آرایش عروس: تفاوت میان نسخه‌ها

(یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)

خط ۲۷:

ارائه‌دهندگان خدمات آرایش عروس می‌توانند در افزایش هزینه‌ها نقش مهمی داشته باشند. قیمت‌گذاری نامناسب، ارائه خدمات متنوع با هزینه‌های بالا، استفاده از تکنیک‌های جدید آرایش، استفاده از مواد آرایشی خاص و برندهای معروف و تبلیغات گسترده از جمله عواملی هستند که ممکن است به افزایش هزینه‌های آرایش عروس منجر شوند. استفاده از خدمات آرایش در آرایشگاه‌های محلی یا خدمات آرایش در محیط منزل، همچنین دوری از تجمل‌گرایی و پدیده [[چشم‌وهم‌چشمی]]، می‌تواند به کاهش هزینه‌های مرتبط با آرایش عروس کمک کند. <ref>[https://www.tahlilbazaar.com/news/263040/محاسبه-کامل-هزینه-های-عروسی-در-تهران-۱۴۰۲ «محاسبه کامل هزینه‌های عروسی در تهران 1402»، وب‌سایت بازار.]؛ [https://www.gostaresh.news/بخش-اقتصاد-7/307533-آرایش-عروس-داماد-چند-تمام-می-شود سمیع شمس، «آرایش عروس و داماد چند تمام می‌‌‌‌شود؟»، وب‌سایت گسترش‌نیوز.]؛ [https://hedayatgar.ir/fa/news/5410/تجمل%E2%80%8Cگرایی-یکی-از-موانع-ازدواج «تجمل‌گرایی، یکی از موانع ازدواج»، وب‌سایت دفتر نشر فرهنگ و معارف اسلامی مسجد هدایت.]؛ [https://khouznews.ir/fa/news/115090/تجمل-گرایی-زوج-های-جوان-و-مشکلی-به-نام-هزینه-سنگین-مجالس-عروسی «تجمل‌گرایی زوج‌های جوان و مشکلی به نام هزینه سنگین مجالس عروسی»، وب‌سایت خوزنیوز.]</ref>

===حفظ حیا و عفاف در آرایش عروس===

حفظ حیا و عفاف در آرایش عروس، به معنای انتخاب آرایشی متناسب با فرهنگ و عرف جامعه و ارزش‌های مذهبی و شخصی است. این نوع آرایش، بر زیبایی‌های طبیعی و درونی عروس تمرکز دارد و از تبرج و ~~خودنمایی~~ پرهیز کرده و تقید به احکام شرعی را برجسته می‌سازد.<ref>[https://rch.ac.ir/article/Details/8223 والازاده، «حیا»، وب‌سایت بنیاد دائرة‌المعارف اسلامی.]؛ [https://hejabkhorshid.com/آرایش-اسلامی/ «آرایش اسلامی چگونه است؟ جایگاه آرایش زن از دیدگاه اسلام»، وب‌سایت مقنعه خورشید.]</ref>

حفظ حیا و عفاف در آرایش عروس، به معنای انتخاب آرایشی متناسب با فرهنگ و عرف جامعه و ارزش‌های مذهبی و شخصی است. این نوع آرایش، بر زیبایی‌های طبیعی و درونی عروس تمرکز دارد و از [[تبرج]] و [[خود نمایی]] پرهیز کرده و تقید به احکام شرعی را برجسته می‌سازد.<ref>[https://rch.ac.ir/article/Details/8223 والازاده، «حیا»، وب‌سایت بنیاد دائرة‌المعارف اسلامی.]؛ [https://hejabkhorshid.com/آرایش-اسلامی/ «آرایش اسلامی چگونه است؟ جایگاه آرایش زن از دیدگاه اسلام»، وب‌سایت مقنعه خورشید.]</ref>

==راهکارها==

===فرهنگ‌سازی ازدواج آسان===

خط ۶۱:

خط ۶۲:

*«محاسبه کامل هزینه‌های عروسی در تهران 1402»، وب‌سایت بازار، تاریخ درج مطلب: 30 آذر 1402ش.

