رجوع در طلاق: تفاوت میان نسخه‌ها

'''{{درشت|رجوع در طلاق}}'''؛ برگشت مرد به زندگی مشترک بعد از طلاق بدون خواندن صیغه عقد.

رجوع در طلاق، فرصتی برای بازگشت به زندگی مشترک است که در آن مرد می‌تواند در زمان عده، بدون نیاز به عقد مجدد، به همسرش رجوع کند؛ این بازگشت هم با کلام و هم با رفتارهایی مانند بوسیدن و لمس کردن محقق می‌شود و طلاق پیشین را باطل می‌سازد. با این حال، پس از دو بار طلاق و رجوع، طلاق سوم راه بازگشت مستقیم را می‌بندد و زن برای ازدواج مجدد با همسر اول باید با مرد دیگری ازدواج کند.

[[طلاق]] به‌معنای رهایی و خالی شدن از پیوند و پیمان است؛<ref>[https://lib.eshia.ir/15362/1/306/طلق راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، 1404ق، ص306.]</ref> ازاین‌رو به برداشته شدن پیوند [[ازدواج]] طلاق گفته شده است.<ref>[https://lib.eshia.ir/86875/1/356 مشکینی، مصطلحات الفقه و اصطلاحات الاصول، ۱۴۳۱ق، ص۳۵۶].</ref> در اصطلاح [[فقه اسلامی|فقه]] به طلاق «ایقاع» گفته می‌شود؛ زیرا برخلاف ازدواج یک‌طرفه است و تنها از سوی مرد انجام می‌شود و نیاز به «قبول» طرف مقابل ندارد.<ref>[https://lib.eshia.ir/86875/1/97 مشکینی، مصطلحات الفقه و اصطلاحات الاصول، ۱۴۳۱ق، ص۹۷.]</ref> در [[اسلام]] طلاق جایز است؛ اما منفورترین حلال نزد خداوند شمرده می‌شود.<ref>[https://lib.eshia.ir/11005/6/54 کلینی، کافی، ۱۴۰۷ق، ج۶، ص۵۴.]</ref> «رجوع در طلاق» به‌معنای برگشت مرد به زندگی مشترک بعد از طلاق بدون خواندن [[صیغه ازدواج|صیغه عقد]] است. در این صورت حکم طلاق قبل باطل می‌شود.<ref>[https://lib.eshia.ir/23017/4/66 مؤسسه دایرة المعارف فقه اسلامی، فرهنگ فقه، ۱۳۹۲ش، ج۴، ص۶۶.]</ref>

تحقق رجوع تنها به گفتار نیست و با رفتار مرد هم محقق می‌شود. از منظر فقیهان [[مسلمان]]، [[رجوع در طلاق]] به دو صورت است:

در قانون مدنی جمهوری اسلامی ایران رجوع بعد از طلاق به‌عنوان حقی برای مرد در نظر گرفته شده است. بر اساس ماده ۱۱۴۸ قانون مدنی در طلاق رجعی برای شوهر در مدت عده حق رجوع وجود دارد. رجوع مرد از طلاق، حقی است که تا پایان عده باقی می‌ماند و هیچ قراردادی نمی‌تواند آن را از بین ببرد یا اسقاط کند.<ref>[http://qavanin.ir/Law/TreeText/178971#1032527 «قانون مدنی جمهوری اسلامی ایران»، وب‌سایت سامانه ملی قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران، ماده 1148.]</ref>

{{پانویس}}