پرش به محتوا

پیش‌نویس:خانواده لر: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
 
(۱۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
<big>'''خانواده لر؛'''</big> الگوی خانواده لری
<big>'''خانواده لر؛'''</big> الگوی خانواده لری


خانواده لری به‌ویژه در سبک‌زندگی عشایری، عمدتا دارای همان کارویژه‌های سنتی است؛ خانواده لری، هسته مرکزی ساختار جامعه عشایری بوده و فراتر از کارکردهای تولیدمثل، آرامش‌بخشی، جامعه‌پذیری و نقش‌های مراقبتی،‌ به‌مثابه واحد تولیدی نیز عمل می‌کند. بربنیاد پیوندهای خانوادگی و شبکه خویشاوندی، لرها در حوزه سیاست نیز نقش آفرینی می‌کنند. متناسب با تعهد خانواده‌های لر به ارزش‌های عشایری، جنسیت از معیارهای مهمی منزلت اجتماعی به‌شمار آمده و مردان ارزشمندتر از زنان تلقی می‌شوند؛ اما در عین‌حال زنان نیز از احترام ویژه برخوردار بوده و نقش محوری در استحکام خانواده لر دارند. فرهنگ عامیانه لری سرشار از عشق خانوادگی بوده و نشاندهنده اهمیت خانواده در فرهنگ لری است.  
خانواده لری به‌ویژه در سبک‌زندگی عشایری، عمدتا دارای همان کارویژه‌های سنتی است؛ خانواده لری، هسته مرکزی ساختار جامعه عشایری بوده و فراتر از کارکردهای تولیدمثل، آرامش‌بخشی، جامعه‌پذیری و نقش‌های مراقبتی،‌ به‌مثابه واحد تولیدی نیز عمل می‌کند. بربنیاد پیوندهای خانوادگی و شبکه خویشاوندی، لرها در حوزه سیاست نیز نقش آفرینی می‌کنند. متناسب با تعهد خانواده‌های لر به ارزش‌های عشایری، جنسیت از معیارهای مهمی منزلت اجتماعی به‌شمار آمده و مردان ارزشمندتر از زنان تلقی می‌شوند؛ اما در عین‌حال زنان نیز از احترام ویژه برخوردار بوده و نقش محوری در استحکام خانواده لر دارند. فرهنگ عامیانه لری سرشار از عشق خانوادگی بوده و نشاندهنده اهمیت خانواده در فرهنگ لری است.    
 
==ساختار خانواده لری==
==ساختار خانواده لری==
به گزارش محققین؛ ساختار خانواده در جامعه عشایری لری عمدتا برپايه پـدرسـالاري استوار بوده، مسئوليت‌ها و نشانه‌هاي خانواده برپدر متكي است؛ به‌طور معمـول تصـميمات او در خانواده لازم الاجرا است. بر پايه اين اصل، ازدواج دو نفر جوان لـر بـا يكـديگر بـه‌طـور عمده به تمايل اوليا آن‌ها بستگي دارد؛ پدران و ريش سفيدان، بنا به موقعيت و مصلحت اجتماعي به انتخاب همسر براي فرزند خود اقـدام مـي‌كننـد. ازدواج‌ها بیشتر درون‌گروهی بوده و مردان بیشترین عنایت به تفنگ، اسب و زن خوب دارند. زنان نیز نقش بنیادین در خانواده لری به‌ویژه ایل بختیاری به‌عهده دارند.  
به گزارش محققین؛ ساختار خانواده در جامعه عشایری لری عمدتا برپايه پـدرسـالاري استوار بوده، مسئوليت‌ها و نشانه‌هاي خانواده برپدر متكي است؛ به‌طور معمـول تصـميمات او در خانواده لازم الاجرا است. بر پايه اين اصل، ازدواج دو نفر جوان لـر بـا يكـديگر بـه‌طـور عمده به تمايل اوليا آن‌ها بستگي دارد؛ پدران و ريش سفيدان، بنا به موقعيت و مصلحت اجتماعي به انتخاب همسر براي فرزند خود اقـدام مـي‌كننـد.<ref>{{پک|مینا|مبارکی|1388|ک=پژوهش‌جوانان، فرهنگ و جوانان|ف=نقش جوانان قوم لر در ساختار خويشاوندي و ازدواج در آن قوميت با بررسي چهار فيلم سينمايي خون بس، نامزدي، آرزوهاي زمين و عروس در گهواره|ص=۱۰5}}</ref> ازدواج‌ها بیشتر درون‌گروهی بوده و مردان بیشترین عنایت به تفنگ، اسب و زن خوب دارند. زنان نیز نقش بنیادین در خانواده لری به‌ویژه ایل بختیاری به‌عهده دارند.<ref>{{پک|صفرزاده|۱۳۹4|ک=پیکره|ف=بازنمایی هویت زنان عشایر بختیاری در نقاشی‌های معاصر ایران|ص=29}}</ref>


