صفحه‌ای تازه حاوی «'''<big>زیورآلات دوره هخامنشی</big>'''؛ جواهراتِ مردم ایران در دوره هخامنشیان. زیورآلات دوره هخامنشی، نقش مهمی در تزئینات پوشاک آنان داشته است. گردن‌بند، دست‌بند و گوشواره از جملۀ زیورآلات هخامنشیان بوده که با ظرافت و هنر فراوانی روی آنها نقش شده...» ایجاد کرد
 
 
(۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''<big>زیورآلات دوره هخامنشی</big>'''؛ جواهراتِ مردم ایران در دوره هخامنشیان.
'''<big>زیورآلات دوره هخامنشی</big>'''؛ جواهراتِ مردم ایران در دوره هخامنشیان.


زیورآلات دوره هخامنشی، نقش مهمی در تزئینات پوشاک آنان داشته است. گردن‌بند، دست‌بند و گوشواره از جملۀ زیورآلات هخامنشیان بوده که با ظرافت و هنر فراوانی روی آنها نقش شده است. از ویژگی‌های بارز زیورآلات هخامنشی می‌توان به جذابیت، مهارت فنی، تنوع سبک‌ها و هماهنگی نقوش آنها اشاره کرد. این جواهرات به نقاط دیگر دنیا مانند یونان صادر می‌شد.
زیورآلات دوره هخامنشی، نقش مهمی در تزئینات [[پوشاک]] آنان داشته است. گردن‌بند، دست‌بند و گوشواره از جملۀ زیورآلات هخامنشیان بوده که با ظرافت و هنر فراوانی روی آنها نقش شده است. از ویژگی‌های بارز زیورآلات هخامنشی می‌توان به جذابیت، مهارت فنی، تنوع سبک‌ها و هماهنگی نقوش آنها اشاره کرد. این جواهرات به نقاط دیگر دنیا مانند یونان صادر می‌شد.
==تاریخچه==
==تاریخچه==
از زمان‌های گذشته در فلات ایران، زنان و مردان خود را می‌آراسته‌اند. ساکنان ایران قبل از رسیدن مهاجرین آریایی در مناطقی چون حاشیه کویر مرکزی ایران به صنعت ذوب فلزات دست یافته بودند. پس از دوران نوسنگی و با شروع دوران مس، ارتباط تجاری ساکنان ایران با اقوام ساکن در بین‌النهرین، مصر و ایلامیان سبب اثرپذیری هنر ایرانیان در ساخت زیورآلات از این اقوام شد.<ref>  غیبی، 3500 سال تاریخ زیورآلات اقوام ایرانی، 1391ش، ص33.</ref>  در دورۀ هخامنشیان، زمین‌شناسی و بهره‌برداری از ثروت‌های نهان آن گسترش یافت و استخراج مس، طلا و نقره به بیشترین میزان خود رسید. در این دوره تولید طلا و برای نخستین بار ضرب سکه طلا در جهان رایج شد.<ref>  سر‌افراز و فیروزمندی، مجموعه دروس باستان‌شناسی و هنر دوران تاریخی، ۱۳۷۵ش، ص۱۵۲.</ref>  علاوه بر سکه، از طلا در ساختن اشیای تزئینی و زیورآلات استفاده می‌شد. اشیای اندکی از آن دوره باقی مانده که در نوع خود بی‌نظیر هستند.<ref>  فاریر، هنر‌های ایران، ۱۳۷۴ش، ص۱۸۹.</ref>  تزئینات جواهرسازی هخامنشیان در دست‌بندها، گوشواره‌ها، سینه‌ریز‌ها، گردن‌بند‌ها و آرایه‌های لباس‌ها دیده شده است.<ref>  کرتیس و تالیس، امپراطوری فراموش شده، ۱۳۹۲ش، ص۱۳۰.</ref>  مقدار جواهرات حکومت هخامنشی در خزانه و تخت جمشید، استخر، پاسارگاد، اکباتان و شوش به‌شکل شمش و اشیای قیمتی بسیار زیاد بوده که نشانگر تبحر استادان این هنر بوده است.<ref>  سر‌افراز و فیروزمندی، مجموعه دروس باستان‌شناسی و هنر دوران تاریخی، ۱۳۷۵ش، ص۱۵۲.</ref>   
