ایران‌پدیا

حکومت‌های شیعه در ایران: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر
دیداریویکی‌متن
بدون خلاصۀ ویرایش
سعید مقدم (بحث | مشارکت‌ها)
۶۲۶ ویرایش‌ها
 
(۵۱ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۱۰ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''<big>حکومت‌های شیعه در ایران؛</big>''' تشکیل دولت‌های شیعی از گرایش‌های مختلف زیدیه، اسماعیلیه و اثنی‌عَشَری در ایران.
{{جعبه اطلاعات مفهوم
| تصویر            =حکومت‌های شیعه در ایران.png 
| زیرنویس تصویر    =مرقد ناصر کبیر از حاکمان علوی طبرستان در شهر آمل 
| image_alt        =مرقد ناصر کبیر از حاکمان علوی طبرستان در شهر آمل
| فایل پادکست      =حکومت‌های شیعه در ایران.ogg 
| حجم فایلپادکست    =10/7 
| تاریخ پادکست      =11-2-1405 
| زیرنویس عنوان    = 


با ظهور اسلام، اندیشه‌ای پیشرفته و نوین پدید آمد که نه تنها شبه‌جزیره عربستان، بلکه سرزمین‌های دیگر از جمله ایران را نیز تحت تأثیر قرار داد. هرچند ایران در زمان خلیفه دوم از راه جنگ فتح شد، اما گسترش اسلام در میان ایرانیان بیشتر جنبه داوطلبانه داشت. در آن دوره، دین زرتشت دیگر پاسخگوی نیازهای روحی و اجتماعی مردم نبود. از این رو، آنان به تدریج با آموزه‌های اسلام آشنا شدند و به ویژه با راهنمایی امامان شیعه، تعالیم اصیل این دین را پذیرفتند. همچنین باور به خدای یگانه و آشنایی پیشین ایرانیان با ادیان الهی، نقش مهمی در گرایش آنان به تشیع ایفا کرد. نخستین نشانه‌های حضور سیاسی تشیع در ایران، در دولت علویان طبرستان دیده می‌شود. این دولت الگویی برای حکومت‌های بعدی شیعه شد؛ از جمله خاندان مسافر، آل بویه، باوندیان اسپهبدیه و شاخه‌های گوناگون حکومت‌های اسماعیلی مانند نزاریان ایران. در قرون میانه، جنبش‌هایی همچون سربداران، مرعشیان و خاندان کیا نمونه‌های دیگری از پیوند تشیع با قدرت‌های محلی به شمار می‌روند. سپس دولت‌هایی مانند مشعشعیان و سرانجام صفویان با رسمی کردن مذهب تشیع در سراسر ایران، این جریان تاریخی را به اوج قدرت سیاسی و فرهنگی خود رساندند. پس از افول صفویان، دولت قاجار اگرچه قدرت نظامی و تمرکز صفویان را نداشت، اما نقش مهمی در تثبیت هویت شیعی ایران ایفا کرد. نقطه عطف نهایی در این تاریخ طولانی، پیروزی انقلاب اسلامی  در سال ۱۳۵۷ش و تأسیس جمهوری اسلامی ایران بود. برای نخستین بار در تاریخ، اندیشه «حکومت شیعه» که پیشتر بیشتر جنبه نظری و آرمانی داشت، به صورت عملی و قانونی در قالب یک دولت مدرن تحقق یافت. جنبه‌های گوناگون دولت‌های شیعه از جمله تاریخ سیاسی، زمینه‌های شکل‌گیری، علل پیروزی و زوال، و همچنین تحولات فرهنگی، اجتماعی و مذهبی نقش نیرومندی در گسترش اندیشه و فرهنگ سیاسی و اجتماعی تشیع در قلمرو خود ایفا کردند.
| عنوان اصلی        =
| عنوان انگلیسی    =
| عنوان عربی        =
| عنوان علمی        =
| شاخه علمی        =
| نوع مفهوم        =
| معنای اصطلاحی      =
| حوزه کاربرد      =
| گستره جغرافیایی  =
| منشأ تاریخی       =


== '''مفهوم‌شناسی''' ==
| نخستین کاربرد    =  
حکومت‌های شیعه در ایران، مجموعه‌ای از نظام‌های سیاسی محلی و ملی هستند که از قرن سوم هجری با علویان طبرستان آغاز شد و پس از فراز و نشیب‌هایی توسط دولت‌های دیگری تا امروز تداوم یافته است. بر اساس منابع پژوهشی، منظور از حکومت شیعی تنها دولت‌های شیعه دوازده امامی یا اثنی‌عَشَری نیست،<ref>خطیبی کوشک و همکاران، فرهنگ شیعه، ۱۳۸۶ش، ص۳۵۸؛ [https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/332725/%D8%B9%D9%84%D9%84-%D9%88-%D8%B9%D9%88%D8%A7%D9%85%D9%84-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D9%88-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%BE%DB%8C%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%82%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%DB%8C%D8%B9%D9%87?q=%D9%81%D8%B1%D9%82%D9%87%20%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%D8%B4%DB%8C%D8%B9%D9%87&score=274877907000.0&rownumber=1 قائدان، «علل و عوامل سیاسی و کلامی پیدایش فرقه‌های شیعه»، ۱۳۸۶ش، ص۹۵-۹۴.]</ref> بلکه دولت‌های دیگری مانند اسماعیلیان (فاطمیان، نزاریان)<ref>سبحانی، بحوث فی الملل و النحل، ۱۴۲۴ق، ج۷، ص۵۴؛ دفتری، تاریخ و عقاید اسماعیلیه، ۱۳۸۶ش.، ص۱۱.</ref> و زیدیان<ref>طباطبایی، شیعه در اسلام، ۱۳۷۵ش، ص۳۴؛ صابری، تاریخ فرق اسلامی، ۱۳۸۴ش، ج۲، ص۸۷-۸۶.</ref> نیز در طول تاریخ تشکیل شده‌اند. وجه مشترک همه این حکومت‌ها، صرف نظر از مذهب دقیق آنان، بهره‌گیری از مشروعیت دینی تشیع برای تشکیل قدرت سیاسی در برابر خلافت رسمی یا نظام‌های رقیب بوده است.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1404025/%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%DB%8C%D8%B9%DB%8C کشاورز و بوسعیدی، «دولت‌های شیعی - مجله نقد کتاب تاریخ»، ۱۳۹۶ش، ص۱۷۴-۱۷۱.]</ref> نقطه عطف این حکومت‌ها، صفویه است که تشیع اثنی‌عشری را در ایران رسمی کرد<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولت‌های شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۲۶۵.</ref> و ولایت فقیه به‌عنوان اصلی‌ترین رکن حکومتی نظام جمهوری اسلامی به صورت ساخت قدرت، الگویی نوین از حاکمیت شیعی را در دوران معاصر نهادینه ساخت.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1464168/%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%B4%DA%A9%D9%84-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84-%D9%88%D9%84%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D9%81%D9%82%DB%8C%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D9%86%D8%B2%D9%84%D9%87-%D8%B3%D8%A7%D8%AE%D8%AA-%D9%82%D8%AF%D8%B1%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D8%AC%D9%85%D9%87%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C بهشتی، حاجی هاشمی، «چگونگی شکل‌گیری اصل ولایت فقیه به منزلة ساخت قدرت در جمهوری اسلامی»، ۱۳۹۵ش، ص۳۷.]</ref>
| ریشه واژه        =
| مرتبط با          =
| اهمیت            =  
| مبدع              =  
| مروج              =  
| مقدس برای        =  
| مورد احترام      =  
| آثار مرتبط        =  
}}
'''{{درشت|حکومت‌های شیعه در ایران؛}}''' تشکیل دولت‌های شیعی با گرایش‌ زیدی، اسماعیلی و دوازده‌امامی در ایران.


== زمینه شکل‌گیری <big>حکومت‌های شیعه در ایران</big> ==
حکومت‌های شیعه در ایران با دولت [[علویان طبرستان]]، در سدۀ سوم هجری، آغاز شد. این دولت، الگویی برای حکومت‌های بعدی شیعه از جمله [[آل‌مسافر]]/سلاریان، [[آل‌بویه]]، [[باوندیان]] و شاخه‌های گوناگون حکومت‌های اسماعیلی مانند نزاریان ایران، شد. در قرون میانه، جنبش‌هایی همچون [[سربداران]]، [[مرعشیان]] و [[آل‌کیا]] نمونه‌های دیگری از پیوند تشیع با قدرت‌های محلی به‌شمار می‌روند. سپس دولت‌هایی چون [[مشعشعیان]] و سرانجام [[صفویان]] با رسمی کردن [[مذهب تشیع]] در سراسر [[ایران]]، [[شیعه]] را به اوج قدرت سیاسی و فرهنگی خود رساندند. پس از صفویان، [[قاجاریه|دولت قاجار]] نقش مهمی در تثبیت هویت شیعی ایران ایفا کرد. با پیروزی [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]] در ۱۳۵۷ش و تأسیس [[جمهوری اسلامی ایران]]، اندیشهٔ حکومت شیعه که پیش‌تر نظری و آرمانی بود، به‌صورت عملی و قانونی در قالب یک دولت مدرن تحقق یافت.


=== '''پیدایش مذهب تشیع''' ===
== مفهوم‌شناسی ==
قبل از شکل‌گیری حکومت‌های شیعه در ایران، پیدایش مذهب تشیع مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. درباره زمان شکل‌گیری تشیع، میان پژوهشگران اختلاف نظر وجود دارد. به‌طور کلی، این دیدگاه‌ها در دو دسته جای می‌گیرند:
حکومت‌های شیعه در ایران، مجموعه‌ای از نظام‌های سیاسی محلی و ملی هستند که از سدهٔ سوم [[تقویم هجری قمری|هجری قمری]] با تأسیس حکومت علویان طبرستان آغاز شدد و پس از فرازونشیب‌های تاریخی، تا دورهٔ معاصر تداوم یافته‌ است. بر اساس منابع پژوهشی، عنوان حکومت شیعی، منحصر به دولت‌های شیعهٔ دوازده‌امامی/اثنی‌عشری نیست،<ref>خطیبی کوشک و همکاران، فرهنگ شیعه، ۱۳۸۶ش، ص۳۵۸؛ [https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/332725/علل-و-عوامل-سیاسی-و-کلامی-پیدایش-فرقه-های-شیعه?q=فرقه%20های%20شیعه&score=274877907000.0&rownumber=1 قائدان، «علل و عوامل سیاسی و کلامی پیدایش فرقه‌های شیعه»، ۱۳۸۶ش، ص94-95.]</ref> بلکه [[اسماعیلیه|شیعیان اسماعیلی]]  ازجمله [[فاطمیان]] و نزاریان<ref>سبحانی، بحوث فی الملل و النحل، ۱۴۲۴ق، ج۷، ص۵۴؛ دفتری، تاریخ و عقاید اسماعیلیه، ۱۳۸۶ش. ص۱۱.</ref> و [[زیدیه|شیعیان زیدی]] نیز در طول تاریخ بر ایران و برخی سرزمین‌های اسلامی دیگر، حکمرانی کرده‌اند.<ref>طباطبایی، شیعه در اسلام، ۱۳۷۵ش، ص۳۴؛ صابری، تاریخ فرق اسلامی، ۱۳۸۴ش، ج۲، ص86-87.</ref> وجه مشترک همهٔ این حکومت‌ها، بهره‌گیری از مشروعیت مذهبی تشیع برای تشکیل قدرت سیاسی در برابر خلافت رسمی یا نظام‌های رقیب بوده است.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1404025/دولت-های-شیعی کشاورز و بوسعیدی، «دولت‌های شیعی - مجله نقد کتاب تاریخ»، ۱۳۹۶ش، ص171-174.]</ref>


# '''شکل‌گیری تدریجی:''' بر اساس این دیدگاه، تشیع یک نقطهٔ آغاز مشخص و واحدی ندارد، بلکه به‌تدریج و در جریان رویدادهای مهم سدهٔ نخست هجری پدید آمد. ریشهٔ این جریان به دوران زندگی پیامبر بازمی‌گردد، زمانی که گروهی از یاران، امام علی را بیشتر از دیگران دوست داشتند. پس از درگذشت پیامبر، مسئلهٔ جانشینی این گرایش را پررنگ‌تر کرد. سپس رویدادهایی مانند جنگ جمل، نبرد صفین و به‌ویژه حادثهٔ عاشورا، هر کدام به هویت‌یابی جداگانه‌تر شیعیان انجامید. در این دیدگاه، تشیع دست‌کم تا پایان سدهٔ نخست هجری هنوز یک مذهب با نظام عقیدتی مشخص نبود، بلکه عمدتاً گرایشی سیاسی–عاطفی در درون جامعهٔ اسلامی به شمار می‌رفت.<ref>صابری، تاریخ فرق اسلامی، ۱۳۸۴ش، ج۲، ص۲۴-۱۹.</ref>  
نقطهٔ عطف تاریخ حکومت‌های شیعی در ایران، دودمان صفوی است. صفویان با رسمی‌کردن مذهب تشیع اثنی‌عشری در ایران، بستر تحولی بنیادین در ساختار سیاسی-مذهبی کشور ایجاد کردند.<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولت‌های شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۲۶۵.</ref> در دوران معاصر نیز [[نظریه ولایت فقیه|نظریهٔ ولایت فقیه]] به‌عنوان اصلی‌ترین رکن [[نظام جمهوری اسلامی ایران]]، الگویی نوین از حاکمیت شیعی را نهادینه ساخته است.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1464168/چگونگی-شکل-گیری-اصل-ولایت-فقیه-به-منزله-ساخت-قدرت-در-جمهوری-اسلامی بهشتی و حاجی هاشمی، «چگونگی شکل‌گیری اصل ولایت فقیه به منزلة ساخت قدرت در جمهوری اسلامی»، ۱۳۹۵ش، ص۳۷.]</ref>
# '''شکل‌گیری به‌عنوان اعتقاد به نص:''' دستهٔ دیگری از پژوهشگران بر این باورند که تشیع زمانی به یک مذهب فکری و سیاسی مستقل تبدیل شد که این باور در میان دوستداران خاندان پیامبر رواج یافت که پیامبر، علی را به‌طور مشخص و با نص صریح به‌عنوان جانشین خود تعیین کرده است. بر اساس این دیدگاه، آنچه تشیع را از یک گرایش سیاسی–عاطفی به یک مذهب با مبانی کلامی مشخص تبدیل کرد، شکل‌گیری نظریهٔ نص بود. این تحول عقیدتی عمدتاً در اواخر سدهٔ نخست و اوایل سدهٔ دوم هجری رخ داد.<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولت‌های شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۳۴-۳۲.</ref>


=== '''گرایش ایرانیان به تشیع''' ===
== زمینه‌های فرهنگی و اجتماعی ==
گرایش ایرانیان به تشیع یک فرایند تدریجی بود که در نهایت به شکل‌گیری دولت‌های محلی شیعه و سپس حکومت رسمی صفوی انجامید.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1668264/%D8%A7%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AA-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DB%8C-%D8%B4%DB%8C%D8%B9%D9%87-%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86?q=%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D8%B4%20%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86%20%D8%A8%D9%87%20%D8%AA%D8%B4%DB%8C%D8%B9&score=8589934600.0&rownumber=8 حسنلو، «اصالت تاریخی شیعه‌گرایی ایرانیان»، ۱۳۹۷ش، ص۶۰-۵۹.]</ref> این گرایش را می‌توان در دو دسته علت بررسی کرد:


==== علت‌های فرهنگی و اجتماعی ====
در جریان رویدادهای سدهٔ نخست هجری ازجمله [[واقعه سقیفه بنی‌ساعده]]، [[جنگ جمل]]، جنگ صفین و [[واقعه عاشورا]]،<ref>صابری، تاریخ فرق اسلامی، ۱۳۸۴ش، ج۲، ص19-24.</ref> به‌تدریج انگارۀ تعیین [[امام علی|علی بن ابی‌طالب]] توسط [[حضرت محمد|پیامبر اسلام]] به‌عنوان جانشین، در جامعه مسلمان تثبیت شد و [[مذهب تشیع|تشیع]] در اواخر سدهٔ نخست و اوایل سدهٔ دوم هجری، به مذهبی با مبانی کلامی مستقل تبدیل شد.<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولت‌های شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص32-34.</ref> گرایش ایرانیان به تشیع نیز فرایندی تدریجی بود که سرانجام به شکل‌گیری دولت‌های محلی شیعه انجامید.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1668264/اصالت-تاریخی-شیعه-گرایی-ایرانیان?q=گرایش%20ایرانیان%20به%20تشیع&score=8589934600.0&rownumber=8 حسنلو، «اصالت تاریخی شیعه‌گرایی ایرانیان»، ۱۳۹۷ش، ص59-60.]</ref> عدالت‌طلبی امام علی و رفتار بدون تبعیض [[اهل‌بیت]] با ایرانیان، موجب شد که خاندان علوی، گرایش قلبی یافته و سخن و سیره آنان را برتر از دیگران بیابند.<ref>شاه‌محمدزاده، «پراکندگی جغرافیایی تشیع در ایران از آغاز تا پایان قرن سوم هجری»، ۱۳۹۴ش، ص1-29.</ref>
ایرانیان از همان سده‌های نخست اسلامی، به تدریج به تشیع روی آوردند. مهم‌ترین دلایل این گرایش عبارت بودند از: شعار عدالت و برابری توسط امام علی و دیگر امامان، رفتار محترمانه آنان با ایرانیان (در مقابل تبعیض امویان)، و مظلومیت شیعیان که همدردی ایرانیان را برمی‌انگیخت. همچنین آشنایی ایرانیان با صحابه شیعه و دریافت روایت‌های تاریخی از امامان، نقش مهمی در این فرایند داشت.<ref>شاه‌محمدزاده، «پراکندگی جغرافیایی تشیع در ایران از آغاز تا پایان قرن سوم هجری»، ۱۳۹۴ش، ص۲۹-۱.</ref>


==== علت‌های سیاسی و تاریخی ====
از سدهٔ دوم هجری، بسیاری از نوادگان پیامبر و امامان شیعه برای در امان ماندن از آزار خلفای اموی و عباسی به [[ایران]] کوچ کردند. حضور این [[امام‌زاده|امامزادگان]] در شهرهای ایران، زمینهٔ آشنایی بیشتر با آموزه‌های شیعی را برای ایرانیان فراهم کرد. همچنین هجرت [[امام رضا|علی بن موسی‌ الرضا]] به ایران و حضور هشت‌سالهٔ او در [[مرو]]، تأثیر عمیقی بر گسترش تشیع در ایران گذاشت. [[حدیث سلسلةالذهب]]، نامه‌های وی به افراد مختلف و مناظره‌های علمی در دربار [[مأمون]]، همگی به آشنایی ایرانیان با تشیع و ظرفیت‌های اجتماعی و سیاسی آن کمک کرد.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1668264/اصالت-تاریخی-شیعه-گرایی-ایرانیان?q=گرایش%20ایرانیان%20به%20تشیع&score=8589934600.0&rownumber=8 حسنلو، «اصالت تاریخی شیعه‌گرایی ایرانیان»، ۱۳۹۷ش، ص65-79.]</ref> در این راستا، دولت‌های محلی و منطقه‌ای با گرایش شیعی، خیلی زود در ایران شکل گرفتند. [[حکومت‌های شیعه در ایران]] اگرچه در آغاز، فراگیر نبودند، اما نقش مهمی در ریشه‌دار کردن تشیع در ایران ایفا کردند.<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولت‌های شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۵۲.</ref>
چند رویداد سیاسی مهم، گرایش ایرانیان به تشیع را شتاب بخشید:


