صفحهای تازه حاوی «<big>'''تنبیه کودک'''</big>؛ از روشهای تربیتی کودکان.<br> تنبیه کودک، یکی از روشهای تربیتی مورد استفادۀ والدین است که از منظر کارشناسان باید به شیوههای درستی صورت بگیرد. تنبیهِ نادرست، منجر به تولید ناهنجاریهایی در شخصیت کودک میشود که در نوجو...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
<big>'''تنبیه کودک'''</big>؛ از روشهای تربیتی کودکان.<br> | <big>'''تنبیه کودک'''</big>؛ از روشهای تربیتی کودکان.<br> | ||
تنبیه کودک، یکی از روشهای تربیتی مورد استفادۀ والدین است که از منظر کارشناسان باید به شیوههای درستی صورت بگیرد. تنبیهِ نادرست، منجر به تولید ناهنجاریهایی در شخصیت کودک میشود که در نوجوانی و سپس در جوانی و بزرگسالی تأثیرات خود را نشان میدهد. | تنبیه کودک، یکی از روشهای تربیتی مورد استفادۀ والدین است که از منظر کارشناسان باید به شیوههای درستی صورت بگیرد. تنبیهِ نادرست، منجر به تولید ناهنجاریهایی در شخصیت [[کودک]] میشود که در نوجوانی و سپس در جوانی و بزرگسالی تأثیرات خود را نشان میدهد. | ||
==نامگذاری== | ==نامگذاری== | ||
واژۀ عربی تنبیه، بهمعنای بیدار شدن از خواب،<ref>ابنمنظور، لسانالعرب، 1414ق، ج13، ص546؛ <br> | واژۀ عربی تنبیه، بهمعنای بیدار شدن از خواب،<ref>ابنمنظور، لسانالعرب، 1414ق، ج13، ص546؛ <br> | ||
ابناثیر، النهایه، 1367ق، ج6، ص11.</ref> به یادآوردن چیز فراموششده،<ref>دهخدا، لغتنامه، 1377ش، ج5، ص7013.</ref> ملاحظه و آگاه ساختن<ref>بستانی، فرهنگ ابجدی، 1375ش، ج1، ص264.</ref> است. این واژه در اصطلاح بهمعنای عملی است که لازمۀ آن، آگاه و هوشیار کردن است. معنای واقعی این واژه، برخلاف معنای رایج نزد مردم، بهمعنای زدن و اِعمال خشونت نیست؛ بلکه آگاهی دادن به شخصی است که در موقعیتهایی متوجه رفتار خود نبوده است.<ref>[https://www.sid.ir/paper/506187/fa موسوی، «تنبیه کودک از نگاه فریقین»، 1393ش، ص127-154.]</ref> | ابناثیر، النهایه، 1367ق، ج6، ص11.</ref> به یادآوردن چیز فراموششده،<ref>دهخدا، لغتنامه، 1377ش، ج5، ص7013.</ref> ملاحظه و آگاه ساختن<ref>بستانی، فرهنگ ابجدی، 1375ش، ج1، ص264.</ref> است. این واژه در اصطلاح بهمعنای عملی است که لازمۀ آن، آگاه و هوشیار کردن است. معنای واقعی این واژه، برخلاف معنای رایج نزد مردم، بهمعنای زدن و اِعمال خشونت نیست؛ بلکه آگاهی دادن به شخصی است که در موقعیتهایی متوجه رفتار خود نبوده است.<ref>[https://www.sid.ir/paper/506187/fa موسوی، «تنبیه کودک از نگاه فریقین»، 1393ش، ص127-154.]</ref> | ||
==تنبیه کودک از نظر اسلام== | ==تنبیه کودک از نظر اسلام== | ||
در هر | در هر [[دین|دینی]]، بنا بر شرایط زمانی و مکانی، شیوههای تربیتی مختلفی از تشویق و موعظه تا تهدید و تنبیه ارائه شده است. خانواده بهعنوان پایهگذار اصلی رشد و فعالیتهای آیندۀ انسان، همواره عهدهدار به کارگیری احکام و روشها، در اجرای صحیح تعلیم و تربیت بوده است. از نظر دین اسلام نیز تنبیه، یکی از روشهای تربیتی و اصلاح رفتار در کودکان است، اما گاهی بهدلیل سوءاستفاده از آن، در برخی از موقعیتها بهصورت عاملی مخرب درآمده و به یکی از مصادیق خشونت علیه کودکان تبدیل میشود. از نظر فقهای دین اسلام، تنبیه دارای ابعاد و مراحل مختلفی شامل محروم کردن، اخم کردن، نگاه خشمآلود و قهر کردن است که مورد پذیرش تمامی علمای تربیتی است. تنها مورد اختلافی بین آنها، آخرین مرحله از تنبیه یعنی «تنبیه بدنی» است که عدهای آن را نپذیرفتهاند. فقهای اسلامی بر این باورند که هدف اصلی از تنبیه، فرونشاندن خشم و آزار رساندن به او نیست، بلکه هدف، اِصلاح کودک است. علاوه بر آن، در روایات بسیاری به سن تنبیه اشاره شده است. در برخی از روایات، حداقل سن کودک برای تنبیه را هفت سال و برای تنبیه بدنی را ده سالگی میدانند.<ref>[https://www.sid.ir/paper/506187/fa موسوی، «تنبیه کودک از نگاه فریقین»، 1393ش، ص127-154.]</ref> | ||
==روشهای مناسب تنبیه کودک== | ==روشهای مناسب تنبیه کودک== | ||
