ابرابزار |
حسین صبوری (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات مفهوم | |||
| تصویر =کفن-میت-زن.jpg | |||
| زیرنویس تصویر =بستهبندی کفن | |||
| image_alt =کفن | |||
| فایل پادکست =کفن.ogg | |||
| حجم فایلپادکست =10 | |||
| تاریخ پادکست =3-2-1405 | |||
| زیرنویس عنوان = | |||
| عنوان اصلی = | |||
| عنوان انگلیسی = | |||
| عنوان عربی = | |||
| عنوان علمی = | |||
| شاخه علمی = | |||
| نوع مفهوم = | |||
| معنای اصطلاحی = | |||
| حوزه کاربرد = | |||
| گستره جغرافیایی = | |||
| منشأ تاریخی = | |||
| نخستین کاربرد = | |||
| ریشه واژه = | |||
| مرتبط با = | |||
| اهمیت = | |||
| مبدع = | |||
| مروج = | |||
| مقدس برای = | |||
| مورد احترام = | |||
| آثار مرتبط = | |||
}} | |||
'''{{درشت|کفن}}'''، نوعی لباس برای مردگان در ادیان مختلف. | '''{{درشت|کفن}}'''، نوعی لباس برای مردگان در ادیان مختلف. | ||
کفن در [[فرهنگ اسلامی]]، پارچهای است که پیکر [[مسلمانان]] را پس از [[مرگ]] با آن میپوشانند؛ اما این سنت قدمتی به بلندای تاریخ ادیان دارد؛ از [[حضرت آدم]] تا [[آیین یهود]] و [[دوره قاجار]] که بازار کفنفروشان [[تهران]] شهرت داشت. در فرهنگ اسلامی، کفن شامل لنگ، پیراهن و پارچه سرتاسری است. بر کفن [[شیعیان]] معمولاً دعاها و حتی [[قرآن]] نوشته میشود و تهیه آن پیش از مرگ، [[مستحب]] و نشانه [[یاد معاد]] شمرده میشود. از نگاه [[امام رضا]]، کفنکردن دلایلی چون پوشاندن عورت، جلوگیری از نگاه ناخوشایند دیگران، پنهان ماندن تغییرات بدن، حفظ احترام میت و پیوند محبت بازماندگان را دارد. جنس کفن نباید زربفت، [[ابریشم]] خالص یا کتان باشد و رنگ سفید آن از [[حضرت محمد|پیامبر اسلام]] سفارش شده است. کفن در دوران معاصر به نماد اعتراض سیاسی نیز تبدیل شده است؛ چنانکه کشاورزان [[ورامین]] در ۱۳۴۲ش برای آزادی [[امام خمینی]] و بانوان قمی در ۱۴۰۲ش برای پاسداشت [[حجاب]] و محکومیت اهانت به قرآن، کفن پوشیدند و مردم [[عراق]] نیز در حمایت از [[فلسطین]] چنین کردند. در فرهنگ عامه، رسم «کارد و کفن» در میان [[قوم لر|لرها]] برای پایان دادن به خونریزی و انتقامجویی بهکار میرود و در [[ادبیات فارسی]]، کفن در اشعار [[باباطاهر عریان|باباطاهر]] نماد نابرابری دنیا است و [[ضربالمثل]] «با لباس سفید میآید و با کفن سفید میرود» بر تعهد و پایداری در زندگی مشترک تأکید دارد. | |||
== مفهومشناسی == | == مفهومشناسی == | ||
| خط ۵۶: | خط ۸۵: | ||
== کفن در اشعار و ادبیات فارسی == | == کفن در اشعار و ادبیات فارسی == | ||
کفن در ضربالمثلهای ایرانی نیز قابل بررسی است. مانند ضربالمثل با لباس سفید میآید و با کفن سفید میرود. با لباس سفید آمدن در این ضربالمثل کنایه از آغاز زندگی تازه و با کفن سفید رفتن کنایه از پایان یک عمر زندگی مشترک است. این ضربالمثل ایرانی برای تازهعروسها به کار میرفت تا | کفن در ضربالمثلهای ایرانی نیز قابل بررسی است. مانند ضربالمثل با لباس سفید میآید و با کفن سفید میرود. با لباس سفید آمدن در این ضربالمثل کنایه از آغاز زندگی تازه و با کفن سفید رفتن کنایه از پایان یک عمر زندگی مشترک است. این ضربالمثل ایرانی برای تازهعروسها به کار میرفت تا [[عروس]]، [[ازدواج]] را در زندگی خود یک تعهد پایدار قلمداد کند و در برابر مشکلات زندگی مشترک صبر پیشه کند تا بهراحتی بنیان خانواده از هم نپاشد.<ref>[https://www.daneshchi.ir/با-لباس-سفید-میآید-با-کفن-سفید-میرود/ «معنی ضربالمثل ”با لباس سفید میآید با کفن سفید میرود“»، وبسایت دانشچی.]</ref> | ||
کفن در اشعار شاعران بزرگ ایرانی نماد مرگاندیشی و کنایه از بیارزش بودن دنیای مادی است.<ref>[http://sardar1341.blogfa.com/post/64 روزبهانی، «مرگاندیشی عرفانی باباطاهر»، وبلاگ آستانه.]</ref> باباطاهر در یکی از اشعار خود به این نکته اشاره میکند:<ref>[https://ganjoor.net/babataher/2beytiha/sh74 باباطاهر، دوبیتیها، دوبیتی شمارهٔ 74، وبسایت گنجور.]</ref> | کفن در اشعار شاعران بزرگ ایرانی نماد مرگاندیشی و کنایه از بیارزش بودن دنیای مادی است.<ref>[http://sardar1341.blogfa.com/post/64 روزبهانی، «مرگاندیشی عرفانی باباطاهر»، وبلاگ آستانه.]</ref> باباطاهر در یکی از اشعار خود به این نکته اشاره میکند:<ref>[https://ganjoor.net/babataher/2beytiha/sh74 باباطاهر، دوبیتیها، دوبیتی شمارهٔ 74، وبسایت گنجور.]</ref> | ||