==نقش‌های جنسیتی در خانواده لری==
==نقش‌های جنسیتی در خانواده لری==
خانواده لر به‌ویژه خانواده‌های عشایری آن متأثر از زیست سنتی است که مردان به جنگ و شکار رفته و امور خانه به عهده زنان بود.  در ادبیات عامیانه لری فرادستی مرد نسبت به زن بازتاب داشته و نسب خانوادگی از طریق مرد تداوم می‌یابد: «الس کار پِدَرَه که مادَرر َگُذَرَه»؛ اصل کارپدر است و مادر رهگذر است.  در بسیاری از خانواده‌های لر، زنان مسئول آموزش سنت‌ها، زبان لری، قصه‌ها و اشعار محلی به نسل‌های بعدی هستند. آنها با حفظ آداب و رسوم، لباس‌های محلی و صنایع دستی، پل ارتباطی بین گذشته و حال فرهنگ لرستان ایجاد کرده‌اند. از سوی دیگر، زنان لر در تولید صنایع دستی مانند گلیم‌بافی، سفالگری و چرم‌دوزی نقش کلیدی دارند که نه تنها بخشی از اقتصاد محلی است بلکه هویت فرهنگی منطقه را نیز زنده نگه می‌دارد. این هنرها غالباً از طریق نسل‌های زنان به ارث می‌رسد و نشانه‌ای از خلاقیت و مهارت بالای آنهاست.  زن در عشایر بختیاری به‌عنوان یک زن خانه‌دار پا به پای مردان در عرصه تولیدی از کشاورزی و دامداری سهم نسبتا یکسانی با مردان دارند و کارهای غیر تولیدی از قبیل مراقبت از کودکان، تهیه هیزم، هرس کردن گیاهان، شیردوشی، پخت‌وپز، شست‌وشو و دیگر وظایف خانه‌داری عمدتا به عهده زنان است.
در الگوی سنتی خانواده لر به‌ویژه در جامعه عشایری، مردان به امور، شکار دفاع و دامداری می‌پرداختند و اداره امور خانه به عهده زنان بود.<ref>{{پک|صفرزاده|۱۳۹4|ک=پیکره|ف=بازنمایی هویت زنان عشایر بختیاری در نقاشی‌های معاصر ایران|ص=32-33}}</ref> در ادبیات عامیانه لری فرادستی مرد نسبت به زن بازتاب یافته  چنان‌که ضرب‌المثل «الس کار پِدَرَه که مادَرر َگُذَرَه» (اصل کارپدر است و مادر رهگذر) بیانگر این نگرش است.  با این‌ حال، زنان لر، نقش محوری در حفظ و انتقال فرهنگ دارند؛ آنان مسئول آموزش سنت‌ها، زبان لری، قصه‌ها و اشعار محلی به نسل‌های بعدی بوده و از طریق صنایع دستی چون گلیم‌بافی، سفالگری و چرم‌دوزی نقش کلیدی در تأمین معیشت خانواده و حفظ هویت فرهنگی لرها ایفا می‌کنند.  زن در جامعه عشایری به‌ویژه ایل بختیاری در کنار وظایف خانه‌داری از قبیل مراقبت از کودکان، تهیه هیزم، هرس کردن گیاهان، شیردوشی، پخت‌وپز و شست‌وشو، پا به پای مردان در عرصه تولیدی از جمله کشاورزی و دامداری نیز سهم نسبتا یکسانی با مردان دارند.<ref>{{پک|صفرزاده|۱۳۹4|ک=پیکره|ف=بازنمایی هویت زنان عشایر بختیاری در نقاشی‌های معاصر ایران|ص=29-32}}</ref>
 
==استحکام خانواده لری==
==استحکام خانواده لری==
لرها اهمیت جدی به همبستگی خانوادگی داده و از روابط خویشاوند نیرومندی برخوردارند.  زنان نقش مهمـی در استحکام نظام خانواده‌ها دارند. زنان بختیاری، مادران و همسرانـی دلسـوزی بوده و به قدری رفاه خانواده خود اهمیت می‌دهند که در اثر کارهای سخت روزانه، لطافت جسمی خود را در جوانی از دست می‌دهند. از منظر محققین؛ بیشترین اشعار، مانده‌های ادبی و هنری نشأت گرفته از ذوق ظریف زنان لر است که در فراق همسران و فرزندان خود آفریده اند.  
خانواده در جامعه لر از جایگاه مهمی برخوردار بوده و همبستگی خانوادگی یکی از ویژگی‌های برجسته سازمان اجتماعی آنان به‌شمار می‌روددر این میان زنان نقش مهمـی در استحکام خانواده‌ دارند. زنان لر عمدتا مادران و همسرانـی دلسـوزی هستند که دلبستگی شدیدی به فرزندان و همسران خود دارند. پژوهشگران فرهنگ عامه بر این باورند که بخش مهمی از ادبیات شفاهی و فولکلور لری، در پیوند با مضامینی چون فراق همسر یا فرزند، دشواری‌های زندگی و عواطف خانوادگی پدید آمده‌اند که از مهم‌ترین جلوه‌های فرهنگ شفاهی لرها به‌شمار می‌روند.<ref>{{پک|صفرزاده|۱۳۹4|ک=پیکره|ف=بازنمایی هویت زنان عشایر بختیاری در نقاشی‌های معاصر ایران|ص=29-32}}</ref>
==جایگاه دختر و پسر در خانواده لری==
 
