صفحهای تازه حاوی «<big>'''تفنگ'''</big>؛ جنگافزاری که با آن گلوله را به مسافتی دور یا نزدیک پرتاب میکنند.<br> تفنگ، اسلحهای آتشین، پرتابی و قابل حمل است که از یک لوله بلند، قنداق و ابزارهای آتشزن، تشکیل شده است. تفنگ، دارای کاربردهای جنگی، دفاعی، شکاری، امنیتی و...» ایجاد کرد |
|||
| خط ۳۰: | خط ۳۰: | ||
ذکاء، ارتش شاهنشاهی ایران از کورش تا پهلوی، ۱۳۵۰ش، ص201.</ref> عشایر و روستاییان،<ref>همایونی، فرهنگ مردم سروستان، ۱۳۴۸ش، ص۱۸۵.</ref> رایج بوده است. <br> | ذکاء، ارتش شاهنشاهی ایران از کورش تا پهلوی، ۱۳۵۰ش، ص201.</ref> عشایر و روستاییان،<ref>همایونی، فرهنگ مردم سروستان، ۱۳۴۸ش، ص۱۸۵.</ref> رایج بوده است. <br> | ||
همچنین تفنگ، از همان ابتدای ورود به ایران، در مراسم آیینی خردهفرهنگهای ایرانی حضور یافت. شلیک تفنگ در زمان تحویل سال،<ref>لهساییزاده، تاریخ و فرهنگ مردم دوان، ۱۳۸۰ش، ص۱۱۶.</ref> برای بیدار ماندن زائو و فراری دادن آل<ref>بهمنبیگی، عرف و عادت در عشایر فارس، ۱۳۲۴ش، ص۸۲.</ref> و زمان بردن عروس به خانه داماد،<ref>نصراللهپور، رقص، رامش، نیایش، ۱۳۸۶ش، ص۱۴۸.</ref> از کاربردهای آیینی تفنگ است.<br> | همچنین تفنگ، از همان ابتدای ورود به ایران، در مراسم آیینی خردهفرهنگهای ایرانی حضور یافت. شلیک تفنگ در زمان تحویل سال،<ref>لهساییزاده، تاریخ و فرهنگ مردم دوان، ۱۳۸۰ش، ص۱۱۶.</ref> برای بیدار ماندن [[آل (زائوترسان)|زائو]] و فراری دادن آل<ref>بهمنبیگی، عرف و عادت در عشایر فارس، ۱۳۲۴ش، ص۸۲.</ref> و زمان بردن عروس به خانه داماد،<ref>نصراللهپور، رقص، رامش، نیایش، ۱۳۸۶ش، ص۱۴۸.</ref> از کاربردهای آیینی تفنگ است.<br> | ||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
