بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۸ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۵ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''{{درشت|تئاتر خیابانی؛}}''' | [[پرونده:تئاتر خیابانی.png|جایگزین=اجرای نمایش گلاویژ - تئاتر خیابانی مریوان|بندانگشتی|اجرای نمایش گلاویژ در هجدهمین جشنواره تئاتر خیابانی مریوان]] | ||
'''{{درشت|تئاتر خیابانی؛}}''' نمایش در فضای باز و عمومی و بدون صحنه رسمی. | |||
تئاتر خیابانی | تئاتر خیابانی شکلی از هنر نمایشی است که در فضاهای باز و [[معابر عمومی]] مانند بازارها، کافهها و گذرگاهها اجرا میشود و ریشه در آیینهای کهن و نمایشهای سنتی دوران باستان دارد. این گونه نمایشی در قرن بیستم میلادی با رویکردی انتقادی و اجتماعی در کشورهایی مانند [[فرانسه]]، [[روسیه]] و [[آمریکا]] گسترش یافت و در [[ایران]] نیز پس از [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]]، بهویژه از دهه ۱۳۷۰ش با پیوستن به [[جشنواره تئاتر فجر]] و تأسیس جشنوارههای تخصصی مانند [[جشنواره تئاتر خیابانی مریوان]]، ساختاری منظمتر پیدا کرد. تئاتر خیابانی با صرفهجویی در هزینه، ارتباط بیواسطه با مخاطب، مشارکت تماشاگران و استفاده از [[طنز]] و نماد، به بازتاب مسائلی چون نابرابری، [[فقر]]، [[بیکاری]] و اعتراض به سیاستهای غیرمردمی میپردازد. شیوههای اجرایی آن شامل نمایش روزنامهای، نمایش نامرئی، نمایش شورایی و نمایش پیکره است. | ||
== معرفی تئاتر خیابانی == | == معرفی تئاتر خیابانی == | ||
شکلی از اجرای نمایشی است که | تئاتر خیابانی شکلی از اجرای نمایشی است که حاصل همافزایی تفکرات جدید در حوزۀ [[هنرهای نمایشی]] و مربوط به موضوعات اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم میلادی است و در فضای باز و معابر عمومی اجرا میشود.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1030007/شهر-و-تیاتر-نگاهی-گذرا-به-تیاتر-خیابانی-در-ایران-و-جهان سرسنگی، «شهر و تئاتر؛ نگاهی گذرا به «تئاتر خیابانی» در ایران و جهان»، ۱۳۸۹ش، ص۸۱.]</ref> در این شکل از [[تئاتر]]، هنرمندان از فضاهای شهری که نزدیکی فیزیکی و روانی بیشتری با تماشاگر داشته باشد، بهعنوان [[دکور]] برای کار نمایشی خود استفاده میکنند و اکثراْ از کششها و انگیزشهای فضاهای بیرونی متأثر میشوند.<ref>[https://journals.ut.ac.ir/article_19147.html محسنی، «نمایش خیابانی؛ رویکردها، دغدغهها و راهبردها»، ۱۳۸۶ش، ص۹۰.]</ref> اجراها معمولاً برای عموم [[مردم]] ارائه میشوند که بهنوعی اعتراض اجتماعی شبیه است. مکان برگزاری آنها اغلب معابر و [[فضاهای عمومی|مکانهای عمومی]] شهر مانند [[کافه|کافهها]]، [[بازار|بازارها]]، گذرگاهها و [[فضاهای عمومی|محیطهای اجتماعی]] است.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1030007/شهر-و-تیاتر-نگاهی-گذرا-به-تیاتر-خیابانی-در-ایران-و-جهان سرسنگی، «شهر و تئاتر؛ نگاهی گذرا به «تئاتر خیابانی» در ایران و جهان»، ۱۳۸۹ش، ص۸۱.]