# '''هجرت علویان و سادات به ایران:''' از سده دوم هجری به بعد، بسیاری از نوادگان پیامبر و امامان برای در امان ماندن از آزار خلفای اموی و عباسی به ایران کوچ کردند. حضور این خاندان‌های محترم در شهرهای ایران، زمینه آشنایی مردم با آموزه‌های شیعی را فراهم کرد.
== علویان طبرستان ==
# '''هجرت امام رضا به ایران:''' حضور هشت ساله امام رضا در مرو و رفت‌وآمد ایشان در شهرهایی مانند نیشابور، تأثیر عمیقی بر گسترش تشیع گذاشت. حدیث معروف سلسلةالذهب که امام در نیشابور ایراد کرد، نامه‌های ایشان به افراد مختلف، و مناظره‌های علمی در دربار مأمون، همه به آشنایی ایرانیان با تشیع انجامید.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1668264/%D8%A7%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AA-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DB%8C-%D8%B4%DB%8C%D8%B9%D9%87-%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86?q=%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D8%B4%20%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86%20%D8%A8%D9%87%20%D8%AA%D8%B4%DB%8C%D8%B9&score=8589934600.0&rownumber=8 حسنلو، «اصالت تاریخی شیعه‌گرایی ایرانیان»، ۱۳۹۷ش، ص۷۹-۶۵.]</ref>
[[پرونده:حکومت‌های شیعه در ایران۱.png|جایگزین=گسترهٔ فرمانروایی علویان طبرستان و گیلان|بندانگشتی|گسترهٔ فرمانروایی علویان طبرستان و گیلان]]
# '''نقش دولت‌های محلی شیعه:''' پیش از صفویه، دولت‌های شیعه‌ای مانند علویان طبرستان، آل بویه و سربداران در مناطق مختلف ایران شکل گرفتند. این دولت‌ها هرچند فراگیر نبودند، اما بسترهای فرهنگی و نهادی را برای گسترش تدریجی تشیع در ایران فراهم کردند. به دنبال، این روند تدریجی، هنگامی که صفویان در سده دهم هجری به قدرت رسیدند، تشیع در بسیاری از مناطق ایران ریشه دوانده بود. صفویان با رسمی کردن مذهب تشیع، این جریان را به اوج خود رساندند و نخستین حکومت فراگیر شیعه در تاریخ ایران را بنیان نهادند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1668264/%D8%A7%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AA-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DB%8C-%D8%B4%DB%8C%D8%B9%D9%87-%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86?q=%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D8%B4%20%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86%20%D8%A8%D9%87%20%D8%AA%D8%B4%DB%8C%D8%B9&score=8589934600.0&rownumber=8 حسنلو، «اصالت تاریخی شیعه‌گرایی ایرانیان»، ۱۳۹۷ش، ص۸۱.]</ref>
حکومت [[علویان طبرستان]] در سال ۲۵۰ق، با مهاجرت سادات علوی به [[شمال ایران]] و در منطقهٔ [[طبرستان]]/مازندران تأسیس شد. چهار تن از نوادگان [[امام حسن مجتبی]]، ازجمله حسن بن زید معروف به داعی کبیر تا حسن بن قاسم معروف به داعی صغیر، از ۲۵۰ق تا ۳۱۶ق، بر طبرستان حکومت کردند. این حکومت که مذهب رسمی آنان [[زیدیه|تشیع زیدی]] بود از سده چهارم هجری که حکومت آل‌بویه پایه‌گذاری شد، اقتدار خود را به‌عنوان یک دولت مستقل از دست داد و سرانجام در سدهٔ دهم هجری، منقرض شد.<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولت‌های شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص53-73.</ref>  


== '''نخستین حکومت‌های محلی و منطقه‌ای پیش از صفویه''' ==
==== دستاوردها ====
پیش از آن که صفویان در سده دهم هجری تشیع را در سراسر ایران رسمی کنند، دولت‌های محلی و منطقه‌ای متعددی در ایران شکل گرفته بودند. این حکومت‌ها اگرچه فراگیر نبودند و بیشتر در محدوده جغرافیایی کوچکی قدرت داشتند، اما نقش مهمی در ریشه‌دار کردن تشیع در میان ایرانیان ایفا کردند.<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولت‌های شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۵۲.</ref> در جدول زیر، مهم‌ترین این دولت‌ها بر اساس گزارش منابع پژوهشی و به‌ترتیب تاریخی معرفی شده‌اند:
 
{| class="wikitable"
* نخستین تجربهٔ حکومتی شیعه در ایران با اتکا بر دعوت و انتخاب مردم؛
|+
* چالش جدی با خلافت عباسی؛
!
* گسترش دعوت به سرزمین‌های مجاور؛
{| class="wikitable"
* تأمین امنیت جامعه؛
| valign="top" |'''حکومت‌ها'''
* ساخت مساجد، مدارس دینی، کتابخانه‌ها و خانقاه‌ها، ترویج فقه شیعی زیدی، تعمیر بارگاه امامان و حاکمان علوی و ایجاد پایگاهی امن برای سادات.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1543942/دستاوردهای-سیاسی-فرهنگی-و-اجتماعی-علویان-طبرستان?q=دستاوردهای%20سیاسی،%20فرهنگی%20و%20اجتماعی%20علویان%20طبرتان&score=16392.81&rownumber=1 نوروزی و همکاران، «دستاوردهای سیاسی، فرهنگی و اجتماعی علویان طبرستان»، ۱۳۹۸ش، ص۸۳.]</ref>
| valign="top" |'''جغرافیای سیاسی'''
 
| valign="top" |'''سال تأسیس'''
== آل‌مسافر ==
| valign="top" |'''زمینه شکل‌گیری'''
حکومت [[آل‌مسافر]] از سال ۳۰۴ق در منطقهٔ دیلم و نواحی شمال غربی ایران تا ارمنستان استقرار یافت. این سلسله‌ حکومتی را محمد بن مسافر برپا کرد، اما در ادامه به دو شاخۀ آذربایجان و دیلم تقسیم شد. در شاخهٔ دیلم ۹ تن از وهسودان بن محمد (۳۳۰ق) تا مسافر (۴۵۴ق) و در شاخهٔ آذربایجان ۶ تن از مرزبان اول بن محمد (۳۳۰ق) تا ابوالهیجاء بن ابراهیم، حکومت کردند. مذهب رسمی آنان [[اسماعیلیه|تشیع اسماعیلی]] بود.<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولت‌های شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۹۲–۷۹.</ref>
| valign="top" |'''حاکمان'''
 
| valign="top" |'''وضعیت تشیع'''
==== دستاوردها ====
| valign="top" |'''سال انقراض'''
 
| valign="top" |'''عوامل ضعف و فروپاشی'''
* [[ضرب سکه|ضرب سکه‌های]] حاوی نشانه‌های اعتقادات شیعی اسماعیلی ([[قرمطیان|قرمطی]])؛
|'''دستاوردهای سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و تمدنی'''
* بروز و ظهور حرکت‌ها و رسوم مبتنی بر فرهنگ انتظار؛
|-
* نهادینه‌سازی باورهای شیعی در ساختار سیاسی و اجتماعی آن عصر.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1115401/ال-مسافر-و-تشیع-در-دیلم-و-اذربایجان-در-قرن-چهارم-هجری?q=آل%20مسافر&score=274877907000.0&rownumber=1 شاهمرادی، «آل مسافر و تشیع در دیلم و آذربایجان در قرن چهارم هجری»، ۱۳۹۵ش، ص۱۱۷.]</ref>
| valign="top" |'''علویان طبرستان'''<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولت‌های شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۷۳-۵۳.</ref>
 
| valign="top" |شمال ایران
== آل‌بویه ==
| valign="top" |۲۵۰قمری
[[پرونده:حکومت‌های شیعه در ایران۲.png|جایگزین=قلمرو آل بویه|بندانگشتی|قلمرو آل بویه]]
| valign="top" |مهاجرت و ورود سادات و علویان به ایران
با ضعف [[خلافت عباسی]] در سدهٔ سوم و چهارم هجری، امیران محلی داعیهٔ استقلال یافتند و علی پسر ابوشجاع در سال ۳۲۱ق با فتح ارجان، دولت [[آل‌بویه]] را پایه‌گذاری کرد. این حکومت بخش‌هایی از [[ایران]]، [[عراق]]، جزیره و شام را در بر گرفت.<ref>سجادی، «آل بویه»، ۱۳۶۹ش، ج۱، ص۶۲۹.</ref> حاکمان آن شامل ۷ تن در فارس (۳۲۲–۴۴۷ق)، ۶ تن در اصفهان، ری و همدان (۳۳۵–۴۱۴ق) و ۱۰ تن در عراق (۳۳۴–۴۴۷ق) بودند. آنان ابتدا پیرو تشیع زیدی بودند و سپس به تشیع اثنی‌عشری گرویدند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1410678/سیاست-های-حکومت-ال-بویه-در-جهت-تحکیم-وحدت-میان-شیعه-و-اهل-سنت?q=سیاست‌های%20حکومت%20آل%20بویه%20در%20جهت%20تحکیم%20وحدت%20میان%20شیعه%20و%20اهل‌سنت&score=65544.81&rownumber=1 جعفرنیا، «سیاست‌های حکومت آل بویه در جهت تحکیم وحدت میان شیعه و اهل‌سنت»، ۱۳۹۷ش، ص24-25.]</ref> اختلافات داخلی و انشقاق، روی کار آمدن حاکمان ضعیف پس از عضدالدوله، ظهور قدرت‌های نوپا (غزنویان و سلجوقیان) و ناتوانی در حل اختلافات قومی، فرهنگی و سپاهیان، موجب فروپاشی حکومت آل‌بویه در سال ۴۴۷ق شد.<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولت‌های شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص100-117.</ref>
| valign="top" |۴ نفر از حسن بن زید معروف به  داعی کبیر در سال ۲۵۰ق تا حسن بن قاسم معروف به داعی صغیر ۳۱۶ق.
 
| valign="top" |تشیع زیدی
==== دستاوردها ====
| valign="top" |قرن ۱۰ق
 
| valign="top" |عدم پی‌ریزی تشکیلات منسجم حکومتی  به‌ویژه ضعف تشکیلات نظامی علویان طبرستان؛
* کنترل [[بغداد]] و تسلط بر خلافت عباسی؛
* ایجاد تشکیلات اداری منظم مانند وزارت، دیوان‌ها، قضاوت، حسبه و نقابت، سازماندهی نوین سپاه، نهادسازی مذهبی؛<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1347282/بررسی-تغییرات-اجتماعی-مراسم-و-مناسک-عزاداری-عاشورا-در-ایران?q=زهرا%20سادات%20کشاورز&score=67108872.0&rownumber=1 منتظرالقائم و کشاورز، «بررسی تغییرات اجتماعی مراسم و مناسک عزاداری عاشورا در ایران»، ۱۳۹۶ش، ص۴۶.]</ref>
* رسمیت‌بخشیدن به [[عزاداری]] در [[ماه محرم]] و تعطیلی [[روز عاشورا]]؛<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1117813/نقش-ال-بویه-در-تعمیق-فرهنگ-شیعی-مطالعه-موردی-اداب-و-رسوم-مذهبی?q=جشن%20غدیر%20و%20اذان%20در%20آل%20بویه&score=8201.039&rownumber=18 خسروبیگی و جلیلیان، «نقش آل بویه در تعمیق فرهنگ شیعی، مطالعه موردی: آداب و رسوم مذهبی»، ۱۳۹۲ش، ص۸۶.]</ref>
* شکوفایی علوم، [[هنر]] و [[معماری]]،<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1670531/بررسی-و-نقد-کتاب-تاریخ-تمدن-و-فرهنگ-ایران-در-عصر-ال-بویه?q=فرهنگ%20و%20تمدن%20آل%20بویه&score=1048585.0&rownumber=1 یحیایی، «بررسی و نقد کتاب تاریخ، تمدن و فرهنگ ایران در عصر آل بویه»، ۱۳۹۹ش، ص۳۴۷.]</ref> ساخت و تجدید بنای حرم‌ [[امامان شیعه|امامان]] و [[امام‌زاده|امامزادگان]]، ایجاد [[کتابخانه|کتابخانه‌ها]] و مراکز علمی؛
* برگزاری رسمی جشن در روز [[عید غدیر]]؛
* رواج گفتن «حی علی خیرالعمل» در [[اذان]]؛
* استفاده از مهر و [[تربت]] در سجده نماز؛
* توجه به علویان و احیای منصب [[نقابت]]؛
* ساماندهی [[وقف]] و [[نذر|نذورات]].<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/976490/نقش-حکومت-ال-بویه-در-توسعه-فرهنگ-شیعی جلیلیان، «نقش حکومت آل بویه در توسعه فرهنگ شیعی»، ۱۳۹۲ش، ص122-130.]</ref>
 
== باوندیان ==
[[پرونده:حکومت‌های شیعه در ایران۳.png|جایگزین=نقشه قلمرو باوندیان در زمان رستم شاه غازی|بندانگشتی|نقشه قلمرو باوندیان در زمان رستم شاه غازی با بیشترین وسعت خود]]
حکومت باوندیان اسپَهبدیه طبرستان در سال ۴۶۶ق در سرزمین فریم (فَرّیم، پِریم یا قارِن) در شرق سلسله‌کوه‌های طبرستان و در کنار شهریارکوه بنیان نهاده شد. قارن پسر سهراب در شهریارکوه نیرویی گرد آورد و پس از او پسران و نوادگانش به‌تدریج بخش‌هایی از طبرستان را تصرف کردند. از حسام‌الدوله شهریار، پسر قارن (۴۶۶ق) تا شمس‌الملوک رستم (۶۰۶ق)، هشت تن در این حکومت، فرمان راندند. مذهب رسمی آنان [[تشیع اثنی‌عشری]] بود و سرانجام این حکومت در سال ۶۰۶ق منقرض شد.<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولت‌های شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص130-144.</ref>
 
==== دستاوردها ====
 
* ایجاد موازنهٔ قدرت سیاسی در عرصهٔ مذهبی [[مازندران]]؛
* حمایت از علمای شیعه، [[سادات]] و [[علویان]]؛
* همکاری با شیعیان دیگر مناطق از جمله [[اسماعیلیان]]؛
* تبلیغ و گسترش [[مذهب امامیه]] در [[طبرستان]]؛
* توجه ویژه به بقاع متبرک شیعیان مانند [[عتبات عالیات]]، [[قبرستان بقیع]]، [[حرم امام رضا]] و [[حرم عبدالعظیم حسنی]].<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولت‌های شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص145-152.</ref>
 
== اسماعیلیه نزاری ایران ==
[[پرونده:حکومت‌های شیعه در ایران۴.jpg|جایگزین=بقایای قلعه الموت|بندانگشتی|بقایای قلعه الموت]]
حکومت [[اسماعیلیه نزاری ایران]] در سال ۴۸۸ق در قلعه‌ای در منطقه کوهستانی [[الموت]] از توابع [[استان قزوین]] کنونی تأسیس شد. در پی اختلاف بر سر جانشینی مستنصر، خلیفهٔ هشتم [[خلافت فاطمیان|فاطمیان مصر]]، [[حسن صباح]] آغازگر حکومت اسماعیلیه نزاری در ایران شد.<ref>دفتری، تاریخ و عقاید اسماعیلیه، ۱۳۸۶ش، ص388 و 391-392؛ هاجسن، فرقه اسماعیلیه، ۱۳۸۷ش، ص94-96.</ref> از حسن صباح (۴۸۳ق) تا رکن‌الدین خورشاه (۶۵۴ق)، هفت تن در این سلسله، فرمان راندند. مذهب رسمی آنان تشیع اسماعیلی بود. این حکومت در سال ۶۵۴ق منقرض شد و پس از آن به‌صورت مخفیانه ادامه یافت.<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولت‌های شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص153-172.</ref>
 
==== دستاوردها ====
 
* استمرار سلسلهٔ امامت نزاری و حفظ انسجام جامعه [[نزاریه|اسماعیلیان نزاری]] پس از سقوط حکومت؛<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولت‌های شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۱۷۲.</ref>
* ایجاد شبکه‌ای مستحکم از قلعه‌ها و معماری بی‌نظیر نظامی؛
* فعالیت گسترده در [[ادبیات]]، [[فلسفه]]، [[کلام]] و [[نجوم]]؛
* ایجاد کتابخانه‌های مجهز و مراکز پژوهشی و استفاده از [[زبان فارسی]] به‌عنوان زبان ادبیات دینی.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1403940/اوضاع-فزهنگی-و-اجتماعی-اسماعیلیه-نشاری-در-دوران-الموت?q=کتابخانه%20الموت%20اسماعیلیه%20نزاری&score=8200.983&rownumber=11 شاهمرادی، «اوضاع فزهنگی و اجتماعی اسماعیلیه نشاری در دوران الموت»، ۱۳۹۷ش، ص32-33.]</ref>
 
== سربداران ==
[[پرونده:حکومت‌های شیعه در ایران۵.jpg|جایگزین=نماد سربداران در میدان سربداران سبزوار|بندانگشتی|نماد سربداران در میدان سربداران سبزوار]]
حکومت [[سربداران]] از حدود سال ۷۳۶ق در مناطق [[خراسان]]، [[جرجان]] یا گرگان، قومس (کومش)، [[مازندران]]، [[جوین]] و [[اسفراین]] شکل گرفت. زمینهٔ شکل‌گیری آن، حضور [[خلیفه مازندرانی|شیخ خلیفه مازندرانی]]، صوفیِ معتقد به اصلاح اجتماعی در [[سبزوار]]<ref>سمرقندی، مطلع سعدین و مجمع بحرین، ۱۳۸۳ش، ج۱، ص۱۷۵.</ref> و نیز به دار آویختن او در نهم یا دوازدهم [[شعبان]] سال ۷۳۶ یا ۷۳۷ق بود.<ref>حافظ ابرو، زبده التواریخ، ۱۳۸۰ش، ج۱، ص۸۱.</ref> از وجیه‌الدین مسعود بن فضل‌الله (۷۳۸ق) تا خواجه علی مؤید (۷۸۳ق)، یازده تن در این حکومت، فرمان راندند. مذهب رسمی آنان تشیع اثنی‌عشری بود. این حکومت در سال ۷۸۸ق منقرض شد.<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولت‌های شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص172-197.</ref>
 
==== دستاوردها ====
 
* گسترش تشیع در خراسان و سرزمین‌های مجاور؛
* ایجاد تشکیلات منظم اداری و نظامی؛
* اصلاحات مالی و اقدامات عمرانی؛
* پیدایش تفکر بیگانه‌ستیزی به‌عنوان الگویی برای قیام‌های بعدی از جمله قیام شاه اسماعیل صفوی؛
* احیای آموزه‌های شیعی، حمایت از علمای شیعه، شاعران، دانشمندان و فرهیختگان و رفتار مناسب حاکمان با مردم.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1003809/نقش-دولت-شیعی-سربداران-خراسان-در-گسترش-تشیع-و-تمدن-اسلامی?q=سربداران&score=274877907000.0&rownumber=20 پرهیزکاری، «نقش دولت شیعی سربداران خراسان در گسترش تشیع و تمدن اسلامی»، ۱۳۹۲ش، ص۴۸.]</ref>
 
== مرعشیان ==
[[پرونده:حکومت‌های شیعه در ایران۶.png|جایگزین=گسترهٔ حکومت مرعشیان|بندانگشتی|گسترهٔ حکومت مرعشیان]]
حکومت [[مرعشیان]] در سال ۷۶۰ق در مناطق طبرستان و قزوین تأسیس شد. [[سید قوام‌الدین مرعشی]] با بهره‌گیری از پشتوانهٔ مذهبی و محبوبیت خود، حکومتی را در [[آمل]] و سپس در تمام طبرستان برپا کرد.<ref>مرعشی، تاریخ طبرستان و رویان و مازندران، ۱۳۶۸ش، ص184-216.</ref> از سید قوام‌الدین (۷۶۰ق) تا سلطان مراد، چهارده تن فرمان راندند. مذهب رسمی آنان تشیع اثنی‌عشری بود. این حکومت تا سال ۷۹۵ق، مستقل و سپس تا سال ۱۰۰۵ق، به‌عنوان حکومت دست‌نشانده ادامه یافت.<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولت‌های شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص202-212.</ref>
 
==== دستاوردها ====
 
* تأثیر اندیشه‌های سیاسی-اجتماعی آنان بر قیام‌های بعدی مانند آل‌کیا در گیلان و بر تشکیل دولت صفویه؛
* عمران و آبادی بناهای عام‌المنفعه مثل [[حمام]]، [[بازار]] و  [[مسجد]]؛
* گسترش شعائر شیعی.<ref>مرعشی، تاریخ طبرستان و رویان و مازندران، ۱۳۶۸ش، ص193-211؛ گروه تاریخ پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، تاریخ تشیع، ۱۳۹۰ش، ص۲۸۷.</ref>
 
== آل‌کیا ==
[[پرونده:حکومت‌های شیعه در ایران۷.jpg|جایگزین=بقعه چهار پادشاهان، مقبره چهار تن از پادشاهان کیایی در گیلان|بندانگشتی|بقعه چهار پادشاهان، مقبره چهار تن از پادشاهان کیایی در گیلان]]
حکومت آل‌کیا از سال ۷۶۹ق در [[لاهیجان]] پایه‌گذاری شد و بخش‌های وسیعی از [[گیلان]] را در بر گرفت.<ref>جعفریان، اطلس شیعه، ۱۳۹۱ش، ص۲۷۸.</ref> در این سلسله، از امیرکیا تا خان‌احمد (۱۰۰۰ق)، هفده تن حکومت کردند. مذهب رسمی آنان تشیع زیدی بود. این حکومت در سال ۱۰۰۰ق منقرض شد.<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولت‌های شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص215-225.</ref>


اختلافات داخلی و تحریکات حکام  محلی در این اختلافات؛
==== دستاوردها ====


گسترش حاکمیت علویان بدون ارزیابی از موقعیت  دشمنانشان؛
* برپایی حکومت شیعی در گیلان؛
* اجرای آداب‌ورسوم اجتماعی مانند جشن‌ها، عزاداری‌ها و مراسم دینی با حفظ اصول ملی و بومی؛
* گرایش تدریجی از مذهب زیدی به امامیه؛
* ظهور دانشمندان، پزشکان، شاعران، هنرمندان و نوازندگان.<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولت‌های شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص225-228.</ref>


