پیش‌نویس:ام‌ابیها: تفاوت میان نسخه‌ها

این لقب، نشان‌دهنده یک رابطه عاطفی عمیق و دوطرفه بود. همان‌طور که در فرهنگ عربی، پدر برای ابراز محبت شدید، فرزندش را ای مادرم! خطاب می‌کند، پیامبر نیز با این کنیه، علاقه بی‌حد خود را به حضرت فاطمه نشان می‌داد. این محبت در رفتار عملی ایشان نیز آشکار بود؛ مانند بوسیدن دست فاطمه و اینکه در سفرها، آخرین شخصی بود که از او خداحافظی و اولین کسی بود که در بازگشت به دیدارش می‌رفت.<ref>شهیدی، زندگانی حضرت فاطمه(س)، 1363ش، ص40.</ref>

با توجه به مقام حکیمانه و معصومانه پیامبر اسلام، انتخاب هر تعبیر از سوی ایشان دقیق و پر معنا است. بنابراین، استفاده از لقب ام‌ابیها تنها یک بیان عاطفی نبود، بلکه بیان‌کننده وسعت فضایل، کمالات اخلاقی و مقام معنوی بی‌همتای فاطمه بوده است.<ref>رحمانی‌همدانی، فاطمه‌الزهرا بضعه قلب المصطفی، 1413ق، ج۱، ص۲۰۵-۲۰۴.</ref> <br> اعطای این لقب در کنار لقب ام‌المؤمنین برای همسران پیامبر، حامل پیام مهمی بود. این تشبیه برتری و جایگاه منحصربه‌فرد حضرت فاطمه را نشان می‌داد؛ بدین معنا که اگر همسران پیامبر، مادران جامعه مؤمنان هستند، فاطمه مقامی برابر با مادر برای خود پیامبر را دارا است.<ref>رحمانی‌همدانی، فاطمه‌الزهرا بضعه قلب المصطفی، 1413ق، ج۱، ص266-267.</ref>