حانیه کلهر (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «جایگزین=سرمه و سرمه‌دانی -کردی|بندانگشتی|تصویری از سرمه و سرمه‌دانی در مناطق کردنشین. <big>'''سُرمه'''</big>؛ ماده‌ا‌‌ی آرایشی و سیاه‌رنگ که به چشم می‌کشند. '''سُرمه''' پودری سیاه‌رنگ است که از دوده‌ی مواد آلی یا از سنگی براق به‌...» ایجاد کرد
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:Killedan.jpg|جایگزین=سرمه و سرمه‌دانی -کردی|بندانگشتی|تصویری از سرمه و سرمه‌دانی در مناطق کردنشین.]]
<big>'''سُرمه'''</big>؛ ماده‌ا‌‌ی آرایشی و سیاه‌رنگ  که به چشم می‌کشند.
<big>'''سُرمه'''</big>؛ ماده‌ا‌‌ی آرایشی و سیاه‌رنگ  که به چشم می‌کشند.


'''سُرمه''' پودری سیاه‌رنگ است که از دوده‌ی مواد آلی یا از سنگی براق به‌نام «سنگ سرمه» به‌دست می‌آید و از کهن‌ترین ابزارهای آرایشی و درمانی در ایران به‌شمار می‌رود. بهترین نوع آن در کوه‌پایه اصفهان و کوهستان خرقان یافت می‌شود. شواهد تاریخی از کاربرد سرمه نزد مادها و هخامنشیان خبر می‌دهند و در دوره‌های صفویه و قاجاریه نیز استفاده از آن میان زنان ایرانی رواج گسترده داشت.
'''سُرمه''' پودری سیاه‌رنگ است که از دوده‌ی مواد آلی یا از سنگی براق به‌نام «سنگ سرمه» به‌دست می‌آید و از کهن‌ترین ابزارهای آرایشی و درمانی در ایران به‌شمار می‌رود. بهترین نوع آن در کوه‌پایه اصفهان و کوهستان خرقان یافت می‌شود. شواهد تاریخی از کاربرد سرمه نزد [[مادها]] و [[هخامنشیان]] خبر می‌دهند و در دوره‌های صفویه و قاجاریه نیز استفاده از آن میان زنان ایرانی رواج گسترده داشت.


در منابع اسلامی، سرمه‌کشیدن سنتی پسندیده و دارای خواصی همچون تقویت بینایی و رشد مژه‌ها دانسته شده است. در طب سنتی ایرانی نیز گونه‌های گوناگونی از سرمه مانند سرمه‌ی هفت‌جواهر، سرمه بادام و سرمه قلم گاو تهیه می‌شد که هر یک کاربردی خاص در درمان یا زیبایی داشتند. سرمه علاوه بر کارکرد پزشکی و آرایشی، در ادبیات فارسی و فرهنگ عامیانه نیز حضوری پررنگ داشته و به‌عنوان نمادی از زیبایی و عشق در شعر و ضرب‌المثل‌ها به‌کار رفته است.
در منابع اسلامی، سرمه‌کشیدن سنتی پسندیده و دارای خواصی همچون تقویت بینایی و رشد مژه‌ها دانسته شده است. در طب سنتی ایرانی نیز گونه‌های گوناگونی از سرمه مانند سرمه‌ی هفت‌جواهر، سرمه بادام و سرمه قلم گاو تهیه می‌شد که هر یک کاربردی خاص در درمان یا زیبایی داشتند. سرمه علاوه بر کارکرد پزشکی و آرایشی، در ادبیات فارسی و فرهنگ عامیانه نیز حضوری پررنگ داشته و به‌عنوان نمادی از زیبایی و عشق در شعر و ضرب‌المثل‌ها به‌کار رفته است.


