رنج: تفاوت میان نسخه‌ها

خط ۷:

مسئلۀ رنج انسان از وجوه ناگوار زندگی بشر و نشان‌دادن راهی برای رهایی از آن، یکی از مسائل اساسی در تفکر بشر است و هدف اصلی در برخی ادیان انسان‌محور، مانند بودیسم رهایی از رنج بوده است. رهایی از رنج در ادیان ابراهیمی نیز جایگاه خاصی دارد و افزون بر مباحث انسان‌شناسی در حوزۀ خداشناسی و در ارتباط با مسئلۀ «شر» و در بحث از صفات الهی، مانند عدل، حکمت و خیرخواهی خداوند نیز مورد توجه است. طرح نظریه‌ها و رواج عرفان‌‌ها و معنویت‌های نوظهور با هدف رهایی از رنج و دستیابی به آرامش و رضایت باطن نیز نشان می‌دهد که مسئلۀ رنج از موضوعات مهم در زندگی انسان‌ها است. <ref>اکبریان و سوری، «نقد و بررسی مسئلۀ رنج در نظریۀ معنویت و عقلانیت»، 1395ش، ص78.</ref> بیماری، از دست‌دادن عزیزان، گرفتاری مالی و فقر، بلاهای طبیعی مثل سیل و زلزله، مشکلات شخصی، غم و اندوه و پریشانی، غربت، تنهایی و ترس، چرایی وجود رنج در زندگی انسان را به مسئله و پرسشی مهم تبدیل کرده است. آدمی به‌صورت تاریخی گاهی با نگاه خداباورانۀ برخاسته از بینش توحیدی به رنج نگریسته و گاهی با نگاه ملحدانه آن را ارزیابی کرده است.<ref>فلاح، بررسی انتقادی دیدگاه شوپنهاور در مسئلۀ رنج براساس آرای شهید مطهری، 1398ش، ص3-4.</ref>

==خاستگاه==

رنج، به‌گونه‌ای اجتناب‌ناپذیر گسترۀ حیات بشر را دربرگرفته است. افراد در مواجهه با آن، به‌دنبال پاسخ به چرایی زندگی توأم با رنج و شناخت خاستگاه حقیقی رنج‌ هستند. گناه، جدایی از امر قدسی، تعلق خاطر، ناهماهنگی با قانون و نظم طبیعت، نابسامانی ذهنی-روانی، محرومیت از حقوق بشر، محرومیت از منابع طبیعی و این‌جایی و اکنونی نزیستن، برخی از پاسخ‌های ارائه شده به این قبیل تکاپوهای ذهنی است. <ref>[https://haftasman.urd.ac.ir/article_75311.html ملکیان، «درد از کجا؟ رنج از کجا؟»، 1383ش، ص52-68.]</ref> قرآن، معنابخشی به آفرینش انسان را بدون رنج امکان‌پذیر نمی‌داند. <ref>سورۀ بلد، آیۀ 4.</ref> مفسران قرآن، چنین آیاتی را نشانگر اذعان قرآن به واقعیت وجودی رنج و بیانگر این حقیقت دانسته‌اند که تمام شئون حیات، توأم با تلخی‌ها، رنج‌ها و خستگی‌ها است، و از آن روز که روح در کالبد انسان دمیده می‌شود تا روزی که از این دنیا رخت می‌بندد، آسایش خالی از تعب و مشقت را نخواهد دید.<ref>طباطبایی، المیزان، 1387ش، ج20، ص483.</ref>

رنج، به‌گونه‌ای اجتناب‌ناپذیر گسترۀ حیات بشر را دربرگرفته است. افراد در مواجهه با آن، به‌دنبال پاسخ به چرایی [[زندگی]] توأم با رنج و شناخت خاستگاه حقیقی رنج‌ هستند. گناه، جدایی از امر قدسی، تعلق خاطر، ناهماهنگی با قانون و نظم طبیعت، نابسامانی ذهنی-روانی، محرومیت از حقوق بشر، محرومیت از منابع طبیعی و این‌جایی و اکنونی نزیستن، برخی از پاسخ‌های ارائه شده به این قبیل تکاپوهای ذهنی است. <ref>[https://haftasman.urd.ac.ir/article_75311.html ملکیان، «درد از کجا؟ رنج از کجا؟»، 1383ش، ص52-68.]</ref> قرآن، معنابخشی به آفرینش انسان را بدون رنج امکان‌پذیر نمی‌داند. <ref>سورۀ بلد، آیۀ 4.</ref> مفسران قرآن، چنین آیاتی را نشانگر اذعان قرآن به واقعیت وجودی رنج و بیانگر این حقیقت دانسته‌اند که تمام شئون حیات، توأم با تلخی‌ها، رنج‌ها و خستگی‌ها است، و از آن روز که روح در کالبد انسان دمیده می‌شود تا روزی که از این دنیا رخت می‌بندد، آسایش خالی از تعب و مشقت را نخواهد دید.<ref>طباطبایی، المیزان، 1387ش، ج20، ص483.</ref>

==اقسام رنج==

[[پرونده:رنج (4).jpg|بندانگشتی|زلزله ۷.۸ ریشتری در ترکیه و سوریه 1401ش]]

