بدزبانی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
حسین صبوری (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲۰ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۵ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات مفهوم | |||
| تصویر =بدزبانی.jpg | |||
| زیرنویس تصویر =نمونهای از مشاجره خیابانی در شهر تهران | |||
| image_alt = | |||
| فایل پادکست =بدزبانی.ogg | |||
| حجم فایلپادکست =3/28 | |||
| تاریخ پادکست =11-1-1405 | |||
| زیرنویس عنوان = | |||
بدزبانی عینیترین | | عنوان اصلی = | ||
==مفهومشناسی== | | عنوان انگلیسی = | ||
بدزبانی یعنی بدگویی، سَب، دشنام، فحش، ناسزا، هتاکی، دشنامگویی و فحاشی.<ref>[https://vajehyab.com/?q= | | عنوان عربی = | ||
== | | عنوان علمی = | ||
| شاخه علمی = | |||
| نوع مفهوم = | |||
| معنای اصطلاحی = | |||
| حوزه کاربرد = | |||
| گستره جغرافیایی = | |||
| منشأ تاریخی = | |||
| نخستین کاربرد = | |||
| ریشه واژه = | |||
| مرتبط با = | |||
| اهمیت = | |||
| مبدع = | |||
| مروج = | |||
| مقدس برای = | |||
| مورد احترام = | |||
| آثار مرتبط = | |||
}} | |||
'''بدزبانی؛''' جاریکردن کلمات ناشایست بر زبان. | |||
بدزبانی عینیترین گونهٔ خشونت زبانی است که با هدف تحقیر و تضعیف [[اعتماد به نفس|اعتمادبهنفس]] مخاطب به کار گرفته میشود. بدزبانی نشانهٔ افول ارزشهای اخلاقی و بیانگر کاربرد خشونت در جامعه است. این آفت زبانی، فرد مبتلا را از جامعهٔ پیرامون خود فاصله میدهد. بدزبانی علاوه بر آسیبهای اجتماعی دنیوی، در حیات اخروی انسان نیز اثر سوء میگذارد. دین اسلام، انسان را از این رذیلهٔ اخلاقی نهی کرده است. | |||
== مفهومشناسی == | |||
بدزبانی یعنی بدگویی، سَب، دشنام، فحش، ناسزا، هتاکی، دشنامگویی و فحاشی.<ref>[https://vajehyab.com/?q=بدزبانی فرهنگ مترادف و متضاد، ذیل واژۀ بدزبانی، وبسایت واژهیاب.]</ref> همچنین ژاژخایی، هرزهسرایی، بددهنی، تندی و تیزی کردن،<ref>[https://vajehyab.com/?q=بدزبانی دهخدا ، لغتنامه، ذیل واژه بدزبانی، وبسایت واژهیاب.]</ref> هَرزهدَرایی،<ref>. [https://abadis.ir/fatofa/بدزبانی/ عمید، فرهنگ فارسی عمید، ذیل واژه بدزبانی، وبسایت واژهیاب.]</ref> خوار و ضعیف شمردن، از دیگر معانی بدزبانی است.<ref>انوری، فرهنگ بزرگ سخن، 1381ش، ج1، ص984.</ref> بدزبانی در اصطلاح عبارت است از آشکارکردن امور ناپسند با کلمات صریح.<ref>نراقی، جامع السعادات، بیتا، ج1، ص351.</ref> | |||
== گسترهٔ بدزبانی == | |||
بدزبانی شامل موارد زیر میشود: | بدزبانی شامل موارد زیر میشود: | ||
'''نسبتدادن نام زشت:''' صدا کردن افراد با نام حیوانات مانند [[خر|الاغ]] و [[گاو]] یا بعضی از اشیاء مانند سیبزمینی، [[گلابی]] و آشغال همگی در گسترهٔ بدزبانی جای دارد. | |||
گاهی بدزبانی، به | |||
'''نسبتدادن لقب زشت:''' گاهی بدزبانی، به نسبتدادن لقب ناشایست مانند کودن، احمق، بیشعور و بزدل گسترش مییابد. | |||
نسبت دادن فعل زشتی به فرد مانند نسبت زنا یا لواط نیز ازجمله بدزبانی است.<ref>[https://onlinehawzah.com/%D8% | '''نسبتدادن فعل ناروا:''' نسبت دادن فعل زشتی به فرد مانند نسبت زنا یا لواط نیز ازجمله بدزبانی است.<ref>[https://onlinehawzah.com/دشنام/ مصطفیپور، «دشنام»، وبسایت حوزۀ مجازی مهندس طلبه.]</ref> | ||
== دلایل بدزبانی == | |||
[[پرونده:بدزبانی1.jpg|بندانگشتی|300x300پیکسل|عصبانیت، جزء عوامل بدزبانی است]] | |||
برخی از عوامل بدزبانی عبارتاند از: ناکامی، محیط پیرامونی، مشکلات روانشناختی، عدم مهارت گفتگو،<ref>«[https://www.wikiravan.com/blog/ریشه-فحش-دادن/ علت فحش دادن در روانشناسی (۴ دلیل بددهنی)»، وبسایت ویکیروان.]</ref> عضویت در گروهی خاص، نشاندادن صمیمیت با دوستان، وقوع اتفاقی دردناک و ناگهانی، بالا بردن مزاح، توهین، اِرعاب، عصبانیت، خودنمایی یا خودشیرینی، قدرتنمایی.<ref>[https://quran.isca.ac.ir/fa/Article/Detail/3616/%D9%81%D9%84%D8%B3%D9%81%D9%87-%D8%A2%D9%81%D8%B1%DB%8C%D9%86%D8%B4-%D9%88-%D9%85%D8%B9%D9%86%D8%A7%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%A7%D8%A8%D9%86-% منصوری، دشنامگویی و بدزبانی از منظر قرآن و روایات، پرتال جامع علوم و معارف قرآنی.]</ref> | |||