</ref> در تئاتر خیابانی مدرن، تعداد مخاطبان از چند ده نفر تا نیم میلیون نفر متفاوت است. برگزارکنندگان، ارتباطات گروهی با مردم را از طریق زبان هنری سازماندهی میکنند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/2019372/تیاتر-خیابانی-فرصتی-برای-دموکراتیزه-نمودن-فرهنگ?q=تئاتر%20خیابانی،%20فرصتی%20برای%20دموکراتیزه%20نمودن%20فرهنگ&score=274877907000.0&rownumber=1 مایسِیوِا، «تئاتر خیابانی، فرصتی برای دموکراتیزه نمودن فرهنگ»، ۱۴۰۰ش، ص۴۲.]</ref> | ||
== تاریخچه تئاتر خیابانی == | == تاریخچه تئاتر خیابانی == | ||
تئاتر خیابانی از سنتهای نمایشی کهن | تئاتر خیابانی برگرفته از سنتهای نمایشی کهن است. این تئاتر پیشینهای طولانی در برگزاری نمایشهای سنتی و آیینی دارد که در دورههای مختلف تاریخ اجرا شده است.<ref>[https://journals.ut.ac.ir/article_19147.html محسنی، «نمایش خیابانی؛ رویکردها، دغدغهها و راهبردها»، ۱۳۸۶ش، ص۱۰۲.]</ref> | ||
{| class="wikitable" | {| class="wikitable" | ||
|+ | |+ | ||
| خط ۱۷: | خط ۱۸: | ||
|'''جایگاه خلاقیت''' | |'''جایگاه خلاقیت''' | ||
|- | |- | ||
|'''دوران باستان | |'''دوران باستان''' | ||
|جوامع ابتدایی، قبایل، امپراطوریهای بزرگ (روم، مصر، ایران باستان) | |جوامع ابتدایی، قبایل، امپراطوریهای بزرگ (روم، مصر، ایران باستان) | ||
|مناسک آیینی و مراسم مذهبی در فضاهای باز و عمومی؛ تلفیق رقص، موسیقی و نمایش. | |مناسک آیینی و مراسم مذهبی در فضاهای باز و عمومی؛ تلفیق رقص، موسیقی و نمایش. | ||
| خط ۲۴: | خط ۲۵: | ||
|خلاقیت در خدمت تداوم سنتها و آیینها؛ متأثر از باورهای جمعی و قدرت معنوی رهبران. | |خلاقیت در خدمت تداوم سنتها و آیینها؛ متأثر از باورهای جمعی و قدرت معنوی رهبران. | ||
|- | |- | ||
|'''قرون وسطی | |'''قرون وسطی''' | ||
|سلطهٔ کلیسا، تلفیق مذهب با هنر، شکلگیری جشنهای عمومی | |سلطهٔ کلیسا، تلفیق مذهب با هنر، شکلگیری جشنهای عمومی | ||
|مرحله اول: اجرای صحنههای مذهبی در فضای بستۀ کلیسا توسط راهبان. | |مرحله اول: اجرای صحنههای مذهبی در فضای بستۀ کلیسا توسط راهبان. | ||
| خط ۳۵: | خط ۳۶: | ||
|تقلید از الگوهای کهن و متون مذهبی بر نمایش حاکم بود؛ بداههپردازی وجود داشت؛ اما خلاقیت فردی کمتر مجال بروز مییافت. | |تقلید از الگوهای کهن و متون مذهبی بر نمایش حاکم بود؛ بداههپردازی وجود داشت؛ اما خلاقیت فردی کمتر مجال بروز مییافت. | ||
|- | |- | ||
|'''دوران معاصر | |'''دوران معاصر''' | ||
|جوامع شهری مدرن، معضلات اجتماعی، احیای آیینهای بومی | |جوامع شهری مدرن، معضلات اجتماعی، احیای آیینهای بومی | ||
|تئاتر خیابانی در معابر عمومی، کوچهها، مراکز تجاری و پارکینگها؛ استفاده از فضای شهری بهعنوان دکور. | |تئاتر خیابانی در معابر عمومی، کوچهها، مراکز تجاری و پارکینگها؛ استفاده از فضای شهری بهعنوان دکور. | ||
| خط ۴۲: | خط ۴۳: | ||
