حذف ردهها |
بدون خلاصۀ ویرایش برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۲۶: | خط ۲۶: | ||
|خدمات = | |خدمات = | ||
}} | }} | ||
آنهماری شیمل <ref>به آلمانی: Annemarie Schimmel</ref>؛ محقق، مستشرق، اسلامشناس، خاورپژوه و مولویشناس | آنهماری شیمل <ref>به آلمانی: Annemarie Schimmel</ref>؛ محقق، مستشرق، اسلامشناس، خاورپژوه و مولویشناس آلمانی؛ | ||
==زندگینامه== | ==زندگینامه== | ||
شیمل در هفتم آوریل ۱۹۲۲م در شهر ارفوت <ref>Erfurt</ref> | شیمل در هفتم آوریل ۱۹۲۲م در شهر ارفوت <ref>Erfurt</ref> [[آلمان]]، در خانوادهای [[پروتستان]] به دنیا آمد. <ref>[https://www.adinehbook.com/gp/product/9649395172 خندق آبادی، «افسانه خوان عرفان»، 1381ش]</ref> | ||
او بهعنوان تنها فرزند خانوادهای متوسط و فرهنگی، در محیطی مملوّ از ادبیّات و شعر پرورش یافت. در ۱۵ سالگی مقطع دبیرستان را به اتمام رساند. پس از آن مدت نیم سال برای سازمان (Reichsarbeitsdienst ; RAD) به صورت داوطلبانه خدمت کرد. در پاییز ۱۹۳۹، یعنی زمانی که هفده سال داشت، تحصیلات خود را در رشتههای زبان و ادبیات عرب و علوم اسلامی دانشگاه برلین آغاز نمود. تحت تأثیر معلم خود، هانس هاینرش شِدِر و بنا به توصیهٔ او به مطالعه و تحقیق در دیوان مولانا جلال الدین بلخی روی آورد. | او بهعنوان تنها فرزند خانوادهای متوسط و فرهنگی، در محیطی مملوّ از ادبیّات و شعر پرورش یافت. در ۱۵ سالگی مقطع دبیرستان را به اتمام رساند. پس از آن مدت نیم سال برای سازمان (Reichsarbeitsdienst ; RAD) به صورت داوطلبانه خدمت کرد. در پاییز ۱۹۳۹، یعنی زمانی که هفده سال داشت، تحصیلات خود را در رشتههای زبان و ادبیات عرب و علوم اسلامی دانشگاه برلین آغاز نمود. تحت تأثیر معلم خود، هانس هاینرش شِدِر و بنا به توصیهٔ او به مطالعه و تحقیق در دیوان [[مولانا]] جلال الدین بلخی روی آورد. | ||
شیمل در ۱۹ سالگی از دانشگاه برلین در رشته زبانهای شرقی و هنر اسلامی فارغالتحصیل شد و در سال ۱۹۵۱ دکترای خود را در رشته تاریخ ادیان از دانشگاه ماربورگ کسب کرد. <ref>[https://pajoohaan.ir/document/5666 موسوی گیلانی،«شرق شناسی و مهدویت»، 1379ش]</ref> | شیمل در ۱۹ سالگی از دانشگاه برلین در رشته زبانهای شرقی و هنر اسلامی فارغالتحصیل شد و در سال ۱۹۵۱ دکترای خود را در رشته تاریخ ادیان از دانشگاه ماربورگ کسب کرد. <ref>[https://pajoohaan.ir/document/5666 موسوی گیلانی،«شرق شناسی و مهدویت»، 1379ش]</ref> | ||
*'''زمینههای موردعلاقه و تأثیرگذار''' | *'''زمینههای موردعلاقه و تأثیرگذار''' | ||
آنه ماری شیمل از کودکی به عرفان و تصوف علاقه داشت و این موضوع، به اصلیترین محور پژوهشهای او تبدیل شد؛ تا جایی که خود معتقد بود که تمام زندگیاش را وقف تصوف کرده است. اقبال لاهوری و | آنه ماری شیمل از کودکی به [[عرفان]] و [[تصوف]] علاقه داشت و این موضوع، به اصلیترین محور پژوهشهای او تبدیل شد؛ تا جایی که خود معتقد بود که تمام زندگیاش را وقف تصوف کرده است. [[اقبال لاهوری]] و [[مولانا]]، دو شخصیت بسیار محبوب و تأثیرگذار بر شیمل بودند. وی از جوانی با این دو شخصیت آشنا شده بود، آثار متعددی درباره این دو شخصیت تألیف کرده و در دیگر آثارش نیز به مناسبتهای مختلف از اندیشههایشان یاد کرده است. | ||
