساطیر، چاپ سوم، 1388ش.

[[رده: ویکی‌جنسیت]]