توطئه‌چینی و اقدامات خلافت عباسی علیه علویان طبرستان.
== قراقویونلوها ==
|تحقق آرمان تشکیل حکومت شیعی به عنوان نخستین تجربهٔ حکومتی علویان در ایران، مقابله با دستگاه خلافت عباسی و حکومت‌های همجوار، دستیابی به حکومت با اتکا بر دعوت و انتخاب مردم (نوآوری در مشروعیت سیاسی)، تعیین والیان شهرها با رضایت مردم، گسترش دعوت به سرزمین‌های مجاور، ساخت مساجد، مدارس دینی، کتابخانه‌ها و خانقاه‌ها، ترویج فقه شیعی زیدی، ساخت و تعمیر بارگاه ائمه و حاکمان علوی، گسترش علم و دانش، ایجاد پایگاهی امن برای سادات، ایجاد امنیت برای جامعهٔ طبرستان، گسترش اسلام و تشیع در منطقه.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1543942/%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%88%D8%B1%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D8%B9%D9%84%D9%88%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%B7%D8%A8%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86?q=%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%88%D8%B1%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D8%8C%20%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%DB%8C%20%D9%88%20%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%20%D8%B9%D9%84%D9%88%DB%8C%D8%A7%D9%86%20%D8%B7%D8%A8%D8%B1%D8%AA%D8%A7%D9%86&score=16392.81&rownumber=1 نوروزی و همکاران، «دستاوردهای سیاسی، فرهنگی و اجتماعی علویان طبرستان»، ۱۳۹۸ش، ص۸۳.]</ref>
[[پرونده:حکومت‌های شیعه در ایران۸.png|جایگزین=قلمرو قره‌قویونلوها|بندانگشتی|قلمرو قره‌قویونلوها در اوج گستره خود در زمان جهانشاه]]
|-
حکومت قراقویونلوها شامل آذربایجان، نواحی غرب و مرکز ایران، بخش‌هایی از فارس و خوزستان بود. زمینهٔ شکل‌گیری آن در سال ۷۸۰ق، تشکیل اتحادیه‌ای از ایلات ترکمان در منطقهٔ وان همزمان با تضعیف ایلخانان، شورش قرایوسف علیه جلایریان و مقابله با تیموریان بود. چهار تن از قرایوسف بن قرامحمد (۷۹۲ق) تا حسن‌علی میرزا، حاکمان آن بودند. مذهب آنان تشیع طریقتی یا تشیع صوفیانه، آمیخته‌ای از تشیع امامی، تشیع غالی، [[تصوف]] و برخی از آموزه‌های اهل‌سنت بود. این حکومت در سال ۸۷۲ق بر اثر رقابت با آق‌قویونلوها منقرض شد.
| valign="top" |'''آل مسافر'''<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولت‌های شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۹۲-۷۹.</ref>
| valign="top" |دیلم و مناطق شمال غربی ایران تا  ارمنستان
| valign="top" |۳۰۴ق
| valign="top" |سلسله‌ای همانند جَستاریان بودند که  نیروی خود را داخل و خارج از دیلم تشکیل دادند. خاندان آل مسافر به دو شاخه  تقسیم می‌شود:
شاخه آذربایجان به رهبری مرزبان اول ابن محمد؛
شاخه دیلم  به رهبری وهسودان بن محمد.
| valign="top" |محمد بن مسافر در سال ۳۰۴ق سرسلسله  آل مسافر؛
شاخه دیلم: ۹ نفر از وهسودان بن  محمد ۳۳۰ق تا مسافر ۴۵۴ق؛
شاخه آذربایجان: ۶ نفر از مرزبان  اول بن محمد در سال ۳۳۰ق تا ابوالهیجاء بن ابراهیم (نامعلوم)
| valign="top" |تشیع اسماعیلی
| valign="top" |نامعلوم
| valign="top" |دوپاره شدن حکومت آنان به دو  شاخه دیلم و آذربایجان و اختلافات داخلی میان سران این دو شعبه؛
ناتوانی آل  مسافر در رواج دادن مذهب خویش یعنی تشیع اسماعیلی از گونه قرمطی آن در بین  رعایا؛
منازعات پیوسته آل مسافر با حکومت‌های همزمان و مجاور خویش نظیر  غزنویان، سلجوقیان و آل بویه.
|ضرب سکه با نشانه‌های اعتقادات شیعی اسماعیلی (قرمطی)، حضور و گسترش زیدیان در مناطق تحت حاکمیت، بروز و ظهور حرکت‌ها و رسوم مبتنی بر فرهنگ انتظار در مناطق تحت حاکمیت.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1115401/%D8%A7%D9%84-%D9%85%D8%B3%D8%A7%D9%81%D8%B1-%D9%88-%D8%AA%D8%B4%DB%8C%D8%B9-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%DB%8C%D9%84%D9%85-%D9%88-%D8%A7%D8%B0%D8%B1%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%82%D8%B1%D9%86-%DA%86%D9%87%D8%A7%D8%B1%D9%85-%D9%87%D8%AC%D8%B1%DB%8C?q=%D8%A2%D9%84%20%D9%85%D8%B3%D8%A7%D9%81%D8%B1&score=274877907000.0&rownumber=1 شاهمرادی، «آل مسافر و تشیع در دیلم و آذربایجان در قرن چهارم هجری»، ۱۳۹۵ش، ص۱۱۷.]</ref>
|-
| valign="top" |'''آل بویه'''<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولت‌های شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۱۱۷-۱۰۰.</ref>
| valign="top" |بخش‌هایی از ایران، عراق، جزیره و شام
| valign="top" |۳۲۱ق
| valign="top" |با ضعف و انحطاط خلافت عباسی در قرن  سوم و چهارم، امیران محلی و خاندان‎های حکومتگر داعیه استقلال یافتند و  علی پسر ابوشجاع در سال ۳۲۱ق با فتح ارجان دولت  آل بویه را پایه‌گذاری کرد.<ref>سجادی، «آل بویه»، ۱۳۶۹ش، ج۱، ص۶۲۹.</ref>
| valign="top" |۷ نفر امیران بویه‌ای در  فارس(۴۴۷-۳۲۲ق)، ۶ نفر امیران بویه‌ای در اصفهان و ری و همدان(۴۱۴-۳۳۵ق)، ۱۰ نفر  امیران بویه‌ای در عراق (۴۴۷-۳۳۴ق)
| valign="top" |ابتدا تشیع زیدی و سپس
تشیع اثنی‌عَشَری.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1410678/%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AD%DA%A9%D9%88%D9%85%D8%AA-%D8%A7%D9%84-%D8%A8%D9%88%DB%8C%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%AC%D9%87%D8%AA-%D8%AA%D8%AD%DA%A9%DB%8C%D9%85-%D9%88%D8%AD%D8%AF%D8%AA-%D9%85%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%B4%DB%8C%D8%B9%D9%87-%D9%88-%D8%A7%D9%87%D9%84-%D8%B3%D9%86%D8%AA?q=%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%D8%AA%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%D8%AD%DA%A9%D9%88%D9%85%D8%AA%20%D8%A2%D9%84%20%D8%A8%D9%88%DB%8C%D9%87%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%AC%D9%87%D8%AA%20%D8%AA%D8%AD%DA%A9%DB%8C%D9%85%20%D9%88%D8%AD%D8%AF%D8%AA%20%D9%85%DB%8C%D8%A7%D9%86%20%D8%B4%DB%8C%D8%B9%D9%87%20%D9%88%20%D8%A7%D9%87%D9%84%E2%80%8C%D8%B3%D9%86%D8%AA&score=65544.81&rownumber=1 جعفرنیا، «سیاست‌های حکومت آل بویه در جهت تحکیم وحدت میان شیعه و اهل‌سنت»، ۱۳۹۷ش، ص۲۵-۲۴.]</ref>
| valign="top" |  ۴۴۷ق
| valign="top" |ایجاد اختلافات داخلی و انشقاق  در بین آنها؛
روی‌کار آمدن حاکمان ضعیف و بی‌تدبیر بعد از عضدالدوله؛
ظهور  قدرت‌های نوپا و جدید مانند غزنویان و سلجوقیان همزمان با ضعف و سستی آل بویه؛
ناتوانی آل بویه از حل اختلافات و تفاوت‌های قومی، فرهنگی و اختلاف در میان  سپاهیان.
|کنترل و تسلط بر بغداد و خلافت عباسی توسط امیران شیعه، ایجاد تشکیلات اداری منظم (وزارت، دیوان‌ها، قضاوت، حسبه و نقابت)، سازماندهی سپاه با شیوه‌های نوین نبرد، رشد و گسترش علوم (پزشکی، نجوم، ریاضیات، ادبیات)،شکوفایی هنر و معماری (معماری، خوشنویسی، منسوجات، فلزکاری).<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1670531/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D9%85%D8%AF%D9%86-%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%D9%84-%D8%A8%D9%88%DB%8C%D9%87?q=%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%20%D9%88%20%D8%AA%D9%85%D8%AF%D9%86%20%D8%A2%D9%84%20%D8%A8%D9%88%DB%8C%D9%87&score=1048585.0&rownumber=1 یحیایی، «بررسی و نقد کتاب تاریخ، تمدن و فرهنگ ایران در عصر آل‌ بویه»، ۱۳۹۹ش، ص۳۴۷.]</ref>، ساخت و تجدید بنای مشاهد متبرکه (عتبات عالیات)، ایجاد کتابخانه‌ها و مراکز علمی، رسمیت یافتن عزاداری<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1117813/%D9%86%D9%82%D8%B4-%D8%A7%D9%84-%D8%A8%D9%88%DB%8C%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D8%B9%D9%85%DB%8C%D9%82-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%B4%DB%8C%D8%B9%DB%8C-%D9%85%D8%B7%D8%A7%D9%84%D8%B9%D9%87-%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D8%A8-%D9%88-%D8%B1%D8%B3%D9%88%D9%85-%D9%85%D8%B0%D9%87%D8%A8%DB%8C?q=%D8%AC%D8%B4%D9%86%20%D8%BA%D8%AF%DB%8C%D8%B1%20%D9%88%20%D8%A7%D8%B0%D8%A7%D9%86%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%A2%D9%84%20%D8%A8%D9%88%DB%8C%D9%87&score=8201.039&rownumber=18 خسروبیگی و جلیلیان، «نقش آل بویه در تعمیق فرهنگ شیعی (مطالعه موردی: آداب و رسوم مذهبی)»، ۱۳۹۲ش، ص۸۶.]</ref>، و برگزاری مراسم در ایام محرم (نهادسازی مذهبی)<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1347282/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%AA%D8%BA%DB%8C%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D9%88-%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%B3%DA%A9-%D8%B9%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86?q=%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7%20%D8%B3%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D8%AA%20%DA%A9%D8%B4%D8%A7%D9%88%D8%B1%D8%B2&score=67108872.0&rownumber=1 منتظرالقائم و کشاورز، «بررسی تغییرات اجتماعی مراسم و مناسک عزاداری عاشورا در ایران»، ۱۳۹۶ش، ص۴۶.]</ref>، برگزاری جشن عید غدیر به صورت رسمی، رواج گفتن حی علی خیر العمل در اذان، رواج استفاده از مهر (تربت) در نماز، توجه به علویان و احیای منصب نقابت، وقف و نذورات برای امور مذهبی.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/976490/%D9%86%D9%82%D8%B4-%D8%AD%DA%A9%D9%88%D9%85%D8%AA-%D8%A7%D9%84-%D8%A8%D9%88%DB%8C%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D9%88%D8%B3%D8%B9%D9%87-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%B4%DB%8C%D8%B9%DB%8C جلیلیان، «نقش حکومت آل بویه در توسعه فرهنگ شیعی»، ۱۳۹۲ش، ص۱۳۰-۱۲۲.]</ref>
|-
| valign="top" |'''باوندان اِسپَهبدیه طبرستان'''<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولت‌های شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۱۴۴-۱۳۰.</ref>
| valign="top" |سرزمین فریم (فرّیم، پِریم یا  قارِن) در کنار شهریارکوه در شرق سلسه‌کوه‌های طبرستان
| valign="top" |۴۶۶ق
| valign="top" |قارن پسر سهراب در شهریارکوه نیرویی  پدید آورد و سخت موضع گرفت. پس از او پسران و نوادگانش به‌تدریج نیرو یافتند و  پاره‌هایی از طبرستان را به تصرف در آوردند.
| valign="top" |۸ نفر از حسام‌الدوله شهریار پسر  قارن در سال ۴۶۶ق تا شمس‌الملوک رستم ۶۰۶ق
| valign="top" |تشیع اثنی‌عَشَری
| valign="top" |۶۰۶ق
| valign="top" |اختلافات داخلی در مسائل  جانشینی  و نقش‌آفرینی امرا در منازعات  این دوران؛
روابط پر فراز و نشیب آنان با حکومت‌های سلجوقیان، خوارزمشاهیان و  اسماعیلیان الموت.
|تبلیغ، ترویج و گسترش مذهب امامیه در طبرستان، ایجاد موازنهٔ قدرت سیاسی در عرصهٔ مذهبی مازندران، حمایت از علمای شیعه و سادات و علویان، توجه به بقاع متبرک شیعیان (عتبات عالیات، نجف، بقیع، مشهد عبدالعظیم)، ارتباط و همکاری با شیعیان دیگر مناطق (از جمله اسماعیلیان).<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولت‌های شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۱۵۲-۱۴۵.</ref>
|-
| valign="top" |'''اسماعیلیه نزاری ایران'''<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولت‌های شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۱۷۲-۱۵۳.</ref>
| valign="top" |ایران، شام
| valign="top" |۴۸۸ق
| valign="top" |اختلاف بر سر جانشینی مستنصر خلیفه  هشتم فاطمیان مصر و به دنبال آن حسن صباح آغازگر حرکت اسماعیلیه نزاری در ایران  است.<ref>دفتری، تاریخ و عقاید اسماعیلیه، ۱۳۸۶ش.، ص۳۸۸ و ۳۹۲-۳۹۱؛ هاجسن، فرقه اسماعیلیه، ۱۳۸۷ش، ص۹۶-۹۴.</ref>
| valign="top" |۷ نفر از حسن صباح در سال ۴۸۳ق تا  رکن‌الدین خورشاه ۶۵۴ق
| valign="top" |تشیع اسماعیلی، باطنیه
| valign="top" |۶۵۴ ق توسط مغولان و ادامه حیات به صورت مخفیانه
| valign="top" |نداشتن سرزمین یکپارچه و قدرت  نظامی نیرومند؛
بروز و ظهور تحولات و اختلافات عقیدتی در بین آنان؛
تبلیغات همه‌جانبه اهل‌سنت علیه اسماعیلیان نزاری و ترور شخصیت‌های بزرگ سیاسی،  نظامی و مذهبی؛
همزمانی آنان با حکومت‌های  سلجوقیان، خوارزمشاهیان؛
رویاروی با مغولان در اواخر حکومت خود.
|استمرار سلسله امامت نزاری<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولت‌های شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۱۷۲.</ref>، ایجاد شبکهٔ مستحکم از قلاع (معماری بی‌نظیر نظامی)، جلب مخالفان اقتصادی، سیاسی و مذهبی نظام سلجوقیان، فعالیت گسترده در علوم (ادبیات، فلسفه، کلام، نجوم)، ایجاد کتابخانه‌های مجهز و مراکز پژوهشی، استفاده از زبان فارسی به عنوان زبان ادبیات دینی جمعی، ایجاد انسجام و یکپارچگی کم‌نظیر در میان جامعهٔ نزاری (مردمان کوهستانی، روستائیان و اقلیت شهرنشین)، ادامهٔ حیات اسماعیلیه در قالب گروه‌ها و حلقه‌های صوفیان پس از سقوط.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1403940/%D8%A7%D9%88%D8%B6%D8%A7%D8%B9-%D9%81%D8%B2%D9%87%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D9%84%DB%8C%D9%87-%D9%86%D8%B4%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%88%D8%AA?q=%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87%20%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%88%D8%AA%20%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D9%84%DB%8C%D9%87%20%D9%86%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DB%8C&score=8200.983&rownumber=11 شاهمرادی، «اوضاع فزهنگی و اجتماعی اسماعیلیه نشاری در دوران الموت»، ۱۳۹۷ش، ص۳۳-۳۲.]</ref>
|-
| valign="top" |'''سربداران'''<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولت‌های شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۱۹۷-۱۷۲.</ref>
| valign="top" |خراسان، جرجان (گرگان)، قومس (کومش)، مازندران، جوین و اسفراین
| valign="top" |۷۳۶ق
| valign="top" |حضور شیخی صوفی قائل به اصلاح  اجتماعی در سبزوار به نام شیخ خلیفه مازندرانی؛<ref>سمرقندی، مطلع سعدین و مجمع بحرین، ۱۳۸۳ش، ج۱، ۱۷۵.</ref>رخداد باشتین در نهم یا  دوازدهم شعبان سال ۷۳۶ یا ۷۳۷ق.<ref>حافظ ابرو، زبده التواریخ، ۱۳۸۰ش، ج۱، ص۸۱.</ref>
| valign="top" |۱۱ نفر از وجیه‌الدین مسعود بن فضل‌الله  در سال ۷۳۸ق تا خواجه علی مؤید ۷۸۳ق
| valign="top" |تشیع اثنی‌عَشَری
| valign="top" |۷۸۸ق
| valign="top" |عدم ایجاد هماهنگی و نظمی  یکنواخت در ارکان حکومتی؛
اختلاف در  اعتقاد سربداران به تشیع امامی، تشیع اثنی‌عَشَری انقلابی با تکیه بر  تصوف و تشیع فقاهتی؛
نامتوازن بودن ترکیب قدرت نظامی و سیاسی و روحانیون  انقلابی صوفی؛
درگیری سربداران با حکومت‌های آل کرت و مغولان؛
آرمان‌گرایی  رهبران سربداران در جهت کسب قدرت.
|گسترش مذهب تشیع در خراسان و سرزمین‌های مجاور، ایجاد تشکیلات منظم اداری و نظامی، انجام اصلاحات مالی و اقدامات عمرانی، تفکر بیگانه‌ستیزی (الگویی برای قیام‌های بعدی)، احیای آموزه‌های شیعی، حمایت از علمای شیعه، شاعران، دانشمندان و فرهیختگان، رفتار مناسب حاکمان با مردم، تأثیرگذاری بر قیام‌های بعدی از جمله قیام شاه اسماعیل صفوی و انقلاب اسلامی ایران.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1003809/%D9%86%D9%82%D8%B4-%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA-%D8%B4%DB%8C%D8%B9%DB%8C-%D8%B3%D8%B1%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%DA%AF%D8%B3%D8%AA%D8%B1%D8%B4-%D8%AA%D8%B4%DB%8C%D8%B9-%D9%88-%D8%AA%D9%85%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C?q=%D8%B3%D8%B1%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86&score=274877907000.0&rownumber=20 پرهیزکاری، «نقش دولت شیعی سربداران خراسان در گسترش تشیع و تمدن اسلامی»، ۱۳۹۲ش، ص۴۸.]</ref>
|-
| valign="top" |'''مرعشیان'''<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولت‌های شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۲۱۲-۲۰۲.</ref>
| valign="top" |طبرستان، قزوین
| valign="top" |۷۶۰ق
| valign="top" |شکست حاکمان محلی توسط سیدقوام‌الدین  مرعشی با بهره از پشتوانه محکم مذهبی و محبوبیت خود و تأسیس جکومت در آمل و  سپس  تمام مناطق طبرستان و نواحی اطراف  آن.<ref>مرعشی، تاریخ طبرستان و رویان و مازندران، ۱۳۶۸ش، ص۲۱۶-۱۸۴.</ref>
| valign="top" |14 نفر از سید قوام‌الدین در سال ۷۶۰ق تا سلطان مراد (تاریخ نامعلوم)
| valign="top" |تشیع اثنی‌عَشَری
| valign="top" |حکومت مستقل آنها تا سال ۷۹۵ق و به‌عنوان  حکومت دست‌نشانده تا ۱۰۰۵ق.
| valign="top" |مبارزه با حکام محلی نیرو؛
نداشتن سازوکارهای اقتصادی و سیاسی لازم در حکومت‌داری؛
مال‌اندوزی و انباشتن  ثروت برخی از حکمرانان و دور شدن از مردم از آنان؛
حملات اثربخش تیمور بر  علیه آنان.
|گسترش و رشد شیعه امامیه در طبرستان، عمران و آبادی بناهای عام‌المنفعه (حمام، بازار، مسجد)، گسترش شعائر شیعی (برگزاری مراسم عزاداری امام حسین)، تأثیرگذاری بر قیام‌های دیگر شیعی (آل کیا در گیلان)، تأثیر اندیشه‌های سیاسی‑اجتماعی بر تشکیل دولت صفویه.<ref>مرعشی، تاریخ طبرستان و رویان و مازندران، ۱۳۶۸ش، ص۲۱۱-۱۹۳؛ گروه تاریخ پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، تاریخ تشیع، ۱۳۹۰ش، ص۲۸۷.</ref>
|-
| valign="top" |'''آل کیا'''<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولت‌های شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۲۲۵-۲۱۵.</ref>
| valign="top" |بخش وسیعی از گیلان
| valign="top" |۷۶۹ق
| valign="top" |کنترل شرق گیلان از ۷۶۷ق  توسط سیدعلی کیا با پشتیبانی سادات مرعشی پایه‌گذاری  حکومت آل کیا در لاهیجان.<ref>جعفریان، اطلس شیعه، ۱۳۹۱ش، ص۲۷۸.</ref>
| valign="top" |۱۷ نفر از امیرکیا در سال ۷۶۰ق تا  خان‌احمد ۱۰۰۰ق
| valign="top" |تشیع زیدی
| valign="top" |۱۰۰۰ق
| valign="top" |اختلافات داخلی بر سر مسائل  اقتصادی و سیاسی؛
تحول در مناسبات آنان با حکومت صفویان خصوصا اقدامات  تندروانه خان‌احمد در رویارویی با صفویان.
|تشکیل حکومت شیعی در شرق گیلان به پایتختی لاهیجان، گرایش تدریجی از مذهب زیدی به امامیه، ظهور دانشمندان، پزشکان، شاعران، هنرمندان و نوازندگان، همچنین انجام آداب و رسوم اجتماعی مانند جشن‌ها، عزاداری‌ها، مراسم دینی با حفظ اصول ملی و بومی.<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولت‌های شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۲۲۸-۲۲۵.</ref>
|-
| valign="top" |'''قراقویونلوها'''<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1022650/%D8%AA%D8%B4%DB%8C%D8%B9-%D9%82%D8%B1%D8%A7%D9%82%D9%88%DB%8C%D9%88%D9%86%D9%84%D9%88%D9%87%D8%A7-780-872-%D9%87-%D9%82?q=%D8%AA%D8%B4%DB%8C%D8%B9%20%D9%82%D8%B1%D8%A7%D9%82%D9%88%DB%8C%D9%88%D9%86%D9%84%D9%88%D9%87%D8%A7%20%D8%B4%D8%A7%D9%87%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C&score=16392.727&rownumber=1 شاهمرادی و منتظر القائم، «تشیع قراقویونلوها»، ۱۳۹۲ش، ص۶۷؛] [https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1426986/%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%B4-%D8%AD%D8%A7%DA%A9%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B0%D8%B1%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D8%AA%D8%B4%DB%8C%D8%B9-%D8%A7%D8%B2-%D9%81%D8%B1%D9%88%D9%BE%D8%A7%D8%B4%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%84%D8%AE%D8%A7%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%A7-%D8%AA%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D8%B3-%D8%B5%D9%81%D9%88%DB%8C%D9%87?q=%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C%20%D8%B3%D8%A7%D8%AE%D8%AA%D8%A7%D8%B1%20%D9%85%D8%B0%D9%87%D8%A8%DB%8C%20%D8%B3%D9%84%D8%B3%D9%84%D9%87%20%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%D9%82%D8%B1%D8%A7%D9%82%D9%88%DB%8C%D9%88%D9%86%D9%84%D9%88%20%D9%88%20%D8%A2%D9%82%20%D9%82%D9%88%DB%8C%D9%88%D9%86%D9%84%D9%88%20(%D8%A7%D8%B2%20%D8%AA%D8%B5%D9%88%D9%81%20%D8%AA%D8%A7%20%D8%AA%D8%B4%DB%8C%D8%B9%20%D8%B9%D8%B1%D9%81%D8%A7%D9%86%DB%8C%20%D9%88%20%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C)&score=9.74452&rownumber=2 شاهمرادی، «نگرش حاکمانِ آذربایجان به تشیع (از فروپاشی ایلخانان تا تأسیس صفویه)»، ۱۳۹۶ش، ص۹۱-۸۸.]</ref>
| valign="top" |آذربایجان، نواحی غرب و مرکزی ایران، بخش‌هایی از فارس و خوزستان
| valign="top" |۷۸۰ق
| valign="top" |تشکیل اتحادیه‌ای از ایلات ترکمان در منطقه وان همزمان با تضعیف ایلخانان، شورش قرایوسف علیه جلایریان و مقابله با تیموریان.
| valign="top" |۴ نفر از قرایوسف بن قرامحمد در سال ۷۹۲ق تا حسن‌علی میرزا
| valign="top" |تشیع طریقتی یا تشیع صوفیانه (تشیع امامی، تشیع غالی، تصوف و برخی از عناصر مذهب اهل‌سنت)
| valign="top" |۸۷۲ق
| valign="top" |رقابت با آق‌قویونلوها؛
جنگ با تیموریان؛
جنگ جهان‌شاه و پسرش حسن‌علی میرزا با اوزون حسن حاکم آق‌قویونلو.  
|ایجاد یک دولت متمرکز ترکمان با گرایش شیعی در شمال غرب ایران، انتقال تجربیات حکومت‌داری شیعی به جانشینان (آق‌قویونلوها و سپس صفویان)، تضعیف حکومت‌های محلی سنی‌مذهب در غرب ایران، ضرب سکه با شعارهای شیعی (نام امامان، عبارت علی ولی الله)، ساخت مسجد کبود تبریز با کتیبه‌های شیعی، گسترش معماری شیعی در بناهای مذهبی و عمومی، رواج شعائر و مناسک شیعی در فضاهای عمومی، رسمیت دادن به تدفین حاکمان در جوار امامزادگان (به عنوان نماد پیوند با تشیع).
|-
| valign="top" |'''آق‌قویونلوها'''<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1240346/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%AD%DA%A9%D9%88%D9%85%D8%AA-%D8%A7%D9%82-%D9%82%D9%88%DB%8C%D9%88%D9%86%D9%84%D9%88%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%82%D9%88%DB%8C%D9%88%D9%86%D9%84%D9%88%D9%87%D8%A7?q=%D8%AA%D8%B4%DB%8C%D8%B9%20%D8%A2%D9%82%20%D9%82%D9%88%DB%8C%D9%88%D9%86%D9%84%D9%88%D9%87%D8%A7%20%D8%B4%D8%A7%D9%87%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C&score=16393.998&rownumber=1 رجبی، «بررسی حکومت آق قویونلوها و فراقویونلوها»، ۱۳۸۲ش، ص۱۱-۷؛] [https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1426986/%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%B4-%D8%AD%D8%A7%DA%A9%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B0%D8%B1%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D8%AA%D8%B4%DB%8C%D8%B9-%D8%A7%D8%B2-%D9%81%D8%B1%D9%88%D9%BE%D8%A7%D8%B4%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%84%D8%AE%D8%A7%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%A7-%D8%AA%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D8%B3-%D8%B5%D9%81%D9%88%DB%8C%D9%87?q=%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C%20%D8%B3%D8%A7%D8%AE%D8%AA%D8%A7%D8%B1%20%D9%85%D8%B0%D9%87%D8%A8%DB%8C%20%D8%B3%D9%84%D8%B3%D9%84%D9%87%20%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%D9%82%D8%B1%D8%A7%D9%82%D9%88%DB%8C%D9%88%D9%86%D9%84%D9%88%20%D9%88%20%D8%A2%D9%82%20%D9%82%D9%88%DB%8C%D9%88%D9%86%D9%84%D9%88%20(%D8%A7%D8%B2%20%D8%AA%D8%B5%D9%88%D9%81%20%D8%AA%D8%A7%20%D8%AA%D8%B4%DB%8C%D8%B9%20%D8%B9%D8%B1%D9%81%D8%A7%D9%86%DB%8C%20%D9%88%20%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C)&score=9.74452&rownumber=2 شاهمرادی، «نگرش حاکمانِ آذربایجان به تشیع (از فروپاشی ایلخانان تا تأسیس صفویه)»، ۱۳۹۶ش، ص۸۸-۸۱؛] [https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1491664/%D8%B3%D9%82%D9%88%D8%B7-%D8%A7%D9%82-%D9%82%D9%88%DB%8C%D9%88%D9%86%D9%84%D9%88-%D9%87%D8%A7-%D8%A7%D8%B2%D8%AF%DB%8C%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%B9%D8%B5%D8%B1-%D8%B5%D9%81%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D9%86%D8%B8%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%D9%86%D9%87%D8%A7?q=%D8%A7%D9%86%D9%82%D8%B1%D8%A7%D8%B6%20%D8%AD%DA%A9%D9%88%D9%85%D8%AA%20%D8%A2%D9%82%20%D9%82%D9%88%DB%8C%D9%88%D9%86%D9%84%D9%88%D9%87%D8%A7&score=16393.895&rownumber=4 زرین‌زاد و میرجعفری، «سقوط آق قویونلو‌ها ازدیدگاه تاریخ‌نگاران عصر صفوی و تحلیلی بر نظریات آنها»، ۱۳۸۸ش، ص۷۳-۶۵.]</ref>
| valign="top" |دیار بکر و پس از شکست قراقویونلوها، تسلط بر تمام ایران تا مرزهای خراسان
| valign="top" |۸۷۲ق
| valign="top" |همزمان با قراقویونلوها، این اتحادیه ترکمان در منطقه دیاربکر مستقر شد. آنها ابتدا تابع تیموریان بودند اما به تدریج استقلال یافتند.
| valign="top" |۹ نفر از قره عثمان در سال ۸۷۲ق تا ابوالمظفر سلطان مراد ۹۲۱ق
| valign="top" |شیعه
| valign="top" |۹۲۱ق
| valign="top" |دشمنان خانگی و تضعیف قدرت براساس کشمکش‌های داخلی بر سر قدرت پس از اوزون حسن؛
ظهور دولت صفویه.
|زمینه‌سازی برای صفویان در تبریز از طریق تضعیف قدرت‌های محلی و ایجاد بستر سیاسی برای ظهور یک دولت متمرکز قدرتمند شیعه، تجربه حکومت‌داری به واسطه انتقال سنت‌های اداری و سیاسی از تیموریان و ترکمانان به دولت صفوی.
|-
| valign="top" |'''مشعشعیان'''<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولت‌های شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۲۴۵-۲۲۹.</ref>
| valign="top" |خوزستان
| valign="top" |۸۴۵ق
| valign="top" |با واسطه رهبری و ادعای مهدویت سیدمحمد  بن فلاح مشعشعی حکومت مستقل شیعه به مرکزیت هویزه را تأسیس کردند.<ref>جعفریان، اطلس شیعه، ۱۳۹۱ش، ص۲۷۸.</ref>
| valign="top" |دوران استقلال (۸۴۵ - ۹۱۴ق): ۴ نفر از سیدمحمد بن فلاح در سال  ۸۴۵ق تا  سیدعلی بن محسن(فیاض) ۹۱۴ق؛
دوران وابستگی (۹۱۴-۱۱۷۶ق): ۲۳  نفر از سیدفلاح بن محسن در سال ۹۱۴ق تا مولی مطلب بن محمد خان بن فرج‌الله  ۱۱۷۶ق.<ref>جعفریان، اطلس شیعه، ۱۳۹۱ش، ص۲۸۱.</ref>
| valign="top" |شیعه
| valign="top" |۹۱۴ق
| valign="top" |پایان یافتن دوران استقلال  مشعشعیان توسط صفویان؛
اجرای جدی نظام متمرکز حکومتی توسط رضاشاه پهلوی.
|ایجاد حکومت مستقل شیعه به مرکزیت هویزه (خوزستان)، جنبش اجتماعی مبتنی بر حمایت نظام قبیله‌ای اعراب خوزستان، رشد فرهنگی و شکوفایی علم و هنر در خوزستان به‌ویژه هویزه، ساخت مدارس، کتابخانه‌ها، ظهور مفسران، فقها، حکما، ادیبان و شاعران بزرگ.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1810645/%D8%B1%D9%88%DB%8C%DA%A9%D8%B1%D8%AF-%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA-%D9%85%D8%B4%D8%B9%D8%B4%D8%B9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D9%88%D8%B3%D8%B9%D9%87-%D8%B9%D9%84%D9%88%D9%85-%D8%AF%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D9%85%D9%88%D8%B2%D8%B4%DB%8C?q=%D9%85%D8%B4%D8%B9%D8%B4%D8%B9%DB%8C%D8%A7%D9%86&score=274877907000.0&rownumber=9 احمدی مقدم، «رويكرد دولت مشعشعيان در توسعه علوم ديني و آموزشي»، ۱۳۹۸ش، ص۶۷۴-۶۶۹.]</ref>
|}
|}