در اکتبر سال ۱۹۴۱، کار نوشتن رسالهٔ دکترای خود را بر روی موضوع '''«مصر در اواخر دوران قرون وسطی»''' به انتها رسانید. <ref>[https://alefbalib.com/Metadata/251771 دائرة المعارف اسلامي طهور، «شخصيت و انديشه هاي الهياتي آنه ماري شيمل (اسلام)»، 1922م]</ref> | در اکتبر سال ۱۹۴۱، کار نوشتن رسالهٔ دکترای خود را بر روی موضوع '''«مصر در اواخر دوران قرون وسطی»''' به انتها رسانید. <ref>[https://alefbalib.com/Metadata/251771 دائرة المعارف اسلامي طهور، «شخصيت و انديشه هاي الهياتي آنه ماري شيمل (اسلام)»، 1922م]</ref> | ||
| خط ۴۰: | خط ۴۱: | ||
آنهماری شیمل دکترای دوم خود را در سال ۱۹۵۱ در حوزهٔ تاریخ ادیان و با رسالهای پیرامون '''«عشق عرفانی در اسلام»''' دریافت نمود. او جزو نویسندگان تاریخ ایران کمبریج بودهاست. <ref>Schimmel, Annemarie</ref> | آنهماری شیمل دکترای دوم خود را در سال ۱۹۵۱ در حوزهٔ تاریخ ادیان و با رسالهای پیرامون '''«عشق عرفانی در اسلام»''' دریافت نمود. او جزو نویسندگان تاریخ ایران کمبریج بودهاست. <ref>Schimmel, Annemarie</ref> | ||
در اوائل دهه ۱۹۵۰ شیمل سفرهایی به | در اوائل دهه ۱۹۵۰ شیمل سفرهایی به [[ترکیه]] انجام داد. او نخستین سخنرانی عمومی خود به [[زبان ترکی]] را در سال ۱۹۵۳ در [[آنکارا]] انجام داد. اندکی پس از آن، از سوی دانشکده الهیات دانشگاه آنکارا، تصدی ریاست بخش تاریخ ادیان به وی پیشنهاد گردید. در سال ۱۹۶۳ به [[ایران]] سفر کرد و علاوه بر دیدار از [[اصفهان]] و [[شیراز]]، در مؤسسه گوته تهران نیز سخنرانیهایی ایراد کرد. در سال ۱۹۶۶ [[محمدرضا پهلوی]] وی را به کنگره ایرانشناسی دعوت کرد. در این سفر وی علاوه بر دیدار از مناطق کوهستانی به منظور بررسی دستاوردهای آموزشی انقلاب سفید از زورخانه هم دیدار کرد. | ||
<ref>[https://anthropologyandculture.com/ مسیح پور، «ایران شناسان: آنه ماری شیمل»، 2 دسامبر 2015م]</ref> | <ref>[https://anthropologyandculture.com/ مسیح پور، «ایران شناسان: آنه ماری شیمل»، 2 دسامبر 2015م]</ref> | ||
در بهار سال ۱۹۶۷ میلادی، شیمل کار تدریس در دانشگاه هاروارد در حوزهٔ فرهنگ هندی | در [[بهار]] سال ۱۹۶۷ میلادی، شیمل کار تدریس در دانشگاه هاروارد در حوزهٔ فرهنگ هندی و اسلامی را آغاز نمود و در سال ۱۹۷۰ به درجهٔ استادی رسید. شیمل حدود ۲۵ سال در دانشگاه هاروارد بود و از متون مربوط به عرفان اسلامی گرفته تا ادبیات و [[شعر فارسی]] را تدریس کرده است. او در هاروارد، در پی آن بوده است که دانشجویانش را با مبانی فرهنگ اسلامی و اسلامشناسی آشنا کند، طوری که دانشجویان دریابند برای درک شعرهای مشرقزمین، نیاز به فهم کامل سیر معنویات این گوشه از جهان دارند. تنها در ترم بهار دو برابر مقدار معمول درس میداد. او تقریباً همه ساله [[پاییز]] را در [[پاکستان]] بهسر میبرد. علاقه او به [[پیامبر اکرم]] باعث شد تا وصیت کند بر روی سنگ قبرش حدیثی از پیامبر نگاشته شود. <ref>[http://ensani.ir/fa/article/194443 تقی زاده، «دنیای تصویرها در شعر فارسی»، مهر و آبان 1384ش] | ||
</ref> | </ref> | ||
*'''زندگی شخصی''' | *'''زندگی شخصی''' | ||
