صفحهای تازه حاوی «{{درشت|'''منار'''}}؛ سازهای بلند برای گفتن اذان و راهنمایی مسافران{{سخ}} 200px|thumb|left|منار ساربان در اصفهان واژه منار بهمعنای جای نور و نار (آتش) است و در اصطلاح، به سازهای بلند و گاه باریک گفته میشود که در اماکن مذهبی، بهویژه...» ایجاد کرد |
علی شاهرودی (بحث | مشارکتها) اصلاح املا، ابرابزار |
||
| خط ۴۳: | خط ۴۳: | ||
* نرهای، بابر، پژوهشی در منارههای دوره سلجوقی ایران از دیدگاه باستانشناسی، پایاننامه کارشناسی ارشد، تهران، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، خرداد ۱۳۸۷ش. | * نرهای، بابر، پژوهشی در منارههای دوره سلجوقی ایران از دیدگاه باستانشناسی، پایاننامه کارشناسی ارشد، تهران، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، خرداد ۱۳۸۷ش. | ||
* واندنبرگ، لویی، باستانشناسی ایران باستان، ترجمه عیسی بهنام، تهران، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ۱۳۳۷ش. | * واندنبرگ، لویی، باستانشناسی ایران باستان، ترجمه عیسی بهنام، تهران، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ۱۳۳۷ش. | ||
{{معماری ایرانی}} | |||
