چشمه: تفاوت میان نسخه‌ها

چشمه، جایی از زمین است که آب از آن می‌جوشد و بر سطح زمین جریان می‌یابد.<ref> [https://vajehyab.com/dehkhoda/%DA%86%D8%B4%D9%85%D9%87-3 دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه چشمه، سایت واژه‌یاب.]</ref>  چشمه‌ها، گاه در نقطه‌ای از زمین پست و گاهی نیز در دل کوه‌ها، می‌جوشند.<ref>[https://vajehyab.com/moein/%DA%86%D8%B4%D9%85%D9%87 معین، فرهنگ فارسی، ذیل واژه چشمه، سایت واژه‌یاب.]</ref>  چشمه، دارای معانی دیگری همچون سوراخ تنگ،<ref>ملک‌زاده، فرهنگ زرقان، ۱۳۸۰ش، ص۱۰۷.</ref>  برای مدتی بستن و گشودن دوباره چشم،<ref>هدایت، فرهنگ انجمن‌آرای ناصری، ۱۲۸۸ق، ص۳۱۴.</ref>  حلقه، منبع، آب اندک، هر چیز اندکی، دهانۀ جراحت و یکی از انواع نمایش‌های روحوضی است.<ref>وازیگاه، ۱۳۹۰ش، ج2، ص1333.</ref>  چشمه، در زبان ترکی به «بولاق»،<ref>عارف، کمیجان سرزمین شگفت‌انگیز تات‌ها و مادها، ۱۳۹۱ش، ص۱۲۰.</ref>  در کردی به «پلور»، در بلوچی به «چَمَّک»، «چشمک» و «زِی»،<ref>آذرلی، فرهنگ واژگان گویش‌های ایران، ۱۳۸۷ش، ص۸۷ و ۱۴۲ و ۱۴۹ و ۲۱۲.</ref>  در نقاطی دیگر مانند کرمانشاه و بجنورد به «کانی» یا «خانی»، در میان مردم ایلام به «کِیَنی»، در میان مردم قوچان به «گانی»، در نطنز به «چِم»<ref>آذرلی، فرهنگ واژگان گویش‌های ایران، ۱۳۸۷ش، ص۱۴۸ و ۱۵۸ و ۲۶۷ و ۳۰۵ و ۳۰۹.</ref>  و در سیرجان به «بَنو»<ref>آزادیخواه، «لغات و اصطلاحات سیرجان در زمینۀ آب و آبیاری»، ۱۳۷۰ش، ص۸۴.</ref>  معروف است.

از جمله معروف‌ترین چشمه‌های آب‌گرم در ایران می‌توان به آب‌گرم شهر کهنه (در شهر قوچان)، فلکده (در دل جنگل‌های دو هزار تنکابن)، قلعه کندی (در اردبیل)، کریز (در کوهسرخ شهرستان کاشمر)، چالدران (در استان آذربایجان غربی)، سرعین (در اردیبل)، رینه (در استان مازندران)، دهلران (در شهرستان دهلران)، اهرم (در مرکز شهرستان تنگستان)، میراحمد (در شهرستان تنگستان)، گنو (در بندرعباس)، اعلا دماوند (در تهران)، شاهان گرماب فریمان (در خراسان) و فردوس (در خراسان جنوبی) اشاره کرد.<ref>[https://www.eligasht.com/Blog/travelguide/%DA%86%D8%B4%D9%85%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A2%D8%A8-%DA%AF%D8%B1%D9%85-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86/ «آشنایی با بهترین چشمه‌های آب گرم ایران»، سایت الی‌گشت.]</ref>