شیمل در تمامی دوران بیست و پنج سال تدریس در هاروارد، زندگی تقریباً درویشانهای داشته است و بر اساس اعتقادات خود هیچگونه به دنبال زندگی مادی مفرحی نبوده است.او تا سن نود سالگی از مادرش نگهداری کرد و [[ازدواج]] نکرد. شیمل به زبانهای آلمانی، انگلیسی، ترکی، | شیمل در تمامی دوران بیست و پنج سال تدریس در هاروارد، زندگی تقریباً درویشانهای داشته است و بر اساس اعتقادات خود هیچگونه به دنبال زندگی مادی مفرحی نبوده است.او تا سن نود سالگی از مادرش نگهداری کرد و [[ازدواج]] نکرد. شیمل به زبانهای آلمانی، انگلیسی، ترکی، [[عربی]]، [[فارسی]]، فرانسوی و اردو آشنا بود و به برخی از این زبانها آثاری را منتشر کرد. <ref>[https://shahreketabonline.com/Products/Details/322724 شیمل، «بازتاب اسلام (بانوی بزرگ خاورشناس در گفتگو با فلیسیتاس فون شونبورن)»، 1385]</ref> | ||
او در ۲۶ ژانویه ۲۰۰۳م درگذشت و در شهر بُن آلمان با حضور نزدیک هفتصد نفر از مسلمانان و مسیحیان کشورهای مختلف به خاک سپرده شد.<ref>وایدنر، اشتفان، آشنایی از آن سوی افق، ۱۳۸۲ش، ص۲۳ و ۲۴.</ref> بر روی سنگ قبر او این عبارت با خط نستعلیق نقش بسته است: '''«النّاس نِیامٌ فَإذا ماتوا انتَبَهوا»''' (مردم خواب هستند و وقتی مردند بیدار میشوند). <ref>این جمله منتسب به پیامبر اسلام ورام، مسعود ابن عیسی، تنبیه الخواطر و نزهه النواظر، بیتا، ج۱، ص۱۵۰و امام علی شریف الرضی، محمد ابن حسین، خصائص الائمه، ۱۴۰۶ق، ص۱۱۲ است.</ref> | او در ۲۶ ژانویه ۲۰۰۳م درگذشت و در شهر بُن آلمان با حضور نزدیک هفتصد نفر از [[مسلمانان]] و مسیحیان کشورهای مختلف به خاک سپرده شد.<ref>وایدنر، اشتفان، آشنایی از آن سوی افق، ۱۳۸۲ش، ص۲۳ و ۲۴.</ref> بر روی سنگ قبر او این عبارت با [[خط نستعلیق]] نقش بسته است: '''«النّاس نِیامٌ فَإذا ماتوا انتَبَهوا»''' (مردم خواب هستند و وقتی مردند بیدار میشوند). <ref>این جمله منتسب به پیامبر اسلام ورام، مسعود ابن عیسی، تنبیه الخواطر و نزهه النواظر، بیتا، ج۱، ص۱۵۰و امام علی شریف الرضی، محمد ابن حسین، خصائص الائمه، ۱۴۰۶ق، ص۱۱۲ است.</ref> | ||
*'''دین''' | *'''دین''' | ||
همیشه از او سؤال میکردند که آیا مسلمان است یا خیر. در چنین مواردی آنهماری شیمل ترجیح میداد که جواب طفرهآمیز بگوید. مثلاً میگوید کسانی که مطمئن نیستند که آنها آیا مسلمان درستکار هستند یا خیر واقعا میتوانند مسلمانان درستکاری باشند.<ref>[https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A2%D9%86%D9%87%E2%80%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C_%D8%B4%DB%8C%D9%85%D9%8 «آنه ماری، شیمل»، در ویکی پدیا]</ref> | همیشه از او سؤال میکردند که آیا [[مسلمان]] است یا خیر. در چنین مواردی آنهماری شیمل ترجیح میداد که جواب طفرهآمیز بگوید. مثلاً میگوید کسانی که مطمئن نیستند که آنها آیا مسلمان درستکار هستند یا خیر واقعا میتوانند مسلمانان درستکاری باشند.<ref>[https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A2%D9%86%D9%87%E2%80%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C_%D8%B4%DB%8C%D9%85%D9%8 «آنه ماری، شیمل»، در ویکی پدیا]</ref> | ||
==فعالیتها و دیدگاه ها== | ==فعالیتها و دیدگاه ها== | ||
