پوشاک دوران عباسیان: تفاوت میان نسخه‌ها

در عصر عباسی، قانون پوشیدن لباس سیاه با هدف تقویت هویت حکومت و متمایز کردن عباسیان از امویان برقرار شد و این رنگ به نمادی از وفاداری و اتحاد تبدیل گردید. خلفای عباسی پوشش ایرانی را برای اعراب ترویج کردند؛ از جمله قلنسوه (کلاه ایرانی) که به‌تدریج در دیوان‌ها و لشکرگاه‌ها رایج شد. لباس‌ها و منسوجات مردان و زنان این دوره نشانگر جایگاه اجتماعی و کارکرد سیاسی بودند. سربازان و فرماندهان زره و پوشش‌های ویژه داشتند، عیاران و زندانیان با برگ خرما و بوریا مسلح می‌شدند، عالمان و فقیهان لباس رسمی سیاه می‌پوشیدند و مردم عادی جامه‌های ساده و گشاد داشتند. زنان نیز با چادر، مقنعه، روبنده و بُرنُس نوک‌برگشته، و قبای رنگین و شلوار گشاد، پوشش خود را کامل می‌کردند. پارچه‌های مرغوب، طراز و زربفت اهمیت اجتماعی و تزئینی داشتند و به همراه رنگ و طراحی لباس، نشان‌دهنده قدرت و فرهنگ عباسیان بود.

== منسوجات در دورهٔ عباسی ==

پارچه‌های مورد استفادهٔ لباس‌های این دوره نماد مهمی از موقعیت اجتماعی فرد محسوب می‌شد.<ref>رمضان‌ماهی، هنر و معماری اسلامی، 1391ش، ص108.</ref> یکی از مهم‌ترین انواع پارچه‌ها «[[طراز]]» نام داشت که حاشیهٔ آن با نوعی علامت یا نوشته گلدوزی شده بود. این حاشیه‌ها روی لباس مأموران دولتی دوخته می‌شد و مزین به رشته‌های طلا و نخ‌های رنگی بود.<ref>چیت‌ساز، تاریخ پوشاک ایران، 1379ش، ص32.</ref>

== پانویس ==

* غیبی، مهرآسا، هشت‌هزار سال تاریخ پوشاک اقوام ایرانی، تهران، هیرمند، ۱۳۸۴ش.

* «ملزم شدن عباسیان به پوشیدن لباس سیاه»، وب‌سایت پایگاه جامع تاریخ، تاریخ بازدید: ۲۳ شهریور ۱۴۰۴ش.