زهرا فاضل (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «<big>'''اعتماد به نفس'''</big>؛ باور آدمی به توانایی‌های خود.<br> اعتماد به نفس (Self-confidence)، به‌معنای میزانی از خودباوری است که به آدمی انگیزه می‌دهد تا از هیچ تلاشی فروگذار نکرده و از هیچ سختی ناامید نشود. در ادبیات دینی اعتماد به نفس به معنای که انسان...» ایجاد کرد
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه اطلاعات مفهوم
| تصویر            = 
| زیرنویس تصویر    = 
| image_alt        =
| فایل پادکست      =اعتمادبه‌نفس.ogg
| حجم فایلپادکست    =10/7
| تاریخ پادکست      =28-3-1405 
| زیرنویس عنوان    = 
| عنوان اصلی        =
| عنوان انگلیسی    =
| عنوان عربی        =
| عنوان علمی        =
| شاخه علمی        =
| نوع مفهوم        =
| معنای اصطلاحی      =
| حوزه کاربرد      =
| گستره جغرافیایی  =
| منشأ تاریخی      =
| نخستین کاربرد    =
| ریشه واژه        =
| مرتبط با          =
| اهمیت            =
| مبدع              =
| مروج              =
| مقدس برای        =
| مورد احترام      =
| آثار مرتبط        =
}}
<big>'''اعتماد به نفس'''</big>؛ باور آدمی به توانایی‌های خود.<br>
<big>'''اعتماد به نفس'''</big>؛ باور آدمی به توانایی‌های خود.<br>


خط ۵۹: خط ۸۹:
جوادی آملی، کرامت در قرآن، مرکز نشر فرهنگی، 1377ش، ج11، ص367.</ref>  با این تفکیک، اعتماد به نفس دارای ابعاد سلبی و ایجابی است؛ بُعد ایجابی یعنی انسان از هر نظر متکی به خود است. این معنا، هرچند از دیدگاه [[روانشناسی]] پسندیده است اما از منظر فرهنگ توحیدی قابل قبول نیست. بُعد سلبی اعتماد به نفس نیز به‌معنای عدم اعتماد به دیگران است که از دیدگاه روانشناسی و توحیدی قابل قبول و فاعل آن لایق تحسین و ستایش است.<ref>لواسانی، «الگوی اعتماد به نفس در اخلاق اسلامی»، 1391ش، ص119-137.</ref><br>
جوادی آملی، کرامت در قرآن، مرکز نشر فرهنگی، 1377ش، ج11، ص367.</ref>  با این تفکیک، اعتماد به نفس دارای ابعاد سلبی و ایجابی است؛ بُعد ایجابی یعنی انسان از هر نظر متکی به خود است. این معنا، هرچند از دیدگاه [[روانشناسی]] پسندیده است اما از منظر فرهنگ توحیدی قابل قبول نیست. بُعد سلبی اعتماد به نفس نیز به‌معنای عدم اعتماد به دیگران است که از دیدگاه روانشناسی و توحیدی قابل قبول و فاعل آن لایق تحسین و ستایش است.<ref>لواسانی، «الگوی اعتماد به نفس در اخلاق اسلامی»، 1391ش، ص119-137.</ref><br>
    
    
روایات و احادیث نقل شده از [[پیامبر اسلام]] و پیشوایان دین، نشان از سیرۀ عملی و تعلیمی آنها در رابطه با اعتماد به نفس دارد؛ برای مثال، در حدیثی از پیامبر آمده است که «هر کسی از ما کمک بخواهد، ما به او کمک می‌کنیم اما اگر کسی بی‌نیازی بورزد، خداوند او را بی‌نیاز خواهد کرد».<ref>کلینی، الکافی، 1362ش، ج2، ص139.</ref>  شهید [[مطهری]] نیز اعتماد به نفس را مفهومی اسلامی و دینی معرفی کرده و پرورش آن را یکی از شیوه‌های تربیتی پیشوایان اسلام می‌داند. او بر این باور است که اعتماد به نفسی که [[اسلام]] در انسان بیدار می‌کند این است که امید او را از هرچه غیر خود، از بین می‌برد.<ref>مطهری، داستان راستان، در مجموعه آثار، ج25، 1379ش، ص450.</ref>  بنابراین، کارشناسان حوزۀ اسلامی، اعتماد به نفس حقیقی را به‌معنای پذیرش مسئولیت زندگی و شخصیت توسط خود و تلاش برای رسیدن به سعادت و کمال واقعی می‌دانند.<ref>لواسانی، «الگوی اعتماد به نفس در اخلاق اسلامی»، 1391ش، ص119-137.</ref>  
روایات و احادیث نقل شده از [[پیامبر اسلام]] و پیشوایان دین، نشان از سیرۀ عملی و تعلیمی آنها در رابطه با اعتماد به نفس دارد؛ برای مثال، در حدیثی از پیامبر آمده است که «هر کسی از ما کمک بخواهد، ما به او کمک می‌کنیم اما اگر کسی بی‌نیازی بورزد، خداوند او را بی‌نیاز خواهد کرد».<ref>کلینی، الکافی، 1362ش، ج2، ص139.</ref>  [[مرتضی مطهری]] نیز اعتماد به نفس را مفهومی اسلامی و دینی معرفی کرده و پرورش آن را یکی از شیوه‌های تربیتی پیشوایان اسلام می‌داند. او بر این باور است که اعتماد به نفسی که [[اسلام]] در انسان بیدار می‌کند این است که امید او را از هرچه غیر خود، از بین می‌برد.<ref>مطهری، داستان راستان، در مجموعه آثار، ج25، 1379ش، ص450.</ref>  بنابراین، کارشناسان حوزۀ اسلامی، اعتماد به نفس حقیقی را به‌معنای پذیرش مسئولیت زندگی و شخصیت توسط خود و تلاش برای رسیدن به سعادت و کمال واقعی می‌دانند.<ref>لواسانی، «الگوی اعتماد به نفس در اخلاق اسلامی»، 1391ش، ص119-137.</ref>
 
==پانویس==
==پانویس==
{{پانویس}}
{{پانویس}}