ایران‌پدیا

آندره میشل: تفاوت میان نسخه‌ها

دیداریویکی‌متن
حبیب الله نجفی (بحث | مشارکت‌ها)
۲٬۱۲۷ ویرایش‌ها
صفحه‌ای تازه حاوی «== تحصیلات == میشل پس از اخذ مدرک حقوق از دانشگاه اکس مارسی، در دانشگاه گرنوبل آلپس به تحصیل فلسفه پرداخت و معلم دبیرستان شد. اما پس از آزادی فرانسه، به پاریس نقل مکان کرد و در سال 1959 دکترای جامعه شناسی را از دانشگاه پانتئون سوربن دریافت کرد. او س...» ایجاد کرد
 
زهرا غلامی (بحث | مشارکت‌ها)
۱٬۰۳۴ ویرایش‌ها
ابرابزار
 
(۲۷ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۷ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
== تحصیلات ==
{{جعبه اطلاعات افراد
میشل پس از اخذ مدرک حقوق از دانشگاه اکس مارسی، در دانشگاه گرنوبل آلپس به تحصیل فلسفه پرداخت و معلم دبیرستان شد. اما پس از آزادی فرانسه، به پاریس نقل مکان کرد و در سال 1959 دکترای جامعه شناسی را از دانشگاه پانتئون سوربن دریافت کرد. او سپس بر مباحث تبعیض، [[جنسیت]] و نابرابری طبقاتی، نظامی‌سازی و شهروندی متمرکز شد. اولین کار مننشر شده وی، شرایط کارگران الجزایری در فرانسه را پوشش داد.
| تصویر            =آندره میشل.jpg
| زیرنویس تصویر    =آندره میشل
| image_alt        =آندره میشل
| فایل پادکست      =
| حجم فایلپادکست    =
| تاریخ پادکست      =
| زیرنویس عنوان    = جامعه‌شناس و نویسندهٔ فمینیست فرانسوی


آندره میشل در سال 1951 به مرکز ملی تحقیقات علمی فرانسه پیوست و در خارج از کشور در چندین دانشگاه در ایالات متحده، الجزایر، کانادا، آمریکای لاتین و بلژیک به تدریس پرداخت.<ref>[https://en.wikipedia.org/wiki/Andr%C3%A9e_Michel  «آندره میشل‌»، در ویکی پدیا  ]</ref>
| نام              = آندره
| نام خانوادگی      = میشل
| زادهٔ              = ۲۲ سپتامبر ۱۹۲۰
| ناپدید شدن        =
| درگذشت            = ۸ فوریه ۲۰۲۲


== فعالیت و دیدگاه‌ها ==
| علت مرگ          =
* فمینیسم
| مدفن              =
| محل زندگی        = فرانسه
| ملیت              = فرانسوی
| دیگر نام‌ها        = آدل ماری آلبر کنستانس ویه
| تحصیلات            = دکترای [[جامعه‌شناسی]]
| محل تحصیل        = دانشگاه اکس-مارسی{{سخ}}دانشگاه گرنوبل آلپ{{سخ}}دانشگاه پانتئون-سوربن
| شناخته‌شده برای    = پژوهش دربارهٔ تبعیض جنسیتی{{سخ}}نقد ساختار [[پدرسالاری]]{{سخ}}تحلیل کلیشه‌های جنسیتی


آندره میشل، فعال صریح فمینیست، به جنبش فرانسوی تنظیم خانواده و پنه لوپس پیوست و در سال 1965، در جنبش دموکراتیک زنانه در کنار مادلین گیلبرت، مارگریت تیبرت، ژیزل حلیمی، کولت آدری و اِولین سولرورت مشارکت کرد.
| آثار              = پیکار با تبعیض جنسی{{سخ}}جنبش زنان فمینیسم
میشل پروت در سال 1973، میزبان اولین دوره آموزشی تاریخ زنان در فرانسه در پردیس جوسیو بود. میشل در کنفرانس «زنان و خانواده در جوامع توسعه یافته»، نیز حضور یافت.  
| منصب              = پژوهشگر مرکز ملی تحقیقات علمی فرانسه
| دوره             =
| پس از            =
| پیش از            =
| همسر              =
| فرزندان          =
| پدر              =
| مادر              =
| خویشاوندان        =
| جوایز            =
| افتخارات          =
| درجه نظامی        =
| درجه علمی        = دکترای جامعه‌شناسی
}}
{{درشت|'''آندره میشل'''؛}} جامعه‌شناس و نویسندهٔ فمینیست فرانسوی.