== دوران صفویه ==
==== دستاوردها ====
دولت صفویه در سال ۹۰۷ق توسط شاه اسماعیل اول بنیان‌گذاری شد. او با تکیه بر نیروی قزلباشان یعنی قبایل ترکمان شیعه‌گرا که کلاه سرخ دوازده‌ترک بر سر می‌گذاشتند توانست آق‌قویونلوها را شکست دهد و وارد تبریز شود و در همان ابتدا، مذهب تشیع اثنی‌عشری را به‌عنوان مذهب رسمی کشور اعلام کرد. او در تبریز خطبه به نام دوازده امام خواند، سکه‌ها را با عبارت علی ولی الله ضرب نمود<ref>حسینی‌قمی، خلاصه التواریخ، ۱۳۵۹ش، ج۱، ص۷۳.</ref>، اذان را به روش شیعیان تغییر داد و دستور داد خلفای سه‌گانه را لعن کنند.<ref>جنابدی، روضه الصفویه، ۱۳۷۸ش، ص۱۵۴.</ref> پایتخت صفویان پس از تبریز به قزوین و سپس در زمان شاه عباس اول به اصفهان منتقل شد. هرچند برخی منابع از اقدامات سختگیرانه شاه اسماعیل برای رسمیت بخشیدن به تشیع سخن گفته‌اند، اما گروهی دیگر از پژوهشگران این تغییر آیین را حرکتی آرام و تدریجی دانسته و گزارش‌های مربوط به شدت عمل را حاصل داستان‌پردازی تاریخ‌نگاران می‌شمارند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/519500/%D8%A7%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%A8%D8%B9-%D8%B9%D8%B5%D8%B1-%D8%B5%D9%81%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B1%D8%B3%D9%85%DB%8C%D8%AA-%D8%AA%D8%B4%DB%8C%D8%B9-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86?q=%D8%A2%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C%20%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%A8%D8%B9%20%D8%B9%D8%B5%D8%B1%20%D8%B5%D9%81%D9%88%DB%8C%20%D9%88%20%D8%B1%D8%B3%D9%85%DB%8C%D8%AA%20%D8%AA%D8%B4%DB%8C%D8%B9%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86&score=16393.857&rownumber=1 صفا و رضایی، «آرایه‌های داستانی منابع عصر صفوی و رسمیت تشیع در ایران»، ۱۳۸۷ش، ص۱۰۸ و ۱۱۵.]</ref> شاه اسماعیل برای گسترش تشیع، علاوه بر سخت‌گیری بر اهل سنت، از راه‌های دیگری مانند دعوت از علمای شیعه جبل عامل و بحرین برای مهاجرت به ایران، ساخت مدارس شیعه و مراکز علمی در ایران و برگزاری آیین‌های شیعی مانند مراسم عزاداری محرم نیز استفاده کرد.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1797850/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%DA%A9%D9%84-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%AA%D8%B9%D8%A7%D8%AF%D9%84-%D9%86%D9%87%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%D8%B3%D9%86%D8%AA%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%D8%B5%D8%B1-%D8%B5%D9%81%D9%88%DB%8C%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AA%D8%A7%DA%A9%DB%8C%D8%AF-%D8%A8%D8%B1-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%A8%D8%B7-%D9%85%D8%AA%D9%82%D8%A7%D8%A8%D9%84-%D8%B1%D9%88%D8%AD%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%AA-%D9%88-%D8%AD%DA%A9%D9%88%D9%85%D8%AA?q=%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7%20%D8%B3%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D8%AA%20%DA%A9%D8%B4%D8%A7%D9%88%D8%B1%D8%B2&score=67108872.0&rownumber=6 کشاورز و همکاران، «بررسی زمینه‌های‌ شکل‌گیری تعادل نهادی سنّتی در عصر صفویه با تاکید بر روابط متقابل روحانیت و حکومت»، ۱۴۰۰ش، ص۱۸؛] [https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/53155/%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DA%A9%D8%B1%D8%AF-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%B3%D9%88%DA%AF%D9%88%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7-%D8%AF%D8%B1-%D8%B1%D8%B3%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D9%85%D8%B0%D9%87%D8%A8-%D8%B4%DB%8C%D8%B9%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%B5%D9%81%D9%88%DB%8C%D9%87?q=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DA%A9%D8%B1%D8%AF%20%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85%20%D8%B3%D9%88%DA%AF%D9%88%D8%A7%D8%B1%DB%8C%20%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%B1%D8%B3%D9%85%DB%8C%20%D8%B4%D8%AF%D9%86%20%D9%85%D8%B0%D9%87%D8%A8%20%D8%B4%DB%8C%D8%B9%D9%87%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86%20%D8%B5%D9%81%D9%88%DB%8C%D9%87&score=274877907000.0&rownumber=1 فروغی، «کارکرد مراسم سوگواری عاشورا در رسمی شدن مذهب شیعه»، ۱۳۸۲ش، ص۶۷-۶۸.]</ref>