طبق تحقیقات انجامشده میزان تحصیلات والدین، زمان طیشده در گیمنتها، کافهها، کوچه و خیابان در بدزبانی و دشنام دادن مؤثر است.<ref>[http://ensani.ir/file/download/article/1541849709-9735-26-3.pdf ضمیری بلسبنه و دیگران، «تحلیل جامعهشناختی ناسزاگویی در گفتار به مثابۀ یک پادفرهنگ پژوهشی در سطح شهر دشت»، 1396ش، ص75.]</ref> احساس کمبود و حقارت درونی<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/news/156453/یک-روایت-سختناخوش رحیمی، «بررسی ریشههای فحاشی و دشنامگویی در تاریخ ایران»، وبسایت مرکز دایرة المعارف بزرگ اسلامی.]</ref> و گمنامی در فضای مجازی یا هویت جعلی و بیاعتمادی افراد به یکدیگر از دیگر عوامل بدزبانی است.<ref>[http://ensani.ir/file/download/article/1541849709-9735-26-3.pdf ضمیری بلسبنه و دیگران، «تحلیل جامعهشناختی ناسزا گویی در گفتار به مثابۀ یک پادفرهنگ پژوهشی در سطح شهردشت»، 1396ش، ص74و 77.]</ref> | |||
=== عوامل بدزبانی کودکان === | |||
عواملی در بروز بدزبانی در اطفال دخیل هستند؛ ازجمله: | |||
* فرهنگ حاکم در خانواده که در آن از الفاظ زشت و زننده استفاده میکنند؛ | |||
* وابستگان کودکان که بهزعم خود جهت تفریح و شادی از کلمات بد کمک میگیرند؛ | |||
* فضای خشم و عصبانیت؛ | |||
* تأثیر رفتار دوستان صمیمی.<ref>[https://hawzah.net/fa/Magazine/View/3992/6915/83403/شیوه-های-اصلاح-بدزبانی-در-کودکان صالحی، «شیوههای اصلاح بدزبانی در کودکان».]</ref> | |||
== ابعاد بدزبانی == | |||
بدزبانی است در ابعاد گوناگونی بروز پیدا میکند: | |||
'''حوزهٔ خصوصی:''' بدزبانی در خانه با همسر، فرزندان، برادر و خواهر یا پدر، مادر و سایر بستگان. | |||
'''حوزهٔ عمومی واقعی:''' بدزبانی در کوچه، خیابان و رسانههایی مثل شبکههای تلویزیونی ماهوارهای و بهویژه در فیلمهای هالیوودی. | |||
'''حوزهٔ عمومی مجازی:''' بدزبانی در شبکههای اجتماعی اینترنتی و موبایلی.<ref>[https://www.mehrnews.com/news/2506643/%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%B2%D8%A7%DA%AF%D9%88%DB%8C%DB%8C-%D8%AC%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%B5%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%AA-%DB%8C%D8%A7-%D8%AE%D8%B4%D9%88%D9%86%D8%AA-%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%BA%DB%8C%DB%8C%D8%B1-%D8%B1%D9%81%D8%AA%D8%A7%D8%B1-%D8%AC%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%A7%D9%86 ناسزاگویی جوانان؛ صمیمیت یا خشونت؟ / زمینههای تغییر رفتار جوانان»، خبرگزاری مهر.]</ref> | |||
بدزبانی در | |||
== | == هویت مردانهٔ بدزبانی == | ||
بدزبانی | بر اساس باور روانشناسان اجتماعی، بدزبانی مردان بیش از زنان است که از این طریق سعی میکنند هویت مردانه را در خود ایجاد کنند و اگر زنان اقدام به بددهانی میکنند درصدد هستند با دشنامگویی خود را شبیه مردان کنند؛ اما با توجه به تحقیقات، زنان بعد از بدزبانی بیشتر از مردان [[حیا در اندیشه مرتضی مطهری|احساس شرم]] میکنند.<ref>[https://quran.isca.ac.ir/fa/Article/Detail/3616/%D9%81%D9%84%D8%B3%D9%81%D9%87-%D8%A2%D9%81%D8%B1%DB%8C%D9%86%D8%B4-%D9%88-%D9%85%D8%B9%D9%86%D8%A7%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%A7%D8%A8%D9%86-% منصوری، «دشنامگویی و بددهانی از منظر قرآن و روایات»، پرتال جامع علوم و معارف قرانی.]</ref> | ||
بدزبانی در | |||
== پیامدهای بدزبانی == | |||
=== پیامدهای دنیوی === | |||
==پیامدهای بدزبانی== | |||
===پیامدهای دنیوی=== | |||
این پیامدها شامل فردی، خانوادگی و اجتماعی است: | این پیامدها شامل فردی، خانوادگی و اجتماعی است: | ||