*والازاده، ابوالفضل،«حیا»، دانشنامه جهان اسلام، وب‌سایت بنیاد دائرة‌المعارف اسلامی، تاریخ بازدید: 16 اسفند 1402ش.

++++++++++

'''<big>آرایش ایرانی (عروس)</big>'''؛ آراستن چهره، مو و اندام با رنگ‌ها و زیورهای گوناگون<br>

زنان و دختران ایرانی در گذشته با پای‌بندی به آداب و رسوم فرهنگی، تا هنگام [[ازدواج]]، خود را نمی‌آراستند و به‌ويژه صورت خود را اصلاح نمی‌کردند. از این‌رو تفاوت آشکاری میان چهره زنان شوهرکرده و دختران وجود داشت. بسیاری از دختران ایرانی، نخستین آرایش را هنگام ازدواج و به‌مناسبت جشن [[عروسی]]، تجربه می‌کردند. آرایش عروس ایرانی شامل دو بخش اصلی بود که در مراسم بنداندازان و مراسم حنابندان جلوه‌گر می‌شد.

==مراسم بنداندازان==

مراسمِ بنداندازان، نماد مرحله‌ای تازه در زندگی دختر و از اساسی‌ترین مراسم پیش از عروسی بود. چند روز پیش از جشن عروسی، زن آرایشگر ماهر و خوش‌دست و سفید‌بختی را به خانه عروس می‌خواندند تا صورت عروس را بند بیندازد. خانوادۀ عروس در روز بنداندازان، بساط جشن و شادی را همراه با ساز و دهل و آواز می‌گستردند و [[خانواده]] داماد را دعوت می‌کردند.<ref>کتیرایی، از خشت تا خشت، ۱۳۴۸ش، ص136-138.</ref><br>

کندن نخستین مو از صورت عروس در خرده‌فرهنگ‌های مختلف [[ایران]] آداب ویژه‌ای داشت. مثلاً در [[خراسان]] در روز نَخَه‌کردن (بنـد انداختن) پیش از اینکه بندانداز صورت عروس را بند بیندازد، مادر داماد و عروس مویی از پیشانی عروس برمی‌داشتند.<ref>شکورزاده، عقاید و رسوم مردم خراسان، ۱۳۶۳ش، ص174.</ref> گاه نیز زن سفیدبختی را وا می‌داشتند تا مویی از روی عروس بکند تا با این کار عروس هم مانند او خوشبخت و سعادتمند شود. در اردکان به مراسم بنداندازان «هَفه‌کُنی» می‌گویند. زن‌ بندانداز در اردکان نخستین موی صورت عروس را همراه بـا حبه‌ای از نبات برمی‌دارد.<ref>طباطبایی اردکانی، فرهنگ عامه اردکان، ۱۳۸۱ش، ص342.</ref> در تهران به‌جز بندانداز، یک آرایش‌گر دیگر نیز ويژه آراستن چهره عروس دعوت می‌شد.<br>

دختران در برخی از شهرها و روستاها تا پیش از رفتن به خانه شوهر، فرق سرِ خود را نمی‌گشودند و موهای خود را دخترانه شانه می‌کردند. از این‌رو در مراسم بنداندازان، زن بندانداز سکه‌ای [[طلا]] یا نقره به نام سکه فرق بازکنی از مادر عروس می‌گرفت و بعد از آن فرق سر را از وسط باز، و موها را به دو طرف شانه می‌کرد یا می‌بافت.<ref>کتیرایی، از خشت تا خشت، ۱۳۴۸ش، ص142.</ref>

