خوزستان: تفاوت میان نسخه‌ها

{{درشت|'''خوزستان'''}}؛ استانی کهن و زیبا در جنوب غربی ایران به مرکزیت شهر اهواز.{{سخ}}خوزستان، از کهن‌ترین زیستگاه‌های ایران با پیشینه‌ای تا هزارهٔ پنجم پیش از میلاد، سرزمینی است که همواره نقش مهمی در تاریخ و فرهنگ کشور داشته است. امروز با جمعیتی نزدیک به ۵ میلیون نفر، خوزستان محل زندگی اقوام گوناگون چون عرب‌ها، بختیاری‌ها، لرها و ترک‌ها است که در عین تنوع فرهنگی، هویتی ایرانی و مشترک دارند.

بیشترین سطح این سرزمین را، زمین‌های هموار و جلگه‌ای به نام خوزستان تشکیل می‌دهند. ارتفاعات اندکی نیز در بخش شمال و شرق استان، در مجاورت با استان چهارمحال و بختیاری، دیده می‌شود که بلندترین قلهٔ آن، کوهی به نام «منار» با ارتفاع ۳٬۷۰۱ متر است. ارتفاع از سطح دریا، در نقاط مختلف استان، بسیار متفاوت است؛ برای مثال، در مناطق ناهموار مانند ارتفاعات شمالی استان ارتفاع بین ۱۵۰۰ تا ۳۷۰۰ متر از سطح دریا است. این در حالی است که در مناطق هموار و جلگه‌ای، ارتفاع به ۲۰ متر و در نزدیکی سواحل خلیج فارس نیز به ۲ متر می‌رسد.<ref>گیتاشناسی (واحد پژوهش و تألیف)، اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران، گیتاشناسی، 1383ش، ص120.</ref>

آخرین تقسیمات کشوری، استان خوزستان را دارای ۲۹ شهرستان ([[اهواز]]، [[ایذه]]، [[دزفول]]، دشت آزادگان، [[بهبهان]]، رامهُرمُز، مسجدسلیمان، بندر ماهشهر، [[خرمشهر (شهرستان)|خرمشهر]]، امیدیه، آبادان، باغ مَلِک، لالی، شوش، شوشتر، اندیمشک، هندیجان، اندیکا، شادگان، رامشیر، هویزه، هفتکِل، باوی، کارون، حمیدیه، آغاجاری، کرخه، دزپارت و گُتوند)،<ref>سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، اطلس راهنمای استان‌های ایران، 1384ش، ص29.</ref> ۷۰ بخش، ۱۴۶ دهستان و ۸۸ شهر اعلام کرده‌اند.<ref>دفتر تقسیمات کشوری، نقشه و جدول تقسیمات کشوری، 1384ش.</ref>