زهرا فاضل (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «جایگزین=یکی از باغ‌های انار ساوه در استان مرکزی ایران|بندانگشتی|یکی از باغ‌های انار ساوه در استان مرکزی ایران {{درشت|'''انار'''}}؛ میوه‌ای با دانه‌های سرخ‌رنگ و خواص درمانی بسیار که در فرهنگ اسلامی‌ایرانی نمادی از نعمت‌های...» ایجاد کرد
 
امان الله فصیحی (بحث | مشارکت‌ها)
 
(۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۶۵: خط ۶۵:
==جایگاه نمادین و اسطوره‌ای انار==
==جایگاه نمادین و اسطوره‌ای انار==
===تقدس انار در فرهنگ ملل مختلف===
===تقدس انار در فرهنگ ملل مختلف===
درخت انار به‌دلیل سرسبزی پایدار و ویژگی‌های نمادین، در انگاره‌های فرهنگیِ بسیاری از تمدن‌ها از جایگاه قدسی برخوردار است. این درخت به‌عنوان «مادر زمین» و «زهدان طبیعت» شناخته می‌شود که تجلی‌گاه مفاهیم [[برکت]]، باروری و جاودانگی است.<ref>مهدی حسن، «افدرا و درخت انار در آیین جاودانگی در ایران باستان»، ۱۳۷۰ش، ص۱۰۴۱.</ref> کثرت دانه‌های این میوه نیز نمادی از فراوانی و زایندگی در نظر گرفته شده است.<ref>مهدی حسن، «افدرا و درخت انار در آیین جاودانگی در ایران باستان»، ۱۳۷۰ش، ص۱۰۳۹؛{{سخ}}
درخت انار به‌دلیل سرسبزی پایدار و ویژگی‌های نمادین، در انگاره‌های فرهنگی بسیاری از [[فرهنگ|فرهنگ‌ها]] و تمدن‌ها از جایگاه قدسی برخوردار است. این درخت به‌عنوان «مادر زمین» و «زهدان طبیعت» شناخته می‌شود که تجلی‌گاه مفاهیم [[برکت]]، باروری و جاودانگی است.<ref>مهدی حسن، «افدرا و درخت انار در آیین جاودانگی در ایران باستان»، ۱۳۷۰ش، ص۱۰۴۱.</ref> کثرت دانه‌های این میوه نیز نمادی از فراوانی و زایندگی در نظر گرفته شده است.<ref>مهدی حسن، «افدرا و درخت انار در آیین جاودانگی در ایران باستان»، ۱۳۷۰ش، ص۱۰۳۹؛{{سخ}}
   Drower, Water into Wine, 1956, P7.</ref>
   Drower, Water into Wine, 1956, P7.</ref>


خط ۷۵: خط ۷۵:
در تمدن مصر باستان، فراعنه را همراه با انار به خاک می‌سپردند، امری که به احتمال، به مفاهیم باروری و تولد دوباره مربوط می‌شود. کاربرد انار در مناسک دینی مصریان نیز گویای اعتقاد به جاودانگی و باززایی است. با توجه به اینکه یونانیان انار را غذای مورد علاقهٔ خدایان می‌دانستند، می‌توان دفن فراعنه با این میوه را نشانه‌ای از باور به حیات پس از مرگ و تغذیه مردگان تفسیر کرد.
در تمدن مصر باستان، فراعنه را همراه با انار به خاک می‌سپردند، امری که به احتمال، به مفاهیم باروری و تولد دوباره مربوط می‌شود. کاربرد انار در مناسک دینی مصریان نیز گویای اعتقاد به جاودانگی و باززایی است. با توجه به اینکه یونانیان انار را غذای مورد علاقهٔ خدایان می‌دانستند، می‌توان دفن فراعنه با این میوه را نشانه‌ای از باور به حیات پس از مرگ و تغذیه مردگان تفسیر کرد.