میشل نویسنده کتاب «زنان و خانواده در جوامع توسعه یافته» به عنوان فمینیسم شناخته شده بود، که در مجموعه «من چه می دانم؟» ( Que sais-je?) در سال 1980 منتشر شد. او همچنین، از منتقدین جدی [[پدرسالاری]] موجود در فرانسه بود.
آندره میشل، [[جامعه‌شناس]] و [[فمینیست]] برجستهٔ فرانسوی بود که آثارش تمرکز عمیقی بر تحلیل [[تبعیض جنسیتی]]، نقد ساختار [[پدرسالاری]] و بررسی [[کلیشه‌های جنسیتی]] داشت. او در آثار مکتوب خود، این کلیشه‌ها را به‌عنوان سازه‌های اجتماعی بازتولیدکنندهٔ نابرابری تحلیل کرد. میشل همچنین فعالیت‌های گستردهٔ ضداستعماری و صلح‌طلبانه داشت و به بررسی همه‌جانبهٔ نظامی‌گری، [[سرمایه‌داری]] و [[ستم جنسیتی]] پرداخت.
میشل در کتاب ((پيکار با تبعيض جنسی)) که به درخواست یونسکو <ref>سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد</ref>  با هدف هشدار به افکار عمومی جهان نسبت به مساله تبعيض جنسی در کتاب‌های درسی و کتاب‌های کودکان، و نيز پيکار با آن، نوشته شد می گوید:


((کليشه، نظری است که بدون هيچ تغييری تکرار و باز توليد می‌شود، در تشخيص خصوصيات و تفاوت‌های فردی، آدم‌ها عاجز است و با تعميم نا بجا و افراطی همراه خواهد بود.)) از این رو  کليشه‌های تبعيض جنسی که به خوار شمردن زنان و دختران می‌پردازند، پديده‌ای مخرب است که تحريف واقعيت را در پی دارد.<ref>[https://avanabook.com/product/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%BE%DB%8C%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D8%AA%D8%A8%D8%B9%DB%8C%D8%B6-%D8%AC%D9%86%D8%B3%DB%8C/ «کتاب پیکار با تبعیض جنسی»، در سایت آوا تاک  ]</ref>
== زندگی‌نامه ==
آندره میشل، با نام تولد آدل ماری آلبر کنستانس ویه در [[۲۲ سپتامبر]] ۱۹۲۰م در والوریس [[فرانسه]] متولد شد. میشل پس از دریافت مدرک حقوق از دانشگاه اکس-مارسی، در رشته [[فلسفه]] در دانشگاه گرنوبل آلپ تحصیل کرد و به تدریس در مقطع دبیرستان پرداخت. او در ۱۹۵۹م دکترای [[جامعه‌شناسی]] خود را از دانشگاه پانتئون-سوربن دریافت و پژوهش‌های خود را بر موضوعاتی چون تبعیض، نابرابری‌های جنسیتی و طبقاتی، نظامی‌گری و شهروندی متمرکز کرد.<ref>[https://www.puf.com/Auteur:Andrée_Michel Michel, Andrée; Texier, Geneviève (1963). La Condition de la Française d'aujourd'hui. Presses universitaires de France.]</ref> آندره میشل در ۱۹۵۱م به مرکز ملی تحقیقات علمی فرانسه پیوست و در خارج از کشور در چندین دانشگاه در [[آمریکا]]، [[الجزایر]]، [[کانادا]]، [[آمریکای لاتین]] و [[بلژیک]] به تدریس پرداخت. وی در [[۸ فوریه]] ۲۰۲۲م در بوسی-سن-ژرژ در ۱۰۱ سالگی درگذشت.<ref>Falquet, Jules (9 February 2022). "Continuer la lutte anti-militariste avec l'inspiration d'Andrée Michel". Mediapart (in French). Retrieved 25 February 2022</ref> کتاب‌های ''پیکار با تبعیض جنسی'' و جنبش زنان فمینیسم از نوشته‌های او در طرح [[نظریه‌های فمینیستی|نظریات فمینیستی]] به‌شمار می‌آید.<ref>[https://ketabnak.com/persons/4540/آندره+میشل «آندره میشل»، وب‌سایت کتابناک.]</ref>