کارشناسان خانواده و روانشناسان در حوزۀ کودک، شیوههای تربیتی مناسبی را که جایگزین تنبیه بدنی برای کودکان است، ارائه کردهاند: | کارشناسان خانواده و روانشناسان در حوزۀ کودک، شیوههای تربیتی مناسبی را که جایگزین تنبیه بدنی برای کودکان است، ارائه کردهاند: | ||
| خط ۴۰: | خط ۴۰: | ||
# در تنبیه، اگر به روشی صحیح صورت بگیرد، کودک از تکرار رفتار نامطلوب دوری کرده و رفتار صحیح به او آموخته میشود. باید در نظر داشت که تنبیه بدنی، تنها بهمنظور هشداری به کودک است و نباید هیچ نوع آزار جسمی و روحی برای او صورت بگیرد. در کودکآزاری، اما بهرهکشی، شکنجه، آزار جسمی، جنسی و عاطفی صورت گرفته و شخصیت کودک آسیب میبیند.<ref> [https://www.sid.ir/paper/506187/fa موسوی، «تنبیه کودک از نگاه فریقین»، 1393ش، ص127-154.]</ref> | # در تنبیه، اگر به روشی صحیح صورت بگیرد، کودک از تکرار رفتار نامطلوب دوری کرده و رفتار صحیح به او آموخته میشود. باید در نظر داشت که تنبیه بدنی، تنها بهمنظور هشداری به کودک است و نباید هیچ نوع آزار جسمی و روحی برای او صورت بگیرد. در کودکآزاری، اما بهرهکشی، شکنجه، آزار جسمی، جنسی و عاطفی صورت گرفته و شخصیت کودک آسیب میبیند.<ref> [https://www.sid.ir/paper/506187/fa موسوی، «تنبیه کودک از نگاه فریقین»، 1393ش، ص127-154.]</ref> | ||
==تنبیه بدنی کودک== | ==تنبیه بدنی کودک== | ||
تنبیه بدنی یا کتک زدن به کودکان، از روشهای تربیتی اشتباه ولی رایج در میان برخی از | تنبیه بدنی یا کتک زدن به کودکان، از روشهای تربیتی اشتباه ولی رایج در میان برخی از [[خانواده|خانوادهها]]، بهخصوص خانوادههای سنتی و قدیمی است. تنبیه بدنی، بهمعنای هر نوعی از آزار جسمی یا فیزیکی عامدانه و از روی قصد است که باعث درد میشود. این شیوۀ تربیتی، امروزه، در بسیاری از کشورهای جهان، غیرقانونی بوده و در ایران نیز قوانینی در راستای حمایت از حقوق کودکان وجود دارد. در ایران، هر گونه صدمه، اذیت و آزار جسمی و روحی کودکان و نادیده گرفتن عمدی سلامت و بهداشت روانی آنها، غیر قانونی خوانده میشود.<ref>[https://doctoreto.com/blog/punishment/ خرمآبادی، «آیا تنبیه بدنی روش خوبی برای تربیت فرزند است؟»، وبسایت دکتر تو.]</ref> | ||
==آثار مخرب تنبیه بدنی== | ==آثار مخرب تنبیه بدنی== | ||
کارشناسان تعلیم و تربیت بر این باورند که تنبیه بدنی، دارای آثاری مخرب است که از آن جمله میتوان به اضطراب، از بین رفتن اعتماد به نفس، احساس حقارت، روحیۀ زورگویی، دروغگویی و کینهجویی اشاره کرد.<ref>[https://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/appropriate3-punishment-children.html «تنبیههای مناسب کودکان»، وبسایت بیتوته.]</ref> اگر این تنبیه، در مدرسه رخ دهد، منجر به ایجاد افسردگی، ترس و خشم در کودک میشود. علاوه بر آن، عدم تمرکز حین درس خواندن و حضور در کلاس، نشان دادن رفتارهای ضداجتماعی، ناتوانی در انجام کارهای گروهی، افت تحصیلی، نفرت از نظم و قانونمندی و نیز مشکلات جسمی و رفتارهای ناهنجار در دوران جوانی از دیگر عوارض تنبیه بدنی کودکان در دوران مدرسه هستند.<ref>[https://doctoreto.com/blog/punishment/ خرمآبادی، «آیا تنبیه بدنی روش خوبی برای تربیت فرزند است؟»، وبسایت دکتر تو.]</ref> | کارشناسان تعلیم و تربیت بر این باورند که تنبیه بدنی، دارای آثاری مخرب است که از آن جمله میتوان به اضطراب، از بین رفتن اعتماد به نفس، احساس حقارت، روحیۀ زورگویی، دروغگویی و کینهجویی اشاره کرد.<ref>[https://www.beytoote.com/baby/psychology-baby/appropriate3-punishment-children.html «تنبیههای مناسب کودکان»، وبسایت بیتوته.]</ref> اگر این تنبیه، در مدرسه رخ دهد، منجر به ایجاد افسردگی، ترس و خشم در کودک میشود. علاوه بر آن، عدم تمرکز حین درس خواندن و حضور در کلاس، نشان دادن رفتارهای ضداجتماعی، ناتوانی در انجام کارهای گروهی، افت تحصیلی، نفرت از نظم و قانونمندی و نیز مشکلات جسمی و رفتارهای ناهنجار در دوران جوانی از دیگر عوارض تنبیه بدنی کودکان در دوران مدرسه هستند.<ref>[https://doctoreto.com/blog/punishment/ خرمآبادی، «آیا تنبیه بدنی روش خوبی برای تربیت فرزند است؟»، وبسایت دکتر تو.]</ref> | ||