احیای آیینهای قدیمی و نمایشهای بومی برای ایجاد فضای معنوی. | احیای آیینهای قدیمی و نمایشهای بومی برای ایجاد فضای معنوی. | ||
|ارتباط بیواسطه و مستقیم با رهگذران؛ اجراها معمولاً رایگان است. | |ارتباط بیواسطه و مستقیم با رهگذران؛ اجراها معمولاً رایگان است. | ||
|خلاقیت فردی کارگردان و نگاه انتقادی او محوریت یافته؛ آزادی عمل برای بیان دیدگاههای نو.'''<ref>[https://journals.ut.ac.ir/article_19147.html محسنی، «نمایش خیابانی؛ رویکردها، دغدغهها و راهبردها»، ۱۳۸۶ش، | |خلاقیت فردی کارگردان و نگاه انتقادی او محوریت یافته؛ آزادی عمل برای بیان دیدگاههای نو.'''<ref>[https://journals.ut.ac.ir/article_19147.html محسنی، «نمایش خیابانی؛ رویکردها، دغدغهها و راهبردها»، ۱۳۸۶ش، ص92-89.]</ref>''' | ||
|} | |} | ||
=== گسترش تئاتر خیابانی === | === گسترش تئاتر خیابانی === | ||
تئاتر خیابانی در قرن بیستم میلادی، در مناطق گوناگون جهان گسترش یافت، ازجمله: | |||
* [[فرانسه]]: آنتوان آرتو | |||
* [[روسیه]]: اوریونوف، پلاتون کرژنتسف و اختانگوف | |||
* [[ایتالیا]]: تئاترهای اودین، باربایا، سوم، داریوفو | |||
* [[آمریکا]]: گروههای تئاتر کلیفورد ادتز، لیوینگ، اوپن، هپنینگ، ریچارد شچنر، پرفورمنس و نان و عروسک.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1030007/شهر-و-تیاتر-نگاهی-گذرا-به-تیاتر-خیابانی-در-ایران-و-جهان سرسنگی، «شهر و تئاتر؛ نگاهی گذرا به «تئاتر خیابانی» در ایران و جهان»، ۱۳۸۹ش، ص۸۲.]</ref> | |||
=== تئاتر خیابانی در ایران === | === تئاتر خیابانی در ایران === | ||
پیش از انقلاب | [[پرونده:تئاتر خیابانی۱.jpg|جایگزین=نمایش طوفان الاقصی - بخش خیابانی|بندانگشتی|اجرای نمایش طوفان الاقصی در بخش خیابانی جشنواره بینالمللی تئائر فجر]] | ||
پیش از [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]]، تئاتر خیابانی در [[ایران]] بیشتر در قالب اجراهای معدود در جشنوارههایی مانند [[جشن هنر شیراز]] ۱۳۴۶–۱۳۵۶ش تجربه شد؛ اما این اجراها به حرکتی فراگیر تبدیل نشد.<ref>[https://fa.wiki.khomeini.ir/wiki/جشن_هنر_شیراز#:~:text=جشن%20هنر%20شیراز،%20فساد%20و، «جشن هنر شیراز»، ویکی امامخمینی.]</ref> در روزهای نخست انقلاب، با ایجاد فضای باز سیاسی، گروههای تئاتر خیابانی برای ارائه دیدگاههای سیاسی خود در خیابانهای [[تهران]] و شهرستانها شکل گرفتند. پس از پایان [[جنگ ایران و عراق|جنگ تحمیلی]]، اجراهای پراکندهای توسط گروههایی مانند گروه تئاتر شهر در [[فضاهای عمومی]] انجام شد و ساختارها کمکم محو یا ادغام شدند و تئاتر خیابانی هنرمندانهتر شد. در سال ۱۳۷۳ش، تئاتر خیابانی به بخش جنبی [[جشنواره بینالمللی تئاتر فجر]] پیوست و نگاه جدیتری به آن معطوف شد.<ref>[https://theater.ir/fa/27587 حسننیا، «نگاهی به اجرای تئاتر خیابانی در ایران»، وبسایت ایران تئاتر.]</ref> از اواخر دهه ۱۳۸۰ش و اوایل دهه ۱۳۹۰ش،<ref>اسدی دستجردی، مطالعهٔ تئاتر محیطی ایران در دهههای 80 و 90، براساس آراء ریچارد شکنر؛ عنوان بخش عملی: تجربههای اخیر، ۱۳۹۴ش، ص۴.