تبعیض جنسی، یعنی اعمال و رفتار، پیش‌داوری‌ها و ایدئولوژی‌هایی که زنان را فرودست‌تر و کم‌ارزش‌تر از مردان و مردان را مسلط بر زنان می‌دانند. تحت تأثیر جنبش‌های طرفدار حقوق و آزادی زنان مفهوم تبعیض جنسی رواج پیدا کرد. تا قبل از اختراع واژه تبعیض جنسی هرگونه تبعیض نسبت به جنس زن، حاصل یک نظام طبیعی محسوب می‎شد که وظایف و نقش‌های متفاوتی را بر عهده زنان و مردان می‌گذارد؛ اما در پی ابداع عبارت «تبعیض جنسی» برای رسوا کردن همه انواع این تبعیض‌ها، پیشرفت اجتماعی بزرگی حاصل شد. رواج این عبارت نشان‌دهنده‌ی آن است که تفاوت‌های تحقیرکننده جنسی زن نه ناشی از اراده‌ی خداوند است نه حاصل یک نظم طبعی، نه مبتنی بر زیست‌شناسی، بلکه نتیجه‌ی رفتار اجتماعی نادرست و ناعادلانه با زنان است.<ref>میشل، «پیکار با تبعیض جنسی»، 1376، ص 17-18</ref>
== دیدگاه‌های آندره میشل ==
=== سرکوب تاریخی زنان ===
از دیدگاه آندره میشل، سرکوب زنان پدیده‌ای نوین نیست بلکه ریشه‌های آن به حدود هشت هزار سال پیش و آغاز [[عصر نوسنگی میانه]] بازمی‌گردد؛ زمانی که [[کشاورزی]] با خیش جایگزین کشاورزی با کج‌بیل شد و ساختارهای اجتماعی مبتنی بر رقابت و انباشت قدرت شکل گرفت. این نظام [[پدرسالاری|پدرسالار]] در طول تاریخ تداوم یافته و امروزه نیز در قالب [[اقتصاد سرمایه‌داری]] و ارزش‌های مسلط بازتولید می‌شود. زنان همچنان به‌عنوان «کارگران ذخیره» تلقی می‌شوند و در زمان بحران‌های اقتصادی نخستین قربانیان بیکاری هستند. آمارها نشان می‌دهد در کشورهای غربی، سهم زنان از کل بیکاران به مراتب بیشتر از سهم آنان در جمعیت فعال است. همچنین شرکت‌های چندملیتی با رقابت فشردهٔ خود، بنگاه‌های کوچک و متوسط را ورشکسته می‌کنند و این پدیده یادآور حذف تدریجی زنان از مشاغل سنتی در قرون گذشته است. بدین ترتیب، نظام اقتصادی کنونی با همان منطق نوسنگی میانه، آسیب‌پذیری زنان را تداوم می‌بخشد.<ref>میشل، جنبش زنان «فمینیسم»، 1387ش، ص142-154.</ref>


آندره میشل معتقد است ذهن انسان با کلیشه سازی به عملی دوگانه دست می‌زند از یک‌سو خصوصیات و توانایی‌هایی را به زنان نسبت می‌دهد که در مردان از آن‌ها نشانی نیست و از سوی دیگر مردان را از ویژگی‌ها و توانایی‌هایی بهره‌مند می‌سازد که زنان از آن‌ها محروم هستند. ص 28 و 29 نکته مهم در مورد کلیشه‌های جنسی این است که معمولاً تقسیم این کلیشه‌ها بین زن و مرد عادلانه نیست به‌گونه‌ای که مردان همواره باارزش‌های مثبتی چون شجاعت، هوش اعتمادبه‌نفس، شایستگی شغلی، خطرپذیری، ماجراجویی و روحیه ابتکار و کارایی بازنمایی می‌شوند اما زنان بی‌بهره از این صفات به‌اصطلاح مردانه و برخوردار از صفات زنانه ترسیم می‌شوند.<ref>میشل، «پیکار با تبعیض جنسی»، 1376، ص 29</ref>
=== تحول فمینیسم ===
به باور آندره میشل، تاریخ زنان نه‌تنها روایت سرکوب، بلکه داستان مقاومت پیگیر آنان در برابر این سرکوب است. این مقاومت از عصر [[رنسانس]] با صورت‌بندی آرمان‌های رهایی فردی آغاز شد و به‌تدریج گسترش یافت تا در دهه ۱۹۷۰م به جنبش‌های آزادی‌بخش زنان در کشورهای شمال انجامید. [[فمینیسم]] از آغاز شکل‌گیری تا امروز، [[امواج فمینیسم|امواج گوناگونی]] را تجربه کرده است. در دهه‌های آغازین قرن بیست‌ویکم میلادی، انجمن‌های فمینیستی کشورهای جنوب با پویایی چشمگیری جایگاه محوری یافته‌اند. این انجمن‌ها ضمن تأکید بر [[کرامت زنان]]، بر ضرورت ارائه آلترناتیوی برای الگوی توسعه‌ای تأکید می‌کنند که فقر را تشدید می‌کند. اگرچه در گذشته میان [[فمینیسم رادیکال|فمینیست‌های رادیکال]] و زنان فعال در نهادهای دولتی فاصله عمیقی وجود داشت، امروزه همکاری میان آنان برای پیشبرد امور زنان افزایش یافته است. همچنین شکاف‌های پیشین میان فمینیست‌های شمال و جنوب جای خود را به همگرایی در موضوعاتی چون [[خشونت]] و [[توسعه]] داده است. این همگرایی در کنفرانس‌های جهانی زنان از مکزیکو (۱۹۷۵م) تا پکن (۱۹۹۵م) تبلور یافته است.<ref>میشل، جنبش زنان «فمینیسم»، 1387ش، ص142-154.</ref>