آنچه مسلم است در جوامع روستایی پسر نسبت به دختر از ارج و جایگاه بهتری برخوردار است تا حدی که گوسفندی را با عنوان عقیقه در روز تولد نوزاد پسر، هنگام تراشیدن موی سر قربانی می‌کنند. روی کلاهش مهره‌ای آبی رنگ می‌آویزند و تکه‌ای پارچه که در آن دعا نوشته شده را با نخ و سوزن می‌دوزند و با سنجاق به لباس نوزاد می‌چسبانند که از جمع بلاها در امان باشد. اگر بچه پسر باشد پدر، مادر و دیگر افراد بزرگ خانواده در مناطق روستایی و عشایری اغلب آرزویشان این است که در آینده‌ای نه چندان دور وقتی از لحاظ رشد عقلی و جسمانی بزرگ شد، بتواند در کارهای کشاورزی و دامداری به پدرش کمک کند؛ ولی در مناطق شهری آرزوی بزرگ‌ترها اغلب این است که او را به مدرسه بفرستند تا سواد یاد بگیرد و با ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر و دانشگاه برای خودش کسی شود. اگر دختر باشد در مناطق روستایی و عشایری آرزوی پدر و مادر این است که زود بزرگ شود و بتواند کارهای خانه و مسائلی که مربوط به مزرعه و دام و وظایفی که مادرش به او می‌سپارد را به شیوة شایسته‌ای انجام بدهد و در آینده ازدواج کند و مادر خوبی برای بچه‌هایش شود . تفاوت جنستی میان فرزندان در فرهنگ عامیانه لرها نیز تاحدی بازتاب یافته است:
==جایگاه جنسیتی فرزندان در خانواده لر==
در جوامع روستایی و عشایری فرزند پسر از منزلت اجتماعی بالاتری نسبت به دختر برخوردار است. این تمایز همان از همان روزهای نخست تولد در قالب‌ آیین‌ها و باورهای فرهنگی بازتاب می‌یابد؛ از جمله ذبح گوسفند به‌عنوان عقیقه در روز تولد و هنگام تراشیدن موی سر نوزاد پسر، آویختن مهره‌ای آبی‌رنگ بر کلاه او برای دفع چشم‌زخم و دوختن حرز-تکه پارچه‌ای حاوی- به لباس نوزاد به منظور محافظت از بلا.  
===آرزوهای خانواده لر برای فرزندان دختر و پسر===
در جامعه عشایری لری، خانواده‌ها معمولا آرزو دارند که پسر پس از رسیدن به بلوغ جسمی و عقلی، در فعالیت‌های کشاورزی و دامداری یاری‌رسان پدر باشند؛ اما در مناطق شهری، آرزوی خانواده‌های لر عمدتا به سمت تحصیل، پیشرفت علمی و دستیابی پسر به جایگاه مناسب اجتماعی متمایل است؛ اما  آرزوی آن‌ها برای دختر این است که در هرچه زودتر و بهتر به وظایف خانه‌داری مسلط شوند تا در آینده ازدواج کرده و نقش مادری و همسری را به شایستگی ایفاکنند.   
===بازتاب تفاوت‌ها در فرهنگ عامیانه لرها===
تفاوت جنسیتی میان فرزندان در ادبیات شفهی و فرهنگ عامیانه لرها نیز نموده که به‌عنوان نمونه به اشعار ذیل اشاره می‌شود:  
بی‌بی دُختَرآوردَه (خانمی دختربه دنیاآورده)
بی‌بی دُختَرآوردَه (خانمی دختربه دنیاآورده)
ابُقعِةخُیوآلو (از شکم پر از خونش)
ابُقعِةخُیوآلو (از شکم پر از خونش)
مارهَفسَرآوردَه (مارهفت‌سری به دنیا آورده)
مارهَفسَرآوردَه (مارهفت‌سری به دنیا آورده)
بی‌بی پِسَرآوردَه (خانمی پسر به دنیا آورده)
بی‌بی پِسَرآوردَه (خانمی پسر به دنیا آورده)
ابُقعِةدردآلو (ازشکمپراز دردش)
ابُقعِةدردآلو (از شکم پر از درد)تاجی بَر سَرآوردَه (تاجی برای سرآورده)  
تاجیبَرسَرآوردَه (تاجیبرایرویسرآورده)  
==جامعه‌پذیری جنسیتی==
==جامعه‌پذیری جنسیتی==
پسران برای تأمین معیشت خانواده و ایفای نقش پدری تربیت شده و به آن مدام تذکر داد می‌شود که پسر باید از زور بازوی خود پول درآورد.  دختران برای خانه‌داری و پسران برای تأمین معیشت خانواده جامعه‌پذیر می‌شوند. به دختران مدام یادآوری می‌شود که به‌رغم داشتن ناز و غمزه نباید از نقش خانه‌داری خود غافل شود که به‌زودی ازدواج خواهد کرد و هم‌چنین با آنها یاد می‌دهند که در مهمانی‌ها فقط با زنان معاشرت داشته و از همنشینی با مردان اجتناب کنند.   
به گزارش محققین؛ در خانواده‌ لر مانند تمام خانواده‌های سنتی و عشایری، کودکان از همان دوران اولیه رشد، با نقش‌های جنسیتی متفاوتی جامعه‌پذیر می‌شوند؛ پسران برای تأمین معیشت خانواده و ایفای نقش‌های پدری و شوهری تربیت شده و به آن مدام تذکر داد می‌شود که کسب درآمد از طریق کار و تلاش وظیفه مردانه است.  دختران نیز عمدتا برای ایفای نقش‌های خانگی آماده می‌شوند. در این الگوی اجتماعی، به دختران آموزش داده می‌شود که با وجود برخورداری از جذابیت‌های فردی نباید از مسئولیت‌های خانه‌داری غفلت کنند. افزون بر این، هنجارهای اجتماعی تعاملات آن‌ها در فضاهای عمومی نظیر مهمانی‌ها را محدود به معاشرت با زنان کرده و از ارتباط آزادانه با مردان منع می‌کند.   
==لالایی‌های مادرانه لری==
==لالایی‌های مادرانه لری==
لالایی‌های لری تجلی بسیاری از آرزوهای مادرانه است. مادر با زمزمه لالایی در گوش بچه، ضمن این‌که مفاهیم ارزشی را انتقال می‌دهد. بار عاطفی برخی از لالایی‌ها به اندازه‌ای بالاست که انسان را غرق حیرت می‌کند. در برخی ابیات لالایی می‌توان پی برد که مادر حاضر است که حتی جان خود را فدای فرزندش کند که آسیبی نبیند. فرشته بیرانوند کارشناس زبان و ادبیات فارسی؛ لالایی‌های لرستان را دارای محتوای غنی و گنجینه‌ فرهنگی دانسته و معتقد است؛ آن‌ها داستان‌هایی است که در برهه‌های مختلف بر مردم این دیار گذشته است و بستر مناسبی برای آشنایی با روحیه این قوم می‌داند؛ زیرا اشعاری که در این لالایی‌ها گفته می‌شود، نمایانگر ویژگی‌های زندگی مردم این دیار بوده و بیانگر رنج‌های مادران و مشقت‌های زندگی کوهستانی است. لالایی‌ها و ضرب‌المثل‌ها، به‌عنوان جزئی از فرهنگ عامه، نقش مهمی در انتقال فرهنگ به نسل‌های آینده ایفا می‌کنند و باید بیش‌از گذشته بر حفظ آنها همت کرد. 
به عقیده برخی محققین؛ لالایی‌های لری از غنا و گستردگی قابل توجهی برخوردارند و در شمار گنجنینه‌های فرهنگ عامه مردم لرستان به‌شمار می‌آیند. این لالایی‌ها روایت‌های ظریف و لطیفی هستند که هریک راوی وقایع و رویدادهای است که در برهه‌های مختلف تاریخی بر این مردم و به‌ویژه برزنان لر گذشته و یا آن را در زندگی خود تجربه می‌کنند. 
 
===محتوا و مضامین لالایی‌ها===
لالایی‌های لرستان را از نظر توجه به جنسیت فرزند می‌توان به دو دسته تقسیم کرد: لالایی‌هایی که بی‌توجه به جنسیت فرزند بیان می‌شوند. لالایی‌هایی که مختص دختر یا پسر هستند. برخی از این لالایی‌ها بازتابنده ابعاد زندگی مادرانه نیز است که به‌عنوان نمونه می‌توان به لالایی ذیل اشاره کرد:  
لالایی‌ها تجلی آرزوهای مادرانه و بستری برای انتقال ارزش‌های فرهنگی به‌شمار می‌آیند. مادر با زمزمه لالایی، مفاهیم ارزشی را به کودک منتقل می‌کند. بار عاطفی برخی از لالایی‌ها به‌گونه‌ای است که فدکارای‌ مادرانه تا حد جان‌بخشی برای فرزند را بازتاب می‌دهد. به عقیه بیرانوند؛ این اشعار نمایانگر ویژگی‌های زندگی لرها بوده، رنج‌های مادرانه و سختی زندگی کوهستانی است.  
 