</ref> با تأسیس دفتر نمایش خیابانی در مرکز هنرهای نمایشی<ref>[https://theater.ir/file/2/attach2016111933669974140345.pdf «دفتر نمایش خیابانی»، وبسایت ایران تئاتر.]</ref> و برگزاری جشنوارههای تخصصی مانند هجده دوره [[جشنواره تئاتر خیابانی مریوان]] این گونهٔ نمایشی بهتدریج ساختاری منظمتر یافت.<ref>[https://mariwanfestival.ir/گزارش-تصویری-اختتامیه-هجدهمین-جشنوار/ «گزارش تصویری اختتامیه هجدهمین جشنواره بینالمللی تئاتر خیابانی مریوان»، وبسایت جشنواره بینالمللی تئاتر خیابانی مریوان.]</ref> | |||
در ایران افردی مانند شهرام | در ایران افردی مانند [[شهرام کرمی]]، [[مجید امرایی]]، [[مریم معترف]]، [[محمدرضا الوند]]، [[آرش دادگر]]، [[عقیل تقیزاده]]<ref>[https://theater.ir/file/2/attach2016111933669974140345.pdf «دفتر نمایش خیابانی»، وبسایت ایران تئاتر.]</ref> و [[محمود فرهنگ]] موافقان تمرکز بر نمایشهای سنتی ایرانی و [[ایرج راد]]، [[علی پویان]] و [[شیرین بزرگمهر]] موافقان تمرکز بر هنر جهانی هستند.<ref>[https://theater.ir/fa/27587 حسننیا، «نگاهی به اجرای تئاتر خیابانی در ایران»، وبسایت ایران تئاتر.]</ref> | ||
== اهداف == | == اهداف == | ||
اهداف این نوع اجرا، با اهداف نمایشهای آیینی متفاوت است. در تئاتر خیابانی، مضامین مرتبط با مسائل اجتماعی، سیاسی و فرهنگی دوران معاصر، مشکلات و کاستیهای جامعه، اوضاع زمانه و واقعیتهای دشوار اجتماعی،<ref>[https://journals.ut.ac.ir/article_19147.html محسنی، «نمایش خیابانی؛ رویکردها، دغدغهها و راهبردها»، ۱۳۸۶ش، ص۱۰۲.]</ref> مانند نابرابریهای اجتماعی، فقر و تنگدستی، بیکاری و فشار | اهداف این نوع اجرا، با اهداف نمایشهای آیینی متفاوت است. در تئاتر خیابانی، مضامین مرتبط با مسائل اجتماعی، سیاسی و فرهنگی دوران معاصر، مشکلات و کاستیهای جامعه، اوضاع زمانه و واقعیتهای دشوار اجتماعی،<ref>[https://journals.ut.ac.ir/article_19147.html محسنی، «نمایش خیابانی؛ رویکردها، دغدغهها و راهبردها»، ۱۳۸۶ش، ص۱۰۲.]</ref> مانند نابرابریهای اجتماعی، [[فقر]] و تنگدستی، [[بیکاری]] و [[فشار اقتصادی]]، [[فساد اداری]] و سیاسی، [[جنگ]] و کشتار انسانهای بیگناه، [[حقوق بشر]]، [[تبعیض جنسیتی]]، [[تبعیض نژادی|نژادی]] و طبقاتی و مبارزه با سیاستهای غیرمردمی حاکمان بازتاب داده میشود.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1080332/جامعه-شناسی-تیاتر-خیابانی-پژوهشی-در-خصوص-تیاتر-خیابانی-و-جایگاه-اجتماعی-این-هنر-از-اغاز-تا-دوران-معاصر سرسنگی، «جامعهشناسی تئاتر خیابانی؛ پژوهشی در خصوص تئاتر خیابانی و جایگاه اجتماعی این هنر از آغاز تا دوران معاصر»، ۱۳۹۲ش، ص۱۸.]</ref> در برخی اجراها، راهحلهایی به شیوۀ مسالمتآمیز ارائه میشود و در برخی دیگر، راهحلها با استفاده از زبانی هنری همراه با روابطی مبتکرانه و در نتیجه ایجاد نوعی همدلی تازه با عامه مردم ارائه میشود.