بدون خلاصۀ ویرایش
جز ویکی سازی
 
(یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۳: خط ۳:
| زیرنویس تصویر    =زن و مرد صائبی در حال نیایش در کنار رودخانه کارون   
| زیرنویس تصویر    =زن و مرد صائبی در حال نیایش در کنار رودخانه کارون   
| image_alt        =زن و مرد صائبی
| image_alt        =زن و مرد صائبی
| فایل پادکست      =   
| فایل پادکست      =لباس مندائیان.ogg  
| حجم فایلپادکست    =   
| حجم فایلپادکست    =7/79  
| تاریخ پادکست      =   
| تاریخ پادکست      =23-1-1405  
| زیرنویس عنوان    =   
| زیرنویس عنوان    =   


خط ۴۲: خط ۴۲:
در گذشته سرپوش روزمرهٔ زنان مندائی شامل مقنا و شیله (روسری) عربی بوده که پس از قرارگیری روی سر، دور گردن پیچیده می‌شده‌است. همچنین زنان برای پوشش تن خود از سُدرا، چادر عبایی، ثوب و شروارا بهره می‌بردند. ثوب بالاپوشی ساده و گشاد با یقهٔ گرد است که زنان روی سُدرا می‌پوشند. این تن‌پوش فاقد آستین است.<ref>[https://www.sid.ir/paper/1061517/fa محمدی و دیگران، «تحلیل جامعه‌شناختی پوشش روزمره و آیینی زنان در میان اقلیت‌های مذهبی (مورد مطالعه: زرتشتیان و مندائیان)»، ۱۴۰۱ش، ص۱۳.]</ref>
در گذشته سرپوش روزمرهٔ زنان مندائی شامل مقنا و شیله (روسری) عربی بوده که پس از قرارگیری روی سر، دور گردن پیچیده می‌شده‌است. همچنین زنان برای پوشش تن خود از سُدرا، چادر عبایی، ثوب و شروارا بهره می‌بردند. ثوب بالاپوشی ساده و گشاد با یقهٔ گرد است که زنان روی سُدرا می‌پوشند. این تن‌پوش فاقد آستین است.<ref>[https://www.sid.ir/paper/1061517/fa محمدی و دیگران، «تحلیل جامعه‌شناختی پوشش روزمره و آیینی زنان در میان اقلیت‌های مذهبی (مورد مطالعه: زرتشتیان و مندائیان)»، ۱۴۰۱ش، ص۱۳.]</ref>


امروزه پوشاک روزمرهٔ زنان مندائی تحت تأثیر فرهنگ بومی منطقه قرار گرفته و شامل عمامه، چفیه، چادر، روسری، پیراهن، شلوار و کفش‌هایی چون گیوه و نعلین است. نمونه‌هایی از این پوشش میان مردم شهرهایی مثل شوشتر و دزفول دیده می‌شود. امروزه برخی زنان مندائی در مواقع عادی همانند دیگر اقوام ایرانی از روسری و مانتو برای پوشش خود استفاده می‌کنند.<ref>[https://www.sid.ir/paper/1061517/fa محمدی و دیگران، «تحلیل جامعه‌شناختی پوشش روزمره و آیینی زنان در میان اقلیت‌های مذهبی (مورد مطالعه: زرتشتیان و مندائیان)»، ۱۴۰۱ش، ص۱۳-۱۴.]</ref>
امروزه پوشاک روزمرهٔ زنان مندائی تحت تأثیر فرهنگ بومی منطقه قرار گرفته و شامل عمامه، چفیه، چادر، روسری، پیراهن، شلوار و کفش‌هایی چون گیوه و نعلین است. نمونه‌هایی از این پوشش میان مردم شهرهایی مثل شوشتر و [[دزفول]] دیده می‌شود. امروزه برخی زنان مندائی در مواقع عادی همانند دیگر اقوام ایرانی از روسری و مانتو برای پوشش خود استفاده می‌کنند.<ref>[https://www.sid.ir/paper/1061517/fa محمدی و دیگران، «تحلیل جامعه‌شناختی پوشش روزمره و آیینی زنان در میان اقلیت‌های مذهبی (مورد مطالعه: زرتشتیان و مندائیان)»، ۱۴۰۱ش، ص۱۳-۱۴.]</ref>


==پوشش مقدس در آیین مندائیان==
==پوشش مقدس در آیین مندائیان==