===طبقه‌بندی لالایی‌ها===
بی یو، جونم كه جونت بی بلا با- نی یه دار شو و روزت خدا با (بیا جانم كه جانت بی بلا باد – نگه‌دار شب و روزت خدا باد)  
لالایی‌های لرستان را از نظر توجه به جنسیت فرزند می‌توان به دو دسته تقسیم کرد:  
 
1. لالایی‌هایی عمومی: لالاهایی که بدون توجه به جنسیت فرزند خوانده می‌شوند.  
بخوس رودم كه مال مون دس به باره - كه منزل مون صوا ور پا مناره (بخواب فرزندم كه ایلمان آماده حركت است - كه فردا منزلگاه ما در پای منار خواهد بود.)  
2. لالایی‌های اختصاصی: لالاهایی که به‌طور خاص برای دختر یا پسر سروده می‌شوند.  
 
===نمونه‌های لالایی===
خو خیری برات، تا مو رم سر او تا - تا مو روم او بیارم تو بكن خو (تو به خواب خوش بروی، تا من به سر چشمه آب بروم - تا من بروم آب بیاورم تو بخواب)  
نمونه‌های ذیل بازتاب دهنده ابعاد و باورهای زندگی مادرانه در فرهنگ و خانواده‌ لری‌اند:
 
بی یو، جونم كه جونت بی بلا با- نی یه دار شو و روزت خدا با
شب شنبه که گرگ اوید خوره میش - اگه صتا خوره با مو غمی نیس (شب شنبه که گرگ آمده بود، اگر صد تا از میش‌ها را هم بخورد، چون من تو را دارم غمی ندارم).  
(بیا جانم كه جانت بی بلا باد – نگه‌دار شب و روزت خدا باد)
 
بخوس رودم كه مال مون دس به باره - كه منزل مون صوا ور پا مناره
سر کوی بلند فریاد و کردُم امیرالمومنین و یاد و کردُم امیرالمومنین ای شاه مردون دل ناشادگون و شاد و گردون.  
(بخواب فرزندم كه ایلمان آماده حركت است - كه فردا منزلگاه ما در پای مناره خواهد بود)
==انواع ازدواج در فرهنگ لری==
خو خیری برات، تا مو رم سر او تا - تا مو روم او بیارم تو بكن خو
هرچند تحولات فرهنگی، شیوه‌های سنتی ازدواج را در میان لرها متأثر ساخته است و ازدواج‌ها تاحدی با انتخاب پسر و رضایت دختر انجام می‌شود؛ اما روش‌های سنتی هنوز رایج است و انتخاب همسر اغلب توسط خانواده صورت گرفته و والدین نقش مهمی در این امر داردبه گزارش محققین؛ پنج شیوه سنتی ذیل برای انتخاب همسر در میان این قوم مرسوم بوده است:
(به خواب خوش برو تا من به سر چشمه بروم - تا من آب بیاورم تو بخواب)
شب شنبه که گرگ اوید خوره میش - اگه صتا خوره با مو غمی نیس
* ا'''زدواج ناف برون:''' هرگاه دختر و پسری تقریبا همزمان متولد شوند، والدین بند ناف دختر را به نام پسر می‌برند تا در زمان بلوغ ازدواج کنند.  
(شب شنبه که گرگ آمده بود و میش‌ها را می‌خورد- اگر صد تا را هم می‌خورد، چون تو را دارم غمی ندارم).
 
سر کوی بلند فریاد و کردُم امیرالمومنین و یاد و کردُم
* '''ازدواج خون‌بس:''' در هنگام نزاع میان دو طایفه، اگر کسی کشته شود؛ بزرگان برای حل منازعه، نزدیک‌ترین دختر به قاتل را به عقد پسری از خانواده مقتول درمی‌آورند و این وصلت را «خون بس» می‌نامند.
امیرالمومنین ای شاه مردون دل ناشادگون و شاد و گردون.  
 
===اهمیت حفظ لالایی‌ها===
* '''ازدواج گا به گا: ا'''گر در خانواده عروس و داماد، دختر و پسر جوانی باشند، آنها را به میل خودشان، عقد می‌کنند و این ازدواج پیوند خویشاوندی را مستحکم می‌سازد.
لالایی‌ها و ضرب‌المثل‌ها به‌عنوان بخشی از فرهنگ عامه، نقش مهمی در انتقال ارزش‌های فرهنگی به‌ نسل‌های آینده ایفا می‌کنند. برخی محققین معتقدند؛  امروزه بسیاری از لالایی‌های لری در معرض فراموشی قرار دارند، زیرا شماری از مادران لر نه‌تنها علاقه‌ای به این سروده‌های عامیانه ندارند که از تسلط بر زبان مادری خود نیز محروم‌اند. این لالایی‌ها از منظر موسیقایی نیز واجد ملودی‌های بی‌نظیری محلی هستند که حفظ و مستندسازی آن برای غنای فرهنگ جامعه ضروری است. 
 
==شیوه‌های سنتی ازدواج در فرهنگ لری==
* '''ازدواج فامیلی:''' این نوع ازدواج از ریشه‌دارترین انواع ازدواج در میان لرها است.بختیاری‌ها به ندرت با غیر بختیاری ازداوج می‌کند.
ازدواج در فرهنگ لری از دیرباز تحت تأثیر ساختارهای قبیله‌ای و خویشاوندی بوده است. هرچند تحولات اجتماعی و فرهنگی معاصر موجب شده‌اند که در انتخاب همسر، رضایت طرفین بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد؛ اما شیوه‌های سنتی همچنان در بسیاری از مناطق رواج دارند و انتخاب همسر اغلب توسط خانواده صورت گرفته و والدین نقش محوری در این امر ایفا می‌کنندپژوهشگران؛ پنج شیوه سنتی ازدواج را در میان این قوم شناسایی و مستند کرده‌اند:  
* '''ازدواج هم‌بهری:''' اگر پسری از کودکی در خانواده‌ای کار می‌کرد و امینِ صاحبخانه بود، او را شریک یا هم‌بهر می‌گفتند و اگر این شخص در جوانی به دختر صاحبخانه خود علاقه‌مند می‌شد، پدر دختر بدون گرفتن شیربها یا مهریه دخترش را به عقد او درمی‌آورد.
* ازدواج ناف برون
 