از نظر میشل کلیشه‌های جنسیتی را در پنج دسته کلی می توان جای داد:
=== خشونت علیه زنان ===
# نقش های گوناگون در درون خانواده:مادر، نقش خدمت رسان خانوادگی و وابسته به همسر را به عهده دارد و پدر نقش نان آور و تکیه گاه را.
از منظر آندره میشل، نخستین وفاق میان فمینیست‌های سراسر جهان، طرد همه‌گونه [[خشونت علیه زنان]] است. این خشونت‌ها طیف وسیعی از [[خشونت خانگی]] و [[همسرآزاری]] تا [[تجاوز جنسی]] در [[جنگ]]‌ها را در بر می‌گیرد. زنان جهان عرب و [[آفریقا]] که همواره قربانی خشونت‌های [[افراط‌گرایی مذهبی|افراطیون مذهبی]] هستند، نمونه‌ای برجسته از مقاومت در برابر این پدیده به‌شمار می‌روند. [[کنفرانس حقوق بشر وین]] (۱۹۹۳م) با تأکید بر این‌که [[حقوق زن|حقوق زنان]] بخشی جدایی‌ناپذیر از [[حقوق بشر]] است، گامی مهم در این مسیر بود. همچنین [[دادگاه بین‌المللی لاهه]] تحت تأثیر فشارهای فمینیستی، تجاوز جنسی در [[جنگ بوسنی]] را [[جنایت علیه بشریت]] اعلام کرد که نشان‌دهندهٔ تأثیرگذاری این مبارزات بر [[حقوق بین‌الملل]] است. انجمن‌های متعددی مانند SOS برای حمایت از قربانیان [[خشونت جنسی در اروپا]] شکل گرفته‌اند. با این حال، همهٔ فمینیست‌ها این خشونت‌ها را به نظام پدرسالاری خودکامه نسبت نمی‌دهند، اما طرد خشونت به‌عنوان یک عامل وحدت‌بخش میان آنان عمل می‌کند.<ref>میشل، جنبش زنان «فمینیسم»، 1387ش، ص142-154.</ref>
#خصوصیات شخصیتی: پسران و مردان آفریننده، تصمیم گیر و اهل عمل هستند)فعال(، اما دختران وابسته و نظاره گر(منفعل).
# نقش های اجتماعی و سیاسی:زنان اگر هم، در سطوح اجتماعی فعال باشند، در سطوح کوچک و محلی فعالند،اما مردان از مسئولیت برخوردارند و یا رهبر سیاسی هستند.
# نقش حرفه ای: مشاغل به دو بخش زنانه و مردانه تقسیم شده اند. زنان منشی یا پرستارند و مردان کارفرما و یا پزشک.
# کلیشهها، باورها و نگرش ها به مردانگی و زنانگی را شکل داده و بدین ترتیب بر نقش های اجتماعی که هریک از زن و مرد می توانند بپذیرند، اثر می گذارند. <ref>[https://www.noormags.ir/view/en/articlepage/97716/99 مقدم، «بررسی عوامل اجتماعی مؤثر بر شکل گیری کلیشه های جنسیتی»، 1397ش]</ref>
میشل هدف کلیشه‌های تبعیض جنسی را، تقويت و توجيه وابستگی، فرو‌دستی و نابرابری موقعيت [[زنان]] در جامعه می‌‌داند.