@@ خط ۷: / خط ۷: @@
 مسئلۀ رنج انسان از وجوه ناگوار زندگی بشر و نشان‌دادن راهی برای رهایی از آن، یکی از مسائل اساسی در تفکر بشر است و هدف اصلی در برخی ادیان انسان‌محور، مانند بودیسم رهایی از رنج بوده است. رهایی از رنج در ادیان ابراهیمی نیز جایگاه خاصی دارد و افزون بر مباحث انسان‌شناسی در حوزۀ خداشناسی و در ارتباط با مسئلۀ «شر» و در بحث از صفات الهی، مانند عدل، حکمت و خیرخواهی خداوند نیز مورد توجه است. طرح نظریه‌ها و رواج عرفان‌‌ها و معنویت‌های نوظهور با هدف رهایی از رنج و دستیابی به آرامش و رضایت باطن نیز نشان می‌دهد که مسئلۀ رنج از موضوعات مهم در زندگی انسان‌ها است. <ref>اکبریان و سوری، «نقد و بررسی مسئلۀ رنج در نظریۀ معنویت و عقلانیت»، 1395ش، ص78.</ref> بیماری، از دست‌دادن عزیزان، گرفتاری مالی و فقر، بلاهای طبیعی مثل سیل و زلزله، مشکلات شخصی، غم و اندوه و پریشانی، غربت، تنهایی و ترس، چرایی وجود رنج در زندگی انسان را به مسئله و پرسشی مهم تبدیل کرده است. آدمی به‌صورت تاریخی گاهی با نگاه خداباورانۀ برخاسته از بینش توحیدی به رنج نگریسته و گاهی با نگاه ملحدانه آن را ارزیابی کرده است.<ref>فلاح، بررسی انتقادی دیدگاه شوپنهاور در مسئلۀ رنج براساس آرای شهید مطهری، 1398ش، ص3-4.</ref>
 ==خاستگاه==
-رنج، به‌گونه‌ای اجتناب‌ناپذیر گسترۀ حیات بشر را دربرگرفته است. افراد در مواجهه با آن، به‌دنبال پاسخ به چرایی زندگی توأم با رنج و شناخت خاستگاه حقیقی رنج‌ هستند. گناه، جدایی از امر قدسی، تعلق خاطر، ناهماهنگی با قانون و نظم طبیعت، نابسامانی ذهنی-روانی، محرومیت از حقوق بشر، محرومیت از منابع طبیعی و این‌جایی و اکنونی نزیستن، برخی از پاسخ‌های ارائه شده به این قبیل تکاپوهای ذهنی است. <ref>[https://haftasman.urd.ac.ir/article_75311.html ملکیان، «درد از کجا؟ رنج از کجا؟»، 1383ش، ص52-68.]</ref> قرآن، معنابخشی به آفرینش انسان را بدون رنج امکان‌پذیر نمی‌داند. <ref>سورۀ بلد، آیۀ 4.</ref> مفسران قرآن، چنین آیاتی را نشانگر اذعان قرآن به واقعیت وجودی رنج و بیانگر این حقیقت دانسته‌اند که تمام شئون حیات، توأم با تلخی‌ها، رنج‌ها و خستگی‌ها است، و از آن روز که روح در کالبد انسان دمیده می‌شود تا روزی که از این دنیا رخت می‌بندد، آسایش خالی از تعب و مشقت را نخواهد دید.<ref>طباطبایی، المیزان، 1387ش، ج20، ص483.</ref>
+رنج، به‌گونه‌ای اجتناب‌ناپذیر گسترۀ حیات بشر را دربرگرفته است. افراد در مواجهه با آن، به‌دنبال پاسخ به چرایی [[زندگی]] توأم با رنج و شناخت خاستگاه حقیقی رنج‌ هستند. گناه، جدایی از امر قدسی، تعلق خاطر، ناهماهنگی با قانون و نظم طبیعت، نابسامانی ذهنی-روانی، محرومیت از حقوق بشر، محرومیت از منابع طبیعی و این‌جایی و اکنونی نزیستن، برخی از پاسخ‌های ارائه شده به این قبیل تکاپوهای ذهنی است. <ref>[https://haftasman.urd.ac.ir/article_75311.html ملکیان، «درد از کجا؟ رنج از کجا؟»، 1383ش، ص52-68.]</ref> قرآن، معنابخشی به آفرینش انسان را بدون رنج امکان‌پذیر نمی‌داند. <ref>سورۀ بلد، آیۀ 4.</ref> مفسران قرآن، چنین آیاتی را نشانگر اذعان قرآن به واقعیت وجودی رنج و بیانگر این حقیقت دانسته‌اند که تمام شئون حیات، توأم با تلخی‌ها، رنج‌ها و خستگی‌ها است، و از آن روز که روح در کالبد انسان دمیده می‌شود تا روزی که از این دنیا رخت می‌بندد، آسایش خالی از تعب و مشقت را نخواهد دید.<ref>طباطبایی، المیزان، 1387ش، ج20، ص483.</ref>
 ==اقسام رنج==
 [[پرونده:رنج (4).jpg|بندانگشتی|زلزله ۷.۸ ریشتری در ترکیه و سوریه 1401ش]]