هرگاه دختر و پسری تقریباً همزمان متولد شوند، والدین بند ناف نوزاد دختر را به نام پسر می‌برند. این عمل نمادی از پیوند آینده آن دو تلقی می‌شود و بر اساس این رسم، آن‌ها پس از رسیدن به سن بلوغ با یکدیگر ازدواج خواهند کرد.  
* ازدواج خون‌بس
در جریان نزاع‌های قبیله‌ای، چنانچه کسی کشته شود، بزرگان و ریش‌سفیدان برای پایان دادن به خصومت و برقراری صلح، نزدیک‌ترین دختر به قاتل را به عقد پسری از خانواده مقتول درمی‌آورند. این پیوند که «خون‌بس» نامیده می‌شود، ابزاری برای حل منازعه و استحکام آشتی میان دو طایفه به شمار می‌رود.
* ازدواج گا به گا
در این شیوه، چنانچه در هر دو خانواده عروس و داماد، دختر و پسر جوانی در سن ازدواج وجود داشته باشند، آن‌ها را با رضایت خودشان به عقد یکدیگر درمی‌آورند. این نوع ازدواج دوسویه، پیوند خویشاوندی میان دو خانواده را مستحکم‌تر می‌سازد.  
* ازدواج فامیلی
ازدواج فامیلی یا درون‌گروهی از ریشه‌دارترین و رایج‌ترین انواع ازدواج در میان اقوام لر است. این گرایش در میان بختیاری‌ها به‌ویژه برجسته است، چنان‌که ازدواج با افراد خارج از طایفه به‌ندرت صورت می‌گیرد. این رسم در حفظ انسجام قبیله‌ای و تمرکز دارایی‌ها در درون گروه نقش مهمی داشته است.
* ازدواج هم‌بهری
چنانچه پسری از دوران کودکی در خانه‌ای به کار مشغول می‌شد و در طول زمان امانت‌داری و اعتماد خود را نزد صاحب‌خانه ثابت می‌کرد، او را «شریک» یا «هم‌بهر» می‌نامیدند. اگر چنین فردی در جوانی به دختر صاحب‌خانه علاقه‌مند می‌شد، پدر دختر می‌توانست دخترش را بدون دریافت شیربها یا مهریه به عقد او درآورد. این شیوه نوعی پاداش اجتماعی برای وفاداری و خدمت صادقانه تلقی می‌شد.  
==مراسم خواستگاری==
==مراسم خواستگاری==
در ازدواج‌های فامیلی، خواستگاری توسط پدر و مادربزرگ صورت می‌گیرد و اگر خواستگار غریبه باشد یکی از بانوان فامیل مخفیانه نزد پدر و مادر دختر می‎آید. آنها اگر جواب‌شان مثبت بود، اجازه می‌‎دهند تا خانواده پسر برای خواستگاری اقدام کند. برای خواستگاری ابتدا خواهر و مادر داماد برای دیدن عروس به منزل ایشان رفته و پس از پسندیدند، قرار خواستگاری گذاشته می‌شود. مراسم خواستگاری بیشتر برای به توافق رسیدن بزرگان است و پس از توافق، جلسۀ خرج‌بُرُن (شیرین‌یخوران) برقرار شده و دربارۀ کیفیت عقد و عروسی بحث می‌شود. معمولا مادر داماد انگشتری به عروس داده و او را به اصطلاح نشان می‌کند.   
در ازدواج‌های فامیلی، خواستگاری معمولاً توسط پدر و مادربزرگ انجام می‌شود. در صورتی که خواستگار از خارج از خانواده باشد، یکی از بانوان فامیل به‌صورت غیررسمی به منزل پدر دختر مراجعه می‌کند. چنانچه پاسخ آن‌ها مثبت باشد، خانواده پسر برای خواستگاری رسمی اقدام می‌کند. برای خواستگاری، ابتدا مادر و خواهر داماد به منزل دختر می‌روند تا او را ببینند. در صورت تأیید، زمانی برای مراسم خواستگاری تعیین می‌شود. این مراسم عمدتاً به منظور رسیدن بزرگان دو خانواده به توافق برگزار می‌گردد. پس از توافق، جلسه‌ای موسوم به خرج‌بُرُن (شیرین‌یخوران) تشکیل می‌شود که در آن جزئیات مربوط به مراسم عقد و عروسی مورد بحث و بررسی قرار می‌گیرد. در پایان این جلسه، مادر داماد انگشتری به عروس می‌دهد که در اصطلاح محلی «نشان کردن» نامیده می‌شود.   
==مراسم عروسی‌خوانی==
==مراسم عروسی‌خوانی==
لرها آداب مفصلی برای عروسی دارند، عروسی‌خوانی‌های این قوم متنّوع هستند که هرکدام در از بخش‌های عروسی همچون خواستگاری، شیرینی‌خوران، بله‌بران، رخت‌بران، جهازبران، حنابندان، حمام‌رفتن عروس و داماد، عقدکنان،
لرها آداب مفصّلی برای برگزاری مراسم عروسی دارند. عروسی‌خوانی‌های این قوم متنوّع‌اند و هریک به بخشی از مراحل عروسی اختصاص دارد؛ از جمله: خواستگاری، شیرینی‌خوران، بله‌بران، رخت‌بران، جهازبران، حنابندان، حمّام‌رفتن عروس و داماد، عقدکنان، حجله‌بستن و مراسم پاگشا. این آوازها به منظور شادی‌آفرینی برای حاضران اجرا می‌شوند.   
حجله‌بستن و مراسم پاگشاست که به منظور شاد کردن شنوندگان اجرا می‌شودبه‌عنوان مثال در مراسم عرسی می‌خواندند:  
نمونه‌ای از اشعار خوانده‌شده در مراسم عروسی:
 
آقا (نام پدر دختر) آقا (نام پدردختر) پر و بالِتِه گُشُن
آقا (نام پدر دختر) آقا (نام پدردختر) پر و بالِتِه گُشُن (ای پدر عروس، با آغوش باز پذیرای این وصلت باش)
(ای پدر عروس، با آغوش گشاده پذیرای این پیوند باش)
 
اَر خِلی دل ناگرُنی دو هزار دِیَه بِسون
اَر خِلی دل ناگرُنی دو هزار دِیَه بِسون (اگر خیلی نگران هستی دو هزار سکۀ دیگر هم بگیر)
(اگر بسیار نگران هستی دو هزار سکۀ دیگر نیز دریافت کن)
 
