اسباب‌بازی: تفاوت میان نسخه‌ها

(یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)

خط ۳۸:

همچنین در دوران [[صفویان]]، مردم، با تجمع در قهوه‌خانه‌ها به شعرخوانی، [[شاهنامه‌خوانی]]، گنجفه بازی، نرد، [[شطرنج]]، تخم‌مرغ بازی و پیچازبازی می‌پرداختند. پیچاز، صفحه‌ای شطرنج مانند بود که در آن از صدف و گوش‌ماهی به‌عنوان مهره استفاده می‌شد.<ref>شاردن، سیاحت‌نامه، ج4، ۱۳۳۶ش، ص۱۲۴ و ۱۷۸-۱۹۶.</ref> بندبازی، خیمه‌شب بازی، تردستی و شعبده‌بازی نیز از جمله سرگرمی‌های شبانه مردم در اماکن عمومی، به‌خصوص در میدان نقش جهان [[اصفهان]] بود.<ref>سیوری، ایران عصر صفوی، ۱۳۷۶ش، ص162.</ref> <br>

در دوره [[قاجاریان]]، پیشه‌ورانی به فروش و ساخت انواع اسباب‌بازی مشغول بودند. عروسک‌های گلین، با شمایلی شبیه به انسان و حیوان ساخته می‌شدند که لباس‌هایی را نیز بر تن آن‌ها کرده و در اماکن شلوغ مانند امامزاده‌ها به فروش می‌رساندند. واردات یا ساخت اسباب‌بازی‌های فرنگی نیز در این دوره رایج شد. زنان و دختران ارمنی، عموما به کار عروسک‌سازی و عروسک‌فروشی روی آورده بودند.<ref>شهری، تاریخ اجتماعی ایران در قرن سیزدهم، ج4، ۱۳۶۸ش، ص۶۷۹-۶۸۰.</ref> اسباب‌بازی‌هایی همچون فرفره، وق‌وق‌صاحاب (اسباب‌بازی مانند دو نعلبکی بود که با باز و بسته کردن آن، صدای سگ تولید می‌شد)، بادبادک، علی‌ورجه، گاری حلبی، فانوس کاغذی، سوت، جغجغه‌ی حلبی، طبلک، مترسک، حیوانات گِلی، آفتابه حلبی، قلیان، گهواره، ننو و نمونه‌های کوچکی از اسباب واقعی زندگی از جمله اسباب‌بازی‌های مردم در دوران [[قاجار]] بود. بازی‌های دوزبازی، ~~الک دولک،~~ تیله انگشتی، چلتوب و قاپ‌بازی نیز از بازی‌های بزرگسالان محسوب می‌شد.<ref>شهری، تاریخ اجتماعی ایران در قرن سیزدهم، ج4، ۱۳۶۸ش، ص۶۸۰-۶۸۴ و ۷۰۳.</ref> <br>

در دوره [[قاجاریان]]، پیشه‌ورانی به فروش و ساخت انواع اسباب‌بازی مشغول بودند. عروسک‌های گلین، با شمایلی شبیه به انسان و حیوان ساخته می‌شدند که لباس‌هایی را نیز بر تن آن‌ها کرده و در اماکن شلوغ مانند امامزاده‌ها به فروش می‌رساندند. واردات یا ساخت اسباب‌بازی‌های فرنگی نیز در این دوره رایج شد. زنان و دختران ارمنی، عموما به کار عروسک‌سازی و عروسک‌فروشی روی آورده بودند.<ref>شهری، تاریخ اجتماعی ایران در قرن سیزدهم، ج4، ۱۳۶۸ش، ص۶۷۹-۶۸۰.</ref> اسباب‌بازی‌هایی همچون فرفره، وق‌وق‌صاحاب (اسباب‌بازی مانند دو نعلبکی بود که با باز و بسته کردن آن، صدای سگ تولید می‌شد)، بادبادک، علی‌ورجه، گاری حلبی، فانوس کاغذی، سوت، جغجغه‌ی حلبی، طبلک، مترسک، حیوانات گِلی، آفتابه حلبی، قلیان، گهواره، ننو و نمونه‌های کوچکی از اسباب واقعی زندگی از جمله اسباب‌بازی‌های مردم در دوران [[قاجار]] بود. بازی‌های دوزبازی، [[الک‌دولک]]، تیله انگشتی، چلتوب و قاپ‌بازی نیز از بازی‌های بزرگسالان محسوب می‌شد.<ref>شهری، تاریخ اجتماعی ایران در قرن سیزدهم، ج4، ۱۳۶۸ش، ص۶۸۰-۶۸۴ و ۷۰۳.</ref> <br>

در پی انقلاب صنعتی اروپا، صنعت اسباب‌بازی در [[ایران]]، در اوایل سده‌ی 20م به‌وجود آمد. امروزه، در قرن 21م، اغلب کودکان در سراسر دنیا، اسباب‌بازی‌های بومی و دست‌ساز خود را رها کرده و به اسباب‌بازی‌های الکترونیکی روی آورده‌اند. نمونه‌های کوچک وسایل الکتریسیته و نقلیه، مانند قطارها، آدم آهنی، کامپیوترهای کوچک، هواپیماها و ماشین‌ها، همگی حاصل تمدن فن‌سالار غربی است.

خط ۱۰۱:

* Mazahéri, A, La Famille iranienne, Paris, 1938.

* The New Caxton Encyclopedies, London, 1966.