* ضدیت با استعمار و نظامی گری
=== الگوی توسعه ===
دومین توافق مهم فمینیست‌های شمال و جنوب، نقد الگوی توسعه‌ای است که توسط قدرت‌های اقتصادی بزرگ و نهادهای بین‌المللی مانند [[صندوق بین‌المللی پول]] و [[بانک جهانی]] تحمیل می‌شود. این مدل مبتنی بر رقابت شدید در چارچوب [[جهانی‌سازی اقتصاد]]، مرزها را برای تجارت باز می‌کند، اما پیامدهایی چون [[بیکاری]]، [[فقر]] و نابودی [[امنیت غذایی]] به‌همراه دارد. به باور [[آندره میشل]]، برنامه‌های سازگاری ساختاری، کشورهای فقیر را زیر بار وام‌های سنگین از پا درمی‌آورند و شرکت‌های چندملیتی با رفتار خود، کشاورزی معیشتی را نابود می‌کنند. آمارهای کنفرانس‌های جهانی زنان نشان می‌دهد که زنان با وجود انجام ۶۶درصد ساعات کار جهانی، تنها ۱۰درصد درآمد و یک درصد مالکیت زمین را در اختیار دارند. فمینیست‌های آفریقایی در [[نایروبی]] (۱۹۸۵م) سلطهٔ [[استعمار نوین]] و اولویت‌های تحمیلی توسعه را افشا کردند که نیازهای اساسی زنان را نادیده می‌گیرد. در مقابل، زنان جنوب، تعاونی‌های تولیدی و اعتباری جایگزینی ایجاد کرده‌اند که الگویی مبتنی بر همکاری، نه رقابت، ارائه می‌دهد.<ref>میشل، جنبش زنان «فمینیسم»، 1387ش، ص142-154.</ref>


آندره میشل، در خلال جنگ الجزایر، از شبکه ژانسون<ref>شبکه ژانسون، گروهی از ستیزه جویان چپ فرانسوی به رهبری فرانسیس ژانسون بود که به عوامل جبهه آزادیبخش ملی الجزایر که در طول جنگ الجزایر در قلمرو کلان شهر فرانسه فعالیت می کردند کمک کرد. آنها عمدتاً در حمل پول و اوراق برای الجزایری‌ها مشارکت داشتند و گاهی اوقات به آنها «چمدان‌برها» (les porteurs de valises) می‌گفتند، مفهومی از جنبش مقاومت فرانسه در طول جنگ جهانی دوم. هانری کوریل، فعال ضد استعماری معروف کمونیست، و همچنین آدولفو کامینسکی جاعل، در این شبکه شرکت داشت. ژان پل سارتر فیلسوف و سیمون دوبوار نویسنده از شبکه ژانسون حمایت می کردند. عکاس و نویسنده، دومینیک داربوآ، یکی دیگر از روشنفکران شبکه ژانسون بود.</ref> محسوب می شد و در دادگاه به نفع کسانی که متهم به جنایت بودند شهادت داد. معروف است که او به شارلوت دلبو (نویسنده فرانسوی که به جهت خاطرات دلخراش دوران زندانی اش در آشویتز، جایی که برای فعالیت هایش به عنوان عضوی از مقاومت فرانسه فرستاده شد، شهرت داشت) پیشنهاد کرده تا کتابی را منتشر کند که به عنوان آشویتز و بعد از آن معروف شد.  
=== نظامی‌گری ===
او اولین زنی بود که به عنوان یک محقق انسانی در انجمن دانشمندان در اطلاعات انرژی هسته ای، کار کرد و در سال 1985 به مونیک سنه (Monique Sené) پیوست تا متونی را در مورد رابطه بین نظامی‌سازی و [[خشونت علیه زنان]] منتشر کند.
به اعتقاد آندره میشل، مقاومت زنان در برابر خشونت به حوزهٔ نظامی‌گری نیز گسترش می‌یابد. فمینیست‌ها با افزایش مخارج نظامی و [[تجارت اسلحه]] مخالفت می‌کنند و [[دیپلماسی]] را جایگزین راه‌حل‌های نظامی می‌دانند. براساس گزارش [[سازمان ملل متحد]]، زنان ۶۴درصد نیروهای [[صلح]] را تشکیل می‌دهند. آنان دریافته‌اند که قدرت نظامی بازوی مسلح ثروتمندان برای حفظ امتیازات‌شان است و هزینه افزایش بودجه نظامی به قیمت حذف مشاغل غیرنظامی تمام می‌شود که زنان بیشترین آسیب را از آن می‌بینند. نمونه‌های تاریخی از مخالفت زنان با نظامی‌گری در سراسر جهان وجود دارد: از اردوگاه صلح گرینهام کامن در [[انگلیس]] که سال‌ها در برابر [[سلاح هسته‌ای|سلاح‌های هسته‌ای]] مقاومت کرد تا مادران روسی که خواستار بازگشت پسران‌شان از جبهه چچن شدند. در [[کلمبیا]]، [[الجزایر]]، [[بوسنی]] و [[لبنان]] نیز زنان با ابتکارات خود علیه خشونت نظامی ایستادگی کرده‌اند. شکاف جنسیتی در نگرش به خشونت نظامی مشهود است؛ زنان دو تا سه برابر مردان با توسل به زور مخالفت می‌کنند و پیشگام گفتگو و مذاکره هستند.<ref>میشل، جنبش زنان «فمینیسم»، 1387ش، ص142-154.</ref>
او که از آزمایش‌های هسته‌ای فرانسه در تاهیتی و نیو کالدونیا خشمگین بود، با قربانیان آزمایش‌ها در آن مناطق ابراز همبستگی کرد.


