زهرا فاضل (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «<big>'''زنبیل‌گردانی'''</big>؛ از آیین‌های سنتی در استان هرمزگان.<br> زنبیل‌گردانی، از آداب‌ورسوم سنتی مردم در استان هرمزگان و برخی دیگر از مناطق جنوبی ایران است که به‌منظور رفع مشکل راه رفتن کودکان در حدود دو سالگی، اجرایی می‌شود. مردم قشم، همچن...» ایجاد کرد
 
جز حمید گلزار صفحهٔ زنبیل گردانی را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به زنبیل‌گردانی منتقل کرد
 
(یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
<big>'''زنبیل‌گردانی'''</big>؛ از آیین‌های سنتی در استان هرمزگان.<br>
<big>'''زنبیل‌گردانی'''</big>؛ از آیین‌های سنتی در استان هرمزگان.<br>


زنبیل‌گردانی، از آداب‌ورسوم سنتی مردم در استان هرمزگان و برخی دیگر از مناطق جنوبی ایران است که به‌منظور رفع مشکل راه رفتن کودکان در حدود دو سالگی، اجرایی می‌شود. مردم قشم، همچنان به این سنت پایبند بوده و کودکان بالای دو سال خود را که مشکل راه‌رفتن دارند، درون سبد یا زنبیلی از جنس برگ و چوب درخت خرما قرار داده و به نیت شفا از طریق دعای خیر همسایگان و خیرات دادن، در محله‌های شهر می‌گردانند.   
زنبیل‌گردانی، از آداب‌ورسوم سنتی مردم در استان هرمزگان و برخی دیگر از مناطق جنوبی ایران است که به‌منظور رفع مشکل راه رفتن کودکان در حدود دو سالگی، اجرایی می‌شود. مردم [[جزیره قشم]]، همچنان به این سنت پایبند بوده و کودکان بالای دو سال خود را که مشکل راه‌رفتن دارند، درون سبد یا زنبیلی از جنس برگ و چوب درخت [[خرما]] قرار داده و به نیت شفا از طریق دعای خیر همسایگان و خیرات دادن، در محله‌های شهر می‌گردانند.   
==پیشینه==
==پیشینه==
زنبیل‌گردانی، ریشه در شیوۀ فکری و سبک زندگی صوفیان دارد.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/376459/%D8%B4%DB%8C%D9%88%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%B9%DB%8C%D8%B4%D8%AA-%D8%B5%D9%88%D9%81%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%82%D8%B1%D9%88%D9%86-%D9%85%DB%8C%D8%A7%D9%86%D9%87-5-7-%D9 صیامیان گرجی و دیگران، «شیوه‌های معیشت صوفیان در ایران قرون میانه»، 1396ش، چکیده.]</ref>  برخی آن را متأثر از سبک زندگی راهبان بودایی نیز دانسته‌اند که از طریق آن، غذا و مایحتاج خود را فراهم می‌کردند. برخی از مشایخ صوفیه نیز گاهی به مریدان خود دستور می‌دادند تا با پرسه‌زدن و زنبیل‌گردانی، به تأمین معاش دنیوی بپردازند. بیشتر کمک‌هایی که از طریق زنبیل‌گردانی جمع‌آوری می‌شد، جنس و کالا بوده و کمتر پول نقدی از این طریق دریافت می‌شد. امروزه نیز در آیین زنبیل‌گردانی، از اقلامی همچون انواع شیرینی و شکلات استفاده می‌شود. این آیین اگرچه در سال‌های اخیر، کم‌رنگ شده است، اما هنوز هم در برخی نقاط مانند جزیره قشم، مادران دست به دامان آداب کهن خود شده و از همسایگان و کودکان محله در این زمینه کمک می‌گیرند.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/376459/%D8%B4%DB%8C%D9%88%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%B9%DB%8C%D8%B4%D8%AA-%D8%B5%D9%88%D9%81%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%82%D8%B1%D9%88%D9%86-%D9%85%DB%8C%D8%A7%D9%86%D9%87-5-7-%D9 صیامیان گرجی و دیگران، «شیوه‌های معیشت صوفیان در ایران قرون میانه»، 1396ش،ص78-79.]</ref>  
زنبیل‌گردانی، ریشه در شیوۀ فکری و سبک زندگی صوفیان دارد.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/376459/%D8%B4%DB%8C%D9%88%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%B9%DB%8C%D8%B4%D8%AA-%D8%B5%D9%88%D9%81%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%82%D8%B1%D9%88%D9%86-%D9%85%DB%8C%D8%A7%D9%86%D9%87-5-7-%D9 صیامیان گرجی و دیگران، «شیوه‌های معیشت صوفیان در ایران قرون میانه»، 1396ش، چکیده.]</ref>  برخی آن را متأثر از سبک زندگی راهبان بودایی نیز دانسته‌اند که از طریق آن، غذا و مایحتاج خود را فراهم می‌کردند. برخی از مشایخ صوفیه نیز گاهی به مریدان خود دستور می‌دادند تا با پرسه‌زدن و زنبیل‌گردانی، به تأمین معاش دنیوی بپردازند. بیشتر کمک‌هایی که از طریق زنبیل‌گردانی جمع‌آوری می‌شد، جنس و کالا بوده و کمتر پول نقدی از این طریق دریافت می‌شد. امروزه نیز در آیین زنبیل‌گردانی، از اقلامی همچون انواع شیرینی و شکلات استفاده می‌شود. این آیین اگرچه در سال‌های اخیر، کم‌رنگ شده است، اما هنوز هم در برخی نقاط مانند جزیره قشم، مادران دست به دامان آداب کهن خود شده و از همسایگان و کودکان محله در این زمینه کمک می‌گیرند.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/376459/%D8%B4%DB%8C%D9%88%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%B9%DB%8C%D8%B4%D8%AA-%D8%B5%D9%88%D9%81%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%82%D8%B1%D9%88%D9%86-%D9%85%DB%8C%D8%A7%D9%86%D9%87-5-7-%D9 صیامیان گرجی و دیگران، «شیوه‌های معیشت صوفیان در ایران قرون میانه»، 1396ش،ص78-79.]</ref>