حانیه کلهر (بحث | مشارکتها) صفحهای تازه حاوی «{{درشت|'''ذرت'''}}؛ گیاهی از تیره غلات، دارای میوهای حاوی دانههای کوچک زرد رنگ. جایگزین=ذرت|بندانگشتی|ذرت ذرت، گیاهی از تیرهٔ گندمیان با دانههای خوراکی زرد یا قهوهای است که در ایران با نامهای گوناگون شناخته میشود و در ف...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
||
| (۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{درشت|'''ذرت'''}}؛ گیاهی از تیره غلات، دارای میوهای حاوی دانههای کوچک زرد رنگ. | {{درشت|'''ذرت'''}}؛ گیاهی از تیره غلات، دارای میوهای حاوی دانههای کوچک زرد رنگ. | ||
ذرت، گیاهی از تیرهٔ گندمیان با دانههای خوراکی زرد یا قهوهای است که در [[ایران]] با نامهای گوناگون شناخته میشود و در فرهنگ ایرانی نماد سرسبزی و [[برکت]] بوده و در آیینهایی چون [[نوروز]] و خضر نبی جایگاه داشته است. در طب قدیم به دو نوع سیاه و سفید تقسیم میشده و برای درمان ورمها، دردها و بیماریهای قلبی به کار میرفته است. در تغذیه نیز اهمیت زیادی دارد و از آن برای تهیه بلال، [[نان]]، [[آش]]، پففیل و دیگر خوراکیها استفاده میشود. ذرت سومین منبع غذایی جهان بهشمار میرود و علاوه بر ارزش تغذیهای، در پرورش دام و طیور و تأمین امنیت غذایی نقشی اساسی دارد. همچنین در صنایع مختلف مانند تولید نشاسته، روغن، [[شربت]] قند، کاغذ، [[صابون]] و حلالهای صنعتی کاربرد فراوان دارد. ایران بخشی از ذرت مورد نیاز خود را تولید میکند اما بخش عمده آن بهویژه ذرت دانهای از خارج وارد میشود. | ذرت، گیاهی از تیرهٔ گندمیان با دانههای خوراکی زرد یا قهوهای است که در [[ایران]] با نامهای گوناگون شناخته میشود و در فرهنگ ایرانی نماد سرسبزی و [[برکت]] بوده و در آیینهایی چون [[نوروز]] و خضر نبی جایگاه داشته است. در طب قدیم به دو نوع سیاه و سفید تقسیم میشده و برای درمان ورمها، دردها و بیماریهای قلبی به کار میرفته است. در تغذیه نیز اهمیت زیادی دارد و از آن برای تهیه بلال، [[نان]]، [[آش]]، پففیل و دیگر خوراکیها استفاده میشود. ذرت سومین منبع غذایی جهان بهشمار میرود و علاوه بر ارزش تغذیهای، در پرورش دام و طیور و تأمین امنیت غذایی نقشی اساسی دارد. همچنین در صنایع مختلف مانند تولید نشاسته، روغن، [[شربت]] قند، کاغذ، [[صابون]] و حلالهای صنعتی کاربرد فراوان دارد. ایران بخشی از ذرت مورد نیاز خود را تولید میکند اما بخش عمده آن بهویژه ذرت دانهای از خارج وارد میشود. | ||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
==ذرت در فرهنگ ایرانیان== | ==ذرت در فرهنگ ایرانیان== | ||
ذرت در جشنهای ایران باستان نماد سرسبزی و برکت بوده است. هنگام فرارسیدن [[نوروز]]، در ساعات نخستین روز، مردی خوششگون در مقابل پادشاه سفرهای میگسترد و در آن انواع غلات و حبوبات مانند ذرت، جو و عدس قرار میداد. فرد از روی این مواد به پیشگویی پرداخته و برای پادشاه سلطنت ابدی آرزو میکرد.<ref>المحاسن و الاضداد، [بیتا]، ص۲۷۷.</ref> اگر آغاز سال در روز شنبه بود، محصول ذرت و جو آن سال پربارتر میشد.<ref>فاضل هروی، ارشاد الزراعة، ۱۳۴۶ش، ص۷۱.</ref> | |||
ذرت در جشنهای ایران باستان نماد سرسبزی و برکت بوده است. هنگام فرارسیدن | |||