آقا (نام داماد) رَ  وِ شکارو تیرِش خورد وِه بلبلی
آقا (نام داماد) رَ  وِ شکارو تیرِش خورد وِه بلبلی (آقا داماد بلبلی شکار کرد)
(آقا داماد در شکارگاه بلبلی را با تیر زد)
بردِشَه حونَه هُسیرَش دادشه چَپَه گلی
(آن را به خانۀ پدر زن برد و به عروس هدیه داد)


بردِشَه حونَه هُسیرَش دادشه چَپَه گلی (برای تحفه آن را به خانۀ پدر زدنش برده و به عروس داده است)
==پانویس==
==پانویس==
{{پانویس}}
{{پانویس}}


==منابع==
==منابع==
{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=مینا|نام۱=صدف|تاریخ=1388|عنوان=مينا و مبارکی، «نقش جوانان قوم لر در ساختار خويشاوندي و ازدواج در آن قوميت با بررسي چهار فيلم سينمايي خون بس، نامزدي، آرزوهاي زمين و عروس در گهواره|پیوند=https://www.ensani.ir/file/download/article/20121209081913-9457-5.pdf|ژورنال=پژوهش جوانان، فرهنگ و جامعه|شماره=سوم|صفحات=103–120|نام۲=مهدی|نام خانوادگی۲=مبارکی}}
{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=صفرزاده|نام۱=نغمه|تاریخ=1394|عنوان=بازنمایی هویت زنان عشایر بختیاری در نقاشی‌های معاصر ایران|پیوند=https://paykareh.scu.ac.ir/article_14552_8f9c00c68ecd91449800183da68a592b.pdf|ژورنال=پیکره|دوره=چهارم|شماره=هفتم|صفحات=25–44}}

نسخهٔ کنونی تا ۶ تیر ۱۴۰۵، ساعت ۱۱:۴۴

خانواده لر؛ الگوی خانواده لری

خانواده لری به‌ویژه در سبک‌زندگی عشایری، عمدتا دارای همان کارویژه‌های سنتی است؛ خانواده لری، هسته مرکزی ساختار جامعه عشایری بوده و فراتر از کارکردهای تولیدمثل، آرامش‌بخشی، جامعه‌پذیری و نقش‌های مراقبتی،‌ به‌مثابه واحد تولیدی نیز عمل می‌کند. بربنیاد پیوندهای خانوادگی و شبکه خویشاوندی، لرها در حوزه سیاست نیز نقش آفرینی می‌کنند. متناسب با تعهد خانواده‌های لر به ارزش‌های عشایری، جنسیت از معیارهای مهمی منزلت اجتماعی به‌شمار آمده و مردان ارزشمندتر از زنان تلقی می‌شوند؛ اما در عین‌حال زنان نیز از احترام ویژه برخوردار بوده و نقش محوری در استحکام خانواده لر دارند. فرهنگ عامیانه لری سرشار از عشق خانوادگی بوده و نشاندهنده اهمیت خانواده در فرهنگ لری است.

ساختار خانواده لری

به گزارش محققین؛ ساختار خانواده در جامعه عشایری لری عمدتا برپايه پـدرسـالاري استوار بوده، مسئوليت‌ها و نشانه‌هاي خانواده برپدر متكي است؛ به‌طور معمـول تصـميمات او در خانواده لازم الاجرا است. بر پايه اين اصل، ازدواج دو نفر جوان لـر بـا يكـديگر بـه‌طـور عمده به تمايل اوليا آن‌ها بستگي دارد؛ پدران و ريش سفيدان، بنا به موقعيت و مصلحت اجتماعي به انتخاب همسر براي فرزند خود اقـدام مـي‌كننـد.[۱] ازدواج‌ها بیشتر درون‌گروهی بوده و مردان بیشترین عنایت به تفنگ، اسب و زن خوب دارند. زنان نیز نقش بنیادین در خانواده لری به‌ویژه ایل بختیاری به‌عهده دارند.[۲]

نقش‌های جنسیتی در خانواده لری

در الگوی سنتی خانواده لر به‌ویژه در جامعه عشایری، مردان به امور، شکار دفاع و دامداری می‌پرداختند و اداره امور خانه به عهده زنان بود.[۳] در ادبیات عامیانه لری فرادستی مرد نسبت به زن بازتاب یافته چنان‌که ضرب‌المثل «الس کار پِدَرَه که مادَرر َگُذَرَه» (اصل کارپدر است و مادر رهگذر) بیانگر این نگرش است. با این‌ حال، زنان لر، نقش محوری در حفظ و انتقال فرهنگ دارند؛ آنان مسئول آموزش سنت‌ها، زبان لری، قصه‌ها و اشعار محلی به نسل‌های بعدی بوده و از طریق صنایع دستی چون گلیم‌بافی، سفالگری و چرم‌دوزی نقش کلیدی در تأمین معیشت خانواده و حفظ هویت فرهنگی لرها ایفا می‌کنند. زن در جامعه عشایری به‌ویژه ایل بختیاری در کنار وظایف خانه‌داری از قبیل مراقبت از کودکان، تهیه هیزم، هرس کردن گیاهان، شیردوشی، پخت‌وپز و شست‌وشو، پا به پای مردان در عرصه تولیدی از جمله کشاورزی و دامداری نیز سهم نسبتا یکسانی با مردان دارند.[۴]

استحکام خانواده لری

خانواده در جامعه لر از جایگاه مهمی برخوردار بوده و همبستگی خانوادگی یکی از ویژگی‌های برجسته سازمان اجتماعی آنان به‌شمار می‌رود. در این میان زنان نقش مهمـی در استحکام خانواده‌ دارند. زنان لر عمدتا مادران و همسرانـی دلسـوزی هستند که دلبستگی شدیدی به فرزندان و همسران خود دارند. پژوهشگران فرهنگ عامه بر این باورند که بخش مهمی از ادبیات شفاهی و فولکلور لری، در پیوند با مضامینی چون فراق همسر یا فرزند، دشواری‌های زندگی و عواطف خانوادگی پدید آمده‌اند که از مهم‌ترین جلوه‌های فرهنگ شفاهی لرها به‌شمار می‌روند.[۵]

جایگاه جنسیتی فرزندان در خانواده لر

در جوامع روستایی و عشایری فرزند پسر از منزلت اجتماعی بالاتری نسبت به دختر برخوردار است. این تمایز همان از همان روزهای نخست تولد در قالب‌ آیین‌ها و باورهای فرهنگی بازتاب می‌یابد؛ از جمله ذبح گوسفند به‌عنوان عقیقه در روز تولد و هنگام تراشیدن موی سر نوزاد پسر، آویختن مهره‌ای آبی‌رنگ بر کلاه او برای دفع چشم‌زخم و دوختن حرز-تکه پارچه‌ای حاوی- به لباس نوزاد به منظور محافظت از بلا.