=== | ==== فردی ==== | ||
* دوری انسان از خدا؛ | |||
= | * از بین رفتن نشاط در زندگی؛<ref>[https://onlinehawzah.com/دشنام/ مصطفیپور، «دشنام»، وبسایت حوزۀ مجازی مهندس طلبه.]</ref> | ||
* از بین رفتن برکت از زندگی؛ | |||
== | * رها شدن به حال خود.<ref>[https://hadith.inoor.ir/fa/hadithlist?pagenumber=1&pagesize=10&sortcolumn=default&sortdirection=asc&text=مَنْ%20فَحُشَ%20عَلَی%20أَخِیهِ%20ا حرعاملی، وسائل الشیعة، 1414ق، ج۱6، ص۳۲.]</ref> | ||
==== خانوادگی ==== | |||
* عدم پذیرش اعمال عبادی فردی که موجب آزار همسرش شود؛ | |||
* تیرهوتار ساختن زندگی خانوادگی؛ | |||
* از بین بردن صفات خوب؛ | |||
* مختل ساختن روابط همسران؛ | |||
* ایجاد تنفر از فرد بدزبان؛ | |||
* از بین بردن زمینهٔ محبوبیت و احترام؛ | |||
* تهدید آرامش و سلامت خانواده.<ref>دلشاد تهرانی، سیرهٔ نبوی «منطق عملی»، 1383ش، ج4، ص340.</ref> | |||
==درمان بدزبانی== | ==== اجتماعی ==== | ||
* از دست دادن اعتبار اجتماعی؛<ref>[https://quran.isca.ac.ir/fa/Article/Detail/3616/%D9%81%D9%84%D8%B3%D9%81%D9%87-%D8%A2%D9%81%D8%B1%DB%8C%D9%86%D8%B4-%D9%88-%D9%85%D8%B9%D9%86%D8%A7%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%A7%D8%A8%D9%86-% منصوری، «دشنامگویی و بدزبانی از منظر قرآن و روایات»، پرتال جامع علوم و معارف قرانی.]</ref> | |||
* فروپاشی اجتماعی و ایجاد تضاد و بروز خشونت در جامعه؛ | |||
* فساد و به ابتذال کشیده شدن زبان رسمی کشور.<ref>[http://ensani.ir/file/download/article/1541849709-9735-26-3.pdf ضمیری بلسبنه و دیگران، «تحلیل جامعه شناختی ناسزا گویی در گفتار به مثابۀ یک پادفرهنگ پژوهشی در سطح شهر دشت»،1396ش، ص65.].</ref> | |||
=== پیامدهای اخروی === | |||
بهعقیدهٔ امام علی، خداوند، بهشت را بر کسی که با بیحیایی و بیآبرویی مرتکب بدزبانی شود، حرام کرده است؛ چرا که او باکی ندارد که چه به زبان میآورد و چه میشنود.<ref>[http://lib.eshia.ir/11005/2/323/رأيتم کلینی، اصول کافی، 1362ش، ج2، ص323.]</ref> سعد بن معاذ کسی بود که هفتاد هزار [[فرشته]] او را تشییع کردند و پیامبر خدا بر جنازهاش نماز خواند؛ اما بهگفتهٔ پیامبر اسلام، بهخاطر بدزبانی نسبت به خانوادهاش در بهشتیبودن وی تردید است.<ref>دلشاد تهرانی، سیرهٔ نبوی «منطق عملی»، 1383ش، ج4، ص340.</ref> | |||
== وظیفه در برابر ناسزاگو == | |||
کسی که مورد ناسزاگویی دیگری قرار میگیرد، باید با سعهٔ صدر و بزرگواری سعی کند این اهانت را فراموش کند تا از کینهتوزی و مقابله جلوگیری شود؛ بهویژه اگر ناسزاگو یکی از نزدیکان او باشد.<ref>[https://www.islamquest.net/fa/archive/fa8065 «فحاشی و اهانت به دیگران چه حکمی دارد؟»، وبسایت اسلام کوئست.]</ref> | |||
== درمان بدزبانی == | |||
راههایی برای درمان بدزبانی ذکر شده است: | راههایی برای درمان بدزبانی ذکر شده است: | ||
* | * [[مدیریت خشم]] و ناراحتی؛ | ||
*دوری از همنشین | * دوری از همنشین فاسد؛ | ||
*ذکر و یاد | * ذکر و یاد خدا؛ | ||
*توجه به عواقب و نتایج سوء | * توجه به عواقب و نتایج سوء دشنام؛<ref>[https://onlinehawzah.com/دشنام/ مصطفی پور، «دشنام»، حوزۀ مجازی مهندس طلبه.]</ref> | ||
*خود تنبیهی در صورت تکرار | * خود تنبیهی در صورت تکرار ناسزاگویی؛ | ||
*تقویت | * تقویت اراده؛<ref>[https://home.mehromah.ir/consultation/Advise-yourself/19595-Cause-obscenity-ways-leave.html .«علت فحاشی و راههای ترک آن»، وبسایت مهروماه.]</ref> | ||
* | * محترمشمردن مقدسات جامعه؛<ref>[https://quran.isca.ac.ir/fa/Article/Detail/3616/%D9%81%D9%84%D8%B3%D9%81%D9%87-%D8%A2%D9%81%D8%B1%DB%8C%D9%86%D8%B4-%D9%88-%D9%85%D8%B9%D9%86%D8%A7%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%A7%D8%A8%D9%86-% منصوری، «دشنامگویی و بدزبانی از منظر قرآن و روایات»، پرتال جامع علوم و معارف قرانی.]</ref> | ||
