مهدی مهدوی (بحث | مشارکتها) صفحهای تازه حاوی «جایگزین=شیخ رضا سراج -روضهخوان|بندانگشتی|شیخ رضا سراج از سخنرانان و روضهخوانهای معروف دهههای ۴۰ و ۵۰ شمسی {{درشت|'''روضهخوانی؛'''}} آیین ذکر مصیبت اهلبیت و بهویژه امام حسین، با صدای بلند و به نظم و نثر. روضهخوان...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات مفهوم | |||
| تصویر = | |||
| زیرنویس تصویر = | |||
| image_alt = | |||
| فایل پادکست = | |||
| حجم فایلپادکست = | |||
| تاریخ پادکست = | |||
| زیرنویس عنوان = | |||
| عنوان اصلی = | |||
| عنوان انگلیسی = | |||
| عنوان عربی = | |||
| عنوان علمی = | |||
| شاخه علمی = | |||
| نوع مفهوم = | |||
| معنای اصطلاحی = | |||
| حوزه کاربرد = | |||
| گستره جغرافیایی = | |||
| منشأ تاریخی = | |||
| نخستین کاربرد = | |||
| ریشه واژه = | |||
| مرتبط با = | |||
| اهمیت = | |||
| مبدع = | |||
| مروج = | |||
| مقدس برای = | |||
| مورد احترام = | |||
| آثار مرتبط = | |||
}} | |||
{{درشت|'''روضهخوانی؛'''}} آیین ذکر مصیبت اهلبیت و بهویژه امام حسین، با صدای بلند و به نظم و نثر. | {{درشت|'''روضهخوانی؛'''}} آیین ذکر مصیبت اهلبیت و بهویژه امام حسین، با صدای بلند و به نظم و نثر. | ||
| خط ۸: | خط ۳۷: | ||
== پیشینه روضهخوانی == | == پیشینه روضهخوانی == | ||
=== ریشه اصطلاح از کتاب روضة الشهداء === | === ریشه اصطلاح از کتاب روضة الشهداء === | ||
رواج اصطلاح روضهخوانی و کاربرد آن در مرثیهخوانی برای [[امام حسین]]، برگرفته از کتاب «روضة الشهداء» [[ملاحسین واعظ کاشفی]] (درگذشته ۹۱۰ق) است که به [[زبان فارسی]]، مصائب امام حسین را بیان کرده است. مرثیهخوانان در منبرها و مجالس، از روی این کتاب برای مردم میخواندند و بهتدریج، «روضهخوان» نامیده شدند،<ref>[https://fa.wikishia.net/view/روضهخوانی_(آیین) «روضهخوانی» در ویکی شیعه.]</ref> در حالی که مرثیهخوانها پیش از آن، اسم مخصوصی نداشتند.<ref>[https://fa.wikishia.net/view/روضهخوانی_(آیین) «روضهخوانی» در ویکی شیعه.]</ref> | رواج اصطلاح روضهخوانی و کاربرد آن در مرثیهخوانی برای [[امام حسین]]، برگرفته از کتاب «روضة الشهداء» [[ملاحسین واعظ کاشفی]] (درگذشته ۹۱۰ق) است که به [[زبان فارسی]]، مصائب امام حسین را بیان کرده است. مرثیهخوانان در منبرها و مجالس، از روی این کتاب برای مردم میخواندند و بهتدریج، «روضهخوان» نامیده شدند،<ref>[https://fa.wikishia.net/view/روضهخوانی_(آیین) «روضهخوانی» در ویکی شیعه.]</ref> در حالی که مرثیهخوانها پیش از آن، اسم مخصوصی نداشتند.<ref>[https://fa.wikishia.net/view/روضهخوانی_(آیین) «روضهخوانی» در ویکی شیعه.]</ref> | ||
| خط ۲۳: | خط ۵۰: | ||
=== نقش شیخ عبدالکریم حائری یزدی در ترویج روضهخوانی === | === نقش شیخ عبدالکریم حائری یزدی در ترویج روضهخوانی === | ||
شیخ عبدالکریم حائری یزدی (۱۲۳۸–۱۳۱۵ش)، مؤسس حوزه علمیه | شیخ عبدالکریم حائری یزدی (۱۲۳۸–۱۳۱۵ش)، مؤسس [[حوزه علمیه قم]]، نقش مهمی در ترویج مجالس روضهخوانی داشت. او [[شبیهخوانی]] را در قم ممنوع کرد و مجالس [[تعزیهخوانی]] را به روضهخوانی تبدیل کرد.<ref>[https://fa.wikishia.net/view/روضهخوانی_(آیین) «روضهخوانی» در ویکی شیعه.]</ref> | ||
== آیین روضهخوانی == | == آیین روضهخوانی == | ||
=== مکان، زمان و محتوای مجالس === | === مکان، زمان و محتوای مجالس === | ||
امروزه ایرانیان، آیین روضهخوانی را در سالروز [[شهادت]] پیشوایان مذهب [[شیعه]]، بهویژه در ماههای [[محرم]] و [[صفر]]، در [[مساجد]]، حسینیهها، تکیهها و منازل برگزار میکنند<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/376154/روضه-خوانی-به-مثابه-یک-نظام-نمایشی یاراحمدی، «روضهخوانی بهمثابه یک نظام نمایشی»، 1387ش، ص۱۷۴.]</ref> و به ذکر فضایل، مصائب و چگونگی شهادت اهلبیت میپردازند. روضهخوان بر منبر یا صندلی مینشیند و با صدایی سوزناک، مرثیه میخواند و اهل مجلس را به گریه وامیدارد. | امروزه ایرانیان، آیین روضهخوانی را در سالروز [[شهادت]] پیشوایان مذهب [[شیعه]]، بهویژه در ماههای [[محرم]] و [[صفر]]، در [[مساجد]]، حسینیهها، تکیهها و منازل برگزار میکنند<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/376154/روضه-خوانی-به-مثابه-یک-نظام-نمایشی یاراحمدی، «روضهخوانی بهمثابه یک نظام نمایشی»، 1387ش، ص۱۷۴.]</ref> و به ذکر فضایل، مصائب و چگونگی شهادت اهلبیت میپردازند. روضهخوان بر منبر یا صندلی مینشیند و با صدایی سوزناک، مرثیه میخواند و اهل مجلس را به گریه وامیدارد. | ||
| خط ۵۸: | خط ۸۳: | ||
* یاراحمدی، جهانشیر، «روضهخوانی بهمثابه یک نظام نمایشی»، فصلنامه تئاتر، شماره ۴۱، بهار ۱۳۸۷ش. | * یاراحمدی، جهانشیر، «روضهخوانی بهمثابه یک نظام نمایشی»، فصلنامه تئاتر، شماره ۴۱، بهار ۱۳۸۷ش. | ||
{{پایان منابع}} | {{پایان منابع}} | ||
{{فرهنگ عاشورا}} | |||