==مراسم حنابندان==

برای مراسم حنابندان در [[جشن عقد]] و [[عروسی]]، مهمان‌هایی از سوی [[خانواده]] داماد و عروس دعوت می‌شدند. در این مراسم، سرانگشتان عروس را [[حنا]] می‌بستند که به آن حنای سرانگشتی یا سر فندقی می‌گفتند. سپس در کف پا و دست‌های عروس با حنا شکل‌هایی را نقش‌ونگار می‌کردند.<ref>صدری ‌افشار، فرهنگ معاصر فارسی، 1388ش، ج1، ص814.</ref> فردای روز حنابندان عروس به‌ همراه زنان خانواده داماد به گرمابه برده می‌شد و پس از شست‌وشو، آرایشگر به آراستن مو و سر و صورت عروس می‌پرداخت. گاهی بر سر و روی عروس زیورهای متعددی مانند تیته، جقه، عقدرو، فندک و طوق طلا می‌آویختند. در برخی از شهرها عروس و داماد را جداگانه حنا می‌بستند؛ مثلاً در خراسان صبح روز عروسی زنـان [[حمام عمومی]] را قرق می‌کردند و عروس و زنان خانواده داماد برای حنابندان به حمام می‌رفتند. هم‌زمان نیز ساقدوش‌های داماد او را برای حنا بستن به‌ حمام می‌بردند.<ref>شکورزاده، عقاید و رسوم مردم خراسان، ۱۳۶۳ش، ص183-189.</ref><br>

مراسم حنابندان امروزه نیز در بسیاری از شهرها و روستاهای مناطق مختلف [[ایران]] برگزار می‌شود.

==پانویس==

==منابع==

* شکورزاده، ابراهیم، عقاید و رسوم مردم خراسان، تهران، سروش، ۱۳۶۳ش.

* صدری افشار، غلامحسین و دیگران، فرهنگ معاصر فارسی، تهران، فرهنگ معاصر، ۱۳۸۸ش.

* طباطبایی اردکانی، محمود، فرهنگ عامه اردکان، تهران، شورای فرهنگ عمومی استان یزد، ۱۳۸۱ش.

* کتیرایی، محمود، از خشت تا خشت، تهران، موسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی، ۱۳۴۸ش.