== | == ناسزاگویی در اسلام == | ||
درمنابع اسلامی، ناسزاگویی به اولیای الهی و والدین از محرمات و گناهان کبیره محسوب میشود که مستوجب لعن الهی و مشروط به توبه واقعی است<ref>[https://www.islamquest.net/fa/archive/fa3087 .« اگر کسی نسبت به خدا یا ائمه بیاحترامی کند مرتد محسوب میشود؟»، وبسایت اسلام کوئیست.]</ref> از منظر حقوقی، فقه امامیه و مذاهب چهارگانه اهلسنت، بدزبانی را که موجب تحقیر شخصیت گردد، قبیح دانسته و برای مرتکب (و در صورت تقابل، برای طرفین) مجازات تعزیر در نظر میگیرند.<ref>.[http://ensani.ir/file/download/article/20140706123705-9580-43.pdf باقری و صادقی، «قصاص کلامی»، مطالعات فقه و حقوق اسلامی،1392ش، ص35.]</ref><ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/downloadpdf/1621410?useraccept=false ابراهیمان و صدیقی،«کیفر توهین و دشنام اشخاص از دیدگاه فقهای مذاهب اسلامی و حقوق ایران و افغانستان»، 1398ش، ص245.]</ref> همچنین طبق فتاوای معاصر، توهین به مقدسات مذاهب اسلامی و همسران پیامبر اسلام بهاتفاق آرا غیرجایز و حرام اعلام شده است.<ref>[https://www.khabaronline.ir/news/97482/%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D8%AE%D8%A7%D9%85%D9%86%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D9%88%D9%87%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D8%B9%D8%A7%DB%8C%D8%B4%D9%87-%D9%88-%D9%87%D8%B1-%DB%8C%DA%A9-%D8%A7%D8%B2-%D9%86% «آیتالله خامنهای: توهین به عایشه و هر یک از نمادهای اهل سنت حرام است»، خبرگزاری تحلیلی ایران.]</ref> | |||
== | == بدزبانی در حقوق کیفری ایران == | ||
< | توهین و بدزبانی که حیثیت معنوی افراد را نشانه میرود، در حقوق کیفری ایران جرم محسوب میشود. هرگونه فحاشی که شامل رفتار، گفتار، نوشتار و اشاره میشود به نحوی که باعث پایین آمدن شأن و منزلت یا خوار و خفیف کردن فرد و خدشه وارد شدن به موقعیت مخاطب شود، از نظر قانونگذار مستوجب تعزیر است.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/downloadpdf/1621410?useraccept=false ابراهیمان و صدیقی،«کیفر توهین و دشنام اشخاص از دیدگاه فقهای مذاهب اسلامی و حقوق ایران و افغانستان»، 1398ش،ص254].</ref> کسی که به پیامبر و خاندان و دختر او (حضرت زهرا) را قذف یا اهانت کند، مرتکب جرم شده و طبق مادهٔ ۲۶۲ مجازات اسلامی سال ۱۳۹۲ش محکوم به اعدام است. این فرد را سابالنبی مینامند.<ref>[https://www.heyvalaw.com/web/articles/view/1282/سب-النبی-و-مجازات-آن.html «سب النبی»، وبسایت مشاوره تخصصی دینا.]</ref> | ||
==پانویس== | == پانویس == | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
==منابع== | == منابع == | ||
{{آغاز منابع}} | |||
* «آیتالله خامنهای: توهین به عایشه و هر یک از نمادهای اهل سنت حرام است»، خبرگزاری تحلیلی ایران، تاریخ درج مطلب: ۱۲ مهر ۱۳۸۹ش. | |||
* «اگر کسی نسبت به خدا یا ائمه بیاحترامی کند مرتد محسوب میشود؟»، وبسایت اسلام کوئیست، تاریخ بازدید: ۱۰ خرداد ۱۴۰۲ش. | |||
*«آیتالله خامنهای: توهین به عایشه و هر یک از نمادهای اهل سنت حرام است»، خبرگزاری تحلیلی ایران، تاریخ درج مطلب: | * ابراهیمان، حجتالله و صدیقی، عبدالسبحان، «کیفر توهین و دشنام اشخاص از دیدگاه فقهای مذاهب اسلامی و حقوق ایران و افغانستان»، دو فصلنامهٔ علمی فقه مقارن، سال هفتم، شمارهٔ ۱۴، بهار و زمستان ۱۳۹۸ش. | ||
*«اگر کسی نسبت به خدا یا ائمه بیاحترامی کند مرتد محسوب میشود؟»، وبسایت اسلام کوئیست، تاریخ بازدید: | * انوری، حسن، فرهنگ بزرگ سخن، تهران، سخن، ۱۳۸۱ش. | ||
*ابراهیمان، حجتالله و صدیقی، عبدالسبحان، «کیفر توهین و دشنام اشخاص از دیدگاه فقهای مذاهب اسلامی و حقوق ایران و افغانستان»، دو | * باقری، احمد و صادقی، مجتبی، «قصاص کلامی»، مطالعات فقه و حقوق اسلامی، سال پنجم، شمارهٔ ۸، ۱۳۹۲ش. | ||
