نیما یوشیج: تفاوت میان نسخه‌ها

'''نیما یوشیج''' با نام اصلی '''علی اسفندیاری'''، شاعر و نویسندهٔ ایرانی است که به‌عنوان '''پدر شعر نو فارسی''' شناخته می‌شود. او با ایجاد تحولی بزرگ در ادبیات فارسی، سبک جدیدی را در شعر فارسی پایه‌گذاری کرد که به '''شعر نیمایی''' معروف شد. استفاده از وزن‌های جدید در شعر و شکستن قالب‌های عروضی کلاسیک، دوری از تکلف‌های ادبی سنتی و نزدیکی به زبان محاوره و همچنین توجه بیشتر به مسائل اجتماعی، طبیعت و انسان معاصر، از ویژگی‌های شعر نیمایی است.

علی اسفندیاری ملقب به [[نیما یوشیج]] در ۲۱ آبان ۱۲۷۶ش در یوش از توابع شهرستان نور [[مازندران]] متولد شد.<ref>لنگرودی، تاریخ تحلیلی شعر نو، 1377ش، ج1، ص95.</ref> [[پدر]] نیما به کشاورزی و گله‌داری مشغول بود و نیما در همان کودکی تیراندازی و اسب‌سواری را از او آموخت.<ref>[https://www.imna.ir/news/465868 «زندگی‌نامۀ نیما یوشیج، مجموعه آثار و شعر»، خبرگزاری ایمنا، تاریخ درج مطلب: 13 دی 1399ش.]</ref>

نیما یوشیج همزمان با تحصیل در مدرسهٔ سن‌لویی به یادگیری دروس طلبگی و [[زبان عربی]] نیز مشغول شد.<ref>لنگرودی، تاریخ تحلیلی شعر نو، 1377ش، ج1، ص95.</ref>

نیما یوشیج در ۶ [[اردیبهشت]] ۱۳۰۵ش با عالیه جهانگیر، خواهرزادهٔ نویسندهٔ نامدار، میرزا جهانگیر صوراسرافیل، [[ازدواج]] کرد<ref>انصاری، اسنادی دربارهٔ نیما یوشیج، 1375ش، ص75.</ref> که حاصل این ازدواج پسری به نام شراگیم است.<ref>جلالی پندری، گزیده اشعار نیما یوشیج، 1398ش، ص12.</ref>

علی اسفندیاری در ۲۲ سالگی به استخدام وزارت مالیه درآمد.<ref>لنگرودی، تاریخ تحلیلی شعر نو، 1377ش، ج1، ص95.</ref> دو سال بعد، با گرایش به مبارزهٔ مسلحانه علیه حکومت [[قاجار]]، اقدام به تهیهٔ اسلحه کرد. او در سال ۱۳۰۰ش اسم خود را به نیما (کمان بزرگ) تغییر داد و در دی‌ماه ۱۳۰۱ش شعر «افسانه» را سرایید و بخش‌هایی از آن را در مجلهٔ قرن بیستم به سردبیری میرزادهٔ عشقی به چاپ رساند.<ref>[https://www.imna.ir/news/465868 «زندگی‌نامۀ نیما یوشیج، مجموعه آثار و شعر»، خبرگزاری ایمنا، تاریخ درج مطلب: 13 دی 1399ش.]</ref>

نیما در سال ۱۳۱۷ش عضو هیئت تحریریه مجلهٔ [[موسیقی]] شد و به فعالیت‌های مطبوعاتی روی آورد و در آنجا در کنار افراد شاخصی چون محمد ضیاء هشترودی، عبدالحسین نوشین و صادق هدایت مشغول به کار شد.<ref>[http://int.umz.ac.ir/index.aspx?pageid=13329 «بیوگرافی نیما یوشیج»، دانشگاه مازندران، تاریخ بازدید: 7 دی 1400ش.]</ref>

