زهرا فاضل (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «<big>'''بنایی'''</big>؛ پیشه‌ی ساخت یا بازسازی بنا<br> بنّایی از ریشه‌ی «بَنا» به‌معنی ساختمان گرفته شده<ref>غیاث اللغات، ۱۳۴۹ق، ص۱۲۱.</ref> و پیشه‌ای است که در آن، بنّا با استفاده از مواد و مصالح، ساختمانی را برپا می‌کند. بنّا را بناکار، بناگر، معمار...» ایجاد کرد
 
امان الله فصیحی (بحث | مشارکت‌ها)
 
خط ۳: خط ۳:
بنّایی از ریشه‌ی «بَنا» به‌معنی ساختمان گرفته شده<ref>غیاث اللغات، ۱۳۴۹ق، ص۱۲۱.</ref>  و پیشه‌ای  است که در آن، بنّا با استفاده از مواد و مصالح، ساختمانی را برپا می‌کند. بنّا را بناکار، بناگر، معمار، گِل‌کار، گلگیر و پاخیره‌زن نیز گفته‌اند.<ref>فلاح‌فر، فرهنگ واژه‌های معماری سنتی ایران، ۱۳۷۹ش، ص39.</ref>   
بنّایی از ریشه‌ی «بَنا» به‌معنی ساختمان گرفته شده<ref>غیاث اللغات، ۱۳۴۹ق، ص۱۲۱.</ref>  و پیشه‌ای  است که در آن، بنّا با استفاده از مواد و مصالح، ساختمانی را برپا می‌کند. بنّا را بناکار، بناگر، معمار، گِل‌کار، گلگیر و پاخیره‌زن نیز گفته‌اند.<ref>فلاح‌فر، فرهنگ واژه‌های معماری سنتی ایران، ۱۳۷۹ش، ص39.</ref>   
==پیشینه بنّایی==
==پیشینه بنّایی==
الواح کشف‌شده از تخت جمشید نشان می‌دهد که پیشه‌ی بنّایی به 3 رتبه‌ی استادکار، دستیار و کارگر ماهر تقسیم می‌شد.<ref>رُف، نقش‌برجسته‌ها و حجاران تخت‌جمشید، ۱۳۷۳ش، ص۱۲۵-۱۲۶؛ <br>
الواح کشف‌شده از [[صفه تخت جمشید|تخت جمشید]] نشان می‌دهد که پیشه‌ی بنّایی به 3 رتبه‌ی استادکار، دستیار و کارگر ماهر تقسیم می‌شد.<ref>رُف، نقش‌برجسته‌ها و حجاران تخت‌جمشید، ۱۳۷۳ش، ص۱۲۵-۱۲۶؛ <br>
ریاضی، «صنف معمار در دوران اسلامی»، ج2، ۱۳۷4ش، ص۳۵۶ و ۳۵۸.</ref>  در ایران باستان، به بنّایی که در ساخت سقف و بام متخصص بود، «اشکوب‌کار» می‌گفتند.<ref>تفضلی، «فهرستی از صنایع و پیشه‌های عصر ساسانی»، جامعه و اقتصاد عصر ساسانی، ۱۳۸۵ش، ص۵۲.</ref>  در دوره ساسانیان، بنّا و معمار، در چهارمین دسته از گروه‌بندی مشاغل، که شامل روحانیان، سپاهیان، کشاورزان و پیشه‌وران، بوده است، قرار داشتند.<ref>پیگولوسکایا، شهرهای ایران در روزگار پارتیان و ساسانیان، ۱۳۶۷ش، ص۳۸۷-۳۸۸؛ <br>
ریاضی، «صنف معمار در دوران اسلامی»، ج2، ۱۳۷4ش، ص۳۵۶ و ۳۵۸.</ref>  در ایران باستان، به بنّایی که در ساخت سقف و بام متخصص بود، «اشکوب‌کار» می‌گفتند.<ref>تفضلی، «فهرستی از صنایع و پیشه‌های عصر ساسانی»، جامعه و اقتصاد عصر ساسانی، ۱۳۸۵ش، ص۵۲.</ref>  در دوره ساسانیان، بنّا و معمار، در چهارمین دسته از گروه‌بندی مشاغل، که شامل روحانیان، سپاهیان، کشاورزان و پیشه‌وران، بوده است، قرار داشتند.<ref>پیگولوسکایا، شهرهای ایران در روزگار پارتیان و ساسانیان، ۱۳۶۷ش، ص۳۸۷-۳۸۸؛ <br>
ریاضی، «صنف معمار در دوران اسلامی»، ج2، ۱۳۷4ش، ص۳۵9.</ref><br>
ریاضی، «صنف معمار در دوران اسلامی»، ج2، ۱۳۷4ش، ص۳۵9.</ref><br>