صفحهای تازه حاوی «<big>'''چاقو'''</big>؛ ابزاری برای بریدن، پوست کندن و تراشیدن با تیغۀ فلزی.<br> چاقو، کارد کوچک، چقو، چیقو<ref>آنندراج، محمدپادشاه، ۱۳۳۶ش، ذیل واژههای چقو و چیقو.</ref> یا چاکو،<ref>نفیسی، فرهنگ، ۱۳۴۳ش، ذیل واژه چاکو.</ref> قسمی کارد است که برای بریدن چیزها...» ایجاد کرد |
زهرا غلامی (بحث | مشارکتها) ایجاد لینک داخلی |
||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
از مهمترین تفاوتهای کارد و چاقو، این است که تیغه و دستۀ کارد، از یک جنس هستند. سازندۀ کارد، بهمنظور خوشدست شدن کارد، برخی مواد دیگر را به دسته میزند تا بهراحتی در مشت جا بگیرد. برخی، برای پوشاندن تیغۀ کارد از غلافی جداگانه استفاده میکنند تا امنتر باشد. دومین تفاوت این دو ابزار، اندازۀ تیغۀ آنها است. تیغۀ چاقو کوتاهتر از کارد است. همچنین، طول تیغه و دستۀ چاقو در بیشتر مواقع یکسان ساخته میشود.<ref>[https://vajehyab.com/amid/%DA%86%D8%A7%D9%82%D9%88 کریمی، «چاقو»، دایرهالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref> | از مهمترین تفاوتهای کارد و چاقو، این است که تیغه و دستۀ کارد، از یک جنس هستند. سازندۀ کارد، بهمنظور خوشدست شدن کارد، برخی مواد دیگر را به دسته میزند تا بهراحتی در مشت جا بگیرد. برخی، برای پوشاندن تیغۀ کارد از غلافی جداگانه استفاده میکنند تا امنتر باشد. دومین تفاوت این دو ابزار، اندازۀ تیغۀ آنها است. تیغۀ چاقو کوتاهتر از کارد است. همچنین، طول تیغه و دستۀ چاقو در بیشتر مواقع یکسان ساخته میشود.<ref>[https://vajehyab.com/amid/%DA%86%D8%A7%D9%82%D9%88 کریمی، «چاقو»، دایرهالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref> | ||
==پیشینه== | ==پیشینه== | ||
در بررسیهای کاوشگران، در مناطق مختلف ایران، ابزارهای گوناگونی همچون شمشیر، قمه چاقو، کارد و دشنه کشف شده است. کشف ابزارهایی تیز از جنس سنگ | در بررسیهای کاوشگران، در مناطق مختلف ایران، ابزارهای گوناگونی همچون شمشیر، قمه چاقو، کارد و دشنه کشف شده است. کشف ابزارهایی تیز از جنس [[سنگ کوارتز]]، مس، مفرغ و [[آهن]]، به نیاز انسان به این نوع از ابزارآلات، از دیرباز، اشاره دارند. برای مثال، در گنجدره، کاوشهایی صورت گرفته که در آنها، مجموعهای از ابزارهای مرتبط با سدههای 7 و 8 پیش از میلاد کشف شده است. این ابزارها، از جنس سنگ بوده و متخصصان معتقدند که از آنها برای تیز کردن اشیاء بُرنده استفاده میشده است.<ref>بهنام، «کاوشهای گنجدره»، ۱۳۵۲ش، ص۴.</ref> <br> | ||
در کهنترین ترجمههای صورت گرفته از قرآن، واژۀ «سِکّین»<ref>سوره یوسف، آیه 31.</ref> را کارد ترجمه کردهاند.<ref>فرهنگنامۀ قرآنی، ۱۳۷۲ش، ج2، ص80.</ref> پس از آن، برخی دیگر نیز این واژه را کارد<ref>فولادوند، ترجمۀ قرآن کریم، ۱۳۷۳ش، ص239.</ref> و گروهی نیز آن را چاقو<ref>پورجوادی، ترجمۀ قرآن کریم، ۱۳۷۲ش، ص۲۳۸.</ref> ترجمه کردهاند. | در کهنترین ترجمههای صورت گرفته از قرآن، واژۀ «سِکّین»<ref>سوره یوسف، آیه 31.</ref> را کارد ترجمه کردهاند.<ref>فرهنگنامۀ قرآنی، ۱۳۷۲ش، ج2، ص80.</ref> پس از آن، برخی دیگر نیز این واژه را کارد<ref>فولادوند، ترجمۀ قرآن کریم، ۱۳۷۳ش، ص239.</ref> و گروهی نیز آن را چاقو<ref>پورجوادی، ترجمۀ قرآن کریم، ۱۳۷۲ش، ص۲۳۸.</ref> ترجمه کردهاند. | ||