میشل شروع به مطالعه مجموعه نظامی-صنعتی کرد، و او از اولین نویسندگان فرانسوی بود که این واژه را به کار برد. نوشته های او پیرامون این موضوع به عنوان پیش درآمدی برای آثار او در مورد اینترسکشنالیتی (Intersectionality) بکار رفت. در سال 1984، او اظهار کرد که «در سال 1980، زمانی که تحقیق در مورد نظامی‌سازی را آغاز کردم، خود را یک صلح‌طلب خواندم، اما امروز ترجیح می دهم خود را یک آنتی میلیتاریست(ضد نظامی) معرفی کنم». در سال 1990، او شبکه شهروندان برای صلح را ایجاد کرد که هزاران امضا، برای رای علیه جنگ خلیج فارس به شورای امنیت سازمان ملل ارسال کرد.
=== بقای بشر ===
از منظر آندره میشل، طی چند سال گذشته، تحولی بنیادین در آگاهی و خواسته‌های زنان رخ داده است. فمینیست‌ها بر ضرورت رعایت حقوق انسانی تمام زنان تأکید و شبکه‌های همبستگی فرامرزی ایجاد می‌کنند. این جنبش با افشای پیوند میان [[نابرابری جنسیتی]]، طبقاتی و بین‌المللی، مدل مسلطی را به چالش می‌کشد که بر پایه تحقیر نیازهای اساسی اکثریت استوار شده و به رشد افراط‌گرایی انجامیده است. از این منظر، جهانی‌شدن عدالت میان جنسیت‌ها، طبقات و ملت‌ها، فرصت طلایی برای بقای بشریت در قرن بیست‌ویکم محسوب می‌شود.<ref>میشل، جنبش زنان «فمینیسم»، 1387ش، ص142-154.</ref>


در سال 1995، عدالت و حقیقت را برای بوسنی هرزگوین منتشر کرد و خشم خود را نسبت به کشتار سربرنیتسا و کسانی که در نسل کشی بوسنی نقش داشتند، ابراز کرد. پیرامون تسلیحات، قدرت و دموکراسی، تبیین کرد که چگونه پدرسالاری از مفاهیم «امنیت» و «دفاع ملی» برای سرکوب زنان استفاده می‌کند. در نادرستی شهروندان نظامی، سودهای کلان دریافت شده توسط مجتمع نظامی-صنعتی در طول قرن بیستم را نشان داد. طبق گفتار ژول فالکه، در مقدمه کتاب خود، "آنچه ما برای اسلحه خرج می کنیم همیشه برای موسیقی، شعر یا شلوغی دادگاه ها که میزان نفقه را تعیین می کند، بسیار کمتر است".
=== کلیشه‌های جنسیتی ===
==نقد==
میشل، [[کلیشه‌های جنسیتی]] را در پنج دسته کلی جای می‌دهد:
# نقش‌های گوناگون در درون [[خانواده]]: [[مادر]]، نقش خدمت رسان خانوادگی و وابسته به [[همسر]] را به عهده دارد و [[پدر]] نقش [[نان‌آور]] و تکیه‌گاه را.
# خصوصیات شخصیتی: [[پسران]] و [[مردان]] آفریننده، تصمیم‌گیر و اهل عمل هستند (فعال)، اما [[دختران]] وابسته و نظاره‌گر (منفعل).
# نقش‌های اجتماعی و سیاسی: [[زنان]] در سطوح کوچک و محلی فعال‌اند، اما مردان از مسئولیت برخوردارند یا رهبر سیاسی هستند.
# نقش حرفه‌ای: مشاغل به دو بخش زنانه و مردانه تقسیم شده‌اند. زنان منشی یا پرستارند و مردان کارفرما یا پزشک.
# کلیشه‌ها همواره باورها و نگرش‌ها به [[مردانگی]] و [[زنانگی]] را شکل داده و بر نقش‌های اجتماعی [[زن]] و [[مرد]] اثر می‌گذارند.