نیما در ابتدا شعرهای خود را به شیوهٔ کهن و به سبک خراسانی می‌سرود؛ اما آشنایی او با زبان و ادبیات فرانسه راهی تازه را پیش روی او قرار داد و سبب شد تا با سبک‌های نوین نظم و شعر آشنا شود. او سرانجام با سرودن شعر «ای شب» پایه‌گذار سبک جدیدی در [[شعر فارسی]] شد. وی گرچه مورد انتقادها و کنایه‌های فراوانی قرار گرفت؛ اما به راه خود ادامه داد و موفق به سرودن منظومهٔ «افسانه» شد که آن را نقطهٔ عطف و سرآغاز شعر نو فارسی دانسته‌اند.<ref>[https://www.irna.ir/news/80977463/ «نیما یوشیج، آفرینندۀ نظم نو»، خبرگزاری ایرنا، تاریخ درج مطلب: 13 دی 1392ش.]</ref>

در حوزهٔ شکل و قالب نیز نیما محتوا را مقدم بر قالب دانست. او معتقد بود ذهن شاعر باید بر شکل تسلط داشته باشد نه این‌که شکل شعر، شاعر را مجبور به گفتن حرف‌هایی کند که قصد آن را نداشته است؛ بنابراین او قید تساوی طول مصراع‌ها را برداشت؛ چون احتیاجی نمی‌دید، مصراعی را مساوی مصراع دیگر بیاورد. نیما وزن و قافیه را برای شعر لازم و طبیعی دانسته و شعر بی‌قافیه را مثل آدم بی‌استخوان می‌داند. از دیدگاه او قافیه مقید به جمله و جمله در خدمت محتوا است؛ بنابراین هر جملهٔ تازه، قافیهٔ تازه و هر قافیهٔ تازه، جای خود را می‌خواهد و نباید آن را در فواصل معین جا داد.<ref>یاحقی، چون سبوی تشنه (تاریخ ادبیات معاصر فارسی)، 1375ش، ص100.</ref>

نوشته‌های نیما یوشیج به چهار دستهٔ کلی تقسیم شده است؛

اشعار مازندرانی نیما نیز در مجموعه‌ای به نام روجا به چاپ رسیده است.

[[پرونده:یوشیج.jpg|300px|thumb|جایگزین=نیما یوشیج|نیما یوشیج در سال‌های پایانی زندگی]]

چایَت را بِنوش{{سخ}}نگران فَردا نَباش{{سخ}}از گندم زارِ مَن و تو{{سخ}}مُشتی کاه می‌ماند برایِ بادها…

یاد بعضی نفرات{{سخ}}روشنَم می‌دارد{{سخ}}قوّتم می‌بخشد{{سخ}}ره می‌اندازد{{سخ}}و اجاقِ کهنِ سردِ سَرایم{{سخ}}گرم می‌آید از گرمیِ عالی دَمِشان.{{سخ}}نام بعضی نفرات{{سخ}}رزقِ روحم شده است.{{سخ}}وقت هر دلتنگی{{سخ}}سوی‌شان دارم دست{{سخ}}جرئتم می‌بخشد{{سخ}}روشنم می‌دارد.

نیما یوشیج به‌دلیل سرمای شدید روستای یوش، به بیماری ذات‌الریه مبتلا شده بود. او برای درمان به [[تهران]] رفت اما درمان‌ها اثری نداشت و سرانجام در سیزدهم دی ۱۳۳۸ش از دنیا رفت و در امامزاده عبدالله [[تهران]] به خاک سپرده شد.<ref>[https://www.imna.ir/news/465868 «زندگی‌نامۀ نیما یوشیج، مجموعه آثار و شعر»، خبرگزاری ایمنا، تاریخ درج مطلب: 13 دی 1399ش.]</ref>

{{پانویس}}

{{آغاز منابع}}

* «بیوگرافی نیما یوشیج»، دانشگاه مازندران، تاریخ بازدید: ۷ دی ۱۴۰۰ش.

* لنگرودی، شمس، تاریخ تحلیلی شعر نو، تهران، مرکز، ۱۳۷۷ش.

{{پایان منابع}}