@@ خط ۳۸: / خط ۳۸: @@
 همچنین در دوران [[صفویان]]، مردم، با تجمع در قهوه‌خانه‌ها به شعرخوانی، [[شاهنامه‌خوانی]]، گنجفه بازی، نرد، [[شطرنج]]، تخم‌مرغ بازی و پیچازبازی می‌پرداختند. پیچاز، صفحه‌ای شطرنج مانند بود که در آن از صدف و گوش‌ماهی به‌عنوان مهره استفاده می‌شد.<ref>شاردن، سیاحت‌نامه، ج4، ۱۳۳۶ش، ص۱۲۴ و ۱۷۸-۱۹۶.</ref>  بندبازی، خیمه‌شب بازی، تردستی و شعبده‌بازی نیز از جمله سرگرمی‌های شبانه مردم در اماکن عمومی، به‌خصوص در میدان نقش جهان [[اصفهان]] بود.<ref>سیوری، ایران عصر صفوی، ۱۳۷۶ش، ص162.</ref>  <br>
-در دوره [[قاجاریان]]، پیشه‌ورانی به فروش و ساخت انواع اسباب‌بازی مشغول بودند. عروسک‌های گلین، با شمایلی شبیه به انسان و حیوان ساخته می‌شدند که لباس‌هایی را نیز بر تن آن‌ها کرده و در اماکن شلوغ مانند امامزاده‌ها به فروش می‌رساندند. واردات یا ساخت اسباب‌بازی‌های فرنگی نیز در این دوره رایج شد. زنان و دختران ارمنی، عموما به کار عروسک‌سازی و عروسک‌فروشی روی آورده بودند.<ref>شهری، تاریخ اجتماعی ایران در قرن سیزدهم، ج4، ۱۳۶۸ش، ص۶۷۹-۶۸۰.</ref>  اسباب‌بازی‌هایی همچون فرفره، وق‌وق‌صاحاب (اسباب‌بازی مانند دو نعلبکی بود که با باز و بسته کردن آن، صدای سگ تولید می‌شد)، بادبادک، علی‌ورجه، گاری حلبی، فانوس کاغذی، سوت، جغجغه‌ی حلبی، طبلک، مترسک، حیوانات گِلی، آفتابه حلبی، قلیان، گهواره، ننو و نمونه‌های کوچکی از اسباب واقعی زندگی از جمله اسباب‌بازی‌های مردم در دوران [[قاجار]] بود. بازی‌های دوزبازی، الک دولک، تیله انگشتی، چلتوب و قاپ‌بازی نیز از بازی‌های بزرگسالان محسوب می‌شد.<ref>شهری، تاریخ اجتماعی ایران در قرن سیزدهم، ج4، ۱۳۶۸ش، ص۶۸۰-۶۸۴ و ۷۰۳.</ref>  <br>
+در دوره [[قاجاریان]]، پیشه‌ورانی به فروش و ساخت انواع اسباب‌بازی مشغول بودند. عروسک‌های گلین، با شمایلی شبیه به انسان و حیوان ساخته می‌شدند که لباس‌هایی را نیز بر تن آن‌ها کرده و در اماکن شلوغ مانند امامزاده‌ها به فروش می‌رساندند. واردات یا ساخت اسباب‌بازی‌های فرنگی نیز در این دوره رایج شد. زنان و دختران ارمنی، عموما به کار عروسک‌سازی و عروسک‌فروشی روی آورده بودند.<ref>شهری، تاریخ اجتماعی ایران در قرن سیزدهم، ج4، ۱۳۶۸ش، ص۶۷۹-۶۸۰.</ref>  اسباب‌بازی‌هایی همچون فرفره، وق‌وق‌صاحاب (اسباب‌بازی مانند دو نعلبکی بود که با باز و بسته کردن آن، صدای سگ تولید می‌شد)، بادبادک، علی‌ورجه، گاری حلبی، فانوس کاغذی، سوت، جغجغه‌ی حلبی، طبلک، مترسک، حیوانات گِلی، آفتابه حلبی، قلیان، گهواره، ننو و نمونه‌های کوچکی از اسباب واقعی زندگی از جمله اسباب‌بازی‌های مردم در دوران [[قاجار]] بود. بازی‌های دوزبازی، [[الک‌دولک]]، تیله انگشتی، چلتوب و قاپ‌بازی نیز از بازی‌های بزرگسالان محسوب می‌شد.<ref>شهری، تاریخ اجتماعی ایران در قرن سیزدهم، ج4، ۱۳۶۸ش، ص۶۸۰-۶۸۴ و ۷۰۳.</ref>  <br>
 در پی انقلاب صنعتی اروپا، صنعت اسباب‌بازی در [[ایران]]، در اوایل سده‌ی 20م به‌وجود آمد. امروزه، در قرن 21م، اغلب کودکان در سراسر دنیا، اسباب‌بازی‌های بومی و دست‌ساز خود را رها کرده و به اسباب‌بازی‌های الکترونیکی روی آورده‌اند. نمونه‌های کوچک وسایل الکتریسیته و نقلیه، مانند قطارها، آدم آهنی، کامپیوترهای کوچک، هواپیماها و ماشین‌ها، همگی حاصل تمدن فن‌سالار غربی است.
@@ خط ۱۰۱: / خط ۱۰۱: @@
 * Mazahéri, A, La Famille iranienne, Paris, 1938.
 * The New Caxton Encyclopedies, London, 1966.
+{{بازی}}