در یونان و روم باستان نیز انار از جایگاه نمادین برخوردار بود. در یونان، این میوه از مختصات هرا و آفرودیته محسوب می‌شد، حال آنکه در روم، تاج عروس از شاخه‌های درخت انار ساخته می‌شد. تشابه ظاهری انار به پستان زنان و وجود دانه‌های فراوان در آن، موجب شکل‌گیری افسانه‌های متعدد دربارهٔ باروری در میان اقوام مختلف شده است. انار به‌عنوان درختی مؤنث شناخته می‌شود که رمز و نشانه‌های جاودانگی و باروری در آن نهفته است. این میوه را محرک [[غریزه|غریزهٔ]] جنسی و موجب [[آبستنی]] و مرتبط با الهه‌های باروری دانسته‌اند.
در یونان و روم باستان نیز انار از جایگاه نمادین برخوردار بود. در یونان، این میوه از مختصات هرا و آفرودیته محسوب می‌شد، حال آنکه در روم، تاج عروس از شاخه‌های درخت انار ساخته می‌شد. تشابه ظاهری انار به پستان زنان و وجود دانه‌های فراوان در آن، موجب شکل‌گیری افسانه‌های متعدد دربارهٔ باروری در میان اقوام مختلف شده است. انار به‌عنوان درختی مؤنث شناخته می‌شود که رمز و نشانه‌های جاودانگی و باروری در آن نهفته است. این میوه را محرک غریزهٔ جنسی و موجب [[آبستنی]] و مرتبط با الهه‌های باروری دانسته‌اند.


در اساطیر یونان، نماد [[ازدواج]] پایدار به‌شمار می‌رود و در برخی نقاشی‌های معروف اروپایی نیز تصویر شده است. در هنر سرامیک چینی، انار نماد باروری، فراوانی، آینده‌ای پربرکت و فرزندان پرشمار و نیکو است. در هند، زنان برای رفع [[نازایی]] آب انار می‌نوشند و در گابون، این میوه نماد باروری مادرانه محسوب می‌شود.<ref>عادل‌زاده و پاشایی فخری، «بررسی انار در اساطیر و بازتاب آن در ادب فارسی»، 1394ش، ص365.</ref>
در اساطیر یونان، نماد [[ازدواج]] پایدار به‌شمار می‌رود و در برخی نقاشی‌های معروف اروپایی نیز تصویر شده است. در هنر سرامیک چینی، انار نماد باروری، فراوانی، آینده‌ای پربرکت و فرزندان پرشمار و نیکو است. در هند، زنان برای رفع [[نازایی]] آب انار می‌نوشند و در گابون، این میوه نماد باروری مادرانه محسوب می‌شود.<ref>عادل‌زاده و پاشایی فخری، «بررسی انار در اساطیر و بازتاب آن در ادب فارسی»، 1394ش، ص365.</ref>
خط ۱۴۳: خط ۱۴۳:


===انار در آیین شب یلدا و نوروز===
===انار در آیین شب یلدا و نوروز===
انار به‌عنوان عنصر محوری سفرهٔ [[شب یلدا|یلدا]]، نمادی چندبعدی از مفاهیم بنیادین این آیین کهن است. سرخ‌رنگی درخشان دانه‌های انار، تجسم عینی تابش خورشید و پیروزی نور بر تاریکی در بلندترین شب سال محسوب می‌شود. در فرهنگ ایرانی، انار با خورشید و احیا و چرخهٔ زندگی مرتبط است و خوردن آن در شب یلدا، نشانهٔ [[شادی]] و زایش به‌شمار می‌رود. در باور ایرانیان، خوردن انار در شب یلدا، فرد را از [[تب]] و آزار گرمای [[تابستان]]<ref>انجوی شیرازی، جشن‌ها و آداب و معتقدات زمستان، ج1، ۱۳۵۲ش، ص18 و 26.</ref> و نیز از گزند جانوران و حشرات تابستانی دور می‌کند.<ref>شکورزاده، عقاید و رسوم مردم خراسان، ۱۳۶۳ش، ص227.</ref> انار در سفرهٔ شب یلدا با نماد [[برکت]] و وحدت، باعث حضور اقوام و نسل‌های مختلف می‌شود، همبستگی اجتماعی را تقویت می‌کند و با یادآوری نعمت‌های الهی، کارکرد دینی خود را به‌عنوان میوه‌ای مقدس در فرهنگ ایرانی-اسلامی ایفا می‌کند.<ref>شکورزاده، عقاید و رسوم مردم خراسان، 1383ش، ص309.</ref>
انار به‌عنوان عنصر محوری سفرهٔ [[شب یلدا]]، نمادی چندبعدی از مفاهیم بنیادین این آیین کهن است. سرخ‌رنگی درخشان دانه‌های انار، تجسم عینی تابش خورشید و پیروزی نور بر تاریکی در بلندترین شب سال محسوب می‌شود. در فرهنگ ایرانی، انار با خورشید و احیا و چرخهٔ زندگی مرتبط است و خوردن آن در شب یلدا، نشانهٔ [[شادی]] و زایش به‌شمار می‌رود. در باور ایرانیان، خوردن انار در شب یلدا، فرد را از [[تب]] و آزار گرمای [[تابستان]]<ref>انجوی شیرازی، جشن‌ها و آداب و معتقدات زمستان، ج1، ۱۳۵۲ش، ص18 و 26.</ref> و نیز از گزند جانوران و حشرات تابستانی دور می‌کند.<ref>شکورزاده، عقاید و رسوم مردم خراسان، ۱۳۶۳ش، ص227.</ref> انار در سفرهٔ شب یلدا با نماد [[برکت]] و وحدت، باعث حضور اقوام و نسل‌های مختلف می‌شود، همبستگی اجتماعی را تقویت می‌کند و با یادآوری نعمت‌های الهی، کارکرد دینی خود را به‌عنوان میوه‌ای مقدس در فرهنگ ایرانی-اسلامی ایفا می‌کند.<ref>شکورزاده، عقاید و رسوم مردم خراسان، 1383ش، ص309.</ref>


