صفحه‌ای تازه حاوی «جایگزین=پارسَه-تخت جمشید-پرسپولیس|بندانگشتی|300x300پیکسل|تصویری از پارسَه یا تخت جمشید '''{{درشت|تخت جمشید}}'''، پایتخت امپراتوری هخامنشیان در ایران باستان. تخت جمشید، پایتخت امپراتوری هخامنشیان، توسط داریوش اول آغاز و ت...» ایجاد کرد
 
جز ویکی سازی
 
خط ۲: خط ۲:
'''{{درشت|تخت جمشید}}'''، پایتخت امپراتوری هخامنشیان در ایران باستان.
'''{{درشت|تخت جمشید}}'''، پایتخت امپراتوری هخامنشیان در ایران باستان.


تخت جمشید، پایتخت امپراتوری هخامنشیان، توسط [[داریوش]] اول آغاز و توسط جانشینانش تکمیل شد. این مجموعه عظیم در دشت مرودشت فارس و دامنه کوه رحمت قرار دارد و شامل کاخ‌ها، ارگ سلطنتی و ۳۹ قرارگاه مسکونی با ظرفیت حدود ۴۳ هزار نفر است. نام اصلی آن «پارسه» و در آثار یونانی «پرسه‌پولیس» خوانده شده است. معماری تخت جمشید با ستون‌ها، تخته‌سنگ‌های تراشیده و نقش‌های برجسته، جلوه‌ای بی‌نظیر دارد و مناسبات دوستانه ملت‌ها را نشان می‌دهد.
تخت جمشید، پایتخت امپراتوری [[هخامنشیان]]، توسط [[داریوش]] اول آغاز و توسط جانشینانش تکمیل شد. این مجموعه عظیم در دشت مرودشت فارس و دامنه کوه رحمت قرار دارد و شامل کاخ‌ها، ارگ سلطنتی و ۳۹ قرارگاه مسکونی با ظرفیت حدود ۴۳ هزار نفر است. نام اصلی آن «پارسه» و در آثار یونانی «پرسه‌پولیس» خوانده شده است. معماری تخت جمشید با ستون‌ها، تخته‌سنگ‌های تراشیده و نقش‌های برجسته، جلوه‌ای بی‌نظیر دارد و مناسبات دوستانه ملت‌ها را نشان می‌دهد.


کارگران و زنان حقوق مشخص داشتند و مهندسان از نسبت طلایی و تکنیک‌های مقاوم در برابر زمین‌لرزه استفاده کردند. این مجموعه، پس از ویرانی توسط اسکندر مقدونی، الهام‌بخش هنر و معماری ایران و جهان شد و اکنون در فهرست میراث جهانی [[یونسکو]] ثبت است.
کارگران و زنان حقوق مشخص داشتند و مهندسان از نسبت طلایی و تکنیک‌های مقاوم در برابر زمین‌لرزه استفاده کردند. این مجموعه، پس از ویرانی توسط اسکندر مقدونی، الهام‌بخش هنر و معماری ایران و جهان شد و اکنون در فهرست میراث جهانی [[یونسکو]] ثبت است.
خط ۶۰: خط ۶۰:


=== فرهنگ برابری و احترام در سنگ‌نگاره‌ها ===
=== فرهنگ برابری و احترام در سنگ‌نگاره‌ها ===
با بررسی سنگ‌نگاره‌های تخت‌جمشید می‌توان به ابعادی از فرهنگ ایرانیان در آن زمان پی‌برد؛ در این سنگ‌نگاره‌ها هیچ‌کس در حالت خضوع یا سرافکنده دیده نمی‌شود و نمایندگان کشورهای دیگر به عنوان عضو جامعه بزرگ جهانی در مراسم‌های دربار شرکت می‌کردند نه به عنوان شکست خوردگان یا برده. در این جشن‌ها، همهٔ ملل از مادها تا هندی‌ها، تونسی‌ها، آفریقایی‌ها و یونانیان همه به صورت شخصیت مستقل نقش دااشته‌اند.<ref>https://rch.ac.ir/article/Details/7466</ref>
با بررسی سنگ‌نگاره‌های تخت‌جمشید می‌توان به ابعادی از فرهنگ ایرانیان در آن زمان پی‌برد؛ در این سنگ‌نگاره‌ها هیچ‌کس در حالت خضوع یا سرافکنده دیده نمی‌شود و نمایندگان کشورهای دیگر به عنوان عضو جامعه بزرگ جهانی در مراسم‌های دربار شرکت می‌کردند نه به عنوان شکست خوردگان یا برده. در این جشن‌ها، همهٔ ملل از [[مادها]] تا هندی‌ها، تونسی‌ها، آفریقایی‌ها و یونانیان همه به صورت شخصیت مستقل نقش دااشته‌اند.<ref>https://rch.ac.ir/article/Details/7466</ref>


نمایندگان کشورها و اقوام، دست‌های‌شان را به نشانهٔ دوستی به طرف همدیگر دراز کرده‌اند. درجه‌بندی نمایندگان کشورها نیز بر پایهٔ فرهنگ یا دوری و نزدیکی آن‌ها صورت گرفته است؛ مانند مادها، ایلامی‌ها، خوزی‌ها، بابلی‌ها، آشوریان.<ref>پورعبدالله، تخت جمشید از نگاهی دیگر، ۱۳۸۶ش، ص53.</ref> راهنمای مهمانان، اشخاصی از پارس، ماد یا ایلامی بودند که دست در دست نمایندگان کشورهای مختلف آنها را به جایگاه خود هدایت می‌کردند. نمایندگان کشورها نیز آزادانه از لباس، فرهنگ و زبان خود استفاده می‌کردند. در این سنگ‌نگاره‌ها هیچ تلاشی برای برتر نشان دادن یا تفاخر پارسی‌ها نسبت به اقوام و ملیت‌های دیگر مشاهده نمی‌شود حتی در صف نمایندگان و در کل تخت جمشید هیچ‌کس سوار بر اسب نیست.<ref>پورعبدالله، تخت جمشید از نگاهی دیگر، ۱۳۸۶ش، ص54.</ref>
نمایندگان کشورها و اقوام، دست‌های‌شان را به نشانهٔ دوستی به طرف همدیگر دراز کرده‌اند. درجه‌بندی نمایندگان کشورها نیز بر پایهٔ فرهنگ یا دوری و نزدیکی آن‌ها صورت گرفته است؛ مانند مادها، ایلامی‌ها، خوزی‌ها، بابلی‌ها، آشوریان.<ref>پورعبدالله، تخت جمشید از نگاهی دیگر، ۱۳۸۶ش، ص53.</ref> راهنمای مهمانان، اشخاصی از پارس، ماد یا ایلامی بودند که دست در دست نمایندگان کشورهای مختلف آنها را به جایگاه خود هدایت می‌کردند. نمایندگان کشورها نیز آزادانه از لباس، فرهنگ و زبان خود استفاده می‌کردند. در این سنگ‌نگاره‌ها هیچ تلاشی برای برتر نشان دادن یا تفاخر پارسی‌ها نسبت به اقوام و ملیت‌های دیگر مشاهده نمی‌شود حتی در صف نمایندگان و در کل تخت جمشید هیچ‌کس سوار بر اسب نیست.<ref>پورعبدالله، تخت جمشید از نگاهی دیگر، ۱۳۸۶ش، ص54.</ref>