لباس زنان بندری: تفاوت میان نسخه‌ها

<big>'''لباس زنان بندری؛'''</big> تن‌پوش زنان در استان هرمزگان.

بندرعباس یکی از شهرهای جنوب ایران است که به‌دلیل مجاورت با دریا، آب‌وهوایی گرم و شرجی دارد. لباس زنان این منطقه متأثر از فرهنگ بومی خود منطقه است.<ref> [https://www.visitiran.ir/fa/costume/%D9%84%D8%A8%D8%A7%D8%B3-%D9%85%D8%AD%D9%84%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%B1%D9%85%D8%B2%DA%AF%D8%A7%D9%86#:~:text=%D8%A2%D9%86%D8%A7%D9%86%20%D9%85%D8%A7%D9%86%D9%86%D8%AF%20%D8%B9%D8%B1%D8%A8%20 «لباس محلی مردمان هرمزگان»، وب‌سایت ایران.]</ref>  لباس‌های محلی هرمزگان مشابه لباس‌های هندی و عربی است و این شباهت را می‌توان در زری‌دوزی‌ها، شباهت زیورآلات این خطه با هندوستان و همچنین طرح لباس بندری با لباس مردم امارات دانست. از این رو قدمت لباس بندری از زمان به وجود آمدن امارات بیشتر است که به‌دلیل رفت‌وآمد بازرگانان و تاجران عربی و هندی به این مناطق باعث تأثیرپذیری از فرهنگ این منطقه شده است.<ref>[https://www.irna.ir/news/83416625/%D9%BE%D9%88%D8%B4%D8%B4-%D8%B3%D9%86%D8%AA%DB%8C-%D9%87%D8%B1%D9%85%D8%B2%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D9%87%D9%88%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D8%B1 «پوشش سنتی هرمزگان؛ هویتی ماندگار»، خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا).]</ref>  لباس زنان جنوب ایران به‌دلیل نوع پارچه، طرح و رنگ‌هایی که دارند، به زیبایی معروف‌اند. لباس‌ها از پارچه‌های سبک و نازک انتخاب می‌شوند تا هوا به‌راحتی از آن‌ها عبور کند. این‌تن‌پوش‌ها بیشتر به‌رنگ‌های آبی، بنفش، صورتی و سبز دیده می‌شوند:<ref>[https://melalepersian.com/fa/%D9%BE%D9%88%D8%B4%D8%B4-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D9%85%D8%AD%D9%84%DB%8C-%D9%87%D8%B1%D9%85%D8%B2%DA%AF%D8%A7%D9%86/ «لباس محلی مردمان هرمزگان»، وب‌سایت ملل‌پرشین.]</ref>  

====پیراهن====  

کندوره، پیراهنی کمرباریک، تا روی زانو و فاقد یقه است که از جلوی سنه تا روی ناف با دکمه‌های دست‌ساز بسته می‌شود. این پیراهن دارای آستین‌های ساده و مچی‌های تنگ است که قسمت مچ آن به دو تکه برش می‌خورد و با دو رنگ مختلف دوخته می‌شود. گاهی نیز برش حلقه‌آستین حذف و آستین مستقیم به بالاتنه وصل می‌شود که در این صورت برای راحتی در پوشش، سمبوسه‌های مثلثی به زیر بغل آستین‌ها دوخته می‌شود.

برای دوخت این پیراهن از پارچه‌هایی چون ویل، نخی و پلی‌استر برای مجالس و عروسی‌ها و در اغلب موارد از پارچه‌های نخی و کتانی که خنک هستند، استفاده می‌شود. به‌دلیل گرمای زیاد منطقه، رنگ‌ پیراهن‌ها اغلب به‌رنگ‌های قرمز، بنفش، سبز، سرخابی، صورتی، نارنجی، زرد و آبی فیروزه‌ای است. قسمت‌های مختلف این پیراهن با انواع رودوزی‌های سنتی تزیین شده است.<ref>[https://www.sid.ir/paper/1049223/fa دبیری‌نژاد و دیگران، «واکاوی عناصر اجتماعی پوشش سنتی زنان هرمزگانی با رویکرد مردم‌نگارانه»، 1401ش، ص24و25.] </ref>

==منابع==

*باستانی، فاطمه، بادله‌پوشان، تهران، گهرتاب، 1391ش.

*«پوشش سنتی هرمزگان؛ هویتی ماندگار»، خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا)، تاریخ درج مطلب: 8 مرداد 1398ش.

*ناصر‌زاده، افسانه، «فرهنگ بومی بندرعباس»، وب‌سایت یومَگ (مجلة گردشگری یوتراوز)، تاریخ درج مطلب: 11 دی 1401ش.

*یاسینی، سیده‌راضیه، «مطالعة فرهنگی و جامعه‌شناختی پوشاک سنتی زنان کنارة دریای جنوب ایران (بوشهر، هرمزگان و خوزستان)»، نشریة علمی وزارت علوم، تابستان 1396ش.