== آثار==
میشل هدف کلیشه‌های [[تبعیض جنسی]] را، تقویت و توجیه وابستگی، فرودستی و نابرابری موقعیت زنان در جامعه می‌داند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/en/articlepage/97716/99 مقدم، «بررسی عوامل اجتماعی مؤثر بر شکل‌گیری کلیشه‌های جنسیتی»، 1397ش، ص94.]</ref>
آثار ترجمه شده آندره میشل به زبان فارسی عبارتند از:


* «پ‍ی‍ک‍ار ب‍ا ت‍ب‍ع‍ی‍ض‌ ج‍ن‍س‍ی‌»: پ‍اک‍س‍ازی‌ ک‍ت‍اب‌، خ‍ان‍ه‌، م‍درس‍ه‌ و ج‍ام‍ع‍ه‌ از ک‍ل‍ی‍ش‍ه‌ه‍ای‌ ت‍ب‍ع‍ی‍ض‌ ج‍ن‍س‍ی‌
=== تحولات ساختار خانواده در غرب ===
*«ت‍ب‍ع‍ی‍ض‌ م‍وق‍وف‌!»
آندره میشل در مطالعات خود از اضمحلال تدریجی [[خانواده هسته‌ای]] و جایگزینی آن با الگوهای جدید خانوادگی خبر می‌دهد. به باور وی، [[کشورهای اروپایی]] با افزایش چشمگیر تعداد افراد مجرد مواجه شده‌اند؛ به‌گونه‌ای که در سال ۱۹۸۵م در [[فرانسه]] ۲۷درصد مردان و ۲۶درصد زنان گروه سنی ۳۰ تا ۴۰ سال به‌تنهایی زندگی می‌کردند. این وضعیت در [[آمریکا]] نیز با کاهش شدید [[نرخ ازدواج]] همراه بوده است، چنان‌که درصد زنان ۳۵ تا ۳۹ ساله که هرگز [[ازدواج]] نکرده بودند، در فاصله سال‌های ۱۹۸۰م تا ۱۹۹۱م از ۶٫۲درصد به ۱۲درصد افزایش یافت.<ref>هاجری، «اسارتهای کهنه در جنبش‌های نو»، 1379ش، ص36-43.</ref>
* «ج‍ام‍ع‍ه‌ش‍ن‍اس‍ی‌ خ‍ان‍واده‌ و ازدواج‌»
 
