imported>Mjamshidi بدون خلاصۀ ویرایش |
برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
||
| (۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
حكم كلّى آن است كه خودآرايى جايز و [[تبرج|خودنمايى در مقابل نامحرم]] ممنوع است.<ref> . مرتضى مطهرى، پيشين، ص131.</ref> | حكم كلّى آن است كه خودآرايى جايز و [[تبرج|خودنمايى در مقابل نامحرم]] ممنوع است.<ref> . مرتضى مطهرى، پيشين، ص131.</ref> | ||
== آیات و روایات== | == آیات و روایات== | ||
علامه طباطبايى در تفسير آيه | علامه طباطبايى در تفسير آيه ۳۲ سوره اعراف مىفرمايد: «خداى متعال در اين آيه، زينتهايى | ||
را معرفى مىكند كه براى بندگان ايجاد كرده و گرايش فطرى انسان را به سوى آن قرار داده است و روشن است كه | را معرفى مىكند كه براى بندگان ايجاد كرده و گرايش فطرى انسان را به سوى آن قرار داده است و روشن است كه فطرت جز به چيزهايى كه وجود و بقاى انسان نيازمند آن است، الهام نمىكند».<ref> . سيد محمدحسين طباطبايى، الميزان، ج8، ص79.</ref> | ||
اين گرايش طبيعى، افزون بر آنكه آثار مثبت روانى در ديگران پدید مىآورد، به تحقّق آثار گرانبهاى روانى در شخص آراسته نيز مىانجامد. آراستن خود و پرهيز از آشفتگى و پريشانى، در نظام فكرى و ذوق سليم انسان ريشه دارد. ظاهر ژوليده و آشفته و عدم مراعات تميزى و نظافت ظاهرى، خود به خود فرد را در نگاه ديگران خوار مىسازد و زبان طعن و توهين را به سوى انسان مىگشايد. بر اين اساس، پوشيدن جامه زيبا <ref> .احمد صبور ارودبادى، آيين بهزيستى در اسلام، ج 1، [[جنس]] پوشاك، ص57.</ref>، بهرهگيرى از مسواك و شانه، معطّربودن، انگشتر به دست كردن و آراستن خويش هنگام عبادت و معاشرت با مردم از مستحبات مؤّکد و برنامههاى روزانه مسلمانان است .<ref> . محمدباقر مجلسى، [[حليه المتقين]]، صص91 و107.</ref> | اين گرايش طبيعى، افزون بر آنكه آثار مثبت روانى در ديگران پدید مىآورد، به تحقّق آثار گرانبهاى روانى در شخص آراسته نيز مىانجامد. آراستن خود و پرهيز از آشفتگى و پريشانى، در نظام فكرى و ذوق سليم انسان ريشه دارد. ظاهر ژوليده و آشفته و عدم مراعات تميزى و نظافت ظاهرى، خود به خود فرد را در نگاه ديگران خوار مىسازد و زبان طعن و توهين را به سوى انسان مىگشايد. بر اين اساس، پوشيدن جامه زيبا <ref> .احمد صبور ارودبادى، آيين بهزيستى در اسلام، ج 1، [[جنس]] پوشاك، ص57.</ref>، بهرهگيرى از مسواك و شانه، معطّربودن، انگشتر به دست كردن و آراستن خويش هنگام عبادت و معاشرت با مردم از مستحبات مؤّکد و برنامههاى روزانه مسلمانان است .<ref> . محمدباقر مجلسى، [[حليه المتقين]]، صص91 و107.</ref> | ||
حضرت امام حسن مجتبى عليه السلام بهترين جامههاى خود را در نماز مىپوشيد و در پاسخ كسانى كه سبب اين كار را مىپرسيدند، مىفرمود: '''«اِنَّ اللّهَ جَميلْ و يُحبُّ الجَمالَ فَاَتَجمّلُ لِرَبّى»'''<ref> . فضل بن حسن طبرسى، پيشين، ج3و4، ص673.</ref> ؛ «خداوند زيباست و زيبايى را دوست دارد. پس خود را براى پروردگارم زيبا مىسازم». | حضرت [[امام حسن]] مجتبى عليه السلام بهترين جامههاى خود را در نماز مىپوشيد و در پاسخ كسانى كه سبب اين كار را مىپرسيدند، مىفرمود: '''«اِنَّ اللّهَ جَميلْ و يُحبُّ الجَمالَ فَاَتَجمّلُ لِرَبّى»'''<ref> . فضل بن حسن طبرسى، پيشين، ج3و4، ص673.</ref> ؛ «خداوند زيباست و زيبايى را دوست دارد. پس خود را براى پروردگارم زيبا مىسازم». | ||
