بخور: تفاوت میان نسخه‌ها

خط ۱:

<big>'''بخور'''</big>؛ بخار آب یا داروی جوشانده‌ای که استنشاق می‌شود<br>

در زبان فارسی به بخار آب که گاه دارو نیز در آن جوشانده شده و با تنفس وارد بدن می‌گردد، بخور گفته می‌شود. از بخور برای مرطوب کردن فضا، ضدعفونی کردن آن، رفع شر، دور کردن انرژی‌های منفی و درمان برخی از بیماری‌ها استفاده می‌شود.<ref>[https://www.vajehyab.com/moein/%D8%A8%D8%AE%D9%88%D8%B1 معین، فرهنگ فارسی، ذیل واژه بخور.]</ref> همچنین هر چیزی که به آن بوی داده و بوی خوشی را پخش می‌کند، بخور گفته می‌شود؛ این بوی خوش می‌تواند از سوختن بعضی از ادویه‌ها، مانند عود، لوبان و عطریات سوختنی به‌دست آید. برای تهیه‌ی این بخور، ادویه‌ی مربوطه را در آب جوشان ریخته یا بر آتش می‌ریزند تا هوا معطر و تسویه شود.<ref>[https://www.vajehyab.com/dehkhoda/%D8%A8%D8%AE%D9%88%D8%B1-2 دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه بخور.]</ref>

در زبان فارسی به بخار [[آب]] که گاه دارو نیز در آن جوشانده شده و با تنفس وارد بدن می‌گردد، بخور گفته می‌شود. از بخور برای مرطوب کردن فضا، ضدعفونی کردن آن، رفع شر، دور کردن انرژی‌های منفی و درمان برخی از بیماری‌ها استفاده می‌شود.<ref>[https://www.vajehyab.com/moein/%D8%A8%D8%AE%D9%88%D8%B1 معین، فرهنگ فارسی، ذیل واژه بخور.]</ref> همچنین هر چیزی که به آن بوی داده و بوی خوشی را پخش می‌کند، بخور گفته می‌شود؛ این بوی خوش می‌تواند از سوختن بعضی از ادویه‌ها، مانند عود، لوبان و عطریات سوختنی به‌دست آید. برای تهیه‌ی این بخور، ادویه‌ی مربوطه را در آب جوشان ریخته یا بر آتش می‌ریزند تا هوا معطر و تسویه شود.<ref>[https://www.vajehyab.com/dehkhoda/%D8%A8%D8%AE%D9%88%D8%B1-2 دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه بخور.]</ref>

==انواع بخور==

انواع مختلف بخور را معمولا در 2 دسته، گروه‌بندی می‌کنند:

خط ۳۰:

در طب مردمی نیز، بخشی از بیماری‌ها را از طریق بخور گیاهانی خاص، درمان می‌کردند. برای مثال، در سروستان، در شب یکشنبه، زیر پای مریض، اسپند دود می‌کردند و اطرافیان بیمار نیز، تکه نخی را از لباس خود جدا کرده و در آتش بخور، می‌انداختند.<ref>همایونی، فرهنگ مردم سروستان، ۱۳۴۸ش، ص۳۷۴.</ref> بخور سرکه نیز از جمله بخورهای درمانی میان مردم ایران است. برای این کار، مقداری سرکه ترش و تند را در ظرفی آهنین روی آتش گرم می‌کردند، سپس به‌منظور پراکنده نشدن بخار آن، چادر یا ملحفه‌ای را روی سر بیمار می‌انداختند تا سر و صورت او، به‌صورت کامل در معرض آن بخار قرار بگیرد و بیماری او درمان شود.<ref>بلوکباشی، «درمان بیماری‌ها و ناخوشی‌ها در پزشکی عامیانه»، ۱۳۴۲ش، ص۱۳۶.</ref>

==بخور در ادبیات ایران==

بخور، واژه‌ای کهن است که در فرهنگ و ادبیات ایران زمین، ریشه دوانده است. شاعران بزرگ نیز از این واژه در اشعار خود بهره گرفته‌اند. برای مثال، حافظ در بیتی می‌گوید:<ref>[https://ganjoor.net/hafez/saghiname حافظ، ساقی نامه، بیت 23، سایت گنجور.]</ref><br>

بخور، واژه‌ای کهن است که در فرهنگ و ادبیات ایران زمین، ریشه دوانده است. شاعران بزرگ نیز از این واژه در اشعار خود بهره گرفته‌اند. برای مثال، [[حافظ]] در بیتی می‌گوید:<ref>[https://ganjoor.net/hafez/saghiname حافظ، ساقی نامه، بیت 23، سایت گنجور.]</ref><br>