آرزوهای خانواده لر برای فرزندان دختر و پسر

در جامعه عشایری لری، خانواده‌ها معمولا آرزو دارند که پسر پس از رسیدن به بلوغ جسمی و عقلی، در فعالیت‌های کشاورزی و دامداری یاری‌رسان پدر باشند؛ اما در مناطق شهری، آرزوی خانواده‌های لر عمدتا به سمت تحصیل، پیشرفت علمی و دستیابی پسر به جایگاه مناسب اجتماعی متمایل است؛ اما آرزوی آن‌ها برای دختر این است که در هرچه زودتر و بهتر به وظایف خانه‌داری مسلط شوند تا در آینده ازدواج کرده و نقش مادری و همسری را به شایستگی ایفاکنند.

بازتاب تفاوت‌ها در فرهنگ عامیانه لرها

تفاوت جنسیتی میان فرزندان در ادبیات شفهی و فرهنگ عامیانه لرها نیز نموده که به‌عنوان نمونه به اشعار ذیل اشاره می‌شود: بی‌بی دُختَرآوردَه (خانمی دختربه دنیاآورده) ابُقعِةخُیوآلو (از شکم پر از خونش) مارهَفسَرآوردَه (مارهفت‌سری به دنیا آورده) بی‌بی پِسَرآوردَه (خانمی پسر به دنیا آورده) ابُقعِةدردآلو (از شکم پر از درد)تاجی بَر سَرآوردَه (تاجی برای سرآورده)

جامعه‌پذیری جنسیتی

به گزارش محققین؛ در خانواده‌ لر مانند تمام خانواده‌های سنتی و عشایری، کودکان از همان دوران اولیه رشد، با نقش‌های جنسیتی متفاوتی جامعه‌پذیر می‌شوند؛ پسران برای تأمین معیشت خانواده و ایفای نقش‌های پدری و شوهری تربیت شده و به آن مدام تذکر داد می‌شود که کسب درآمد از طریق کار و تلاش وظیفه مردانه است. دختران نیز عمدتا برای ایفای نقش‌های خانگی آماده می‌شوند. در این الگوی اجتماعی، به دختران آموزش داده می‌شود که با وجود برخورداری از جذابیت‌های فردی نباید از مسئولیت‌های خانه‌داری غفلت کنند. افزون بر این، هنجارهای اجتماعی تعاملات آن‌ها در فضاهای عمومی نظیر مهمانی‌ها را محدود به معاشرت با زنان کرده و از ارتباط آزادانه با مردان منع می‌کند.

لالایی‌های مادرانه لری

به عقیده برخی محققین؛ لالایی‌های لری از غنا و گستردگی قابل توجهی برخوردارند و در شمار گنجنینه‌های فرهنگ عامه مردم لرستان به‌شمار می‌آیند. این لالایی‌ها روایت‌های ظریف و لطیفی هستند که هریک راوی وقایع و رویدادهای است که در برهه‌های مختلف تاریخی بر این مردم و به‌ویژه برزنان لر گذشته و یا آن را در زندگی خود تجربه می‌کنند.

محتوا و مضامین لالایی‌ها

لالایی‌ها تجلی آرزوهای مادرانه و بستری برای انتقال ارزش‌های فرهنگی به‌شمار می‌آیند. مادر با زمزمه لالایی، مفاهیم ارزشی را به کودک منتقل می‌کند. بار عاطفی برخی از لالایی‌ها به‌گونه‌ای است که فدکارای‌ مادرانه تا حد جان‌بخشی برای فرزند را بازتاب می‌دهد. به عقیه بیرانوند؛ این اشعار نمایانگر ویژگی‌های زندگی لرها بوده، رنج‌های مادرانه و سختی زندگی کوهستانی است.

طبقه‌بندی لالایی‌ها

لالایی‌های لرستان را از نظر توجه به جنسیت فرزند می‌توان به دو دسته تقسیم کرد: 1. لالایی‌هایی عمومی: لالاهایی که بدون توجه به جنسیت فرزند خوانده می‌شوند. 2. لالایی‌های اختصاصی: لالاهایی که به‌طور خاص برای دختر یا پسر سروده می‌شوند.

نمونه‌های لالایی

نمونه‌های ذیل بازتاب دهنده ابعاد و باورهای زندگی مادرانه در فرهنگ و خانواده‌ لری‌اند: بی یو، جونم كه جونت بی بلا با- نی یه دار شو و روزت خدا با (بیا جانم كه جانت بی بلا باد – نگه‌دار شب و روزت خدا باد) بخوس رودم كه مال مون دس به باره - كه منزل مون صوا ور پا مناره (بخواب فرزندم كه ایلمان آماده حركت است - كه فردا منزلگاه ما در پای مناره خواهد بود) خو خیری برات، تا مو رم سر او تا - تا مو روم او بیارم تو بكن خو (به خواب خوش برو تا من به سر چشمه بروم - تا من آب بیاورم تو بخواب) شب شنبه که گرگ اوید خوره میش - اگه صتا خوره با مو غمی نیس (شب شنبه که گرگ آمده بود و میش‌ها را می‌خورد- اگر صد تا را هم می‌خورد، چون تو را دارم غمی ندارم). سر کوی بلند فریاد و کردُم امیرالمومنین و یاد و کردُم امیرالمومنین ای شاه مردون دل ناشادگون و شاد و گردون.

اهمیت حفظ لالایی‌ها

لالایی‌ها و ضرب‌المثل‌ها به‌عنوان بخشی از فرهنگ عامه، نقش مهمی در انتقال ارزش‌های فرهنگی به‌ نسل‌های آینده ایفا می‌کنند. برخی محققین معتقدند؛ امروزه بسیاری از لالایی‌های لری در معرض فراموشی قرار دارند، زیرا شماری از مادران لر نه‌تنها علاقه‌ای به این سروده‌های عامیانه ندارند که از تسلط بر زبان مادری خود نیز محروم‌اند. این لالایی‌ها از منظر موسیقایی نیز واجد ملودی‌های بی‌نظیری محلی هستند که حفظ و مستندسازی آن برای غنای فرهنگ جامعه ضروری است.