چون انسان به طور فطرى زيبايى را دوست دارد، طبيعى است كه دنبال زيبايى باشد، چه زيبايى جسمانى و مادى و چه زيبايى معنوى و روحانى. آنچه در اسلام سفارش شده آن است كه: | چون انسان به طور فطرى زيبايى را دوست دارد، طبيعى است كه دنبال زيبايى باشد، چه زيبايى جسمانى و مادى و چه زيبايى معنوى و روحانى. آنچه در اسلام سفارش شده آن است كه: | ||
| خط ۳۰: | خط ۳۰: | ||
'''«اِنَّكَ لَعلى خُلُقٍ عَظيمٍ»''' .<ref> . قلم 68، آيه 4.</ref> | '''«اِنَّكَ لَعلى خُلُقٍ عَظيمٍ»''' .<ref> . قلم 68، آيه 4.</ref> | ||
بنابراين، خداوند زينت و خودآرايى را نهى نمىكند. آنچه در شرع مقدّس ممنوع شده، [[تبرج]] و خودنمايى و تحريك و تهييج به وسيله آشكارساختن | بنابراين، خداوند زينت و خودآرايى را نهى نمىكند. آنچه در شرع مقدّس ممنوع شده، [[تبرج]] و خودنمايى و تحريك و تهييج به وسيله آشكارساختن زينت در محافل اجتماعى است؛ چنان كه مىفرمايد: | ||
«وَ لا تَبَرَّجنَ تَبَرُّجَ الجاهليّةِ الأولى» .<ref>. فضل بن حسن طبرسى، پيشين، ج 3 و 4، ص 673.</ref> | «وَ لا تَبَرَّجنَ تَبَرُّجَ الجاهليّةِ الأولى» .<ref>. فضل بن حسن طبرسى، پيشين، ج 3 و 4، ص 673.</ref> | ||
'''«[[تبرج]]» برگرفته از «برج» و مقصود از آن ابرازكردن زر و زيور و موارد زينت و زيبايى خود است''' .<ref> . همان، ج 7و 8، ص 557.</ref> | '''«[[تبرج]]» برگرفته از «برج» و مقصود از آن ابرازكردن زر و زيور و موارد زينت و زيبايى خود است''' .<ref> . همان، ج 7و 8، ص 557.</ref> | ||
مرحوم علاّمه طباطبايى در | مرحوم علاّمه طباطبايى در تفسير الميزان مىنويسد: «كلمه تبرج به معناى ظاهرشدن در برابر مردم است؛ همانگونه كه برج قلعه براى همه هويداست» .<ref> . سيد محمدحسين طباطبايى، پيشين، ج16، ص335.</ref> | ||
==نتیجهگیری== | ==نتیجهگیری== | ||
از آنچه گفته شد، روشن مىشود كه خودآرايى جايز است اما خودنمايى و آشكار كردن | از آنچه گفته شد، روشن مىشود كه خودآرايى جايز است اما خودنمايى و آشكار كردن زينت در برابر نامحرم ممنوع مىباشد، چرا كه قرآن از ظاهر ساختن زينتهاى پنهان مانند جواهرات سينهبند و گردنبند و لباسهاى نازك كه معمولاً زير چادر از آنها استفاده مىشود، نهى كرده است: | ||
'''«وَ لا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلاّ ما ظَهَرَ مِنْها»''' ؛<ref> . نور 24، آيه 31.</ref> | '''«وَ لا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلاّ ما ظَهَرَ مِنْها»''' ؛<ref> . نور 24، آيه 31.</ref> | ||
'''«[[زنان]] نبايد | '''«[[زنان]] نبايد زينت خود را آشكار كنند مگر آن مقدار كه به طور متعارف پيداست».''' | ||
[[زن]]ى كه خود را آرايش مىكند و زينت خود را در معرض تماشاى نامحرمان قرار مىدهد، در واقع عفتاش را به مخاطره انداخته و بيگانگان را به تماشاى خود دعوت مىكند. | [[زن]]ى كه خود را آرايش مىكند و زينت خود را در معرض تماشاى نامحرمان قرار مىدهد، در واقع عفتاش را به مخاطره انداخته و بيگانگان را به تماشاى خود دعوت مىكند. | ||
| خط ۴۹: | خط ۵۰: | ||
==جستارهای وابسته== | ==جستارهای وابسته== | ||
* | * زینت در اسلام | ||
* [[تبرج]] | * [[تبرج]] | ||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
