ایران‌پدیا:Featured articles/2026/43
فاطمه زهرا؛ فرزند آخرین فرستاده خدا حضرت محمد بن عبدالله.
حضرت فاطمه، دختر پیامبر اسلام و حضرت خدیجه، بر پایه منابع در سال پنجم یا دوم پس از بعثت و به قولی پنج سال پیش از بعثت پیامبر به دنیا آمد و در سال دوم هجرت با علی بن ابی‌طالب ازدواج کرد. او با لقب‌هایی چون صدیقه، طاهره، زهرا و کنیه‌هایی مانند ام‌ابیها و ام‌الائمه شناخته می‌شود؛ در سختی‌های رسالت همراه پدر بود، پس از وفات مادرش مونس و مایه دلگرمی پیامبر شد و پیامبر او را پاره تن و عزیزترین کس خود می‌دانست. از او چهار فرزند، حسن، حسین، زینب و ام‌کلثوم، به یادگار ماند. در خانه، یار و همدل علی بود و در بیرون، مدافع حق و ولایت. قرآن در سوره کوثر، آیات تطهیر، مباهله و مودت و سوره انسان از او و اهل‌بیت یاد کرده و روایات شیعه و سنی او را «سیده نساء العالمین» خوانده‌اند. فاطمه زنی عابد، زاهد، سخاوتمند، صبور و خیرخواه بود؛ از کثرت عبادت پاهایش ورم می‌کرد، برای همگان دعا می‌کرد، به مستمندان می‌رسید و در دفاع از حق، خطبه فدکیه را ایراد کرد. تسبیحات حضرت زهرا، مصحف فاطمه و خطبه فدکیه میراث معنوی او است.
پادکست مقاله | 🡇
|
دیگر مقالات منتخب: مددکاری اجتماعی – عاقبت‌به‌خیری – دیدن این فیلم جرم است (فیلم)