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 <big>'''بخور'''</big>؛ بخار آب یا داروی جوشانده‌ای که استنشاق می‌شود<br>
-در زبان فارسی به بخار آب که گاه دارو نیز در آن جوشانده شده و با تنفس وارد بدن می‌گردد، بخور گفته می‌شود. از بخور برای مرطوب کردن فضا، ضدعفونی کردن آن، رفع شر، دور کردن انرژی‌های منفی و درمان برخی از بیماری‌ها استفاده می‌شود.<ref>[https://www.vajehyab.com/moein/%D8%A8%D8%AE%D9%88%D8%B1 معین، فرهنگ فارسی، ذیل واژه بخور.]</ref>  همچنین هر چیزی که به آن بوی داده و بوی خوشی را پخش می‌کند، بخور گفته می‌شود؛ این بوی خوش می‌تواند از سوختن بعضی از ادویه‌ها، مانند عود، لوبان و عطریات سوختنی به‌دست آید. برای تهیه‌ی این بخور، ادویه‌ی مربوطه را در آب جوشان ریخته یا بر آتش می‌ریزند تا هوا معطر و تسویه شود.<ref>[https://www.vajehyab.com/dehkhoda/%D8%A8%D8%AE%D9%88%D8%B1-2 دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه بخور.]</ref>
+در زبان فارسی به بخار [[آب]] که گاه دارو نیز در آن جوشانده شده و با تنفس وارد بدن می‌گردد، بخور گفته می‌شود. از بخور برای مرطوب کردن فضا، ضدعفونی کردن آن، رفع شر، دور کردن انرژی‌های منفی و درمان برخی از بیماری‌ها استفاده می‌شود.<ref>[https://www.vajehyab.com/moein/%D8%A8%D8%AE%D9%88%D8%B1 معین، فرهنگ فارسی، ذیل واژه بخور.]</ref>  همچنین هر چیزی که به آن بوی داده و بوی خوشی را پخش می‌کند، بخور گفته می‌شود؛ این بوی خوش می‌تواند از سوختن بعضی از ادویه‌ها، مانند عود، لوبان و عطریات سوختنی به‌دست آید. برای تهیه‌ی این بخور، ادویه‌ی مربوطه را در آب جوشان ریخته یا بر آتش می‌ریزند تا هوا معطر و تسویه شود.<ref>[https://www.vajehyab.com/dehkhoda/%D8%A8%D8%AE%D9%88%D8%B1-2 دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه بخور.]</ref>
 ==انواع بخور==
 انواع مختلف بخور را معمولا در 2 دسته، گروه‌بندی می‌کنند:
@@ خط ۳۰: / خط ۳۰: @@
 در طب مردمی نیز، بخشی از بیماری‌ها را از طریق بخور گیاهانی خاص، درمان می‌کردند. برای مثال، در سروستان، در شب یکشنبه، زیر پای مریض، اسپند دود می‌کردند و اطرافیان بیمار نیز، تکه نخی را از لباس خود جدا کرده و در آتش بخور، می‌انداختند.<ref>همایونی، فرهنگ مردم سروستان، ۱۳۴۸ش، ص۳۷۴.</ref>  بخور سرکه نیز از جمله بخورهای درمانی میان مردم ایران است. برای این کار، مقداری سرکه ترش و تند را در ظرفی آهنین روی آتش گرم می‌کردند، سپس به‌منظور پراکنده نشدن بخار آن، چادر یا ملحفه‌ای را روی سر بیمار می‌انداختند تا سر و صورت او، به‌صورت کامل در معرض آن بخار قرار بگیرد و بیماری او درمان شود.<ref>بلوکباشی، «درمان بیماری‌ها و ناخوشی‌ها در پزشکی عامیانه»، ۱۳۴۲ش، ص۱۳۶.</ref>
 ==بخور در ادبیات ایران==
-بخور، واژه‌ای کهن است که در فرهنگ و ادبیات ایران زمین، ریشه دوانده است. شاعران بزرگ نیز از این واژه در اشعار خود بهره گرفته‌اند. برای مثال، حافظ در بیتی می‌گوید:<ref>[https://ganjoor.net/hafez/saghiname حافظ، ساقی نامه، بیت 23، سایت گنجور.]</ref><br>
+بخور، واژه‌ای کهن است که در فرهنگ و ادبیات ایران زمین، ریشه دوانده است. شاعران بزرگ نیز از این واژه در اشعار خود بهره گرفته‌اند. برای مثال، [[حافظ]] در بیتی می‌گوید:<ref>[https://ganjoor.net/hafez/saghiname حافظ، ساقی نامه، بیت 23، سایت گنجور.]</ref><br>
 {{آغاز نستعلیق}}
   {{شعر|نستعلیق}}