از اواخر دوره شاه اسماعیل و اوایل دوره شاه طهماسب به بعد که خود را نایب فقیه جامع الشرایط معرفی کرد، علما وارد ساختار حکومتی صفویان شدند و مناصبی مانند صدر، شیخ‌الاسلام، ملاباشی، وکیل حلالیات، قاضیان، مفتیان، در اعظم / وزیران، مدرسان، پیش‌نماز، امام جمعه و متولی امور اوقاف را بر عهده گرفتند.<ref name=":1">[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1797850/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%DA%A9%D9%84-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%AA%D8%B9%D8%A7%D8%AF%D9%84-%D9%86%D9%87%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%D8%B3%D9%86%D8%AA%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%D8%B5%D8%B1-%D8%B5%D9%81%D9%88%DB%8C%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AA%D8%A7%DA%A9%DB%8C%D8%AF-%D8%A8%D8%B1-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%A8%D8%B7-%D9%85%D8%AA%D9%82%D8%A7%D8%A8%D9%84-%D8%B1%D9%88%D8%AD%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%AA-%D9%88-%D8%AD%DA%A9%D9%88%D9%85%D8%AA?q=%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7%20%D8%B3%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D8%AA%20%DA%A9%D8%B4%D8%A7%D9%88%D8%B1%D8%B2&score=67108872.0&rownumber=6 کشاورز و همکاران، «بررسی زمینه‌های‌ شکل‌گیری تعادل نهادی سنّتی در عصر صفویه با تاکید بر روابط متقابل روحانیت و حکومت»، ۱۴۰۰ش، ص۱۹.]</ref> اما تعدادی از علمای شیعه نیز مانند شیخ ابراهیم قطیفی، مقدس اردبیلی (م.۹۹۳ق)، صدرالمتالهین شیرازی (م. ۱۰۵۰ق) و شیخ حسن عاملی (م. ۱۰۱۱ق) همکاری علما با حکومت صفویان را جایز نمی‌دانستند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/862763/%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%A1-%D9%81%D9%82%DB%8C%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%B9%D8%B5%D8%B1-%D8%B5%D9%81%D9%88%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%AA%D8%B9%D8%A7%D9%85%D9%84-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%DA%A9%D9%88%D9%85%D8%AA-%D9%87%D8%A7?q=%D8%B1%D8%AC%D8%A8%DB%8C%D8%8C%20%C2%AB%D9%81%D9%82%DB%8C%D9%87%D8%A7%D9%86%20%D8%B9%D8%B5%D8%B1%20%D8%B5%D9%81%D9%88%DB%8C%20%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%20%D8%AA%D8%B9%D8%A7%D9%85%D9%84%20%D8%A8%D8%A7%20%D8%AD%DA%A9%D9%88%D9%85%D8%AA%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%C2%BB%D8%8C&score=16393.81&rownumber=1 رجبی، «آراء فقیهان عصر صفوی درباره تعامل با حکومت‌ها»، ۱۳۸۸ش، ‌ص۵۹-۶۸.]</ref> اتحاد سیاسی کشور، تشکیل یک حکومت ملی و وحدت مذهبی از ویژگی‌های مهم این عصر جدید در تاریخ است.<ref name=":1" /> هویت ملی ایرانی با مذهب تشیع امامیه پیوند خورد و مفهومی تازه به نام ایران مسلمان شیعهٔ فارسی‌زبان پدید آمد. برخی پژوهشگران، صفویه را نخستین حکومت ملی ایران می‌دانند و رسمی شدن تشیع را عامل یکپارچگی مردم در برابر دشمنان سنی‌مذهب به‌ویژه عثمانیان می‌شمارند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1019601/%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%A9%D8%A7%D9%85-%D8%B1%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A7%D9%87%D9%85%DB%8C%D8%AA-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%B4-%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA-%D8%B5%D9%81%D9%88%DB%8C%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%B4%DB%8C%D8%B9?q=%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA%20%D8%B5%D9%81%D9%88%DB%8C%D9%87&score=274877907000.0&rownumber=1 جعفری، «دولتی به کام رندان - مروری بر اهمیت و نقش دولت صفویه در تاریخ تشیع»، ۱۳۹۰ش، ص۲۳۶-۲۳۴.]</ref>
* ایجاد دولت متمرکز ترکمان با گرایش شیعی در شمال غرب ایران؛
{| class="wikitable"
* انتقال تجربیات حکومت‌داری شیعی به آق‌قویونلوها و صفویان؛
|+
* تضعیف حکومت‌های محلی سنی در غرب ایران؛
| valign="top" |'''حکومت‌'''
* [[ضرب سکه]] با شعارهای شیعی مانند نام [[امامان شیعه|امامان]]؛
| valign="top" |'''جغرافیای سیاسی'''
* تدفین حاکمان در جوار امامزاده‌ها؛
| valign="top" |'''سال تأسیس'''
* ساخت [[مسجد کبود]] در [[تبریز]] با کتیبه‌های شیعی، گسترش معماری شیعی در بناهای مذهبی و عمومی و رواج شعائر و مناسک شیعی در فضاهای عمومی.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1022650/تشیع-قراقویونلوها-780-872-ه-ق?q=تشیع%20قراقویونلوها%20شاهمرادی&score=16392.727&rownumber=1 شاهمرادی و منتظر القائم، «تشیع قراقویونلوها»، ۱۳۹۲ش، ص۶۷؛] [https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1426986/نگرش-حاکمان-اذربایجان-به-تشیع-از-فروپاشی-ایلخانان-تا-تاسیس-صفویه?q=بررسی%20ساختار%20مذهبی%20سلسله%20های%20قراقویونلو%20و%20آق%20قویونلو%20(از%20تصوف%20تا%20تشیع%20عرفانی%20و%20امامی)&score=9.74452&rownumber=2 شاهمرادی، «نگرش حاکمانِ آذربایجان به تشیع (از فروپاشی ایلخانان تا تأسیس صفویه)»، ۱۳۹۶ش، ص88-91.]</ref>
| valign="top" |'''زمینه شکل‌گیری'''
| valign="top" |'''حاکمان'''
| valign="top" |'''وضعیت تشیع'''
| valign="top" |'''سال انقراض'''
| valign="top" |'''عوامل ضعف و فروپاشی'''
|'''دستاوردهای سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و تمدنی'''
|-
!صفویان<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولت‌های شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۲۶۲-۲۴۵.</ref>
| valign="top" |سراسر ایران امروزی، قفقاز، افغانستان غربی، عراق و بخش‌هایی از آناتولی شرقی
| valign="top" |۹۰۷ق.
| valign="top" |پیشینه طریقت صفویه، تبدیل طریقت به جنبش سیاسی، اتحاد با قبایل ترکمان  (قزلباش)، تضعیف حکومت‌های رقیب، تبلیغات گسترده مذهبی، ضعف سیاسی ایران پس از  مغول، نارضایتی اجتماعی و دینی مانند فقر، تبعیض و فشارهای حکام سنی بر شیعیان  در آناتولی و سوریه و پناه بردن قبایل ترکمن به صفویان، پیروزی نظامی شاه اسماعیل  (۹۰۷ ق).<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1797850/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%DA%A9%D9%84-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%AA%D8%B9%D8%A7%D8%AF%D9%84-%D9%86%D9%87%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%D8%B3%D9%86%D8%AA%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%D8%B5%D8%B1-%D8%B5%D9%81%D9%88%DB%8C%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%AA%D8%A7%DA%A9%DB%8C%D8%AF-%D8%A8%D8%B1-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%A8%D8%B7-%D9%85%D8%AA%D9%82%D8%A7%D8%A8%D9%84-%D8%B1%D9%88%D8%AD%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%AA-%D9%88-%D8%AD%DA%A9%D9%88%D9%85%D8%AA?q=%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7%20%D8%B3%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D8%AA%20%DA%A9%D8%B4%D8%A7%D9%88%D8%B1%D8%B2&score=67108872.0&rownumber=6 کشاورز و همکاران، «بررسی زمینه‌های‌ شکل‌گیری تعادل نهادی سنّتی در عصر صفویه با تاکید بر روابط متقابل روحانیت و حکومت»، ۱۴۰۰ش، ص۱۹.]</ref>
| valign="top" |۱۲ نفر از شاه اسماعیل صفوی در سال ۹۰۷ق تا شاه عباس سوم ۱۱۴۸ق
| valign="top" |تشیع اثنی‌عَشَری
| valign="top" |۱۱۳۵ق
| valign="top" |نابودی صوفیان و عدم جایگزینی برای آنان؛
توطئه‌چینی و رقابت‌های میان  عناصر تأثیرگذار نظام حکومتی صفویان از جمله قزلباشان، ایرانیان دیوانسالار، گرجیان،  ارمنی‌ها و چرکسی‌ها؛
تحدید استقلال و اقتدار شاهان صفوی توسط وزراء، عمال  حکومتی، زنان حرم و برخی دیگر از منتفذین؛
رواج رفاه‌طلبی و برخی اعمال  ناپسند نظیر شرب خمر در دربار صفوی و تربیت شاهزادگان صفوی در حرم از دوران شاه  عباس اول؛
جنگ‌ها منازعات مستمر صفویان و دولت‌های اطراف مانند ازبکان،  عثمانی‌ها، گورکانیان هند و روس‌ها و صدمات اقتصادی و تلفات انسانی شدید.
|رسمی کردن مذهب تشیع اثنی‌عشری در سراسر ایران، اختصاص یک جغرافیای سیاسی مشخص برای مذهب تشیع در میان قدرت‌های رقیب (عثمانیان و ازبکان)، شکل‌گیری هویت جدید به معنای ایران مسلمان شیعهٔ فارسی‌زبان، دیپلماسی و روابط خارجی مستقل، کاهش قدرت قزلباش‌ها و تبدیل گرایش‌های شیعی سیاسی به گرایش‌های اعتقادی و فقاهتی، شکوفایی علوم شیعی و ظهور مکتب اصفهان (فلسفه، ادبیات، معماری)، تجلی شعائر شیعی در معماری (تزئینات مساجد، مناره‌ها، کتیبه‌ها)، شکوفایی هنرهای مبتنی بر تشیع (تعزیه، قالی‌بافی، نساجی، سفال‌گری، فلزکاری، خوشنویسی)، حمایت از علمای بزرگ (شیخ بهایی، ملاصدرا، میرفندرسکی، علامه مجلسی)، تجدید حیات علمی ایران، ساخت مدارس، مساجد، پل‌ها، قصرها، محلات و کاروانسراها، استفاده از ریاضیات در معماری (نسبت‌های هندسی مبتنی بر حکمت متعالیه)، تدوین متون فقهی و حدیثی، احیای نماز جمعه (به صورت وجوب یا استحباب)، توجه به سنت وقف، ساخت و گسترش اماکن دینی (به‌ویژه حرم امام رضا و عتبات عالیات).<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1019601/%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%A9%D8%A7%D9%85-%D8%B1%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A7%D9%87%D9%85%DB%8C%D8%AA-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%B4-%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA-%D8%B5%D9%81%D9%88%DB%8C%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%B4%DB%8C%D8%B9?q=%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA%20%D8%B5%D9%81%D9%88%DB%8C%D9%87&score=274877907000.0&rownumber=1 جعفری، «دولتی به کام رندان - مروری بر اهمیت و نقش دولت صفویه در تاریخ تشیع»، ۱۳۹۰ش، ص۲۳۶-۲۳۴.]</ref>


|}
== مشعشعیان ==
[[پرونده:حکومت‌های شیعه در ایران۹.jpg|جایگزین=سکه‌های حکومت مشعشعیان|بندانگشتی|سکه‌های حکومت مشعشعیان]]
سیدمحمد بن فلاح مشعشعی با [[ادعای مهدویت]]، حکومت مستقل شیعی را با مرکزیت [[هویزه]] در [[خوزستان]] در سال ۸۴۵ق بنیان نهاد.<ref>جعفریان، اطلس شیعه، ۱۳۹۱ش، ص۲۷۸.</ref> این حکومت شامل دو دوره بود: دوران استقلال (۸۴۵–۹۱۴ق) با چهار حاکم از سیدمحمد بن فلاح تا سیدعلی بن محسن فیاض و دوران وابستگی (۹۱۴–۱۱۷۶ق) با ۲۳ حاکم از سید فلاح بن محسن تا مولی مطلب بن محمدخان بن فرج‌الله.<ref>جعفریان، اطلس شیعه، ۱۳۹۱ش، ص۲۸۱.</ref> مذهب رسمی آنان تشیع بود. دورهٔ استقلال مشعشعیان در سال ۹۱۴ق توسط صفویان پایان یافت و حکومت با احتساب هر دو دوره تا پیش از اجرای نظام متمرکز در عصر رضاشاه پهلوی به‌طور کامل منقرض شد.<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولت‌های شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص229-245.</ref>


== '''دوران گذار و تثبیت قدرت علما''' ==
==== دستاوردها ====


=== ۱. دوره ضعف و افول ===
* ایجاد جنبشی اجتماعی مبتنی بر حمایت نظام قبیله‌ای اعراب خوزستان؛
* زمینه‌سازی برای رشد فرهنگی و شکوفایی علم و هنر در خوزستان به‌ویژه در هویزه؛
* رونق مدارس و کتابخانه‌ها، ظهور مفسران، فقها، حکما، ادیبان و شاعران بزرگ، و اعتلای فرهنگ شیعی در منطقه.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1810645/رویکرد-دولت-مشعشعیان-در-توسعه-علوم-دینی-و-اموزشی?q=مشعشعیان&score=274877907000.0&rownumber=9 احمدی مقدم، «رویکرد دولت مشعشعیان در توسعه علوم دینی و آموزشی»، ۱۳۹۸ش، ص669-674.]</ref>


==== '''افشاریه''' ====
== صفویان ==
پس از سقوط صفویه به دست افاغنه (۱۱۳۵ق)، تشیع در ایران به شدت تضعیف شد. افغان‌ها پیرو مذهب سنت بودند. پس از آنها، نادرشاه افشار (حک:۱۱۴۸-۱۲۱۰ق) برای پیشبرد اهداف سیاسی خود تلاش کرد تا مذهب تشیع را تضعیف کند. او پیشنهاد داد که مذهب جعفری یعنی شیعه، به‌عنوان پنجمین مذهب رسمی اهل‌سنت شناخته شود، اما این تلاش او بی‌نتیجه ماند. در این دوره، بسیاری از علما و بازرگانان شیعه به هند یا عتبات عالیات مانند زیارتگاه‌های عراق مهاجرت کردند. با این حال، ریشه‌دار بودن باورهای مذهبی در میان مردم و نفوذ اجتماعی علما، مانع از نابودی کامل تشیع شد.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1008828/%D9%88%D8%B6%D8%B9%DB%8C%D8%AA-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%AA%D8%B4%DB%8C%D8%B9-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D8%B6%D9%85%D8%AD%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%B5%D9%81%D9%88%DB%8C%D9%87-%D8%AA%D8%A7-%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9%85-%D8%AE%D8%A7%D9%86-%D8%B2%D9%86%D8%AF?q=%D9%88%D8%B6%D8%B9%DB%8C%D8%AA%20%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C%20%D8%AA%D8%B4%DB%8C%D8%B9%20%D8%A7%D8%B2%20%D8%A7%D8%B6%D9%85%D8%AD%D9%84%D8%A7%D9%84%20%D8%B5%D9%81%D9%88%DB%8C%D9%87%20%D8%AA%D8%A7%20%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9%85%E2%80%8C%D8%AE%D8%A7%D9%86%20%D8%B2%D9%86%D8%AF&score=16393.031&rownumber=1 ایزدی و پهلوان‌پور، «وضعیت سیاسی تشیع از اضمحلال صفویه تا کریم‌خان زند»، ۱۳۹۰ش، ص۸ و ۲۹.]</ref>
[[پرونده:حکومت‌های شیعه در ایران۱۰.jpg|جایگزین=نقاشی پرتره از شمایل واقعی شاه اسماعیل صفوی|بندانگشتی|نقاشی پرتره از شمایل واقعی شاه اسماعیل صفوی اثر کریستوفان دل آلتیسیمو ]]
همزمان با حکومت قراقویونلوها، اتحادیهٔ ترکمان در منطقهٔ دیار بکر مستقر شد و پس از شکست قراقویونلوها در سال ۸۷۲ق، حکومت آق‌قویونلوها بر تمام ایران تا مرزهای خراسان تسلط یافت. آنان ابتدا تابع تیموریان بودند، اما به‌تدریج استقلال یافتند. بر پایه نقل منابع، نمی‌توان به راحتی در مورد مذهب آق‌قویونلوها حکم کرد؛ برخی منابع آنان را در ردیف شیعیان محبّتی طریقتی یا سنّیان دوازده امامی قرار داده‌اند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/2215283/%D9%87%D9%85%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%B5%D9%88%D9%81-%D9%88-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%B4%DB%8C%D8%B9-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D9%82%D8%B1%D8%A7%D9%82%D9%88%DB%8C%D9%88%D9%86%D9%84%D9%88%D9%87%D8%A7-%D8%AA%D8%A7-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A7%D9%82-%D9%82%D9%88%DB%8C%D9%88%D9%86%D9%84%D9%88%D9%87%D8%A7 سماواتی و سیاه‌کوهیان، «همگرایی و واگرایی گفتمان تصوّف و گفتمان تشیّع در ایران از دوره قراقویونلوها تا پایان دوره آق‌قویونلوها»، ۱۴۰۳ش، ص۱۶۹.]</ref> بر اساس این نظر، مذهب رسمی آنان تشیع التقاطی با زمینه‌های صوفیانه، حاوی عناصر سنی و شیعی بود که پلی به‌سوی تشیع رسمی صفویه محسوب می‌شود.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1240346/بررسی-حکومت-اق-قویونلوها-و-فراقویونلوها?q=بررسی%20حکومت%20آق%20قویونلوها%20و%20فراقویونلوها&score=274877907000.0&rownumber=1 رجبی، «بررسی حکومت آق قویونلوها و فراقویونلوها»، ۱۳۸۲ش، ص7-11؛] [https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1426986/نگرش-حاکمان-اذربایجان-به-تشیع-از-فروپاشی-ایلخانان-تا-تاسیس-صفویه?q=نگرش%20حاکمانِ%20آذربایجان%20به%20تشیع%20(از%20فروپاشی%20ایلخانان%20تا%20تأسیس%20صفویه)&score=274877907000.0&rownumber=1 شاهمرادی، «نگرش حاکمانِ آذربایجان به تشیع (از فروپاشی ایلخانان تا تأسیس صفویه)»، ۱۳۹۶ش، ص81-88؛] [https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1491664/سقوط-اق-قویونلو-ها-ازدیدگاه-تاریخ-نگاران-عصر-صفوی-و-تحلیلی-بر-نظریات-انها?q=سقوط%20آق%20قویونلو‌ها%20ازدیدگاه%20تاریخ‌نگاران%20عصر%20صفوی%20و%20تحلیلی%20بر%20نظریات%20آنها&score=16393.08&rownumber=1 زرین‌زاد و میرجعفری، «سقوط آق قویونلوها ازدیدگاه تاریخ‌نگاران عصر صفوی و تحلیلی بر نظریات آنها»، ۱۳۸۸ش، ص65-73.]</ref>


=== ۲. دوره نقش‌آفرینی و اثر گذاری‌های سیاسی و اجتماعی ===
در چنین فضای سیاسی و مذهبی بود که دولت صفویه (۹۰۷–۱۱۳۵ق) به رهبری شاه اسماعیل تأسیس شد. او با تکیه بر پیشینهٔ طریقت صفوی، تبدیل طریقت به جنبش سیاسی، اتحاد با قبایل ترکمان (قزلباش)، تضعیف و انقراض حکومت‌های رقیب مانند آق‌قویونلوها در سال ۹۲۱ق، نارضایتی اجتماعی و دینی مانند فقر، تبعیض و فشارهای حکام سنی بر شیعیان در مناطق پیرامون، حکومت خود را بنیان نهاد.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1797850/بررسی-زمینه-های-شکل-گیری-تعادل-نهادی-سنتی-در-عصر-صفویه-با-تاکید-بر-روابط-متقابل-روحانیت-و-حکومت?q=زهرا%20سادات%20کشاورز&score=67108872.0&rownumber=6 کشاورز و همکاران، «بررسی زمینه‌های شکل‌گیری تعادل نهادی سنّتی در عصر صفویه با تأکید بر روابط متقابل روحانیت و حکومت»، ۱۴۰۰ش، ص۱۹.]</ref> شاه اسماعیل با شکست آق‌قویونلوها وارد [[تبریز]] شد و در همان آغاز، مذهب [[تشیع اثنی‌عشری]] را به‌عنوان مذهب رسمی کشور اعلام کرد. وی در تبریز خطبه به نام دوازده امام خواند، سکه‌ها را با عبارت علی ولی‌الله، ضرب کرد<ref>حسینی‌ قمی، خلاصه التواریخ، ۱۳۵۹ش، ج۱، ص۷۳.</ref> و اذان را به شیوهٔ شیعیان تغییر داد.<ref>جنابدی، روضه الصفویه، ۱۳۷۸ش، ص۱۵۴.</ref>
[[پرونده:حکومت‌های شیعه در ایران۱۱.png|جایگزین=قلمرو حکومت صفویه|بندانگشتی|قلمرو حکومت صفویه ۱۵۰۱-۱۷۲۲]]
پایتخت صفویان پس از تبریز به [[قزوین]] و سپس در زمان شاه عباس به [[اصفهان]] منتقل شد. برخی منابع از اقدامات سختگیرانهٔ شاه اسماعیل برای رسمی‌سازی تشیع سخن گفته‌اند؛ اما گروهی دیگر از پژوهشگران، این تغییر آیین را حرکتی آرام و تدریجی دانسته و گزارش‌های مربوط به شدت عمل را حاصل داستان‌پردازی تاریخ‌نگاران می‌شمارند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/519500/ارایه-های-داستانی-منابع-عصر-صفوی-و-رسمیت-تشیع-در-ایران?q=آرایه‌های%20داستانی%20منابع%20عصر%20صفوی%20و%20رسمیت%20تشیع%20در%20ایران&score=16393.857&rownumber=1 صفا و رضایی، «آرایه‌های داستانی منابع عصر صفوی و رسمیت تشیع در ایران»، ۱۳۸۷ش، ص۱۰۸ و ۱۱۵.]</ref> شاه اسماعیل از علمای شیعهٔ [[جبل عامل]] و [[بحرین]] دعوت کرد تا به ایران مهاجرت کنند و به ساخت مدارس شیعه و مراکز علمی و برگزاری آیین‌های شیعی مانند مراسم عزاداری محرم، یاری برسانند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1797850/بررسی-زمینه-های-شکل-گیری-تعادل-نهادی-سنتی-در-عصر-صفویه-با-تاکید-بر-روابط-متقابل-روحانیت-و-حکومت?q=زهرا%20سادات%20کشاورز&score=67108872.0&rownumber=6 کشاورز و همکاران، «بررسی زمینه‌های شکل‌گیری تعادل نهادی سنّتی در عصر صفویه با تأکید بر روابط متقابل روحانیت و حکومت»، ۱۴۰۰ش، ص۱۸؛] [https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/53155/کارکرد-مراسم-سوگواری-عاشورا-در-رسمی-شدن-مذهب-شیعه-در-زمان-صفویه?q=کارکرد%20مراسم%20سوگواری%20عاشورا%20در%20رسمی%20شدن%20مذهب%20شیعه%20در%20زمان%20صفویه&score=274877907000.0&rownumber=1 فروغی، «کارکرد مراسم سوگواری عاشورا در رسمی شدن مذهب شیعه»، ۱۳۸۲ش، ص67-68.]</ref> از اواخر دورهٔ شاه اسماعیل و اوایل دورهٔ شاه طهماسب که خود را نایب فقیه جامع‌الشرایط معرفی کرد،<ref>جعفریان، صفویه در عرصه دین، فرهنگ و سیاست، ۱۳۸۹ش، ج۱، ص۱۲۱.</ref> علما وارد ساختار حکومت صفوی شدند و مناصب گوناگونی را بر عهده گرفتند، ازجمله: صدر، شیخ‌الاسلام، ملاباشی، وکیل حلالیات، قاضی، مفتی، داعی الاعظم، وزیر، مدرس، پیش‌نماز، امام جمعه و متولی اوقاف.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1797850/بررسی-زمینه-های-شکل-گیری-تعادل-نهادی-سنتی-در-عصر-صفویه-با-تاکید-بر-روابط-متقابل-روحانیت-و-حکومت?q=زهرا%20سادات%20كشاورز&score=67108872.0&rownumber=6 کشاورز و همکاران، «بررسی زمینه‌های شکل‌گیری تعادل نهادی سنّتی در عصر صفویه با تأکید بر روابط متقابل روحانیت و حکومت»، ۱۴۰۰ش، ص21-23.]</ref> با این حال، برخی علمای شیعه ازجمله شیخ ابراهیم قطیفی، مقدس اردبیلی (متوفی ۹۹۳ق)، صدرالمتألهین شیرازی (متوفی ۱۰۵۰ق) و شیخ حسن عاملی (متوفی ۱۰۱۱ق) همکاری با حکومت صفوی را جایز نمی‌دانستند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/862763/اراء-فقیهان-عصر-صفوی-درباره-تعامل-با-حکومت-ها?q=رجبی،%20%C2«ÙÙ‚یهان%20عصر%20صفوی%20درباره%20تعامل%20با%20حکومت‌ها%C2»ØŒ&score=16393.81&rownumber=1 رجبی، «آراء فقیهان عصر صفوی درباره تعامل با حکومت‌ها»، ۱۳۸۸ش، ص۵۹-۶۸.]</ref> برخی پژوهشگران، صفویه را نخستین حکومت ملی ایران می‌دانند و رسمی‌شدن مذهب تشیع را عامل یکپارچگی مردم در برابر دشمنان سنی‌مذهب به‌ویژه عثمانیان می‌شمارند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1019601/دولتی-به-کام-رندان-مروری-بر-اهمیت-و-نقش-دولت-صفویه-در-تاریخ-تشیع?q=دولت%20صفویه&score=274877907000.0&rownumber=1 جعفری، «دولتی به کام رندان - مروری بر اهمیت و نقش دولت صفویه در تاریخ تشیع»، ۱۳۹۰ش، ص234-236.]</ref>