*انوری، حسن، فرهنگ بزرگ سخن، تهران، سخن، | * حرعاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، قم، مؤسسهٔ آل البیت، ۱۴۱۴ق. | ||
*باقری، احمد و صادقی، مجتبی، «قصاص کلامی»، مطالعات فقه و حقوق اسلامی، سال پنجم، | * دلشاد تهرانی، مصطفی، سیرهٔ نبوی «منطق عملی»، تهران، دریا، ۱۳۸۳ش. | ||
* دهخدا، علیاکبر، لغتنامه، وبسایت واژهیاب، تاریخ بازدید: ۲۵ فروردین ۱۴۰۲ش. | |||
* رحیمی، پرستو، «بررسی ریشههای فحاشی و دشنامگویی در تاریخ ایران»، وبسایت مرکز دایرة المعارف بزرگ اسلامی، تاریخ درج مطلب: ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۶ش. | |||
*حرعاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، قم، | * «سب النبی»، وبسایت مشاوره تخصصی دینا، تاریخ بازدید: ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۲ش. | ||
*دلشاد تهرانی، مصطفی، | * صالحی، سیده ثریا، «شیوههای اصلاح بدزبانی در کودکان»، پیام زن، شمارهٔ ۲۰۹، مرداد ۱۳۸۸ش. | ||
*دهخدا، علیاکبر، لغتنامه، وبسایت واژهیاب، تاریخ بازدید: | * ضمیری بلسبنه، مریم و دیگران، «تحلیل جامعهشناختی ناسزاگویی در گفتار به مثابهٔ یک پادفرهنگ پژوهشی در سطح شهر دشت»، فصلنامهٔ علمی – پژوهشی، سال هشتم، شمارهٔ چهارم، زمستان ۱۳۹۶ش. | ||
*رحیمی، پرستو، «بررسی ریشههای فحاشی و دشنامگویی در تاریخ ایران»، وبسایت مرکز دایرة المعارف بزرگ اسلامی، تاریخ درج مطلب: | * «علت فحاشی و راههای ترک آن»، وبسایت مهرو ماه، تاریخ بازدید: ۲۹ خرداد ۱۴۰۲ش. | ||
*«سب النبی»، وبسایت مشاوره تخصصی دینا، تاریخ بازدید: | * «علت فحش دادن در روانشناسی (۴ دلیل بددهنی)»، وبسایت ویکیروان، تاریخ درج مطلب: ۱۳ مهر ۱۴۰۱ش. | ||
*صالحی، سیده ثریا، «شیوههای اصلاح بدزبانی در کودکان»، پیام زن، | * عمید، حسن، فرهنگ فارسی عمید، وبسایت واژهیاب، تاریخ بازدید:۲۵ فروردین ۱۴۰۲ش. | ||
*ضمیری بلسبنه، مریم و دیگران، «تحلیل جامعهشناختی ناسزاگویی در گفتار به | * فرهنگ مترادف و متضاد، وبسایت واژهیاب، تاریخ بازدید: ۸ خرداد ۱۴۰۲ش. | ||
*«علت فحاشی و راههای ترک آن»، وبسایت مهرو ماه، تاریخ بازدید: | * «فحاشی و اهانت به دیگران چه حکمی دارد؟»، وبسایت اسلام کوئیست، تاریخ درج مطلب: ۲۲ فروردین ۱۳۹۴ش. | ||
*«علت فحش دادن در | * کلینی، محمد بن یعقوب، اصول کافی، به تصحیح علیاکبر غفاری، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۴۰۷ق. | ||
*عمید، حسن، فرهنگ فارسی عمید، وبسایت واژهیاب، تاریخ بازدید: | * مصطفیپور، حامد، «دشنام»، وبسایت حوزهٔ مجازی مهندس طلبه، تاریخ درج مطلب: ۱۷ خرداد ۱۳۹۹ش. | ||
*فرهنگ مترادف و متضاد، وبسایت واژهیاب، تاریخ بازدید: | * منصوری، خلیل، دشنامگویی و بدزبانی از منظر قرآن و روایات، پرتال جامع علوم و معارف قرانی، تاریخ درج مطلب: ۲۷ فروردین ۱۳۸۸ش. | ||
*«فحاشی و اهانت به دیگران چه حکمی دارد؟»، وبسایت اسلام کوئیست، تاریخ درج مطلب: | * ناسزاگویی جوانان؛ صمیمیت یا خشونت؟ / زمینههای تغییر رفتار جوانان»، خبرگزاری مهر، تاریخ درج مطلب: ۱۰ اسفند ۱۳۹۳ش. | ||
* نراقی، محمدمهدی، جامع السعادات، بیروت، اعلمی چاپ چهارم، بیتا. | |||
*کلینی، محمد بن یعقوب، اصول | {{پایان منابع}} | ||
*مصطفیپور، حامد، «دشنام»، وبسایت | |||
*منصوری، خلیل، دشنامگویی و بدزبانی از منظر قرآن و روایات، پرتال جامع علوم و معارف قرانی، تاریخ درج مطلب: | |||
* | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۱ فروردین ۱۴۰۵، ساعت ۱۶:۰۵
 نمونهای از مشاجره خیابانی در شهر تهران | |
پادکست مقاله | 🡇
|
بدزبانی؛ جاریکردن کلمات ناشایست بر زبان.
بدزبانی عینیترین گونهٔ خشونت زبانی است که با هدف تحقیر و تضعیف اعتمادبهنفس مخاطب به کار گرفته میشود. بدزبانی نشانهٔ افول ارزشهای اخلاقی و بیانگر کاربرد خشونت در جامعه است. این آفت زبانی، فرد مبتلا را از جامعهٔ پیرامون خود فاصله میدهد. بدزبانی علاوه بر آسیبهای اجتماعی دنیوی، در حیات اخروی انسان نیز اثر سوء میگذارد. دین اسلام، انسان را از این رذیلهٔ اخلاقی نهی کرده است.
