زهرا فاضل (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «جایگزین=توت سیاه|بندانگشتی|توت {{درشت|'''توت'''}}؛ میوه‌ای از درختی به‌همین نام با کارکردهای خوراکی، درمانی و آیینی. توت، توز، توث یا تور، میوه‌ای معروف و محبوب است که بیشتر به رنگ‌های سفید و سیاه موجود است. توت سفید یا توت هرا...» ایجاد کرد
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:توت.jpg|جایگزین=توت سیاه|بندانگشتی|توت ]]
{{درشت|'''توت'''}}؛ میوه‌ای از درختی به‌همین نام با کارکردهای خوراکی، درمانی و آیینی.
{{درشت|'''توت'''}}؛ میوه‌ای از درختی به‌همین نام با کارکردهای خوراکی، درمانی و آیینی.


خط ۵: خط ۴:


==توت در ایران==
==توت در ایران==
[[پرونده:توت۱.jpg|جایگزین=درخت کهنسال شاه توت میرهاشم در استان یزد|بندانگشتی|درخت کهنسال شاه توت میرهاشم در استان یزد با قدمت بیش از ۷۰۰ سال]]
توت در نقاط مختلف ایران با گویش‌های متفاوتی ادا می‌شود. برای مثال، در لرستان آن را «تی»، در [[کردستان]] «تو»، در گروس «تویت»، در ممسنی «تی‌ته‌پل» و در [[مازندران]] آن را «توت‌دار» و «تیره‌دار» می‌گویند.<ref>ایزدپناه، فرهنگ لُری، ۱۳۶۳ش، ص۳۲؛{{سخ}}
توت در نقاط مختلف ایران با گویش‌های متفاوتی ادا می‌شود. برای مثال، در لرستان آن را «تی»، در [[کردستان]] «تو»، در گروس «تویت»، در ممسنی «تی‌ته‌پل» و در [[مازندران]] آن را «توت‌دار» و «تیره‌دار» می‌گویند.<ref>ایزدپناه، فرهنگ لُری، ۱۳۶۳ش، ص۳۲؛{{سخ}}
صفی‌زاده، فرهنگ کردی ـ فارسی، ۱۳۸۰ش، ص۴۶۱؛{{سخ}}
صفی‌زاده، فرهنگ کردی ـ فارسی، ۱۳۸۰ش، ص۴۶۱؛{{سخ}}
خط ۵۲: خط ۵۰:


==توت در فرهنگ مردم==
==توت در فرهنگ مردم==
[[پرونده:توت۲.jpg|جایگزین=درخت توت ۵۰۰ سالهٔ امامزاده آستانه، استان مرکزی|بندانگشتی|درخت توت ۵۰۰ سالهٔ امامزاده آستانه، استان مرکزی]]
فراوانی درخت توت در گسترهٔ ایران و استفاده گسترده از میوه، برگ، پوست و چوب آن، موجب شده است که درخت توت نزد مردم ایران، جایگاهی مقدس داشته باشد. درختان توت کهنی که در کنار امام‌زاده‌ها قرار دارند، از درختان خاص شمرده شده و برخی، به‌منظور حاجت‌روایی، در کنار آن‌ها آرزو کرده یا [[دعا]] می‌خواندند؛ برای نمونه درخت توت مشهور به «توت ابوالفضل» در [[سیرجان]]، نزد مردم بسیار محترم است و کراماتی به آن نسبت می‌دهند.
فراوانی درخت توت در گسترهٔ ایران و استفاده گسترده از میوه، برگ، پوست و چوب آن، موجب شده است که درخت توت نزد مردم ایران، جایگاهی مقدس داشته باشد. درختان توت کهنی که در کنار امام‌زاده‌ها قرار دارند، از درختان خاص شمرده شده و برخی، به‌منظور حاجت‌روایی، در کنار آن‌ها آرزو کرده یا [[دعا]] می‌خواندند؛ برای نمونه درخت توت مشهور به «توت ابوالفضل» در [[سیرجان]]، نزد مردم بسیار محترم است و کراماتی به آن نسبت می‌دهند.
توت خشک، در ایران، یکی از اجزاء آجیل، به‌ویژه آجیل مشکل‌گشا، است.<ref>مولانا بروجردی، تاریخ بروجرد، ۱۳۵۳ش، ص99-100.</ref> در آجیل دوازده رنگ، در [[سفره نذری]] حضرت ابوالفضل، توت خشک استفاده می‌شود. استفاده از توت سیاه برای زنان [[بارداری|باردار]] در برخی از نقاط مانند [[شیراز]] ممنوع است؛ زیرا معتقدند که رنگ پوست بچه، کبود می‌شود و به تنگی نفس مبتلا خواهد شد.<ref>همایونی، گوشه‌هایی از آداب و رسوم مردم شیراز، ۱۳۵۳ش، ص۲۷–۲۸.</ref>
توت خشک، در ایران، یکی از اجزاء آجیل، به‌ویژه آجیل مشکل‌گشا، است.<ref>مولانا بروجردی، تاریخ بروجرد، ۱۳۵۳ش، ص99-100.</ref> در آجیل دوازده رنگ، در [[سفره نذری]] حضرت ابوالفضل، توت خشک استفاده می‌شود. استفاده از توت سیاه برای زنان [[بارداری|باردار]] در برخی از نقاط مانند [[شیراز]] ممنوع است؛ زیرا معتقدند که رنگ پوست بچه، کبود می‌شود و به تنگی نفس مبتلا خواهد شد.<ref>همایونی، گوشه‌هایی از آداب و رسوم مردم شیراز، ۱۳۵۳ش، ص۲۷–۲۸.</ref>
برگرفته از «https://iranpedia.net/wiki/توت»