==== '''زندیه''' ====
==== دستاوردها ====
در فاصله کوتاه میان افشاریه و قاجاریه، با تشکیل حکومت زندیه(۱۱۶۳ - ۱۲۰۹ق) و به‌خصوص در دوره کریم‌خان زند، تشیع و اوضاع سیاسی در ایران پایگاه ماندگار و محکمی داشت. در زمان کریم‌خان زند، اوضاع برای تشیع بهبود یافت. هرچند حکومت زندیه یک حکومت شیعی فراگیر نبود، اما کریم‌خان به شعائر و اماکن مذهبی شیعه احترام می‌گذاشت. او شیخ‌الاسلام شیراز را منصوب کرد و محاکم شرع را دوباره راه انداخت. علما در این دوره از احترام برخوردار بودند، اما هنوز قدرت سیاسی مستقیم نداشتند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1008828/%D9%88%D8%B6%D8%B9%DB%8C%D8%AA-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%AA%D8%B4%DB%8C%D8%B9-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D8%B6%D9%85%D8%AD%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%B5%D9%81%D9%88%DB%8C%D9%87-%D8%AA%D8%A7-%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9%85-%D8%AE%D8%A7%D9%86-%D8%B2%D9%86%D8%AF?q=%D9%88%D8%B6%D8%B9%DB%8C%D8%AA%20%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C%20%D8%AA%D8%B4%DB%8C%D8%B9%20%D8%A7%D8%B2%20%D8%A7%D8%B6%D9%85%D8%AD%D9%84%D8%A7%D9%84%20%D8%B5%D9%81%D9%88%DB%8C%D9%87%20%D8%AA%D8%A7%20%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D9%85%E2%80%8C%D8%AE%D8%A7%D9%86%20%D8%B2%D9%86%D8%AF&score=16393.031&rownumber=1 ایزدی و پهلوان‌پور، «وضعیت سیاسی تشیع از اضمحلال صفویه تا کریم‌خان زند»، ۱۳۹۰ش، ص۸ و ۲۹.]</ref>
[[پرونده:حکومت‌های شیعه در ایران۱۲..jpg|جایگزین=میدان نقش جهان، میدان مشهور ساخته‌شده به وسیله صفویان |بندانگشتی|میدان نقش جهان، میدان مشهور ساخته‌شده به وسیله صفویان ]]
* رسمیت بخشیدن به مذهب تشیع اثنی‌عشری در سراسر ایران و اختصاص یک جغرافیای سیاسی مشخص برای مذهب تشیع در برابر عثمانیان و ازبکان؛
* اتحاد سیاسی ایران و تشکیل یک حکومت ملی با تعریف هویت جدیدِ ایرانِ مسلمانِ شیعهٔ فارسی‌زبان؛
* دیپلماسی و روابط خارجی مستقل؛<ref name=":1">[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1797850/بررسی-زمینه-های-شکل-گیری-تعادل-نهادی-سنتی-در-عصر-صفویه-با-تاکید-بر-روابط-متقابل-روحانیت-و-حکومت?q=زهرا%20سادات%20کشاورز&score=67108872.0&rownumber=6 کشاورز و همکاران، «بررسی زمینه‌های شکل‌گیری تعادل نهادی سنّتی در عصر صفویه با تأکید بر روابط متقابل روحانیت و حکومت»، ۱۴۰۰ش، ص۱۹.]</ref>
* افزایش تحرک اجتماعی و امکان گذار از اقشار پایین جامعه به قشر بالا؛<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1268469/تبیین-و-تحلیل-نقش-طبقات-اجتماعی-در-فرایند-تمدنی-دولت-صفویه?q=زهرا%20سادات%20کشاورز&score=67108872.0&rownumber=14 کشاورز و همکاران، «تبیین و تحلیل نقش طبقات اجتماعی در فرایند تمدّنی دولت صفویه»، ۱۳۹۶ش، ص۱۶۲.]</ref>
* شکوفایی علوم و ظهور مکتب اصفهان در فلسفه، ادبیات و معماری؛
* تجلی شعائر شیعی در معماری مساجد، مناره‌ها و کتیبه‌ها؛
* بازنمایی آموزه‌های تشیع در هنرهایی مانند تعزیه، قالی‌بافی، نساجی، سفال‌گری، فلزکاری و خوشنویسی؛
* ساخت مدارس، مساجد، پل‌ها، قصرها، محلات و کاروانسراها؛
* استفاده از ریاضیات در معماری مانند نسبت‌های هندسی مبتنی بر حکمت متعالیه؛
* تدوین متون فقهی و جوامع حدیثی.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1019601/دولتی-به-کام-رندان-مروری-بر-اهمیت-و-نقش-دولت-صفویه-در-تاریخ-تشیع?q=دولت%20صفویه&score=274877907000.0&rownumber=1 جعفری، «دولتی به کام رندان - مروری بر اهمیت و نقش دولت صفویه در تاریخ تشیع»، ۱۳۹۰ش، ص234-236.]</ref>


==== '''قاجار''' ====
== زندیه ==
بخشی از قاجار در این مرحله تاریخی قرار دارد که از نظر نقش‌آفرینی سیاسی و اجتماعی شیعه بسیار مهم است. در این دوره، دو جریان فکری مهم در میان علما رخ داد. پیروزی مکتب اصولی بر مکتب اخباری. این پیروزی باعث شد که سازمان روحانیت بر پایه نظام مرجعیت شکل بگیرد. علما از استقلال مالی و سیاسی نسبی برخوردار شدند.<ref>افشارکهن، «پیامدهای غلبه اصولیان بر اخباریان در سیاست ایران»، ۱۳۹۵ش، ص۸.</ref>
[[پرونده:حکومت‌های شیعه در ایران۱۳.jpg|جایگزین=مسجد وکیل در شهر شیراز-کریم‌خان زند|بندانگشتی|مسجد وکیل در شهر شیراز یادگار کریم‌خان زند]]
پس از سقوط صفویه به دست افغانان (۱۱۳۵ق)، تشیع در ایران به‌شدت تضعیف شد؛ زیرا افغان‌ها از اهل‌سنت بودند. نادرشاه افشار (حک: ۱۱۴۸–۱۲۱۰ق) نیز برای پیشبرد اهداف سیاسی خود تلاش کرد تا مذهب تشیع را تضعیف کند.<ref>[https://ensani.ir/file/download/article/20101028105735-157.pdf فتح‌الله پور، «تشیع در دوره نادشاه افشار»، 1385ش، ص74.]</ref> با این حال، ریشه‌دار بودن باورهای مذهبی در میان مردم و نفوذ اجتماعی علما، مانع از نابودی کامل تشیع شد.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1008828/وضعیت-سیاسی-تشیع-از-اضمحلال-صفویه-تا-کریم-خان-زند?q=وضعیت%20سیاسی%20تشیع%20از%20اضمحلال%20صفویه%20تا%20کریم‌خان%20زند&score=16393.031&rownumber=1 ایزدی و پهلوان‌پور، «وضعیت سیاسی تشیع از اضمحلال صفویه تا کریم‌خان زند»، ۱۳۹۰ش، ص۸ و ۲۹.]</ref> با تشکیل حکومت زندیه (۱۱۶۳–۱۲۰۹ق) و به‌ویژه در دورهٔ [[کریم‌خان زند]]، اوضاع برای تشیع بهبود یافت. هرچند حکومت زندیه یک حکومت شیعی فراگیر نبود، اما کریم‌خان به شعائر و اماکن مذهبی شیعه احترام می‌گذاشت. او شیخ‌الاسلام را در [[شیراز]] منصوب کرد و محاکم شرع را دوباره راه انداخت. علمای شیعه در این دوره از احترام برخوردار بودند، اما هنوز قدرت سیاسی مستقیم نداشتند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1008828/وضعیت-سیاسی-تشیع-از-اضمحلال-صفویه-تا-کریم-خان-زند?q=وضعیت%20سیاسی%20تشیع%20از%20اضمحلال%20صفویه%20تا%20کریم‌خان%20زند&score=16393.031&rownumber=1 ایزدی و پهلوان‌پور، «وضعیت سیاسی تشیع از اضمحلال صفویه تا کریم‌خان زند»، ۱۳۹۰ش، ص۸ و ۲۹.]</ref>


=== ۳. دوره مبارزه و تقابل با حکومت وقت ===
== قاجاریه ==
[[پرونده:حکومت‌های شیعه در ایران۱۴.jpg|جایگزین=مناطق جدا شده از ایران در عصر قاجار|بندانگشتی|مناطق جدا شده از ایران در عصر قاجار]]
حکومت قاجار (۱۱۷۴ تا ۱۳۰۴ش)، می‌کوشید تا خود را به آموزه‌های مذهب شیعه، پایبند نشان دهد، اما در این دوره علمای شیعه، نقش‌آفرینی سیاسی و اجتماعی محدودی داشتند. با وجود این، سازمان روحانیت بر پایهٔ نظام مرجعیت شکل گرفت و علما و مدارس علمیه از منابع مستقل مالی مانند وجوه شرعی برخوردار بودند.<ref>افشارکهن، «پیامدهای غلبه اصولیان بر اخباریان در سیاست ایران»، ۱۳۹۵ش، ص۸.</ref> در بخش دوم دورهٔ قاجار، علمای شیعه به‌عنوان یک نیروی مؤثر سیاسی-اجتماعی، نقش‌‌آفرینی کردند.


==== قاجار ====
* '''جنبش تحریم تنباکو''' (۱۲۷۰ش): علما به رهبری میرزای شیرازی مردم را علیه قرارداد تنباکو با انگلستان بسیج و حکومت قاجار را مجبور به عقب‌نشینی کردند.
بخش دیگر از دوره قاجار نیز در این مرحله قرار دارد که در این مرحله، تشیع و علما به‌عنوان یک نیروی مستقل سیاسی-اجتماعی ظاهر شدند، بی‌آنکه حکومتی در دست داشته باشند. نقش علما در جنبش‌های اجتماعی این دوره بسیار برجسته بود:
* '''جنبش مشروطه''' (۱۲۸۵ش): بخشی از علما در کنار روشنفکران وارد صحنه شدند و نقش رهبری را در اعتراضات علیه سلطنت مطلقه ایفا کردند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/101130/منابع-قدرت-روحانیت-شیعه-در-ایران?q=پیروزی%20مکتب%20اصولی%20بر%20اخباری،%20استقلال%20مالی%20و%20سیاسی%20نهاد%20روحانیت%20از%20دربار،%20و%20نقش%20علما%20در%20جنبش‌های%20اجتماعی%20(مانند%20تحریم%20تنباکو%20و%20مشروطه).&score=9.811056&rownumber=2 قنبری، «منابع قدرت روحانیت شیعه در ایران»، ۱۳۸۱ش، ص۲۶۹.]</ref>
در دوره قاجار، ایران بخش اعظم خاک خود را عمدتاً در نتیجه جنگ‌های روسیه و فشار بریتانیا از دست داد. فتحعلی‌شاه قاجار در دو عهدنامه گلستان و ترکمانچای، حدود ۲۵۰ هزار کیلومتر مربع شامل هفده ولایت قفقاز  را به روسیه واگذار کرد. سپس ناصرالدین‌شاه طی قراردادهایی چون پاریس  که منجر به جدا شدن هرات و بخش‌هایی از افغانستان شد، و همچنین معاهدات گلداسمیت، ارزروم دوم و آخال، بخش‌های دیگری از بلوچستان، کردستان و شمال خراسان را از دست داد. در مجموع، قاجاریه حدود ۳ میلیون و ۵۰۰ هزار کیلومتر مربع (معادل دو سوم کشور) را از دست داد.<ref>[https://www.khabaronline.ir/photo/1690385/%D9%82%D8%A7%D8%AC%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D9%87-%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88-%D8%B3%D9%88%D9%85-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%AF%D8%A7%D8%AF «قاجاریه چگونه دو سوم ایران را به باد داد؟»، خبرگزاری تحلیلی خبر آنلاین.]</ref>


# '''جنبش تحریم تنباکو (۱۲۷۰ش):''' علما به رهبری میرزای شیرازی توانستند مردم را علیه قرارداد تنباکو با انگلیس بسیج کنند و حکومت قاجار را مجبور به عقب‌نشینی کنند.  
== پهلوی ==
# '''انقلاب مشروطه (۱۲۸۵ش):''' بخشی از علما در کنار روشنفکران وارد شدند و نقش رهبری را در اعتراضات علیه سلطنت مطلقه ایفا کردند. هرچند پس از پیروزی مشروطه، به تدریج از نفوذ مستقیم آنان کاسته شد.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/101130/%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%A8%D8%B9-%D9%82%D8%AF%D8%B1%D8%AA-%D8%B1%D9%88%D8%AD%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%AA-%D8%B4%DB%8C%D8%B9%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86?q=%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B2%DB%8C%20%D9%85%DA%A9%D8%AA%D8%A8%20%D8%A7%D8%B5%D9%88%D9%84%DB%8C%20%D8%A8%D8%B1%20%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%8C%20%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%82%D9%84%D8%A7%D9%84%20%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C%20%D9%88%20%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C%20%D9%86%D9%87%D8%A7%D8%AF%20%D8%B1%D9%88%D8%AD%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%AA%20%D8%A7%D8%B2%20%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%8C%20%D9%88%20%D9%86%D9%82%D8%B4%20%D8%B9%D9%84%D9%85%D8%A7%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%AC%D9%86%D8%A8%D8%B4%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%20(%D9%85%D8%A7%D9%86%D9%86%D8%AF%20%D8%AA%D8%AD%D8%B1%DB%8C%D9%85%20%D8%AA%D9%86%D8%A8%D8%A7%DA%A9%D9%88%20%D9%88%20%D9%85%D8%B4%D8%B1%D9%88%D8%B7%D9%87).&score=9.811056&rownumber=2 قنبری، «منابع قدرت روحانیت شیعه در ایران»، ۱۳۸۱ش، ص۲۶۹.]</ref>
[[پرونده:حکومت‌های شیعه در ایران۱۵.jpg|جایگزین=مناطق جدا شده ایران در دوره پهلوی|بندانگشتی|مناطق جدا شده ایران در دوره پهلوی]]
در [[دوره پهلوی|دورهٔ پهلوی]] (۱۳۰۴–۱۳۵۷ش)، رابطهٔ دین و دولت به‌کلی دگرگون شد. [[رضاشاه]] و پس از او [[محمدرضا پهلوی]] که خود را پای‌بند به مذهب شیعه اثنی‌عشری می‌خواندند، سیاست [[سکولاریسم]] را در پیش گرفتند و به مبارزهٔ شدید با برخی آموزه‌های مذهبی و دینی پرداختند. در این دوره، حکومت از نهاد دین و مذهب فاصله گرفت و رابطهٔ دین و دولت به تقابل و تضاد نسبی انجامید. نقطهٔ عطف این تقابل، ظهور [[سید روح‌الله خمینی]] در سال ۱۳۴۱ش بود. او [[نظریه ولایت فقیه]] را مطرح کرد که بر اساس آن، روحانیون نه‌تنها حق، بلکه تکلیف دارند که وارد سیاست شوند و حکومت تشکیل دهند. این اندیشه، رویکرد سکولاریستی حاکم را شکست داد و زمینه را برای [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]] فراهم کرد.<ref name=":0">[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/101130/منابع-قدرت-روحانیت-شیعه-در-ایران?q=پیروزی%20مکتب%20اصولی%20بر%20اخباری،%20استقلال%20مالی%20و%20سیاسی%20نهاد%20روحانیت%20از%20دربار،%20و%20نقش%20علما%20در%20جنبش‌های%20اجتماعی%20(مانند%20تحریم%20تنباکو%20و%20مشروطه).&score=9.811056&rownumber=2 قنبری، «منابع قدرت روحانیت شیعه در ایران»، ۱۳۸۱ش، ص۲۷۲.]</ref>


==== '''پهلوی''' ====
در دورهٔ پهلوی، برخلاف دورهٔ قاجار که بخش‌هایی از خاک کشور در نتیجه جنگ‌ها از دست می‌رفت، برخی مناطق راهبردی بدون هیچ درگیری نظامی و صرفاً با امضای قراردادهای صلح‌آمیز واگذار شد. در این دوره، دست‌کم ۹ منطقه راهبردی از ایران جدا شد، از جمله آرارات و قره‌سو به ترکیه، دشت ناامید به افغانستان، اروندرود و مناطق نفتی غرب به عراق، مناطق جنوب اترک و قصبه فیروزه به شوروی، و همچنین بحرین که با نظارت سازمان ملل استقلال یافت. در خلیج فارس نیز جزایر [[جزیره آریانا|آریاینا]] و [[جزیره زرکوه|زرکوه]] به‌دلیل عدم اعمال حاکمیت توسط پهلوی، به اشغال امارات درآمد. این واگذاری‌ها بدون درگیری نظامی و با هدف کسب مشروعیت بین‌المللی و جلب حمایت قدرت‌های خارجی انجام شد.<ref>[https://newspaper.hamshahrionline.ir/oYDvY «جداشدن 9تکه از خاک ایران در دوره پهلوی‌ها»، وب‌سایت روزنامه همشهری.]</ref>
در دوره پهلوی (۱۳۰۴-۱۳۵۷ش)، رابطه دین و دولت به کلی دگرگون شد. رضاخان و پس از او محمدرضا پهلوی، سیاست سکولاریزاسیون (جدایی دین از سیاست) را در پیش گرفتند. آنان ابتدا از اسلام برای تثبیت قدرت خود استفاده ابزاری کردند، اما سپس به مبارزه شدید با روحانیت برخاستند. در این دوره، روحانیت از قدرت سیاسی حاکم فاصله گرفت و رابطه میان دین و دولت به تقابل و تضاد کامل انجامید. نقطه عطف این تقابل، ظهور سیدروح‌الله خمینی در سال ۱۳۴۱ش بود. او نظریه ولایت فقیه را مطرح کرد که بر اساس آن، روحانیون نه تنها حق، بلکه تکلیف دارند که وارد سیاست شوند و حکومت تشکیل دهند. این اندیشه، پارادایم سکولار حاکم را شکست داد و زمینه را برای انقلاب اسلامی فراهم کرد.<ref name=":0">[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/101130/%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%A8%D8%B9-%D9%82%D8%AF%D8%B1%D8%AA-%D8%B1%D9%88%D8%AD%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%AA-%D8%B4%DB%8C%D8%B9%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86?q=%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B2%DB%8C%20%D9%85%DA%A9%D8%AA%D8%A8%20%D8%A7%D8%B5%D9%88%D9%84%DB%8C%20%D8%A8%D8%B1%20%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%8C%20%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%82%D9%84%D8%A7%D9%84%20%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C%20%D9%88%20%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C%20%D9%86%D9%87%D8%A7%D8%AF%20%D8%B1%D9%88%D8%AD%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%AA%20%D8%A7%D8%B2%20%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%8C%20%D9%88%20%D9%86%D9%82%D8%B4%20%D8%B9%D9%84%D9%85%D8%A7%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%AC%D9%86%D8%A8%D8%B4%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%20(%D9%85%D8%A7%D9%86%D9%86%D8%AF%20%D8%AA%D8%AD%D8%B1%DB%8C%D9%85%20%D8%AA%D9%86%D8%A8%D8%A7%DA%A9%D9%88%20%D9%88%20%D9%85%D8%B4%D8%B1%D9%88%D8%B7%D9%87).&score=9.811056&rownumber=2 قنبری، «منابع قدرت روحانیت شیعه در ایران»، ۱۳۸۱ش، ص۲۷۲.]</ref>  