ایرانیان، در گذشته، هنگام انجام مناسک مذهبی خود، چوبی از درخت انار را می‌سوزاندند.<ref>مهدی حسن، «افدرا و درخت انار در آیین جاودانگی در ایران باستان»، ۱۳۷۰ش، ص۱۰۴2.</ref> همچنین چوب و میوه انار، در سفره‌های نوروزی و مهرگان ایرانیان، حضور داشت.<ref>المحاسن و الاضداد، منسوب به جاحظ، ۱۹۶۹م، ص277.</ref> امروزه نیز از چند شاخه یا چند دانهٔ انار در سفرهٔ نوروزی استفاده می‌کنند.<ref>فره‌وشی، جهان فروری، ۱۳۶۴ش، ص۵۹.</ref>
ایرانیان، در گذشته، هنگام انجام مناسک مذهبی خود، چوبی از درخت انار را می‌سوزاندند.<ref>مهدی حسن، «افدرا و درخت انار در آیین جاودانگی در ایران باستان»، ۱۳۷۰ش، ص۱۰۴2.</ref> همچنین چوب و میوه انار، در سفره‌های نوروزی و مهرگان ایرانیان، حضور داشت.<ref>المحاسن و الاضداد، منسوب به جاحظ، ۱۹۶۹م، ص277.</ref> امروزه نیز از چند شاخه یا چند دانهٔ انار در سفرهٔ نوروزی استفاده می‌کنند.<ref>فره‌وشی، جهان فروری، ۱۳۶۴ش، ص۵۹.</ref>
خط ۲۹۵: خط ۲۹۵:
[[جشن انار]] به‌عنوان یکی از کهن‌ترین آیین‌های کشاورزی ایران، هرساله در فصل [[پاییز]] و همزمان با رسیدن انار در مناطق مختلف کشور برگزار می‌شود.<ref>[https://www.mihmansho.com/mag/content/2411/ایرانگردی/جشن-انار-را-در-این-چند-شهرستان-ببینید! «جشن انار را در این چند شهرستان ببینید»، وب‌سایت میهمان شو.]</ref> این مراسم باشکوه در سراسر ایران نماد شکرگزاری برای نعمت‌های الهی، خداشناسی و بازتابی از غنای فرهنگی و تنوع قومی [[ایران]] محسوب می‌شود.<ref>[https://www.jajiga.com/mag/آشنایی-با-جشن-انار/ «جشن انار، جشنی سرخ در آستانه پاییز نارنجی»، وب‌سایت جاجیگا.]</ref>
[[جشن انار]] به‌عنوان یکی از کهن‌ترین آیین‌های کشاورزی ایران، هرساله در فصل [[پاییز]] و همزمان با رسیدن انار در مناطق مختلف کشور برگزار می‌شود.<ref>[https://www.mihmansho.com/mag/content/2411/ایرانگردی/جشن-انار-را-در-این-چند-شهرستان-ببینید! «جشن انار را در این چند شهرستان ببینید»، وب‌سایت میهمان شو.]</ref> این مراسم باشکوه در سراسر ایران نماد شکرگزاری برای نعمت‌های الهی، خداشناسی و بازتابی از غنای فرهنگی و تنوع قومی [[ایران]] محسوب می‌شود.<ref>[https://www.jajiga.com/mag/آشنایی-با-جشن-انار/ «جشن انار، جشنی سرخ در آستانه پاییز نارنجی»، وب‌سایت جاجیگا.]</ref>


مناطق مختلف ایران هر کدام شیوهٔ خاصی در برگزاری این جشن دارند. برای مثال در اورامانات با موسیقی کوردی، در بادرود با نمایش صنایع دستی مرتبط با انار و در چهارمحال و بختیاری با [[شاهنامه‌خوانی]] و رقص‌های محلی، این آیین را گرامی می‌دارند. این تنوع، نشان‌دهندهٔ غنای فرهنگی ایران زمین بوده و از طریق مشارکت همه اقوام در جشن آیینی، باعث همبستگی اجتماعی [[اقوام ایرانی|اقوام مختلف ایرانی]] می‌شود.<ref>[https://www.gahr.ir/article_113345.html بهادری و همکاران، «نقش جشنواره انار در توسعه پایدار گردشگری جوامع محلی در نواحی مرزی»، 1399ش، ص429.]</ref>
مناطق مختلف ایران هر کدام شیوهٔ خاصی در برگزاری این جشن دارند. برای مثال در اورامانات با موسیقی کوردی، در بادرود با نمایش صنایع دستی مرتبط با انار و در چهارمحال و بختیاری با [[شاهنامه‌خوانی]] و رقص‌های محلی، این آیین را گرامی می‌دارند. این تنوع، نشان‌دهندهٔ غنای فرهنگی ایران زمین بوده و از طریق مشارکت همه اقوام در جشن آیینی، باعث [[همبستگی اجتماعی]] [[اقوام ایرانی|اقوام مختلف ایرانی]] می‌شود.<ref>[https://www.gahr.ir/article_113345.html بهادری و همکاران، «نقش جشنواره انار در توسعه پایدار گردشگری جوامع محلی در نواحی مرزی»، 1399ش، ص429.]</ref>


====آداب و رسوم جشن انار====
====آداب و رسوم جشن انار====
خط ۴۸۰: خط ۴۸۰:
* Šāyast né-Šāyast, ed. J. C. Tavadia, Hamburg, 1930.
* Šāyast né-Šāyast, ed. J. C. Tavadia, Hamburg, 1930.
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}
{{گیاهان دارویی}}
برگرفته از «https://iranpedia.net/wiki/انار»