مفهومشناسی
بدزبانی یعنی بدگویی، سَب، دشنام، فحش، ناسزا، هتاکی، دشنامگویی و فحاشی.[۱] همچنین ژاژخایی، هرزهسرایی، بددهنی، تندی و تیزی کردن،[۲] هَرزهدَرایی،[۳] خوار و ضعیف شمردن، از دیگر معانی بدزبانی است.[۴] بدزبانی در اصطلاح عبارت است از آشکارکردن امور ناپسند با کلمات صریح.[۵]
گسترهٔ بدزبانی
بدزبانی شامل موارد زیر میشود:
نسبتدادن نام زشت: صدا کردن افراد با نام حیوانات مانند الاغ و گاو یا بعضی از اشیاء مانند سیبزمینی، گلابی و آشغال همگی در گسترهٔ بدزبانی جای دارد.
نسبتدادن لقب زشت: گاهی بدزبانی، به نسبتدادن لقب ناشایست مانند کودن، احمق، بیشعور و بزدل گسترش مییابد.
نسبتدادن فعل ناروا: نسبت دادن فعل زشتی به فرد مانند نسبت زنا یا لواط نیز ازجمله بدزبانی است.[۶]
دلایل بدزبانی
برخی از عوامل بدزبانی عبارتاند از: ناکامی، محیط پیرامونی، مشکلات روانشناختی، عدم مهارت گفتگو،[۷] عضویت در گروهی خاص، نشاندادن صمیمیت با دوستان، وقوع اتفاقی دردناک و ناگهانی، بالا بردن مزاح، توهین، اِرعاب، عصبانیت، خودنمایی یا خودشیرینی، قدرتنمایی.[۸]
طبق تحقیقات انجامشده میزان تحصیلات والدین، زمان طیشده در گیمنتها، کافهها، کوچه و خیابان در بدزبانی و دشنام دادن مؤثر است.[۹] احساس کمبود و حقارت درونی[۱۰] و گمنامی در فضای مجازی یا هویت جعلی و بیاعتمادی افراد به یکدیگر از دیگر عوامل بدزبانی است.[۱۱]
عوامل بدزبانی کودکان
عواملی در بروز بدزبانی در اطفال دخیل هستند؛ ازجمله:
- فرهنگ حاکم در خانواده که در آن از الفاظ زشت و زننده استفاده میکنند؛
- وابستگان کودکان که بهزعم خود جهت تفریح و شادی از کلمات بد کمک میگیرند؛
- فضای خشم و عصبانیت؛
- تأثیر رفتار دوستان صمیمی.[۱۲]
ابعاد بدزبانی
بدزبانی است در ابعاد گوناگونی بروز پیدا میکند:
حوزهٔ خصوصی: بدزبانی در خانه با همسر، فرزندان، برادر و خواهر یا پدر، مادر و سایر بستگان.
حوزهٔ عمومی واقعی: بدزبانی در کوچه، خیابان و رسانههایی مثل شبکههای تلویزیونی ماهوارهای و بهویژه در فیلمهای هالیوودی.
حوزهٔ عمومی مجازی: بدزبانی در شبکههای اجتماعی اینترنتی و موبایلی.[۱۳]
هویت مردانهٔ بدزبانی
بر اساس باور روانشناسان اجتماعی، بدزبانی مردان بیش از زنان است که از این طریق سعی میکنند هویت مردانه را در خود ایجاد کنند و اگر زنان اقدام به بددهانی میکنند درصدد هستند با دشنامگویی خود را شبیه مردان کنند؛ اما با توجه به تحقیقات، زنان بعد از بدزبانی بیشتر از مردان احساس شرم میکنند.[۱۴]
پیامدهای بدزبانی
پیامدهای دنیوی
این پیامدها شامل فردی، خانوادگی و اجتماعی است:
فردی
- دوری انسان از خدا؛
- از بین رفتن نشاط در زندگی؛[۱۵]
- از بین رفتن برکت از زندگی؛
- رها شدن به حال خود.[۱۶]
خانوادگی
- عدم پذیرش اعمال عبادی فردی که موجب آزار همسرش شود؛
- تیرهوتار ساختن زندگی خانوادگی؛
- از بین بردن صفات خوب؛
- مختل ساختن روابط همسران؛
- ایجاد تنفر از فرد بدزبان؛
- از بین بردن زمینهٔ محبوبیت و احترام؛
- تهدید آرامش و سلامت خانواده.[۱۷]
اجتماعی
- از دست دادن اعتبار اجتماعی؛[۱۸]
- فروپاشی اجتماعی و ایجاد تضاد و بروز خشونت در جامعه؛
- فساد و به ابتذال کشیده شدن زبان رسمی کشور.[۱۹]
پیامدهای اخروی
بهعقیدهٔ امام علی، خداوند، بهشت را بر کسی که با بیحیایی و بیآبرویی مرتکب بدزبانی شود، حرام کرده است؛ چرا که او باکی ندارد که چه به زبان میآورد و چه میشنود.[۲۰] سعد بن معاذ کسی بود که هفتاد هزار فرشته او را تشییع کردند و پیامبر خدا بر جنازهاش نماز خواند؛ اما بهگفتهٔ پیامبر اسلام، بهخاطر بدزبانی نسبت به خانوادهاش در بهشتیبودن وی تردید است.[۲۱]