@@ خط ۲۷: / خط ۲۷: @@
 ارائه‌دهندگان خدمات آرایش عروس می‌توانند در افزایش هزینه‌ها نقش مهمی داشته باشند. قیمت‌گذاری نامناسب، ارائه خدمات متنوع با هزینه‌های بالا، استفاده از تکنیک‌های جدید آرایش، استفاده از مواد آرایشی خاص و برندهای معروف و تبلیغات گسترده از جمله عواملی هستند که ممکن است به افزایش هزینه‌های آرایش عروس منجر شوند. استفاده از خدمات آرایش در آرایشگاه‌های محلی یا خدمات آرایش در محیط منزل، همچنین دوری از تجمل‌گرایی و پدیده [[چشم‌وهم‌چشمی]]، می‌تواند به کاهش هزینه‌های مرتبط با آرایش عروس کمک کند. <ref>[https://www.tahlilbazaar.com/news/263040/محاسبه-کامل-هزینه-های-عروسی-در-تهران-۱۴۰۲ «محاسبه کامل هزینه‌های عروسی در تهران 1402»، وب‌سایت بازار.]؛ [https://www.gostaresh.news/بخش-اقتصاد-7/307533-آرایش-عروس-داماد-چند-تمام-می-شود سمیع شمس، «آرایش عروس و داماد چند تمام می‌‌‌‌شود؟»، وب‌سایت گسترش‌نیوز.]؛ [https://hedayatgar.ir/fa/news/5410/تجمل%E2%80%8Cگرایی-یکی-از-موانع-ازدواج «تجمل‌گرایی، یکی از موانع ازدواج»، وب‌سایت دفتر نشر فرهنگ و معارف اسلامی مسجد هدایت.]؛ [https://khouznews.ir/fa/news/115090/تجمل-گرایی-زوج-های-جوان-و-مشکلی-به-نام-هزینه-سنگین-مجالس-عروسی «تجمل‌گرایی زوج‌های جوان و مشکلی به نام هزینه سنگین مجالس عروسی»، وب‌سایت خوزنیوز.]</ref>
 ===حفظ حیا و عفاف در آرایش عروس===
-حفظ حیا و عفاف در آرایش عروس، به معنای انتخاب آرایشی متناسب با فرهنگ و عرف جامعه و ارزش‌های مذهبی و شخصی است. این نوع آرایش، بر زیبایی‌های طبیعی و درونی عروس تمرکز دارد و از تبرج و خودنمایی پرهیز کرده و تقید به احکام شرعی را برجسته می‌سازد.<ref>[https://rch.ac.ir/article/Details/8223 والازاده، «حیا»، وب‌سایت بنیاد دائرة‌المعارف اسلامی.]؛ [https://hejabkhorshid.com/آرایش-اسلامی/ «آرایش اسلامی چگونه است؟ جایگاه آرایش زن از دیدگاه اسلام»، وب‌سایت مقنعه خورشید.]</ref>
+حفظ حیا و عفاف در آرایش عروس، به معنای انتخاب آرایشی متناسب با فرهنگ و عرف جامعه و ارزش‌های مذهبی و شخصی است. این نوع آرایش، بر زیبایی‌های طبیعی و درونی عروس تمرکز دارد و از [[تبرج]] و [[خود نمایی]] پرهیز کرده و تقید به احکام شرعی را برجسته می‌سازد.<ref>[https://rch.ac.ir/article/Details/8223 والازاده، «حیا»، وب‌سایت بنیاد دائرة‌المعارف اسلامی.]؛ [https://hejabkhorshid.com/آرایش-اسلامی/ «آرایش اسلامی چگونه است؟ جایگاه آرایش زن از دیدگاه اسلام»، وب‌سایت مقنعه خورشید.]</ref>
 ==راهکارها==
 ===فرهنگ‌سازی ازدواج آسان===
@@ خط ۶۱: / خط ۶۲: @@
 *«محاسبه کامل هزینه‌های عروسی در تهران 1402»، وب‌سایت بازار، تاریخ درج مطلب: 30 آذر 1402ش.
 *والازاده، ابوالفضل،«حیا»، دانشنامه جهان اسلام، وب‌سایت بنیاد دائرة‌المعارف اسلامی، تاریخ بازدید: 16 اسفند 1402ش.
+++++++++++
+'''<big>آرایش ایرانی (عروس)</big>'''؛ آراستن چهره، مو و اندام با رنگ‌ها و زیورهای گوناگون<br>
+زنان و دختران ایرانی در گذشته با پای‌بندی به آداب و رسوم فرهنگی، تا هنگام [[ازدواج]]، خود را نمی‌آراستند و به‌ويژه صورت خود را اصلاح نمی‌کردند. از این‌رو تفاوت آشکاری میان چهره زنان شوهرکرده و دختران وجود داشت. بسیاری از دختران ایرانی، نخستین آرایش را هنگام ازدواج و به‌مناسبت جشن [[عروسی]]، تجربه می‌کردند. آرایش عروس ایرانی شامل دو بخش اصلی بود که در مراسم بنداندازان و مراسم حنابندان جلوه‌گر می‌شد.