از زمان‌های گذشته در فلات ایران، زنان و مردان خود را می‌آراسته‌اند. ساکنان [[ایران]] قبل از رسیدن مهاجرین آریایی در مناطقی چون حاشیه کویر مرکزی ایران به صنعت ذوب فلزات دست یافته بودند. پس از دوران نوسنگی و با شروع دوران مس، ارتباط تجاری ساکنان ایران با اقوام ساکن در بین‌النهرین، مصر و ایلامیان سبب اثرپذیری هنر ایرانیان در ساخت زیورآلات از این اقوام شد.<ref>  غیبی، 3500 سال تاریخ زیورآلات اقوام ایرانی، 1391ش، ص33.</ref>  در دورۀ هخامنشیان، زمین‌شناسی و بهره‌برداری از ثروت‌های نهان آن گسترش یافت و استخراج مس، [[طلا]] و نقره به بیشترین میزان خود رسید. در این دوره تولید طلا و برای نخستین بار ضرب سکه طلا در جهان رایج شد.<ref>  سر‌افراز و فیروزمندی، مجموعه دروس باستان‌شناسی و هنر دوران تاریخی، ۱۳۷۵ش، ص۱۵۲.</ref>  علاوه بر سکه، از طلا در ساختن اشیای تزئینی و زیورآلات استفاده می‌شد. اشیای اندکی از آن دوره باقی مانده که در نوع خود بی‌نظیر هستند.<ref>  فاریر، هنر‌های ایران، ۱۳۷۴ش، ص۱۸۹.</ref>  تزئینات جواهرسازی هخامنشیان در دست‌بندها، گوشواره‌ها، سینه‌ریز‌ها، گردن‌بند‌ها و آرایه‌های لباس‌ها دیده شده است.<ref>  کرتیس و تالیس، امپراطوری فراموش شده، ۱۳۹۲ش، ص۱۳۰.</ref>  مقدار جواهرات حکومت هخامنشی در خزانه و [[تخت جمشید]]، استخر، پاسارگاد، اکباتان و شوش به‌شکل شمش و اشیای قیمتی بسیار زیاد بوده که نشانگر تبحر استادان این هنر بوده است.<ref>  سر‌افراز و فیروزمندی، مجموعه دروس باستان‌شناسی و هنر دوران تاریخی، ۱۳۷۵ش، ص۱۵۲.</ref>   
==کاربرد زیورآلات در دوران هخامنشی==
==کاربرد زیورآلات در دوران هخامنشی==
ایرانیان از ابتدا علاقه بسیاری به زیورآلات داشته‌اند و از آنها به‌عنوان مکمل پوشش و تزیین کننده لباس در سر و دست و پای زن و مرد در اقوام مختلف استفاده می‌کردند.<ref>  غیبی، هشت هزار سال تاریخ پوشاک اقوام ایرانی، 1392ش، ص128.</ref>  استفاده از زیورآلات در زنان جنبۀ زیبایی، خودآرایی و دلربایی داشته است؛ مردان نیز برای افزایش ترس و فریب در مقابل دشمنان از آن بهره می‌بردند. <ref>  غیبی، 3500 سال تاریخ زیورآلات اقوام ایرانی، 1391ش، ص33.</ref>
ایرانیان از ابتدا علاقه بسیاری به زیورآلات داشته‌اند و از آنها به‌عنوان مکمل پوشش و تزیین کننده لباس در سر و دست و پای زن و مرد در اقوام مختلف استفاده می‌کردند.<ref>  غیبی، هشت هزار سال تاریخ پوشاک اقوام ایرانی، 1392ش، ص128.</ref>  استفاده از زیورآلات در زنان جنبۀ زیبایی، [[خودآرایی]] و دلربایی داشته است؛ مردان نیز برای افزایش ترس و فریب در مقابل دشمنان از آن بهره می‌بردند. <ref>  غیبی، 3500 سال تاریخ زیورآلات اقوام ایرانی، 1391ش، ص33.</ref>