== '''دوران پیوند کامل دین و دولت''' ==
== جمهوری اسلامی ==
[[پرونده:حکومت‌های شیعه در ایران۱۶.jpg|جایگزین=تظاهرات مردم تهران در ۲۹ دی ۱۳۵۷|بندانگشتی|تظاهرات مردم تهران در ۲۹ دی ۱۳۵۷، پس از خروج محمدرضا پهلوی، شاه ایران.]]
با پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ش، بار دیگر آموزه‌های شیعی سرلوحه حکومت قرار گرفت و مردم ایران با مشارکت در همه‌پرسی مربوط به ساختار حکومتی ایران در فروردین ۱۳۵۸ش، به نظام جمهوری اسلامی رأی دادند.<ref>خمینی، صحیفه نور، ۱۳۷۱ش، ج۳، ص۴۸۶.</ref> در [[نظام جمهوری اسلامی ایران|نظام جمهوری اسلامی]]، نظریهٔ ولایت فقیه به‌عنوان مبنای حکومت‌داری به‌رسمیت شناخته شد. فقه شیعه در ساختار سیاسی از جمله رهبری نظام، ریاست‌جمهوری، قوای سه‌گانه شامل مجریه، مقننه و قضائیه، [[مجلس خبرگان]]، [[شورای نگهبان]] و [[مجلس شورای اسلامی]] و قوانین اساسی نافذ شد<ref>هاشمی، حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران، ۱۳۸۵ش، ج۲، ص۱۷؛ مدنی، حقوق اساسی و نهادهای سیاسی جمهوری اسلامی ایران، ۱۳۶۰–۱۳۶۹ش، ج۴، ص۸۴–۹۸.</ref> و حضور [[دین]] در تمام عرصه‌های اجتماعی، رسمیت یافت.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/101130/منابع-قدرت-روحانیت-شیعه-در-ایران?q=پیروزی%20مکتب%20اصولی%20بر%20اخباری،%20استقلال%20مالی%20و%20سیاسی%20نهاد%20روحانیت%20از%20دربار،%20و%20نقش%20علما%20در%20جنبش‌های%20اجتماعی%20(مانند%20تحریم%20تنباکو%20و%20مشروطه).&score=9.811056&rownumber=2 قنبری، «منابع قدرت روحانیت شیعه در ایران»، ۱۳۸۱ش، ص272-279.]</ref>


=== '''جمهوری اسلامی ایران''' ===  
==== دستاوردها ====
با پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ش، برای نخستین بار پس از سقوط صفویه، یک حکومت فراگیر شیعه در ایران شکل گرفت. در جمهوری اسلامی، نظریه ولایت فقیه به عنوان مبنای حکومت‌داری به رسمیت شناخته شد. فقه شیعه در ساختار سیاسی و قوانین اساسی ادغام گردید و دین نه تنها هدایتگر معنوی، بلکه رکن اصلی سیاست و حقوق شد. این دوران، نقطه عطفی در تاریخ تشیع و الگویی نوین از حکومت‌داری دینی در جهان معاصر به شمار می‌رود.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/101130/%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%A8%D8%B9-%D9%82%D8%AF%D8%B1%D8%AA-%D8%B1%D9%88%D8%AD%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%AA-%D8%B4%DB%8C%D8%B9%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86?q=%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B2%DB%8C%20%D9%85%DA%A9%D8%AA%D8%A8%20%D8%A7%D8%B5%D9%88%D9%84%DB%8C%20%D8%A8%D8%B1%20%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%8C%20%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%82%D9%84%D8%A7%D9%84%20%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C%20%D9%88%20%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C%20%D9%86%D9%87%D8%A7%D8%AF%20%D8%B1%D9%88%D8%AD%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%AA%20%D8%A7%D8%B2%20%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%8C%20%D9%88%20%D9%86%D9%82%D8%B4%20%D8%B9%D9%84%D9%85%D8%A7%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%AC%D9%86%D8%A8%D8%B4%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%20(%D9%85%D8%A7%D9%86%D9%86%D8%AF%20%D8%AA%D8%AD%D8%B1%DB%8C%D9%85%20%D8%AA%D9%86%D8%A8%D8%A7%DA%A9%D9%88%20%D9%88%20%D9%85%D8%B4%D8%B1%D9%88%D8%B7%D9%87).&score=9.811056&rownumber=2 قنبری، «منابع قدرت روحانیت شیعه در ایران»، ۱۳۸۱ش، ص۲۷۹-۲۷۲.]</ref>  
[[پرونده:سید علی خامنه‌ای۱۷.png|جایگزین=ماهواره‌بر ایرانی قاصد لحظاتی پس از پرتاب|بندانگشتی|ماهواره‌بر ایرانی قاصد لحظاتی پس از پرتاب]]
* تثبیت [[هویت ملی]] ایرانیان و استقلال سیاسی ایران و تبدیل آن به یکی از ده کشور تأثیرگذار جهان؛
* حمایت از مستضعفان، گروه‌های مقاومت و [[بیداری اسلامی]]؛<ref>[https://www.tasnimnews.ir/fa/news/1394/03/15/759419/26-سال-تلألو-خورشید-روشنایی-بخش-انقلاب «۲۶ سال تلألو خورشید روشنایی‌بخش انقلاب»، خبرگزاری تسنیم.]</ref>
* اثرگذاری‌ در مهار بحران‌های منطقه‌ای و بین‌المللی، تبدیل ایران به قطب تأمین ثبات و امنیت در [[خاورمیانه]]؛
* زمینه‌سازی برای خودکفایی کامل نظامی در [[جنگ ایران و عراق|جنگ تحمیلی عراق علیه ایران]].<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/2117546/تحلیلی-بر-دستاوردهای-سیاسی-و-نظامی-جمهوری-اسلامی-ایران?q=دستاوردهای%20جمهوری%20اسلامی&score=137438953000.0&rownumber=4 سلطانی و اسدی، «تحلیلی بر دستاوردهای سیاسی و نظامی جمهوری اسلامی ایران»، ۱۴۰۲ش، ص۲۱.]</ref>
* گسترش زیرساخت‌های پایدار در بهداشت، آموزش و انرژی؛
* تربیت و استفاده از نیروی انسانی جوان، متخصص و متعهد برای پیشرفت کشور؛<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1301095/برخی-دستاوردهای-نظام-جمهوری-اسلامی-ایران اداره کل هنر و رسانه، « برخی دستاوردهای نظام جمهوری اسلامی ایران»، مبلغان، ۱۳۹۶ش، ص۵۳-۴۸.]</ref>
* آزادی عمل مسلمانان [[اهل‌سنت]]، [[زرتشتیان]]، [[کلیمیان]] و [[مسیحیان]] در مراسم دینی و احوال شخصیه و حضور در [[مجلس شورای اسلامی]].<ref>قانون اساسی، نشر الهدی، ۱۳۸۸ش، اصول ۳، ۱۳، ۱۹۲۰، ۲۶.</ref>
* ساخت و گسترش اکوسیستم علم و فناوری شامل پارک‌های علمی و شرکت‌های دانش‌بنیان، ایجاد زیرساخت‌های پایدار در حمل‌ونقل و ارتباطات.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1301095/برخی-دستاوردهای-نظام-جمهوری-اسلامی-ایران?q=برخی%20دستاوردهای%20نظام%20جمهوری%20اسلامی%20ایران&score=274877907000.0&rownumber=1 اداره کل هنر و رسانه، « برخی دستاوردهای نظام جمهوری اسلامی ایران»، مبلغان، ۱۳۹۶ش، ص۵۳-۴۸.]</ref>
* ارتقای ایران در رتبه‌های جهانی در رشته‌های [[نانو]]، [[بیوتکنولوژی]]، [[پزشکی]] و [[شیمی]]؛
* خودکفایی در فناوری‌های راهبردی مانند هسته‌ای، موشکی، پهپادی، [[سلول‌های بنیادین]] و داروهای نوترکیب؛
* حضور در جمع هفت کشور سازندهٔ [[موشک ماهواره‌بر]] و اعزام موجود زنده به فضا، کسب رتبه‌های برتر جهانی در ساخت [[ماهواره]]، سامانهٔ پرتاب ماهواره، چرخهٔ سوخت هسته‌ای، توربین گازی و سدسازی؛
* قرارگیری در جایگاه سیزدهم تولید علم با رشد یازده‌برابری نسبت به متوسط جهانی.<ref>[https://www.tasnimnews.ir/fa/news/1394/03/15/759419/26-سال-تلألو-خورشید-روشنایی-بخش-انقلاب «۲۶ سال تلألو خورشید روشنایی‌بخش انقلاب»، خبرگزاری تسنیم.]</ref>


=== تفاوت جمهوری اسلامی ایران با حکومت صفوی ===
=== مقایسه نظام جمهوری اسلامی با حکومت صفوی ===
{| class="wikitable"
{| class="wikitable"
|+
! valign="top" |ویژگی دولت‌ها
! valign="top" |ویژگی دولت‌ها
! valign="top" |صفویه<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولت‌های شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۲۷۷-۲۷۶.</ref>
! valign="top" |صفویه<ref>چلونگر و شاهمرادی، دولت‌های شیعی در تاریخ، ۱۳۹۵ش، ص۲۷۷–۲۷۶.</ref>
! valign="top" |جمهوری اسلامی<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/101130/%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%A8%D8%B9-%D9%82%D8%AF%D8%B1%D8%AA-%D8%B1%D9%88%D8%AD%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%AA-%D8%B4%DB%8C%D8%B9%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86?q=%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B2%DB%8C%20%D9%85%DA%A9%D8%AA%D8%A8%20%D8%A7%D8%B5%D9%88%D9%84%DB%8C%20%D8%A8%D8%B1%20%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%8C%20%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%82%D9%84%D8%A7%D9%84%20%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C%20%D9%88%20%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C%20%D9%86%D9%87%D8%A7%D8%AF%20%D8%B1%D9%88%D8%AD%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%AA%20%D8%A7%D8%B2%20%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%8C%20%D9%88%20%D9%86%D9%82%D8%B4%20%D8%B9%D9%84%D9%85%D8%A7%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%AC%D9%86%D8%A8%D8%B4%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%20(%D9%85%D8%A7%D9%86%D9%86%D8%AF%20%D8%AA%D8%AD%D8%B1%DB%8C%D9%85%20%D8%AA%D9%86%D8%A8%D8%A7%DA%A9%D9%88%20%D9%88%20%D9%85%D8%B4%D8%B1%D9%88%D8%B7%D9%87).&score=9.811056&rownumber=2 قنبری، «منابع قدرت روحانیت شیعه در ایران»، ۱۳۸۱ش، ص۲۷۹-۲۷۲.]</ref>
! valign="top" |جمهوری اسلامی<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/101130/منابع-قدرت-روحانیت-شیعه-در-ایران?q=پیروزی%20مکتب%20اصولی%20بر%20اخباری،%20استقلال%20مالی%20و%20سیاسی%20نهاد%20روحانیت%20از%20دربار،%20و%20نقش%20علما%20در%20جنبش‌های%20اجتماعی%20(مانند%20تحریم%20تنباکو%20و%20مشروطه).&score=9.811056&rownumber=2 قنبری، «منابع قدرت روحانیت شیعه در ایران»، ۱۳۸۱ش، ص۲۷۹-۲۷۲.]</ref>
|-
|-
! valign="top" |مبنای مشروعیت
! valign="top" |مبنای مشروعیت
خط ۲۶۴: خط ۲۲۹:
|-
|-
! valign="top" |نقش علما
! valign="top" |نقش علما
| valign="top" |علما در خدمت حکومت بودند؛ حکومت توسط شاه و درباریان اداره می‌شد
| valign="top" |علما در خدمت حکومت بودند؛ حکومت توسط شاه و درباریان اداره می‌شد
| valign="top" |خود علما به طور مستقیم رهبری و اداره کشور را بر عهده گرفتند
| valign="top" |علمای دین به‌طور مستقیم رهبری و اداره کشور را بر عهده گرفتند
|-
|-
! valign="top" |ساختار سیاسی
! valign="top" |ساختار سیاسی
خط ۲۷۳: خط ۲۳۸:
! valign="top" |قوانین
! valign="top" |قوانین
| valign="top" |قوانین عرفی و شرعی در کنار هم
| valign="top" |قوانین عرفی و شرعی در کنار هم
| valign="top" |قوانین مبتنی بر فقه شیعه در چارچوب قانون اساسی
| valign="top" |قوانین مبتنی بر فقه شیعه در چارچوب [[قانون اساسی]]
|}
{| class="wikitable"
|+
| valign="top" |'''حکومت‌'''
| valign="top" |'''جغرافیای سیاسی'''
| valign="top" |'''سال تأسیس'''
| valign="top" |'''زمینه شکل‌گیری'''
| valign="top" |'''حاکمان'''
| valign="top" |'''وضعیت تشیع'''
|'''ساختار سیاسی'''
|'''دستاوردهای سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و تمدنی'''
|-
!جمهوری اسلامی ایران
!ایران
!۱۳۷۵ش
!نارضایتی از سیاست‌های سکولار و وابسته به غرب در دوره پهلوی، رهبری آیت‌الله خمینی از سال ۱۳۴۲ش به بعد، تظاهرات سراسری و اعتراضات عمومی در سال ۱۳۵۷ش، خروج محمدرضا پهلوی در دی ۱۳۵۷ش، همه‌پرسی جمهوری اسلامی در فروردین ۱۳۵۸ش با رأی بیش از ۹۸٪ مردم.<ref>خمینی‌، صحیفه نور، ۱۳۷۱ش‌، ج‌۳، ص‌۴۸۶.</ref>
!سیدروح‌الله خمینی (۱۳۵۷-۱۳۶۸ش)
سیدعلی خامنه‌ای (۱۳۶۸-۱۴۰۴ش)
سیدمجتبی خامنه‌ای (۱۴۰۴ش-تاکنون)
!تشیع اثنی‌عَشَری
!نظام جمهوری با رهبری (ولایت فقیه)؛
ریاست جمهور؛
قوای سه‌گانه شامل مجریه، مقننه، قضائیه؛
مجلس خبرگان؛
شورای نگهبان و مجلس شورای اسلامی.<ref>هاشمی‌، حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران‌، ۱۳۸۵ش‌، ج‌۲، ص‌۱۷؛ مدنی‌، حقوق اساسی و نهادهای سیاسی جمهوری اسلامی ایران‌،۱۳۶۰-۱۳۶۹ش‌، ج‌۴، ص‌۸۴-۹۸. </ref>
!جمهوری اسلامی ایران از پیروزی انقلاب تا امروز، دستاوردهای چشمگیری در عرصه‌های فرهنگی، علمی و آموزشی، زیرساختی، جمعیتی، اجتماعی، سیاسی، نظامی، ارتباط با سایر پیروان ادیان الهی و غیره کسب کرده است. نام‌گذاری دهه چهارم انقلاب به نام دهه پیشرفت و عدالت، دست‌یابی ایران به فناوری سلول‌های بنیادی (رتبه‌های جهانی در جنینی، القایی و بانک خون بند ناف)، حضور در جمع هفت کشور سازنده موشک ماهواره‌بر و اعزام موجود زنده به فضا، و کسب رتبه‌های برتر جهانی در ساخت ماهواره، سامانه پرتاب، چرخه سوخت هسته‌ای، توربین گازی و سدسازی، همچنین تبدیل ایران به یکی از ده کشور تأثیرگذار جهان و قرارگیری در جایگاه سیزدهم تولید علم با رشد یازده برابری نسبت به متوسط جهانی<ref>[https://www.tasnimnews.ir/fa/news/1394/03/15/759419/26-%D8%B3%D8%A7%D9%84-%D8%AA%D9%84%D8%A3%D9%84%D9%88-%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%B4%DB%8C%D8%AF-%D8%B1%D9%88%D8%B4%D9%86%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8 «۲۶ سال تلألو خورشید روشنایی‌بخش انقلاب»، خبرگزاری تسنیم.]</ref>، ارتقا ایران در رتبه‌های جهانی در رشته‌های نانو، بیوتکنولوژی، پزشکی و شیمی، خودکفایی در فناوری‌های راهبردی مانند هسته‌ای، موشکی، پهپادی، سلول‌های بنیادین و داروهای نوترکیب، ایجاد زیرساخت‌های پایداری در انرژی، حمل‌ونقل، ارتباطات، بهداشت و آموزش، ساخت و گسترش اکوسیستم علم و فناوری شامل پارک‌های علمی و شرکت‌های دانش‌بنیان، قرار گرفتن بیش از ۵۵٪ جمعیت کشور در سن فعالیت، تربیت و استفاده از نیروی انسانی جوان، متخصص و متعهدی برای پیشرفت کشور<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1301095/%D8%A8%D8%B1%D8%AE%DB%8C-%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%88%D8%B1%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85-%D8%AC%D9%85%D9%87%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 اداره کل هنر و رسانه، « برخی دستاوردهای نظام جمهوری اسلامی ایران»، مبلغان، ۱۳۹۶ش، ص۵۳-۴۸.]</ref>، اثرگذاری‌های بین‌المللی با مهار بحران‌های منطقه‌ای و بین‌المللی، شکل‌گیری و تداوم جبههٔ مقاومت و موج بیداری اسلامی<ref>[https://www.tasnimnews.ir/fa/news/1394/03/15/759419/26-%D8%B3%D8%A7%D9%84-%D8%AA%D9%84%D8%A3%D9%84%D9%88-%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%B4%DB%8C%D8%AF-%D8%B1%D9%88%D8%B4%D9%86%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8 «۲۶ سال تلألو خورشید روشنایی‌بخش انقلاب»، خبرگزاری تسنیم.]</ref>، حفظ ایران با تکیه بر هویت اسلامی و شیعی خود و استقلال سیاسی از هرگونه سلطه قدرت‌های بزرگ، حامی اصلی مسلمانان، مستضعفان و گروه‌های مقاومت در منطقه، تبدیل ایران به قطب تأمین ثبات و امنیت در خاورمیانه، زمینه‌سازی خودکفایی کامل نظامی در جنگ تحمیلی عراق علیه ایران<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/2117546/%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%88%D8%B1%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D9%88-%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AC%D9%85%D9%87%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86?q=%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%88%D8%B1%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C%20%D8%AC%D9%85%D9%87%D9%88%D8%B1%DB%8C%20%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C&score=137438953000.0&rownumber=4 سلطانی و اسدی، «تحلیلی بر دستاوردهای سیاسی و نظامی جمهوری اسلامی ایران»، ۱۴۰۲ش، ص۲۱.]</ref>، مساعدت با پیروان سایر مذاهب اسلامی و ادیان الهی‌، شامل زردشتیان و کلیمیان و مسیحیان‌ در انجام مراسم دینی در حدود قانون‌، عمل به احوال شخصیه و تعلیمات دینی برابر آیین خود، ایجاد تشکل‌های دینی و فرهنگی و اجتماعی و رفاهی‌، نمایندگی در مجلس شورای اسلامی‌، و حقوق اجتماعی.<ref>قانون اساسی، نشر الهدی، ۱۳۸۸ش، اصول ۳، ۱۳، ۱۹۲۰، ۲۶.</ref>
|}
|}
== پانویس ==
== پانویس ==
{{پانویس}}
{{پانویس}}
{{پانویس پیش‌نویس}}