<ref>[https://journals.ut.ac.ir/article_19147.html محسنی، «نمایش خیابانی؛ رویکردها، دغدغهها و راهبردها»، ۱۳۸۶ش، ص۱۰۲.]</ref> بههمین دلیل [[مردم]]، اصلیترین و مهمترین عامل موفقیت تئاتر خیابانی دانسته میشود.<ref>[https://www.isna.ir/news/kordestan-10191/مردم-مهم-ترین-و-اصلی-ترین-عامل-موفقیت-تئاتر-خیابانی-هستند «مردم مهمترین و اصلیترین عامل موفقیت تئاتر خیابانی هستند»، خبرگزاری ایسنا.]</ref> | ||
== کارکرد == | == کارکرد == | ||
تئاتر خیابانی دارای کارکردی دوگانه است که این ویژگی در ساختار بنیادین آن ریشه دارد: | تئاتر خیابانی دارای کارکردی دوگانه است که این ویژگی در ساختار بنیادین آن ریشه دارد: | ||
# '''کارکرد جشنوارهای:''' این کارکرد در قالب نمایشهای دستهجمعی و کارناوالهای شاد تجلی مییابد که به همدلی میان شهروندان و انسجام جامعۀ شهری میانجامد. | # '''کارکرد جشنوارهای:''' این کارکرد در قالب نمایشهای دستهجمعی و کارناوالهای شاد تجلی مییابد که به همدلی میان شهروندان و انسجام جامعۀ شهری میانجامد. | ||
# '''کارکرد اعتراضی و انتقادی:''' این وجه از تئاتر خیابانی ضعفها، تناقضها و کاستیهای اجتماعی را بازتاب میدهد و بیانی است | # '''کارکرد اعتراضی و انتقادی:''' این وجه از تئاتر خیابانی ضعفها، تناقضها و کاستیهای اجتماعی را بازتاب میدهد و بیانی است از مسائل جامعه. | ||
این دوگانگی که گاه جنبههایی متناقض مییابد، جزئی جداییناپذیر از ماهیت این گونهٔ نمایشی محسوب میشود. در مقایسه تطبیقی تئاتر خیابانی معاصر با آثار نمایشی کهن، پیوندی آشکار میتوان یافت؛ اما این پیوند بیشتر در ساختار ظاهری و فرم بیرونی اجرا نهفته است تا در محتوا. همچنین، این همانندی در ساحت کارکردی نمایش تجلی مییابد؛ نه در جلوههای کلامی و گفتاری آن.<ref>[https://journals.ut.ac.ir/article_19147.html محسنی، «نمایش خیابانی؛ رویکردها، دغدغهها و راهبردها»، ۱۳۸۶ش، ص۹۴.]</ref> | این دوگانگی که گاه جنبههایی متناقض مییابد، جزئی جداییناپذیر از ماهیت این گونهٔ نمایشی محسوب میشود. در مقایسه تطبیقی تئاتر خیابانی معاصر با آثار نمایشی کهن، پیوندی آشکار میتوان یافت؛ اما این پیوند بیشتر در ساختار ظاهری و فرم بیرونی اجرا نهفته است تا در محتوا. همچنین، این همانندی در ساحت کارکردی نمایش تجلی مییابد؛ نه در جلوههای کلامی و گفتاری آن.<ref>[https://journals.ut.ac.ir/article_19147.html محسنی، «نمایش خیابانی؛ رویکردها، دغدغهها و راهبردها»، ۱۳۸۶ش، ص۹۴.]</ref> | ||
| خط ۶۵: | خط ۷۲: | ||
== ویژگی ساختاری == | == ویژگی ساختاری == | ||
تئاتر خیابانی از ابتدای شکلگیری آن، نزد بازیگران حرفهای و آماتور در کشورهای مختلف مورد استقبال بوده است و ویژگیهای اصلی شکل اجرایی آن عبارت است از: | تئاتر خیابانی از ابتدای شکلگیری آن، نزد بازیگران حرفهای و آماتور در کشورهای مختلف مورد استقبال بوده است و ویژگیهای اصلی شکل اجرایی آن عبارت است از: | ||