شیوه‌های سنتی ازدواج در فرهنگ لری

ازدواج در فرهنگ لری از دیرباز تحت تأثیر ساختارهای قبیله‌ای و خویشاوندی بوده است. هرچند تحولات اجتماعی و فرهنگی معاصر موجب شده‌اند که در انتخاب همسر، رضایت طرفین بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد؛ اما شیوه‌های سنتی همچنان در بسیاری از مناطق رواج دارند و انتخاب همسر اغلب توسط خانواده صورت گرفته و والدین نقش محوری در این امر ایفا می‌کنند. پژوهشگران؛ پنج شیوه سنتی ازدواج را در میان این قوم شناسایی و مستند کرده‌اند:

  • ازدواج ناف برون

هرگاه دختر و پسری تقریباً همزمان متولد شوند، والدین بند ناف نوزاد دختر را به نام پسر می‌برند. این عمل نمادی از پیوند آینده آن دو تلقی می‌شود و بر اساس این رسم، آن‌ها پس از رسیدن به سن بلوغ با یکدیگر ازدواج خواهند کرد.

  • ازدواج خون‌بس

در جریان نزاع‌های قبیله‌ای، چنانچه کسی کشته شود، بزرگان و ریش‌سفیدان برای پایان دادن به خصومت و برقراری صلح، نزدیک‌ترین دختر به قاتل را به عقد پسری از خانواده مقتول درمی‌آورند. این پیوند که «خون‌بس» نامیده می‌شود، ابزاری برای حل منازعه و استحکام آشتی میان دو طایفه به شمار می‌رود.

  • ازدواج گا به گا

در این شیوه، چنانچه در هر دو خانواده عروس و داماد، دختر و پسر جوانی در سن ازدواج وجود داشته باشند، آن‌ها را با رضایت خودشان به عقد یکدیگر درمی‌آورند. این نوع ازدواج دوسویه، پیوند خویشاوندی میان دو خانواده را مستحکم‌تر می‌سازد.

  • ازدواج فامیلی

ازدواج فامیلی یا درون‌گروهی از ریشه‌دارترین و رایج‌ترین انواع ازدواج در میان اقوام لر است. این گرایش در میان بختیاری‌ها به‌ویژه برجسته است، چنان‌که ازدواج با افراد خارج از طایفه به‌ندرت صورت می‌گیرد. این رسم در حفظ انسجام قبیله‌ای و تمرکز دارایی‌ها در درون گروه نقش مهمی داشته است.

  • ازدواج هم‌بهری

چنانچه پسری از دوران کودکی در خانه‌ای به کار مشغول می‌شد و در طول زمان امانت‌داری و اعتماد خود را نزد صاحب‌خانه ثابت می‌کرد، او را «شریک» یا «هم‌بهر» می‌نامیدند. اگر چنین فردی در جوانی به دختر صاحب‌خانه علاقه‌مند می‌شد، پدر دختر می‌توانست دخترش را بدون دریافت شیربها یا مهریه به عقد او درآورد. این شیوه نوعی پاداش اجتماعی برای وفاداری و خدمت صادقانه تلقی می‌شد.

مراسم خواستگاری

در ازدواج‌های فامیلی، خواستگاری معمولاً توسط پدر و مادربزرگ انجام می‌شود. در صورتی که خواستگار از خارج از خانواده باشد، یکی از بانوان فامیل به‌صورت غیررسمی به منزل پدر دختر مراجعه می‌کند. چنانچه پاسخ آن‌ها مثبت باشد، خانواده پسر برای خواستگاری رسمی اقدام می‌کند. برای خواستگاری، ابتدا مادر و خواهر داماد به منزل دختر می‌روند تا او را ببینند. در صورت تأیید، زمانی برای مراسم خواستگاری تعیین می‌شود. این مراسم عمدتاً به منظور رسیدن بزرگان دو خانواده به توافق برگزار می‌گردد. پس از توافق، جلسه‌ای موسوم به خرج‌بُرُن (شیرین‌یخوران) تشکیل می‌شود که در آن جزئیات مربوط به مراسم عقد و عروسی مورد بحث و بررسی قرار می‌گیرد. در پایان این جلسه، مادر داماد انگشتری به عروس می‌دهد که در اصطلاح محلی «نشان کردن» نامیده می‌شود.

مراسم عروسی‌خوانی

لرها آداب مفصّلی برای برگزاری مراسم عروسی دارند. عروسی‌خوانی‌های این قوم متنوّع‌اند و هریک به بخشی از مراحل عروسی اختصاص دارد؛ از جمله: خواستگاری، شیرینی‌خوران، بله‌بران، رخت‌بران، جهازبران، حنابندان، حمّام‌رفتن عروس و داماد، عقدکنان، حجله‌بستن و مراسم پاگشا. این آوازها به منظور شادی‌آفرینی برای حاضران اجرا می‌شوند. نمونه‌ای از اشعار خوانده‌شده در مراسم عروسی: آقا (نام پدر دختر) آقا (نام پدردختر) پر و بالِتِه گُشُن (ای پدر عروس، با آغوش گشاده پذیرای این پیوند باش) اَر خِلی دل ناگرُنی دو هزار دِیَه بِسون (اگر بسیار نگران هستی دو هزار سکۀ دیگر نیز دریافت کن) آقا (نام داماد) رَ وِ شکارو تیرِش خورد وِه بلبلی (آقا داماد در شکارگاه بلبلی را با تیر زد) بردِشَه حونَه هُسیرَش دادشه چَپَه گلی (آن را به خانۀ پدر زن برد و به عروس هدیه داد)

پانویس

منابع

مینا، صدف؛ مبارکی، مهدی (۱۳۸۸). «مينا و مبارکی، «نقش جوانان قوم لر در ساختار خويشاوندي و ازدواج در آن قوميت با بررسي چهار فيلم سينمايي خون بس، نامزدي، آرزوهاي زمين و عروس در گهواره» (PDF). پژوهش جوانان، فرهنگ و جامعه (سوم): ۱۰۳–۱۲۰.

صفرزاده، نغمه (۱۳۹۴). «بازنمایی هویت زنان عشایر بختیاری در نقاشی‌های معاصر ایران» (PDF). پیکره. چهارم (هفتم): ۲۵–۴۴.