+==مراسم بنداندازان==
+مراسمِ بنداندازان، نماد مرحله‌ای تازه در زندگی دختر و از اساسی‌ترین مراسم پیش از عروسی بود. چند روز پیش از جشن عروسی، زن آرایشگر ماهر و خوش‌دست و سفید‌بختی را به خانه عروس می‌خواندند تا صورت عروس را بند بیندازد. خانوادۀ عروس در روز بنداندازان، بساط جشن و شادی را همراه با ساز و دهل و آواز می‌گستردند و [[خانواده]] داماد را دعوت می‌کردند.<ref>کتیرایی، از خشت تا خشت، ۱۳۴۸ش، ص136-138.</ref><br>
+کندن نخستین مو از صورت عروس در خرده‌فرهنگ‌های مختلف [[ایران]] آداب ویژه‌ای داشت. مثلاً در [[خراسان]] در روز نَخَه‌کردن (بنـد انداختن) پیش از اینکه بندانداز صورت عروس را بند بیندازد، مادر داماد و عروس مویی از پیشانی عروس برمی‌داشتند.<ref>شکورزاده، عقاید و رسوم مردم خراسان، ۱۳۶۳ش، ص174.</ref>  گاه نیز زن سفیدبختی را وا می‌داشتند تا مویی از روی عروس بکند تا با این کار عروس هم مانند او خوشبخت و سعادتمند شود. در اردکان به مراسم بنداندازان «هَفه‌کُنی» می‌گویند. زن‌ بندانداز در اردکان نخستین موی صورت عروس را همراه بـا حبه‌ای از نبات برمی‌دارد.<ref>طباطبایی اردکانی، فرهنگ عامه اردکان، ۱۳۸۱ش، ص342.</ref>  در تهران به‌جز بندانداز، یک آرایش‌گر دیگر نیز ويژه آراستن چهره عروس دعوت می‌شد.<br>
+دختران در برخی از شهرها و روستاها تا پیش از رفتن به خانه شوهر، فرق سرِ خود را نمی‌گشودند و موهای خود را دخترانه شانه می‌کردند. از این‌رو در مراسم بنداندازان، زن بندانداز سکه‌ای [[طلا]] یا نقره به نام سکه فرق بازکنی از مادر عروس می‌گرفت و بعد از آن فرق سر را از وسط باز، و موها را به دو طرف شانه می‌کرد یا می‌بافت.<ref>کتیرایی، از خشت تا خشت، ۱۳۴۸ش، ص142.</ref>
+==مراسم حنابندان==
+برای مراسم حنابندان در [[جشن عقد]] و [[عروسی]]، مهمان‌هایی از سوی [[خانواده]] داماد و عروس دعوت می‌شدند. در این مراسم، سرانگشتان عروس را [[حنا]] می‌بستند که به آن حنای سرانگشتی یا سر فندقی می‌گفتند. سپس در کف پا و دست‌های عروس با حنا شکل‌هایی را نقش‌ونگار می‌کردند.<ref>صدری ‌افشار، فرهنگ معاصر فارسی، 1388ش، ج1، ص814.</ref>  فردای روز حنابندان عروس به‌ همراه زنان خانواده داماد به گرمابه برده می‌شد و پس از شست‌وشو، آرایشگر به آراستن مو و سر و صورت عروس می‌پرداخت. گاهی بر سر و روی عروس زیورهای متعددی مانند تیته، جقه، عقدرو، فندک و طوق طلا می‌آویختند. در برخی از شهرها عروس و داماد را جداگانه حنا می‌بستند؛ مثلاً در خراسان صبح روز عروسی زنـان [[حمام عمومی]] را قرق می‌کردند و عروس و زنان خانواده داماد برای حنابندان به حمام می‌رفتند. هم‌زمان نیز ساقدوش‌های داماد او را برای حنا بستن به‌ حمام می‌بردند.<ref>شکورزاده، عقاید و رسوم مردم خراسان، ۱۳۶۳ش، ص183-189.</ref><br>
+مراسم حنابندان امروزه نیز در بسیاری از شهرها و روستاهای مناطق مختلف [[ایران]] برگزار می‌شود.
+==پانویس==
+{{پانویس}}
+==منابع==
+* شکورزاده، ابراهیم، عقاید و رسوم مردم خراسان، تهران، سروش، ۱۳۶۳ش.
+* صدری افشار، غلامحسین و دیگران، فرهنگ معاصر فارسی، تهران، فرهنگ معاصر، ۱۳۸۸ش.
+* طباطبایی اردکانی، محمود، فرهنگ عامه اردکان، تهران، شورای فرهنگ عمومی استان یزد، ۱۳۸۱ش.
+* کتیرایی، محمود، از خشت تا خشت، تهران، موسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی، ۱۳۴۸ش.