در نواحی ترکنشین ایران، مردم در جشن «چاچار» یا «خدر نبی» یا «کرداغلو» از ۱۷ نوع مواد خوراکی از جمله ذرت، تخم هندوانه، تخم [[خربزه]] و [[قاووت]] استفاده میکنند؛<ref>انجوی شیرازی، جشنها و آداب و معتقدات زمستان، ۱۳۵۴ش، ج۲، ص۶.</ref> مردم بر این باورند که در این شبها حضرت خضر و الیاس به خانهٔ آنها میآیند. مردم با خواندن اشعاری، [[قاووت]] را در مجمعی قرار داده و روی رختخوابهای پیچیده شده در چادر شب با نام «یوک» قرار میدهند تا خضر نبی روی آنها دست گذاشته و آنها را با برکت کند.<ref>انجوی شیرازی، جشنها و آداب و معتقدات زمستان، ۱۳۵۴ش، ج۲، ص۴۱.</ref> مردم ماکو در آخرین چهارشنبه ماه بهمن، عید «خدیر نبی» را جشن گرفته و با [[ذرت]]، گوشت و نخود، [[حلیم]] میپزند.<ref>انجوی شیرازی، جشنها و آداب و معتقدات زمستان، ۱۳۵۴ش، ج۲، ص۱۳۱.</ref> | در نواحی ترکنشین ایران، مردم در جشن «چاچار» یا «خدر نبی» یا «کرداغلو» از ۱۷ نوع مواد خوراکی از جمله ذرت، تخم هندوانه، تخم [[خربزه]] و [[قاووت]] استفاده میکنند؛<ref>انجوی شیرازی، جشنها و آداب و معتقدات زمستان، ۱۳۵۴ش، ج۲، ص۶.</ref> مردم بر این باورند که در این شبها حضرت خضر و الیاس به خانهٔ آنها میآیند. مردم با خواندن اشعاری، [[قاووت]] را در مجمعی قرار داده و روی رختخوابهای پیچیده شده در چادر شب با نام «یوک» قرار میدهند تا خضر نبی روی آنها دست گذاشته و آنها را با برکت کند.<ref>انجوی شیرازی، جشنها و آداب و معتقدات زمستان، ۱۳۵۴ش، ج۲، ص۴۱.</ref> مردم ماکو در آخرین چهارشنبه ماه بهمن، عید «خدیر نبی» را جشن گرفته و با [[ذرت]]، گوشت و نخود، [[حلیم]] میپزند.<ref>انجوی شیرازی، جشنها و آداب و معتقدات زمستان، ۱۳۵۴ش، ج۲، ص۱۳۱.</ref> | ||
| خط ۳۵: | خط ۳۴: | ||
==تولید و واردات ذرت در ایران== | ==تولید و واردات ذرت در ایران== | ||
ایران جزو ۱۵ کشور برتر تولیدکننده لبنیات است و به میزان بالایی از نهادههای دامی نیاز دارد.<ref>[https://donya-e-eqtesad.com/بخش-شرکت-ها-104/3829011-ظرفیت-بالای-تولید-نهاده-های-دامی-در-کشور «ظرفیت تولید بالای نهادههای دامی در کشور»، سایت دنیای اقتصاد.]</ref> بخش مهمی از نهادههای دامی را ذرت تشکیل میدهد. در | [[ایران]] جزو ۱۵ کشور برتر تولیدکننده لبنیات است و به میزان بالایی از نهادههای دامی نیاز دارد.<ref>[https://donya-e-eqtesad.com/بخش-شرکت-ها-104/3829011-ظرفیت-بالای-تولید-نهاده-های-دامی-در-کشور «ظرفیت تولید بالای نهادههای دامی در کشور»، سایت دنیای اقتصاد.]</ref> بخش مهمی از نهادههای دامی را ذرت تشکیل میدهد. در ایران، سالانه حدود یک میلیون و ۲۰۰٬۰۰۰ تن ذرت تولید میشود. در سال ۱۳۹۹ش، سطح زیر کشت ذرت دانهای ۱۳۸ هزار هکتار و سطح زیر کشت ذرت علوفهای ۲۲۰ هزار هکتار بوده است. حدود ۹۰ درصد ذرت دانهای ایران از خارج کشور، تهیه میشود.<ref>[http://www.iana.ir/بخش-خوزستان-42/81523-اهمیت-تولید-ذرت-در-امنیت-غذایی-کشور «اهمیت تولید ذرت در امنیت غذایی کشور»، سایت ایانا.]</ref> | ||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
| خط ۶۸: | خط ۶۷: | ||
*ناصری، عبدالله، فرهنگ مردم بلوچ، تهران، لامبرت، ۱۳۵۸ش. | *ناصری، عبدالله، فرهنگ مردم بلوچ، تهران، لامبرت، ۱۳۵۸ش. | ||
{{پایان منابع}} | {{پایان منابع}} | ||
{{گیاکان}} | |||