* «ج‍ن‍ب‍ش‌ اج‍ت‍م‍اع‍ی‌ زن‍ان‌»
میشل همچنین به افزایش چشمگیر [[رابطه جنسی نامشروع|روابط نامشروع]] و [[حاملگی ناخواسته|حاملگی‌های ناخواسته]] میان نوجوانان اشاره می‌کند و می‌نویسد بیش از ۴۰درصد زنانی که پیش از بیست‌سالگی [[ازدواج]] می‌کنند، [[بارداری دختران مجرد|باردار]] هستند و این رقم در نروژ به ۹۰درصد می‌رسد. وی رابطه معناداری میان [[اشتغال زنان]] و کاهش [[نرخ باروری]] می‌بیند و با استناد به تحقیقات انجام‌شده در فرانسه و آمریکا نشان می‌دهد که تعداد فرزندان زنان شاغل به‌طور معمول کمتر از زنان [[خانه‌داری|خانه‌دار]] است. از نگاه میشل، یکی از مهم‌ترین پیامدهای این تحولات، افزایش شمار [[خانواده تک‌والدی|خانواده‌های تک‌والدی]] است که در آنها فرزندان تنها با یکی از والدین (در بیش از ۹۰درصد موارد با [[مادر]]) زندگی می‌کنند. به گزارش [[یونسکو،]] در سال ۱۹۸۰م، ۴۰درصد کودکان سوئدی از مادران بی‌شوهر متولد شدند و در فرانسه نیز میان سال‌های ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۶م شمار این کودکان ۵۰درصد افزایش یافت و به ۲۲درصد کل نوزادان رسید.<ref>هاجری، «اسارتهای کهنه در جنبش‌های نو»، 1379ش، ص36-43.</ref>
* «راه‍ن‍م‍ای‌ ت‍ح‍ل‍ی‍ل‌ ت‍ب‍ع‍ی‍ض‌ ج‍ن‍س‍ی‌»
* «ک‍ل‍ی‍ش‍ه‌ه‍ای‌ ت‍ب‍ع‍ی‍ض‌ ج‍ن‍س‍ی‌»
* «ن‍ب‍ای‍د ب‍ا زن‍ان‌ ب‍ه‌ ع‍ن‍وان‌ ج‍ن‍س‌ دوم‌ ب‍رخ‍ورد ش‍ود» <ref>[https://www.nlai.ir/ کتابخانه]</ref>
* حقوق عمومی <ref>[http://www.lib.ir کتابخانه ملی]</ref>
عناوین اصلی آثار آندره میشل شامل موارد ذیل می باشد:
*Les Travailleurs algériens en France (1956)
*Famille, industrialisation, logement (1959)
*La Condition de la Française d'aujourd’hui (1963)
*Family Issues of Employed Women in Europe and America (1971)
*Activité professionnelle de la femme et vie conjugale (1973)
*Les femmes dans la société marchande (1974)
*The Modernization of North African Families in the Paris Area (1974)
*Travail féminin, un point de vue (1975)
*Femmes, sexisme et sociétés (1977)
*Le Féminisme (1979)
*Femmes et multinationales (1981)
*Les Femmes en France dans une société d’inégalités (1982)
*Sociologie de la famille et du mariage (1986)
*Justice et vérité pour la Bosnie-Herzégovine (1995)
*Surarmement pouvoir, démocratie (1995)
*Citoyennes militairement incorrectes (1999)
*Féminisme et antimilitarisme (2012)


== پانویس ==
== پانویس ==
{{پانویس}}
{{پانویس}}
== منابع ==
== منابع ==
* «کتابخانه ملی»، در سایت کتابخانه ملی
{{آغاز منابع}}
* «کتاب پیکار با تبعیض جنسی»، درسایت آوا تاک، بازدید 23 بهمن 1401 ش 
* «آندره میشل»، وب‌سایت کتابناک، تاریخ بازدید: ۱۳ اسفند ۱۴۰۴ش.
* «آندره میشل»، در ویکی پدیا، بازدید 22 بهمن 1401 ش
* مقدم، مریم، «بررسی عوامل اجتماعی مؤثر بر شکل‌گیری کلیشه‌های جنسیتی»، پژوهش در هنر و علوم انسانی، سال سوم، شماره ۵، پیاپی ۱۳، ۱۳۹۷ش.
*مقدم، مریم، «بررسی عوامل اجتماعی موثر بر شکل‌گیری کلیشه‌های جنسیتی»،دوماهنامه علمی تخصصی پژوهش در هنر و علوم انسانی، سال سوم، شماره پنج ، دی ماه 1397
* میشل، آندره، جنبش زنان؛ «فمینیسم»، ترجمه هما زنجانی زاده، تهران، نیکا، ۱۳۸۷ش.
*میشل، آندره، «پیکار با تبعیض جنسی»، مترجم: پوینده، محمد جعفر، موسسه انتشارات نگاه، 1376
* هاجری، عبدالرسول، «اسارت‍های کهنه در جنبش‌های نو»، مطالعات راهبردی زنان، شمارهٔ ۱۰، ۱۳۷۹ش.
*
{{آغاز چپ‌چین}}
* Michel, Andrée; Texier, Geneviève (1963). La Condition de la Française d'aujourd'hui. Presses universitaires de France.
* Falquet, Jules (۹ فوریه ۲۰۲۲). "Continuer la lutte anti-militariste avec l'inspiration d'Andrée Michel". Mediapart (in French). Retrieved 25 February 2022.
{{پایان چپ‌چین}}
{{پایان منابع}}
{{فمینیسم}}
 
[[رده:جامعه‌شناسان اهل فرانسه]]
[[رده:درگذشتگان ۲۰۲۲ (میلادی)]]
[[رده:زادگان ۱۹۲۰ (میلادی)]]
[[رده:فمینیست‌های اهل فرانسه]]
برگرفته از «https://iranpedia.net/wiki/آندره_میشل»