==معرفی سرمه==
==معرفی سرمه==
سُرمه معمولا دوده‌ای است که از سوزاندن برخی مواد بدست می‌آید. اما نوعی سرمه‌ی سنگی نیز وجود دارد که سوده‌ی سنگی ورقه‌ای و براق به‌نام سنگ سرمه است. بهترین نوع این سرمه در شهر کوه‌پایه در استان [[اصفهان]] و کوهستان خرقان وجود دارد.<ref>گلریز، مینودر یا باب‌الجنة قزوین، ۱۳۶۸ش، ج۱، ص۸۴۸.</ref>
سُرمه معمولا دوده‌ای است که از سوزاندن برخی مواد بدست می‌آید. اما نوعی سرمه‌ی سنگی نیز وجود دارد که سوده‌ی سنگی ورقه‌ای و براق به‌نام سنگ سرمه است. بهترین نوع این سرمه در شهر کوه‌پایه در استان [[اصفهان]] و کوهستان خرقان وجود دارد.<ref>گلریز، مینودر یا باب‌الجنة قزوین، ۱۳۶۸ش، ج۱، ص۸۴۸.</ref>
[[پرونده:Kohl Tube LACMA M.76.97.81.jpg|جایگزین=سرمه‌دانی مفرغی - پیش از میلاد- لرستان|بندانگشتی|تصویر سرمه‌دانی مفرغی مربوط به ۵۰۰ تا ۸۰۰ سال پیش از میلاد در لرستان]]
 
==واژه‌شناسی سرمه==
==واژه‌شناسی سرمه==
سرمه، گردی سیاه‌رنگ است که از سولفور آهن یا سولفور سرب تهیه شده و برای سیاه کردن مژه و پلک استفاده می‌شود.<ref>[https://www.vajehyab.com/amid/سرمه عمید، فرهنگ فارسی، ذیل واژه سرمه.]</ref>  واژه‌ی سرمه ازریشه‌ی سورمی سنسکریت برگرفته شده که به‌معنی روشنی است.<ref>داعی‌الاسلام، فرهنگ نظام، ذیل واژه سرمه.</ref>   
سرمه، گردی سیاه‌رنگ است که از سولفور آهن یا سولفور سرب تهیه شده و برای سیاه کردن مژه و پلک استفاده می‌شود.<ref>[https://www.vajehyab.com/amid/سرمه عمید، فرهنگ فارسی، ذیل واژه سرمه.]</ref>  واژه‌ی سرمه ازریشه‌ی سورمی سنسکریت برگرفته شده که به‌معنی روشنی است.<ref>داعی‌الاسلام، فرهنگ نظام، ذیل واژه سرمه.</ref>   
خط ۳۰: خط ۲۷:


==طرز تهیه سرمه==
==طرز تهیه سرمه==
[[پرونده:480858642 2726509244187722 5405562569644114309 n.jpg|جایگزین=سرمه دست ساز|بندانگشتی|تصویری از تهیه سرمه دست ساز]]
تهیه هر کدام از انواع سرمه، روش خاصی دارد. برای مثال، برای تهیه سرمه بادام، مغز بادام را روی اجاق می‌گذارند و بالای آن بشقاب چینی برای جمع‌آوری دوده قرار می‌دهند. برای جلوگیری از شکستن بشقاب، پشت بشقاب را دستمال مرطوب می‌گذارند. زیر اجاق را روشن کرده و دوده‌ی جمع شده درون بشقاب را برداشته و داخل سرمه‌دان می‌ریزند.<ref>طباطبایی ‌اردکانی، فرهنگ عامه اردکان، ۱۳۸۱ش، ص۳۵۵-۳۵۶. </ref>  
تهیه هر کدام از انواع سرمه، روش خاصی دارد. برای مثال، برای تهیه سرمه بادام، مغز بادام را روی اجاق می‌گذارند و بالای آن بشقاب چینی برای جمع‌آوری دوده قرار می‌دهند. برای جلوگیری از شکستن بشقاب، پشت بشقاب را دستمال مرطوب می‌گذارند. زیر اجاق را روشن کرده و دوده‌ی جمع شده درون بشقاب را برداشته و داخل سرمه‌دان می‌ریزند.<ref>طباطبایی ‌اردکانی، فرهنگ عامه اردکان، ۱۳۸۱ش، ص۳۵۵-۳۵۶. </ref>  
==کاربردهای درمانی سرمه==
==کاربردهای درمانی سرمه==
برگرفته از «https://iranpedia.net/wiki/سرمه»