کنگره شعر و قصۀ طلاب: تفاوت میان نسخه‌ها

شعر در حوزه‌های علوم دینی قدمت طولانی دارد و در طول تاریخ از حوزه‌ها، شاعران بزرگی برخاسته‌اند<ref>شفيعی، گنج نهان، 1376ش. ص9. </ref>،  اما این ادیبان همیشه مهجور بوده و گاهی مورد شماتت نیز قرار می‌گرفتند. با پیروزی انقلاب اسلامی و گرایش به ادبیات و هنر دینی و انقلابی، ادبیان حوزه نیز مورد توجه قرار گرفتند و نسل جدیدی از جوانان انقلابی و متدین به ادبیات و هنر روی آوردند. این نسل جدید «ادبیات پایداری» را به یک جریان بزرگ تبدیل کردند. برای هدایت‏ این جریان و هموار ساختن مسیر آن، تلاش‏ها و اقداماتی لازم‏ بود که ابتدا تحت عنوان «کنگرۀ شعر دانشجویان» با حضور مشترک دانشجویان و طلاب حوزه شکل گرفت و سپس با برگزاری «کنگرۀ شعر طلاب» قدمی برای جریان‌سازی ادبیات در حوزه برداشته شد. سید عبدالله حسینی، از شاعران حوزوی و مسئول حوزۀ هنری مشهد، پیشنهاد تأسیس کنگرۀ شعر طلاب را به آیت‌الله خامنه‌ای، رئیس جمهور وقت، ارائه کرد و با حمایت او، کنگره شعر طلاب حوزه پا گرفت.<ref> دبیرخانۀ کنگرۀ شعر و قصۀ طلاب، مباحثه با کلمات، 1378ش. ص4-5.</ref>