پای‌پوش: تفاوت میان نسخه‌ها

'''<big>پاپوش</big>'''؛ پاافزاری برای پوشاندن پا تا مچ یا ساق پا.

==مفهوم‌شناسی==

پاپوش به‌معنای کفش، پای‌افزار و هر آن چیزی تعریف شده که پا را بپوشاند.<ref>[https://www.vajehyab.com/dehkhoda/%D9%BE%D8%A7%D9%BE%D9%88%D8%B4 عمید، فرهنگ فارسی عمید، ذیل واژه پاپوش، وب‌سایت واژه‌یاب.]</ref>  کاربرد اختصاصی واژه پاپوش را کفش مخملینی مزین به‌ یراق‌های طلا و الماس‌های بدلی دانسته‌اند که زنان ایرانی در‌ قرن گذشته در منزل به‌ پا می‌کردند.<ref>[https://lamtakam.com/dictionaries/hoshyar/19510/%D9%BE%D8%A7%D9%BE%D9%88%D8%B4 فرهنگ فارسی هوشیار، ذیل واژه پاپوش، وب‌سایت لام‌تاکام.]</ref>  کلمۀ پاپوش، وارد زبان عربی شده است. امروزه پاپوش، به‌صورت واژۀ «البابوج»، در بسیاری از کشورهای عربی، برای انواع دمپایی و کفش کاربرد دارد.<ref>  [https://www.almaany.com/ar/dict/ar-ar/%D8%A7%D9%84%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%AC/ جمعی از نویسندگان، معجم الوسیط، ذیل واژه بابوج، وب‌سایت المعانی.]</ref>   

==تاریخچه==

دورۀ اسلامی، شاهد تنوع بیشتری از پاپوش‌ها است؛ در دورۀ زندیه از نعلین‌های نوک برگشتۀ چرمی استفاده می‌شد.<ref>[https://civilica.com/doc/684434/ نظری، «پوشاک زنان در پنج دوره تاریخی از ورود اسلام به ایران»، ص۱۰۶.]</ref>  پاپوش‌های عصر صفوی کفش‌های ساق‌بلندِ چرمی بودند<ref>  [https://www.sid.ir/paper/177563/fa#downloadbottom جعفرپور و نوری مجیدی، «وضعیت پوشاک زنان در عصر صفوی (با تکیه بر سفرنامه‌نویسان فرنگی)»، ص۶۳.]</ref>  و در عصر قاجار، بیشتر از نوعی دمپاییِ پاشنه‌دار استفاده می‌شد که فقط پنجۀ پا در آن قرار می‌گرفت. <ref>[https://civilica.com/doc/684434/ نظری، «پوشاک زنان در پنج دوره تاریخی از ورود اسلام به ایران»، ص۱۰۷.]</ref>

==پاپوش‌های سنتی نقاط مختلف ایران==

پاپوش‌ها در نقاط مختلف ایران، تحت تأثیر شرایط فرهنگی و اقلیمی، به‌اشکال متنوعی مانند گیوه، چارق، گالش، نعلین، اُرسی، چاموش و سُواس دیده می‌شوند. این پاپوش‌ها، هم زنانه و هم ‌مردانه هستند؛ البته پاپوش‌های زنانه از ظرافت و تزیینات بیشتری برخوردار هستند:

==موزۀ کفش ایران==

موزۀ کفش تبریز، با مجموعه‌ای بزرگ از پاپوش‌های سنتیِ همۀ شهر‌های ایران، در سال ۱۳۹۴ش در عمارت شهرداری تبریز تأسیس شده است.<ref>  [https://www.yjc.ir/fa/news/7385018/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%88%D8%AA-%D8%A7%D8%B2-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%DA%A9%D9%81%D8%B4-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%DB%8C%DA%A9%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D9%85% «روایتی متفاوت از تاریخ کفش ایران در یکی از موزه‌های تبریز»، وب‌سایت باشگاه خبرنگاران جوان.]</ref>  این موزه با بیش از ۲۰۰ نوع پاپوش و مجموعه‌ای از تجهیزات کفاشی، هفتمین موزۀ کفش دنیا به ‌حساب می‌آید.<ref>[https://akhbarsanat.com/%D9%85%D9%88%D8%B2%D9%87-%DA%A9%D9%81%D8%B4-%D8%AA%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D8%B2%D8%8C-%D9%87%D9%81%D8%AA%D9%85%DB%8C%D9%86-%D9%85%D9%88%D8%B2%D9%87-%DA%A9%D9%81%D8%B4-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D9%86%DB%8C%D8%A7/ «موزة کفش تبریز، هفتمین موزة کفش در دنیا»،‌ وب‌سایت اخبار صنعت چرم و کفش.]</ref>  یکی از قدیمی‌ترین کفش‌های این موزه به ‌قبل از ۴۵۰ سال برمی‌گردد که از جنس چرم بوفالو است.<ref>  «روایتی متفاوت از تاریخ کفش ایران در یکی از موزه‌های تبریز»، وب‌سایت باشگاه خبرنگاران جوان.</ref>

==پانویس==

{{پانویس}}

==منابع==