صفحهای تازه حاوی «{{درشت|'''منار'''}}؛ سازهای بلند برای گفتن اذان و راهنمایی مسافران{{سخ}} 200px|thumb|left|منار ساربان در اصفهان واژه منار بهمعنای جای نور و نار (آتش) است و در اصطلاح، به سازهای بلند و گاه باریک گفته میشود که در اماکن مذهبی، بهویژه...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{درشت|'''منار'''}}؛ سازهای بلند برای گفتن اذان و راهنمایی مسافران | {{درشت|'''منار'''}}؛ سازهای بلند برای گفتن اذان و راهنمایی مسافران. | ||
واژه منار بهمعنای جای نور و نار ([[آتش]]) است و در اصطلاح، به سازهای بلند و گاه باریک گفته میشود که در اماکن مذهبی، بهویژه [[مسجد|مساجد]] میسازند. این بنا را از آن جهت که در شب، چراغ یا آتشی بر فراز آن روشن میکردند، مناره بهمعنای جایگاه نور یا آتش میگفتند.<ref>مخلصی، مجموعه مقالات متون و کتیبههای دوران اسلامی، تألیف پژوهشگران، 1385ش، ص322.</ref> منار را در گذشته، برای گفتن [[اذان]]<ref>داعیالاسلام، فرهنگ نظام، ج5، 1364ش، ذیل واژه منار.</ref> یا میل راهنما در کنار مدارس، جادهها، مساجد، کاروانسراها و دارالضیافهها احداث میکردند. | واژه منار بهمعنای جای نور و نار ([[آتش]]) است و در اصطلاح، به سازهای بلند و گاه باریک گفته میشود که در اماکن مذهبی، بهویژه [[مسجد|مساجد]] میسازند. این بنا را از آن جهت که در شب، چراغ یا آتشی بر فراز آن روشن میکردند، مناره بهمعنای جایگاه نور یا آتش میگفتند.<ref>مخلصی، مجموعه مقالات متون و کتیبههای دوران اسلامی، تألیف پژوهشگران، 1385ش، ص322.</ref> منار را در گذشته، برای گفتن [[اذان]]<ref>داعیالاسلام، فرهنگ نظام، ج5، 1364ش، ذیل واژه منار.</ref> یا میل راهنما در کنار مدارس، جادهها، مساجد، کاروانسراها و دارالضیافهها احداث میکردند. | ||
| خط ۴۳: | خط ۴۳: | ||
* نرهای، بابر، پژوهشی در منارههای دوره سلجوقی ایران از دیدگاه باستانشناسی، پایاننامه کارشناسی ارشد، تهران، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، خرداد ۱۳۸۷ش. | * نرهای، بابر، پژوهشی در منارههای دوره سلجوقی ایران از دیدگاه باستانشناسی، پایاننامه کارشناسی ارشد، تهران، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، خرداد ۱۳۸۷ش. | ||
* واندنبرگ، لویی، باستانشناسی ایران باستان، ترجمه عیسی بهنام، تهران، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ۱۳۳۷ش. | * واندنبرگ، لویی، باستانشناسی ایران باستان، ترجمه عیسی بهنام، تهران، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ۱۳۳۷ش. | ||
{{معماری ایرانی}} | |||