# سیاسیترین نوع هنر نمایش؛<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1030007/شهر-و-تیاتر-نگاهی-گذرا-به-تیاتر-خیابانی-در-ایران-و-جهان سرسنگی، «شهر و تئاتر؛ نگاهی گذرا به «تئاتر خیابانی» در ایران و جهان»، ۱۳۸۹ش، ص۸۲-۸۱.]</ref> | # سیاسیترین و اجتماعیترین نوع هنر نمایش؛<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1030007/شهر-و-تیاتر-نگاهی-گذرا-به-تیاتر-خیابانی-در-ایران-و-جهان سرسنگی، «شهر و تئاتر؛ نگاهی گذرا به «تئاتر خیابانی» در ایران و جهان»، ۱۳۸۹ش، ص۸۲-۸۱.]</ref> | ||
# صرفهجویی در هزینه و کاربرد وسایل سبک و قابل حمل؛ | # صرفهجویی در هزینه و کاربرد وسایل سبک و قابل حمل؛ | ||
# برقراری ارتباط حداکثری با | # برقراری ارتباط حداکثری با تماشاگر، در دسترس عموم بودن و تعداد فراوان اجرا؛ | ||
# مشارکت | # مشارکت تماشاگر در اجرا و سادگی رابطه؛ | ||
# تحرک و پویایی؛ | # تحرک و پویایی؛ | ||
# عدم تقلید از تئاترهای حرفهای؛ | # عدم تقلید از تئاترهای حرفهای؛ | ||
| خط ۷۹: | خط ۸۶: | ||
# '''نمایش پیکره (مجسمه):''' تکنیکی که در آن شرکتکنندگان با تغییر پیکرههای انسانی، دیدگاه جمعی خود را دربارهٔ مسائل اجتماعی شکل میدهند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/downloadpdf/2019377?useraccept=false سلمانزاده، «اجرای تئاتر خیابانی در ایران با رویکردی سنتی یا مدرن»، ۱۴۰۰ش، ص۵۹-۵۸.]</ref> | # '''نمایش پیکره (مجسمه):''' تکنیکی که در آن شرکتکنندگان با تغییر پیکرههای انسانی، دیدگاه جمعی خود را دربارهٔ مسائل اجتماعی شکل میدهند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/downloadpdf/2019377?useraccept=false سلمانزاده، «اجرای تئاتر خیابانی در ایران با رویکردی سنتی یا مدرن»، ۱۴۰۰ش، ص۵۹-۵۸.]</ref> | ||
== | == گسترش تئاتر خیابانی == | ||
تئاتر خیابانی با موانعی مانند نبود چارچوب حقوقی و بودجهٔ مستقل، محدود شدن اجراها به جشنوارهها، کمبود زیرساختهای اجرایی و آموزشی، ضعف حمایت نهادی و کمبود منابع پژوهشی و تبادل فرهنگی مواجه است. برای توسعهٔ این گونهٔ نمایشی، تدوین مقررات مشخص، اختصاص بودجهٔ پایدار، حمایت از اجراهای عمومی، تقویت آموزش و پژوهش، گسترش فعالیت در شهرستانها و افزایش آگاهی عمومی از طریق رسانهها پیشنهاد شده است.<ref>[https://theater.ir/file/2/attach2016111933669974140345.pdf «دفتر نمایش خیابانی»، وبسایت ایران تئاتر.]</ref> | تئاتر خیابانی با موانعی مانند نبود چارچوب حقوقی و بودجهٔ مستقل، محدود شدن اجراها به جشنوارهها، کمبود زیرساختهای اجرایی و آموزشی، ضعف حمایت نهادی و کمبود منابع پژوهشی و تبادل فرهنگی مواجه است. برای توسعهٔ این گونهٔ نمایشی، تدوین مقررات مشخص، اختصاص بودجهٔ پایدار، حمایت از اجراهای عمومی، تقویت آموزش و پژوهش، گسترش فعالیت در شهرستانها و افزایش آگاهی عمومی از طریق رسانهها پیشنهاد شده است.<ref>[https://theater.ir/file/2/attach2016111933669974140345.pdf «دفتر نمایش خیابانی»، وبسایت ایران تئاتر.]</ref> | ||
