زیره: تفاوت میان نسخه‌ها

{{درشت|'''زیره'''}}؛ گیاهی حاوی دانه‌های معطر با مصارف خوراکی و درمانی.

==انواع زیره و مراکز کشت در ایران==

انواع زیره شامل زیره سبز، زرد و سیاه است. زیره سیاه، زیره کرمانی یا زیره ایرانی نیز خوانده می‌شود.<ref>عماد، شناسایی گیاهان دارویی و صنعتی جنگلی و مرتعی و موارد مصرف آن‌ها، ۱۳۷۸ش، ج۲، ص۷۶و۷۸و۸۰ و ج۶، ص۹۳.</ref> به زیره زرد، زیره فارسی یا شامی و به زیره سبز یا سفید، زیره نبطی نیز گفته می‌شود.<ref>حکیم مؤمن، تحفة المؤمنین، ۱۳۸۶ش، ص۳۷۰.</ref> مهم‌ترین مرکز کشت زیره در ایران، کرمان است و بهترین نوع زیرة کرمانی، زیرة برّی است.<ref>امیری، فرهنگ داروها و واژه‌های دشوار، ۱۳۵۳ش، ص۳۳۲.</ref> زیره در شهرهای [[خراسان]]، دامغان، سمنان، [[گیلان]]، [[تهران]]، همدان، قزوین، زنجان و مازندارن نیز کشت می‌شود.<ref>عماد، شناسایی گیاهان دارویی و صنعتی جنگلی و مرتعی و موارد مصرف آن‌ها، ۱۳۷۸ش، ج۲، ص۷۶و۷۸–۸۰.</ref>

==زیره در افغانستان==

زیره از گیاهان مشهور در افغانستان است که به صورت وحشی در دامنه کوه‌ها می‌روید. در برخی از مناطق از جمله [[سرپل|بلخاب]] (از مناطق شمالی افغانستان) زیره یکی از منابع مهم اقتصادی مردم است. دانه زیره ارزش تجاری و اقتصادی دارد. زیره به چند نوع تقسیم می‌شود: نوع اول یا زیره اصلی زیره کوهی یا زیره آدم است که به زیره سیاه شهرت دارد. این زیره را بوی‌دار هم گویند که بوی سحرانگیز و فوق‌العاده دارد. از زیره در بین هر نوع غذا استفاده می‌کنند. زیره برنج را بسیار خوشبو و خوشمزه می‌سازد. همچنین در بسیاری از مناطق افغانستان از زیره برای معطر کردن انواع قتیق (ماست)، دوغ و … استفاده می‌کنند.