== منابع ==
== منابع ==
{{آغاز منابع}}
{{آغاز منابع}}
* احمدی مقدم، سیدمحمد، «رويكرد دولت مشعشعيان در توسعه علوم ديني و آموزشي»، کنفرانس بین‌المللی پژوهش‌های دینی، علوم اسلامی، فقه و حقوق در ایران و جهان اسلام، مجموعه مقالات، ۱۳۹۸ش.
* احمدی مقدم، سیدمحمد، «رویکرد دولت مشعشعیان در توسعه علوم دینی و آموزشی»، کنفرانس بین‌المللی پژوهش‌های دینی، علوم اسلامی، فقه و حقوق در ایران و جهان اسلام، مجموعه مقالات، ۱۳۹۸ش.
* اداره کل هنر و رسانه، « برخی دستاوردهای نظام جمهوری اسلامی ایران»، مبلغان، سال۱۹، شماره۲۱۴، ۱۳۹۶ش.
* افشار کهن، مژگان، پیامدهای غلبه اصولیان بر اخباریان در سیاست ایران، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، مشهد، دانشگاه فردوسی مشهد، ۱۳۹۵ش.
* افشارکهن، مژگان، «پیامدهای غلبه اصولیان بر اخباریان در سیاست ایران»، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، مشهد، دانشگاه فردوسی مشهد، ۱۳۹۵ش.
* اداره کل هنر و رسانه، «برخی دستاوردهای نظام جمهوری اسلامی ایران»، مبلغان، سال۱۹، شماره۲۱۴، ۱۳۹۶ش.
* ایزدی، حسین؛ پهلوان‌پور، فاطمه، «وضعیت سیاسی تشیع از اضمحلال صفویه تا کریم‌خان زند»، تاریخ اسلام، سال۱۲، شماره ۴۵ و ۴۶، ۱۳۹۰ش.
* ایزدی، حسین و پهلوان‌پور، فاطمه، «وضعیت سیاسی تشیع از اضمحلال صفویه تا کریم‌خان زند»، تاریخ اسلام، سال۱۲، شماره ۴۵ و ۴۶، ۱۳۹۰ش.
* بهشتی، حاجی هاشمی، «چگونگی شکل‌گیری اصل ولایت فقیه به منزلة ساخت قدرت در جمهوری اسلامی»، مطالعات اجتماعی ایران، سال۱۰، شماره۱، ۱۳۹۵ش.
* بهشتی و حاجی هاشمی، «چگونگی شکل‌گیری اصل ولایت فقیه به منزلة ساخت قدرت در جمهوری اسلامی»، مطالعات اجتماعی ایران، سال۱۰، شماره۱، ۱۳۹۵ش.
* پرهیزکاری، سیدروح‌الله، «نقش دولت شیعی سربداران خراسان در گسترش تشیع و تمدن اسلامی»، تاریخ فرهنگ و تمدن اسلامی، سال۴، شماره۱۳، ۱۳۹۲ش.
* پرهیزکاری، سیدروح‌الله، «نقش دولت شیعی سربداران خراسان در گسترش تشیع و تمدن اسلامی»، تاریخ فرهنگ و تمدن اسلامی، سال۴، شماره۱۳، ۱۳۹۲ش.
* جعفرنیا، فاطمه، «سیاست‌های حکومت آل بویه در جهت تحکیم وحدت میان شیعه و اهل‌سنت»، تاریخنامه خوارزمی، سال۷، شماره۲۲، ۱۳۹۷ش.
* جعفرنیا، فاطمه، «سیاست‌های حکومت آل بویه در جهت تحکیم وحدت میان شیعه و اهل‌سنت»، تاریخنامه خوارزمی، سال۷، شماره۲۲، ۱۳۹۷ش.
* جعفری، علی‌اکبر، «دولتی به کام رندان - مروری بر اهمیت و نقش دولت صفویه در تاریخ تشیع»، سوره اندیشه، سال۱۸، شماره ۵۲ و ۵۳، ۱۳۹۰ش.
* جعفری، علی‌اکبر، «دولتی به کام رندان - مروری بر اهمیت و نقش دولت صفویه در تاریخ تشیع»، سوره اندیشه، سال۱۸، شماره ۵۲ و ۵۳، ۱۳۹۰ش.
* جعفریان، رسول، صفویه در عرصه دین، فرهنگ و سیاست، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، ۱۳۸۹ش.
* جعفریان، رسول، اطلس شیعه، تهران، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، ۱۳۹۱ش.
* جعفریان، رسول، اطلس شیعه، تهران، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، ۱۳۹۱ش.
* جلیلیان، قهرمان، «نقش حکومت آل بویه در توسعه فرهنگ شیعی»، پژوهش‌های علوم انسانی، سال۲، شماره۲۱، ۱۳۹۲ش.
* جلیلیان، قهرمان، «نقش حکومت آل بویه در توسعه فرهنگ شیعی»، پژوهش‌های علوم انسانی، سال۲، شماره۲۱، ۱۳۹۲ش.
* جنابدی، میرزا بیگ، روضه الصفویه، تحقیق و تصحیح، غلام رضا طباطبایی مجد، تهران، بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار، ۱۳۷۸ش.
* جنابدی، میرزا بیگ، روضه الصفویه، تحقیق و تصحیح، غلام‌رضا طباطبایی مجد، تهران، بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار، ۱۳۷۸ش.
* چلونگر، محمدعلی؛ شاهمرادی، سیدمسعود، دولت‌های شیعی در تاریخ، قم، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، ۱۳۹۵ش.
* چلونگر، محمدعلی و شاهمرادی، سیدمسعود، دولت‌های شیعی در تاریخ، قم، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، ۱۳۹۵ش.
* حافظ ابرو، عبدالله بن لطف‌الله، زبدة‌التواریخ، تحقیق و تصحیح سیدکمال حاج‌سیدجوادی، تهران، سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ۱۳۸۰ش.
* حافظ ابرو، عبدالله بن لطف‌الله، زبدةالتواریخ، تحقیق و تصحیح سیدکمال حاج‌سیدجوادی، تهران، سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ۱۳۸۰ش.
* حسنلو، امیرعلی، «اصالت تاریخی شیعه‌گرایی ایرانیان»، پاسخ به شبهات دینی، سال۳، شماره۱۲، ۱۳۹۷ش.
* حسنلو، امیرعلی، «اصالت تاریخی شیعه‌گرایی ایرانیان»، پاسخ به شبهات دینی، سال۳، شماره۱۲، ۱۳۹۷ش.
* حسینی‌قمی، قاضی احمد بن شرف‌الدین حسین، خلاصه التواریخ، تصحیح احسان اشراقی، تهران، دانشگاه تهران، ۱۳۵۹ش.
* حسینی قمی، قاضی احمد بن شرف‌الدین حسین، خلاصه التواریخ، تصحیح احسان اشراقی، تهران، دانشگاه تهران، ۱۳۵۹ش.
* خسروبیگی، هوشنگ؛ جلیلیان، قهرمان، «نقش آل بویه در تعمیق فرهنگ شیعی (مطالعه موردی: آداب و رسوم مذهبی)»، پژوهشنامه تاریخ، سال۹، شماره۳۰، ۱۳۹۲ش.
* خسروبیگی، هوشنگ و جلیلیان، قهرمان، «نقش آل بویه در تعمیق فرهنگ شیعی، مطالعه موردی: آداب و رسوم مذهبی»، پژوهش‌نامه تاریخ، سال۹، شماره۳۰، ۱۳۹۲ش.
* خطیبی کوشک، محمد و همکاران، فرهنگ شیعه، قم، زمزم هدایت، ۱۳۸۶ش.
* خطیبی کوشک، محمد و همکاران، فرهنگ شیعه، قم، زمزم هدایت، ۱۳۸۶ش.
* دفتری، فرهاد، تاریخ و عقاید اسماعیلیه، ترجمه فریدون بدره‌ای، تهران، نشر و پژوهش فرزان روز، ۱۳۸۶ش.
* دفتری، فرهاد، تاریخ و عقاید اسماعیلیه، ترجمه فریدون بدره‌ای، تهران، فرزان روز، ۱۳۸۶ش.
* رجبی، محمدحسین، «فقیهان عصر صفوی درباره تعامل با حکومت‌ها»، تاریخ و تمدن اسلامی، سال۵، شماره۹، ۱۳۸۸ش.
* رجبی، محمدحسین، «فقیهان عصر صفوی دربارهٔ تعامل با حکومت‌ها»، تاریخ و تمدن اسلامی، سال۵، شماره۹، ۱۳۸۸ش.
* رجبی، فاطمه، «بررسی حکومت آق قویونلوها و فراقویونلوها»، تاریخ پژوهی، سال۲، شماره۱۵، ۱۳۸۲ش.
* رجبی، فاطمه، «بررسی حکومت آق قویونلوها و فراقویونلوها»، تاریخ پژوهی، سال۲، شماره۱۵، ۱۳۸۲ش.
* رییس السادات، سیدحسین، «علویان طبرستان»، مشکو‌ه، سال۹، شماره۲۹، ۱۳۶۹ش.
* رئیس السادات، سیدحسین، «علویان طبرستان»، مشکوه، سال۹، شماره۲۹، ۱۳۶۹ش.
* زرین‌زاد، حجت؛ میرجعفری، حسین، «سقوط آق قویونلو‌ها ازدیدگاه تاریخ‌نگاران عصر صفوی و تحلیلی بر نظریات آنها»، تاریخ (دانشگاه آزاد اسلامی واحد محلات)، سال۴، شماره۱۴، ۱۳۸۸ش.
* زرین‌زاد، حجت و میرجعفری، حسین، «سقوط آق قویونلوها ازدیدگاه تاریخ‌نگاران عصر صفوی و تحلیلی بر نظریات آنها»، تاریخ (دانشگاه آزاد اسلامی واحد محلات)، سال۴، شماره۱۴، ۱۳۸۸ش.
* سبحانی، جعفر، بحوث فی الملل و النحل، قم، مؤسسه النشر الاسلامی، ۱۴۲۴ق.
* سبحانی، جعفر، بحوث فی الملل و النحل، قم، مؤسسه النشر الاسلامی، ۱۴۲۴ق.
* سجادی، صادق، «آل بویه»، در دایرة المعارف بزرگ اسلامی، تهران، مرکز دایرة ‌المعارف بزرگ اسلامی، ۱۳۶۹ش.
* سجادی، صادق، «آل بویه»، در دایرةالمعارف بزرگ اسلامی، تهران، مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۱۳۶۹ش.
* سلطانی، محمد و اسدی، سارا، «تحلیلی بر دستاوردهای سیاسی و نظامی جمهوری اسلامی ایران»، نظریه‌پردازی راهبردی، سال۲، شماره۱، ۱۴۰۲ش.
* سماواتی، محمدصادق؛ سیاه‌کوهیان، هاتف، «همگرایی و واگرایی گفتمان تصوّف و گفتمان تشیّع در ایران از دوره قراقویونلوها تا پایان دوره آق‌قویونلوها»، عرفان اسلامی، سال۱۴، شماره۸۱، ۱۴۰۳ش.
* سمرقندی، عبدالرزاق، مطلع السعدین و مجمع البحرین، به اهتمام عبدالحسین نوایی، تهران، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، ۱۳۸۳ش.
* سمرقندی، عبدالرزاق، مطلع السعدین و مجمع البحرین، به اهتمام عبدالحسین نوایی، تهران، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، ۱۳۸۳ش.
* سلطانی، محمد؛ اسدی، سارا، «تحلیلی بر دستاوردهای سیاسی و نظامی جمهوری اسلامی ایران»، نظریه‌پردازی راهبردی، سال۲، شماره۱، ۱۴۰۲ش.
* شاه‌محمدزاده، معصومه، «پراکندگی جغرافیایی تشیع در ایران از آغاز تا پایان قرن سوم هجری»، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه ایلام، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، ۱۳۹۴ش.
* شاه‌محمدزاده، معصومه، «پراکندگی جغرافیایی تشیع در ایران از آغاز تا پایان قرن سوم هجری»، پایان‌نامه کارشناسی‌ارشد، دانشگاه ایلام، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، ۱۳۹۴ش.
* شاهمرادی، سیدمسعود و منتظر القائم، اصغر، «تشیع قراقویونلوها»، پژوهش‌های تاریخی، سال۵، شماره۱، ۱۳۹۲ش.
* شاهمرادی، سیدمسعود؛ منتظر القائم، اصغر، «تشیع قراقویونلوها»، پژوهش‌های تاریخی، سال۵، شماره۱، ۱۳۹۲ش.
* شاهمرادی، سیدمسعود، «آل مسافر و تشیع در دیلم و آذربایجان در قرن چهارم هجری»، تاریخنامه خوارزمی، سال۴، شماره۱۲، ۱۳۹۵ش.
* شاهمرادی، سیدمسعود، «آل مسافر و تشیع در دیلم و آذربایجان در قرن چهارم هجری»، تاریخنامه خوارزمی، سال۴، شماره۱۲، ۱۳۹۵ش.
* شاهمرادی، سیدمسعود، «نگرش حاکمانِ آذربایجان به تشیع (از فروپاشی ایلخانان تا تأسیس صفویه)»، پژوهشنامه تاریخ اسلام، سال۷، شماره۲۸، ۱۳۹۶ش.
* شاهمرادی، سیدمسعود، «نگرش حاکمانِ آذربایجان به تشیع (از فروپاشی ایلخانان تا تأسیس صفویه)»، پژوهشنامه تاریخ اسلام، سال۷، شماره۲۸، ۱۳۹۶ش.
* شاهمرادی، سیدمسعود، «اوضاع فزهنگی و اجتماعی اسماعیلیه نشاری در دوران الموت»، تاریخ نو، سال۸، شماره۲۴، ۱۳۹۷ش.
* شاهمرادی، سیدمسعود، «اوضاع فرهنگی و اجتماعی اسماعیلیه نشاری در دوران الموت»، تاریخ نو، سال۸، شماره۲۴، ۱۳۹۷ش.
* صابری، حسین، تاریخ فرق اسلامی؛ فرق شیعی و فرقه‌های منسوب به شیعه، تهران، سمت، ۱۳۸۴ش.
* صابری، حسین، تاریخ فرق اسلامی؛ فرق شیعی و فرقه‌های منسوب به شیعه، تهران، سمت، ۱۳۸۴ش.
* صفا، میکائیل؛ رضایی، محمد، «آرایه‌های داستانی منابع عصر صفوی و رسمیت تشیع در ایران»، شیعه‌شناسی، سال۶، شماره ۲۴،‌ ۱۳۸۷ش.
* صفا، میکائیل و رضایی، محمد، «آرایه‌های داستانی منابع عصر صفوی و رسمیت تشیع در ایران»، شیعه‌شناسی، سال۶، شماره ۲۴، ۱۳۸۷ش.
* طباطبایی، سیدمحمدحسین، شیعه در اسلام، قم، اسلامی، ۱۳۷۵ش.
* طباطبایی، سید محمدحسین، شیعه در اسلام، قم، اسلامی، ۱۳۷۵ش.
* فروغی،‌ اصغر، «کارکرد مراسم سوگواری عاشورا در رسمی شدن مذهب شیعه در زمان صفویه»، مشکوه، سال۲۱، شماره۸۱،‌ ۱۳۸۲ش.
* فتح‌الله پور، پرویز، «تشیع در دوره نادشاه افشار»، شیعه‌شناسی، شماره ۱۶، ۱۳۸۵ش.
* فروغی، اصغر، «کارکرد مراسم سوگواری عاشورا در رسمی شدن مذهب شیعه در زمان صفویه»، مشکوه، سال۲۱، شماره۸۱، ۱۳۸۲ش.
* فیرحی، داوود، نظام سیاسی و دولت در اسلام، تهران، سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها، ۱۳۸۲ش.
* فیرحی، داوود، نظام سیاسی و دولت در اسلام، تهران، سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها، ۱۳۸۲ش.
* قانون اساسی، نشر الهدی، ۱۳۸۸ش.
* قانون اساسی، نشر الهدی، ۱۳۸۸ش.
* قائدان، اصغر، «علل و عوامل سیاسی و کلامی پیدایش فرقه های شیعه»، نامه تاریخ پژوهان، سال۳، شماره۱۲، ۱۳۸۶ش.
* قائدان، اصغر، «علل و عوامل سیاسی و کلامی پیدایش فرقه‌های شیعه»، نامه تاریخ پژوهان، سال۳، شماره۱۲، ۱۳۸۶ش.
* قنبری، آیت، «منابع قدرت روحانیت شیعه در ایران»، علوم سیاسی - دانشگاه باقرالعلوم (ع)، سال۵، شماره۲۰، ۱۳۸۱ش.
* قنبری، آیت، «منابع قدرت روحانیت شیعه در ایران»، علوم سیاسی - دانشگاه باقرالعلوم، سال۵، شماره۲۰، ۱۳۸۱ش.
* کاظمی شاملو، مهدی، «بررسی منابع چهارگانه فقه از نظر شیعه و سنی (عقل، اجماع، سنت و قرآن)»، سخن جامعه، سال۵، شماره۱۲، ۱۳۹۶ش.
* کاظمی شاملو، مهدی، «بررسی منابع چهارگانه فقه از نظر شیعه و سنی (عقل، اجماع، سنت و قرآن)»، سخن جامعه، سال۵، شماره۱۲، ۱۳۹۶ش.
* کشاورز، زهرا سادات؛ بوسعیدی، فرشته، «دولت‌های شیعی - مجله نقد کتاب تاریخ»، نقد کتاب تاریخ، سال۴، شماره۱۶، ۱۳۹۶ش.
* کشاورز، زهرا سادات و بوسعیدی، فرشته، «دولت‌های شیعی- مجله نقد کتاب تاریخ»، نقد کتاب تاریخ، سال۴، شماره۱۶، ۱۳۹۶ش.
* کشاورز، زهرا سادات؛ چلونگر، محمدعلی؛ منتظرالقائم، اصغر، «بررسی زمینه‌های‌ شکل‌گیری تعادل نهادی سنّتی در عصر صفویه با تاکید بر روابط متقابل روحانیت و حکومت»، مطالعات تاریخی جهان اسلام، سال۹، شماره۱۸، ۱۴۰۰ش.
* کشاورز، زهرا سادات و همکاران، «تبیین و تحلیل نقش طبقات اجتماعی در فرایند تمدّنی دولت صفویه»، تاریخ اسلام و ایران، سال۹، شماره۳۴، ۱۳۹۶ش.
* کشاورز، زهرا سادات و همکاران، «بررسی زمینه‌های شکل‌گیری تعادل نهادی سنّتی در عصر صفویه با تأکید بر روابط متقابل روحانیت و حکومت»، مطالعات تاریخی جهان اسلام، سال۹، شماره۱۸، ۱۴۰۰ش.
* گروه تاریخ پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، تاریخ تشیع، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، ۱۳۹۰ش.
* گروه تاریخ پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، تاریخ تشیع، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، ۱۳۹۰ش.
* مجلسی، محمدباقر، زادالمعاد، قم، جلوه کمال، ۱۳۸۹ش.
* مجلسی، محمدباقر، زادالمعاد، قم، جلوه کمال، ۱۳۸۹ش.
* محمد هاشمی‌، حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران‌، تهران، میزان، ۱۳۸۵ش‌.
* محمد هاشمی، حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران، تهران، میزان، ۱۳۸۵ش.
* مدنی‌، جلال‌الدین، حقوق اساسی در جمهوری اسلامی ایران‌، تهران، سروش، ۱۳۶۰-۱۳۶۹ش‌.
* مدنی، جلال‌الدین، حقوق اساسی در جمهوری اسلامی ایران، تهران، سروش، ۱۳۶۰–۱۳۶۹ش.
* مرعشی، سید ظهیرالدین، تاریخ طبرستان و رویان و مازندران، تهران، انتشارات شرق، ۱۳۶۸ش.
* مرعشی، سید ظهیرالدین، تاریخ طبرستان و رویان و مازندران، تهران، شرق، ۱۳۶۸ش.
* منتظرالقائم، اصغر؛ کشاورز، زهرا سادات، «بررسی تغییرات اجتماعی مراسم و مناسک عزاداری عاشورا در ایران»، شیعه‌شناسی، سال۱۵، شماره۵۸، ۱۳۹۶ش.
* منتظرالقائم، اصغر و کشاورز، زهرا سادات، «بررسی تغییرات اجتماعی مراسم و مناسک عزاداری عاشورا در ایران»، شیعه‌شناسی، سال۱۵، شماره۵۸، ۱۳۹۶ش.
* موسی‌پور، ابراهیم، «جشن‌های جهان اسلام»، دانشنامه جهان اسلام، تهران، بنیاد دایره المعارف اسلامی، ۱۳۸۵ش.
* موسی‌پور، ابراهیم، «جشن‌های جهان اسلام»، دانشنامه جهان اسلام، تهران، بنیاد دایرةالمعارف اسلامی، ۱۳۸۵ش.
* نوروزی، فرشید؛ عابدی، عباس؛ فرامرزنسب، رضا؛ احمدی، مسلم، «دستاوردهای سیاسی، فرهنگی و اجتماعی علویان طبرستان»، تاریخ نو، سال۹، شماره۲۷، ۱۳۹۸ش.
* نوروزی، فرشید و دیگران، «دستاوردهای سیاسی، فرهنگی و اجتماعی علویان طبرستان»، تاریخ نو، سال۹، شماره۲۷، ۱۳۹۸ش.
* «امامیه»، وب‌سایت ویکی شیعه، تاریج درج مطلب: ۴ تیر ۱۴۰۴ش.
* هاجسن، مارشال گ.س. فرقه اسماعیلیه، ترجمه فریدون بدره‌ای، تهران، علمی و فرهنگی، ۱۳۸۷ش.
* هاجسن، مارشال گ.س.، فرقه اسماعیلیه، ترجمه فریدون بدره‌ای، تهران، علمی و فرهنگی، ۱۳۸۷ش.
* یحیایی، علی، «بررسی و نقد کتاب تاریخ، تمدن و فرهنگ ایران در عصر آل بویه»، پژوهش‌نامه انتقادی متون و برنامه‌های علوم انسانی، سال۱۱، شماره۷۷، ۱۳۹۹ش.
* یحیایی، علی، «بررسی و نقد کتاب تاریخ، تمدن و فرهنگ ایران در عصر آل‌ بویه»، پژوهش‌نامه انتقادی متون و برنامه‌های علوم انسانی، سال۱۱، شماره۷۷، ۱۳۹۹ش.
* «۲۶ سال تلألو خورشید روشنایی‌بخش انقلاب»، خبرگزاری تسنیم، تاریخ درج مطلب: ۱۵ خرداد ۱۳۹۴ش.
* «۲۶ سال تلألو خورشید روشنایی‌بخش انقلاب»، خبرگزاری تسنیم، تاریخ درج مطلب: ۱۵ خرداد ۱۳۹۴ش.
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}
برگرفته از «https://iranpedia.net/wiki/حکومت‌های_شیعه_در_ایران»