وظیفه در برابر ناسزاگو
کسی که مورد ناسزاگویی دیگری قرار میگیرد، باید با سعهٔ صدر و بزرگواری سعی کند این اهانت را فراموش کند تا از کینهتوزی و مقابله جلوگیری شود؛ بهویژه اگر ناسزاگو یکی از نزدیکان او باشد.[۲۲]
درمان بدزبانی
راههایی برای درمان بدزبانی ذکر شده است:
- مدیریت خشم و ناراحتی؛
- دوری از همنشین فاسد؛
- ذکر و یاد خدا؛
- توجه به عواقب و نتایج سوء دشنام؛[۲۳]
- خود تنبیهی در صورت تکرار ناسزاگویی؛
- تقویت اراده؛[۲۴]
- محترمشمردن مقدسات جامعه؛[۲۵]
ناسزاگویی در اسلام
درمنابع اسلامی، ناسزاگویی به اولیای الهی و والدین از محرمات و گناهان کبیره محسوب میشود که مستوجب لعن الهی و مشروط به توبه واقعی است[۲۶] از منظر حقوقی، فقه امامیه و مذاهب چهارگانه اهلسنت، بدزبانی را که موجب تحقیر شخصیت گردد، قبیح دانسته و برای مرتکب (و در صورت تقابل، برای طرفین) مجازات تعزیر در نظر میگیرند.[۲۷][۲۸] همچنین طبق فتاوای معاصر، توهین به مقدسات مذاهب اسلامی و همسران پیامبر اسلام بهاتفاق آرا غیرجایز و حرام اعلام شده است.[۲۹]
بدزبانی در حقوق کیفری ایران
توهین و بدزبانی که حیثیت معنوی افراد را نشانه میرود، در حقوق کیفری ایران جرم محسوب میشود. هرگونه فحاشی که شامل رفتار، گفتار، نوشتار و اشاره میشود به نحوی که باعث پایین آمدن شأن و منزلت یا خوار و خفیف کردن فرد و خدشه وارد شدن به موقعیت مخاطب شود، از نظر قانونگذار مستوجب تعزیر است.[۳۰] کسی که به پیامبر و خاندان و دختر او (حضرت زهرا) را قذف یا اهانت کند، مرتکب جرم شده و طبق مادهٔ ۲۶۲ مجازات اسلامی سال ۱۳۹۲ش محکوم به اعدام است. این فرد را سابالنبی مینامند.[۳۱]
پانویس
- ↑ فرهنگ مترادف و متضاد، ذیل واژۀ بدزبانی، وبسایت واژهیاب.
- ↑ دهخدا ، لغتنامه، ذیل واژه بدزبانی، وبسایت واژهیاب.
- ↑ . عمید، فرهنگ فارسی عمید، ذیل واژه بدزبانی، وبسایت واژهیاب.
- ↑ انوری، فرهنگ بزرگ سخن، 1381ش، ج1، ص984.
- ↑ نراقی، جامع السعادات، بیتا، ج1، ص351.
- ↑ مصطفیپور، «دشنام»، وبسایت حوزۀ مجازی مهندس طلبه.
- ↑ «علت فحش دادن در روانشناسی (۴ دلیل بددهنی)»، وبسایت ویکیروان.
- ↑ منصوری، دشنامگویی و بدزبانی از منظر قرآن و روایات، پرتال جامع علوم و معارف قرآنی.
- ↑ ضمیری بلسبنه و دیگران، «تحلیل جامعهشناختی ناسزاگویی در گفتار به مثابۀ یک پادفرهنگ پژوهشی در سطح شهر دشت»، 1396ش، ص75.
- ↑ رحیمی، «بررسی ریشههای فحاشی و دشنامگویی در تاریخ ایران»، وبسایت مرکز دایرة المعارف بزرگ اسلامی.
- ↑ ضمیری بلسبنه و دیگران، «تحلیل جامعهشناختی ناسزا گویی در گفتار به مثابۀ یک پادفرهنگ پژوهشی در سطح شهردشت»، 1396ش، ص74و 77.
- ↑ صالحی، «شیوههای اصلاح بدزبانی در کودکان».
- ↑ ناسزاگویی جوانان؛ صمیمیت یا خشونت؟ / زمینههای تغییر رفتار جوانان»، خبرگزاری مهر.
- ↑ منصوری، «دشنامگویی و بددهانی از منظر قرآن و روایات»، پرتال جامع علوم و معارف قرانی.
- ↑ مصطفیپور، «دشنام»، وبسایت حوزۀ مجازی مهندس طلبه.
- ↑ حرعاملی، وسائل الشیعة، 1414ق، ج۱6، ص۳۲.
- ↑ دلشاد تهرانی، سیرهٔ نبوی «منطق عملی»، 1383ش، ج4، ص340.
- ↑ منصوری، «دشنامگویی و بدزبانی از منظر قرآن و روایات»، پرتال جامع علوم و معارف قرانی.
- ↑ ضمیری بلسبنه و دیگران، «تحلیل جامعه شناختی ناسزا گویی در گفتار به مثابۀ یک پادفرهنگ پژوهشی در سطح شهر دشت»،1396ش، ص65..
- ↑ کلینی، اصول کافی، 1362ش، ج2، ص323.
- ↑ دلشاد تهرانی، سیرهٔ نبوی «منطق عملی»، 1383ش، ج4، ص340.
- ↑ «فحاشی و اهانت به دیگران چه حکمی دارد؟»، وبسایت اسلام کوئست.
- ↑ مصطفی پور، «دشنام»، حوزۀ مجازی مهندس طلبه.