==زیورآلات در باورها و فرهنگ مردم در دورۀ هخامنشی==
==زیورآلات در باورها و فرهنگ مردم در دورۀ هخامنشی==
جواهرات در باورها و آداب‌ورسوم نیز اهمیت فراوان داشته است؛ به‌گونه‌ای‌که تا پیش از اسلام، در جواهرات خود از طرح‌ها و نقوش انسانی، حیوانی، گیاهی و خیالی که ارزش‌های نمادین داشته، استفاده می‌کردند.<ref>  ریاضی، فرهنگ مصور اصطلاحات هنر ایران، 1375ش، ص18.</ref>  استفاده از نقش‌های نمادین در دوران هخامنشیان بیشتر دیده شده است.<ref>  غیبی، 3500 سال تاریخ زیورآلات اقوام ایرانی، 1391ش، ص21.</ref>  زیورآلات در کنار جنبه آراستگی و تجملی خود، آبرو و افتخاری برای زنان و پس‌انداز و سرمایه‌ای خانوادگی محسوب می‌شد که از مادر به دختر به ارث می‌رسید.<ref>  شهری، طهران قدیم، ۱۳۷۱ش، ص198؛ نظری داشلی‌برون و دیگران، مردم‌شناسی روستای ابیانه، ۱۳۸۴ش، ص348.</ref>   
جواهرات در باورها و آداب‌ورسوم نیز اهمیت فراوان داشته است؛ به‌گونه‌ای‌که تا پیش از اسلام، در جواهرات خود از طرح‌ها و نقوش انسانی، حیوانی، گیاهی و خیالی که ارزش‌های نمادین داشته، استفاده می‌کردند.<ref>  ریاضی، فرهنگ مصور اصطلاحات هنر ایران، 1375ش، ص18.</ref>  استفاده از نقش‌های نمادین در دوران هخامنشیان بیشتر دیده شده است.<ref>  غیبی، 3500 سال تاریخ زیورآلات اقوام ایرانی، 1391ش، ص21.</ref>  زیورآلات در کنار جنبه آراستگی و تجملی خود، آبرو و افتخاری برای زنان و پس‌انداز و سرمایه‌ای خانوادگی محسوب می‌شد که از مادر به دختر به ارث می‌رسید.<ref>  شهری، طهران قدیم، ۱۳۷۱ش، ص198؛ نظری داشلی‌برون و دیگران، مردم‌شناسی روستای ابیانه، ۱۳۸۴ش، ص348.</ref>   
خط ۲۴: خط ۲۴:


==منابع==
==منابع==
{{آغاز منابع}}
* ریاضی، محمدرضا، فرهنگ مصور اصطلاحات هنر ایران، تهران، دانشگاه الزهرا‌، 1375ش.
* ریاضی، محمدرضا، فرهنگ مصور اصطلاحات هنر ایران، تهران، دانشگاه الزهرا‌، 1375ش.
* سرافراز، علی‌اکبر و فیروزمندی، بهمن، مجموعه دروس باستان‌شناسی و هنر دوران تاریخی ماد و هخامنشی و اشکانی و ساسانی، تهران، مارلیک، 1375ش.
* سرافراز، علی‌اکبر و فیروزمندی، بهمن، مجموعه دروس باستان‌شناسی و هنر دوران تاریخی ماد و هخامنشی و اشکانی و ساسانی، تهران، مارلیک، 1375ش.
خط ۳۸: خط ۳۹:
* ویلسن، ج. کریستی، تاریخ صنایع ایران، ترجمه عبدالله فریار، تهران، فرهنگسرا، 1317ش.
* ویلسن، ج. کریستی، تاریخ صنایع ایران، ترجمه عبدالله فریار، تهران، فرهنگسرا، 1317ش.
* یاقوتی، سپیده و دادور، ابوالقاسم، «مطالعۀ تطبیقی سیر تحول و تطور زیورآلات ایران در دورۀ هخامنشی و اشکانی»، مجله جلوه هنر، شمارۀ 29، زمستان 1399ش.
* یاقوتی، سپیده و دادور، ابوالقاسم، «مطالعۀ تطبیقی سیر تحول و تطور زیورآلات ایران در دورۀ هخامنشی و اشکانی»، مجله جلوه هنر، شمارۀ 29، زمستان 1399ش.
[[رده: ویکی‌رز]]
{{پایان منابع}}