حانیه کلهر (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «<big>'''شیربها'''</big>؛ پول یا هرچیزی که خانواده عروس به عنوان بهای شیر از داماد می‌گیرند. شیربها در لغت به‌معنی بها و قیمت شیر است. شیربها پول یا هرچیز قیمتی است که خانوادة عروس از داماد می‌گیرند.<ref>[https://vajehyab.com/dehkhoda/شیربها دهخدا، لغت‌نامه، ذیل و...» ایجاد کرد
 
زهرا غلامی (بحث | مشارکت‌ها)
ایجاد لینک داخلی
 
خط ۱: خط ۱:
<big>'''شیربها'''</big>؛ پول یا هرچیزی که خانواده عروس به عنوان بهای شیر از داماد می‌گیرند.
<big>'''شیربها'''</big>؛ پول یا هرچیزی که خانواده عروس به عنوان بهای شیر از داماد می‌گیرند.
   
   
شیربها در لغت به‌معنی بها و قیمت شیر است. شیربها پول یا هرچیز قیمتی است که خانوادة عروس از داماد می‌گیرند.<ref>[https://vajehyab.com/dehkhoda/شیربها دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه شیربها.]</ref>  در برخی فرهنگ لغات، شیربها به‌عنوان انعامی است که پس از گرفتن کودک از شیر به دایة وی می‌دهند.<ref>[https://vajehyab.com/dehkhoda/شیربها دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه شیربها]؛ نفیسی، فرهنگ، ذیل واژه شیربها. </ref>  در خراسان به شیربها باشلُق می‌گویند.<ref>شکورزاده، عقاید و رسوم مردم خراسان، ۱۳۶۳ش، ص۱۷۲.</ref>   
شیربها در لغت به‌معنی بها و قیمت شیر است. شیربها پول یا هرچیز قیمتی است که خانوادۀ عروس از [[داماد]] می‌گیرند.<ref>[https://vajehyab.com/dehkhoda/شیربها دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه شیربها.]</ref>  در برخی فرهنگ لغات، شیربها به‌عنوان انعامی است که پس از گرفتن کودک از شیر به دایۀ وی می‌دهند.<ref>[https://vajehyab.com/dehkhoda/شیربها دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه شیربها]؛ نفیسی، فرهنگ، ذیل واژه شیربها. </ref>  در خراسان به شیربها باشلُق می‌گویند.<ref>شکورزاده، عقاید و رسوم مردم خراسان، ۱۳۶۳ش، ص۱۷۲.</ref>   
==پیشینه==
==پیشینه==
پرداخت شیربها از دورة ساسانیان (۲۲۶-۶۵۲ میلادی) مرسوم بوده است. در آن دوره، دختران در طفولیت به نامزدی فردی در می‌آمدند و در جوانی با او ازدواج می‌کردند.<ref>کریستن‌سن، ایران در زمان ساسانیان، ۱۳۴۵ش، ص۳۵۲.</ref>  در آن دوره، جهت ازدواج (که به آن پادخشاییها زنیه می‌گفتند)، پدرِ پسر نزد پدرِ دختر رفته و با دادن هدیة درخوری، رضایت او را جهت عقد دختر دریافت می‌کرد.<ref>مظاهری، خانوادۀ ایرانی در روزگار پیش از اسلام، ۱۳۷۳ش، ص۷۳.</ref>   
پرداخت شیربها از دورة ساسانیان (۲۲۶-۶۵۲ میلادی) مرسوم بوده است. در آن دوره، دختران در طفولیت به نامزدی فردی در می‌آمدند و در جوانی با او [[ازدواج]] می‌کردند.<ref>کریستن‌سن، ایران در زمان ساسانیان، ۱۳۴۵ش، ص۳۵۲.</ref>  در آن دوره، جهت ازدواج (که به آن پادخشاییها زنیه می‌گفتند)، پدرِ پسر نزد پدرِ دختر رفته و با دادن هدیة درخوری، رضایت او را جهت عقد دختر دریافت می‌کرد.<ref>مظاهری، خانوادۀ ایرانی در روزگار پیش از اسلام، ۱۳۷۳ش، ص۷۳.</ref>   
==جایگاه حقوقی شیربها==
==جایگاه حقوقی شیربها==
در اصطلاحات حقوقی، شیربها مالی است که شوهر پیش یا در حین ازدواج به‌طور بلاعوض به خانوادة عروس می‌دهد.<ref>جعفری لنگرودی، مبسوط در ترمینولوژی حقوق، ۱۳۷۸ش، ج۳، ص۲۳۲۵.</ref>  مستند قانونی برای شیربها در حقوق مدنی وجود ندارد. اگر شیربها جزئی از مهریه باشد، دختر مستحق دریافت آن است. گرفتن و پرداختن شیربها اگر با رضایت طرفین و برای قدردانی از زحمات خانوادة عروس باشد ایرادی ندارد. پرداخت شیربها می‌تواند در شروط ضمن عقد ( با عنوان شرط به نفع ثالث وفق قسمت اخیر مادة ۱۹۶ق. م) درج شود و در این صورت پرداخت آن بر زوج (داماد) واجب می‌شود.<ref>دیانی، حقوق خانواده، ازدواج و انحلال آن، ۱۳۸۷ش، ص۱۷۱-۱۷۲.</ref>   
در اصطلاحات حقوقی، شیربها مالی است که شوهر پیش یا در حین ازدواج به‌طور بلاعوض به خانوادة عروس می‌دهد.<ref>جعفری لنگرودی، مبسوط در ترمینولوژی حقوق، ۱۳۷۸ش، ج۳، ص۲۳۲۵.</ref>  مستند قانونی برای شیربها در حقوق مدنی وجود ندارد. اگر شیربها جزئی از مهریه باشد، دختر مستحق دریافت آن است. گرفتن و پرداختن شیربها اگر با رضایت طرفین و برای قدردانی از زحمات خانوادة عروس باشد ایرادی ندارد. پرداخت شیربها می‌تواند در شروط ضمن عقد ( با عنوان شرط به نفع ثالث وفق قسمت اخیر مادة ۱۹۶ق. م) درج شود و در این صورت پرداخت آن بر زوج (داماد) واجب می‌شود.<ref>دیانی، حقوق خانواده، ازدواج و انحلال آن، ۱۳۸۷ش، ص۱۷۱-۱۷۲.</ref>