- ↑ .«علت فحاشی و راههای ترک آن»، وبسایت مهروماه.
- ↑ منصوری، «دشنامگویی و بدزبانی از منظر قرآن و روایات»، پرتال جامع علوم و معارف قرانی.
- ↑ .« اگر کسی نسبت به خدا یا ائمه بیاحترامی کند مرتد محسوب میشود؟»، وبسایت اسلام کوئیست.
- ↑ .باقری و صادقی، «قصاص کلامی»، مطالعات فقه و حقوق اسلامی،1392ش، ص35.
- ↑ ابراهیمان و صدیقی،«کیفر توهین و دشنام اشخاص از دیدگاه فقهای مذاهب اسلامی و حقوق ایران و افغانستان»، 1398ش، ص245.
- ↑ «آیتالله خامنهای: توهین به عایشه و هر یک از نمادهای اهل سنت حرام است»، خبرگزاری تحلیلی ایران.
- ↑ ابراهیمان و صدیقی،«کیفر توهین و دشنام اشخاص از دیدگاه فقهای مذاهب اسلامی و حقوق ایران و افغانستان»، 1398ش،ص254.
- ↑ «سب النبی»، وبسایت مشاوره تخصصی دینا.
منابع
- «آیتالله خامنهای: توهین به عایشه و هر یک از نمادهای اهل سنت حرام است»، خبرگزاری تحلیلی ایران، تاریخ درج مطلب: ۱۲ مهر ۱۳۸۹ش.
- «اگر کسی نسبت به خدا یا ائمه بیاحترامی کند مرتد محسوب میشود؟»، وبسایت اسلام کوئیست، تاریخ بازدید: ۱۰ خرداد ۱۴۰۲ش.
- ابراهیمان، حجتالله و صدیقی، عبدالسبحان، «کیفر توهین و دشنام اشخاص از دیدگاه فقهای مذاهب اسلامی و حقوق ایران و افغانستان»، دو فصلنامهٔ علمی فقه مقارن، سال هفتم، شمارهٔ ۱۴، بهار و زمستان ۱۳۹۸ش.
- انوری، حسن، فرهنگ بزرگ سخن، تهران، سخن، ۱۳۸۱ش.
- باقری، احمد و صادقی، مجتبی، «قصاص کلامی»، مطالعات فقه و حقوق اسلامی، سال پنجم، شمارهٔ ۸، ۱۳۹۲ش.
- حرعاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، قم، مؤسسهٔ آل البیت، ۱۴۱۴ق.
- دلشاد تهرانی، مصطفی، سیرهٔ نبوی «منطق عملی»، تهران، دریا، ۱۳۸۳ش.
- دهخدا، علیاکبر، لغتنامه، وبسایت واژهیاب، تاریخ بازدید: ۲۵ فروردین ۱۴۰۲ش.
- رحیمی، پرستو، «بررسی ریشههای فحاشی و دشنامگویی در تاریخ ایران»، وبسایت مرکز دایرة المعارف بزرگ اسلامی، تاریخ درج مطلب: ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۶ش.
- «سب النبی»، وبسایت مشاوره تخصصی دینا، تاریخ بازدید: ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۲ش.
- صالحی، سیده ثریا، «شیوههای اصلاح بدزبانی در کودکان»، پیام زن، شمارهٔ ۲۰۹، مرداد ۱۳۸۸ش.
- ضمیری بلسبنه، مریم و دیگران، «تحلیل جامعهشناختی ناسزاگویی در گفتار به مثابهٔ یک پادفرهنگ پژوهشی در سطح شهر دشت»، فصلنامهٔ علمی – پژوهشی، سال هشتم، شمارهٔ چهارم، زمستان ۱۳۹۶ش.
- «علت فحاشی و راههای ترک آن»، وبسایت مهرو ماه، تاریخ بازدید: ۲۹ خرداد ۱۴۰۲ش.
- «علت فحش دادن در روانشناسی (۴ دلیل بددهنی)»، وبسایت ویکیروان، تاریخ درج مطلب: ۱۳ مهر ۱۴۰۱ش.
- عمید، حسن، فرهنگ فارسی عمید، وبسایت واژهیاب، تاریخ بازدید:۲۵ فروردین ۱۴۰۲ش.
- فرهنگ مترادف و متضاد، وبسایت واژهیاب، تاریخ بازدید: ۸ خرداد ۱۴۰۲ش.
- «فحاشی و اهانت به دیگران چه حکمی دارد؟»، وبسایت اسلام کوئیست، تاریخ درج مطلب: ۲۲ فروردین ۱۳۹۴ش.
- کلینی، محمد بن یعقوب، اصول کافی، به تصحیح علیاکبر غفاری، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۴۰۷ق.
- مصطفیپور، حامد، «دشنام»، وبسایت حوزهٔ مجازی مهندس طلبه، تاریخ درج مطلب: ۱۷ خرداد ۱۳۹۹ش.
- منصوری، خلیل، دشنامگویی و بدزبانی از منظر قرآن و روایات، پرتال جامع علوم و معارف قرانی، تاریخ درج مطلب: ۲۷ فروردین ۱۳۸۸ش.
- ناسزاگویی جوانان؛ صمیمیت یا خشونت؟ / زمینههای تغییر رفتار جوانان»، خبرگزاری مهر، تاریخ درج مطلب: ۱۰ اسفند ۱۳۹۳ش.
- نراقی، محمدمهدی، جامع السعادات، بیروت، اعلمی چاپ چهارم، بیتا.