زهرا غلامی (بحث | مشارکتها) ایجاد لینک داخلی |
برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
گیاهی یکساله و پاییزه است که بهصورت خوابیده رشد میکند. گلهای این گونۀ گیاهی به رنگ زرشکی یا ارغوانی است. خوردن این گیاه توسط گوسفندان منجر به نفخ آنها میشود.<ref>[https://afshargene.com/%D8%B4%D8%A8%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%85%DB%8C/ «شبدر دامی و همه چیز دربارۀ آن»، وبسایت افشار ژن مدرس.]</ref> | گیاهی یکساله و پاییزه است که بهصورت خوابیده رشد میکند. گلهای این گونۀ گیاهی به رنگ زرشکی یا ارغوانی است. خوردن این گیاه توسط گوسفندان منجر به نفخ آنها میشود.<ref>[https://afshargene.com/%D8%B4%D8%A8%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%85%DB%8C/ «شبدر دامی و همه چیز دربارۀ آن»، وبسایت افشار ژن مدرس.]</ref> | ||
==ویژگیها== | ==ویژگیها== | ||
گیاه شبدر دارای 3 برگچه و خوشۀ گُلی بهشکل کره است.<ref>گلگلاب، پ گیاهشناسی، پ ۱۳۳۶ش، ص۲۲۰.</ref> میوۀ کوچک این گیاه، دارای تعدادی دانۀ ریز است که در کاسهای از گل پوشانده شده است. گلهای شبدر، در گونههای مختلف آن به رنگهای مختلفی از جمله قرمز، ارغوانی، سفید و زرد وجود دارند.<ref>[https://poponik.com/what-is-clover/ انگورانی، «شبدر چیست»، وبسایت فروشگاه اینترنتی پوپونیک.]</ref> عمر این گیاه که از طریق بذر کِشت میشود، بیشتر بین یک تا دو سال بوده، در آبوهوای خنک عملکرد بهتری داشته و برخی از انواع آن نیز پایا هستند.<ref>حسینی، فرهنگ و جغرافیای علیآباد کتول، ۱۳۷۰ش، ص۱۳۸.</ref> زمان کاشت این گیاه نیز، دو مرتبه در سال است: | گیاه شبدر دارای 3 برگچه و خوشۀ گُلی بهشکل کره است.<ref>گلگلاب، پ گیاهشناسی، پ ۱۳۳۶ش، ص۲۲۰.</ref> میوۀ کوچک این گیاه، دارای تعدادی دانۀ ریز است که در کاسهای از گل پوشانده شده است. گلهای شبدر، در گونههای مختلف آن به رنگهای مختلفی از جمله قرمز، ارغوانی، سفید و زرد وجود دارند.<ref>[https://poponik.com/what-is-clover/ انگورانی، «شبدر چیست»، وبسایت فروشگاه اینترنتی پوپونیک.]</ref> عمر این گیاه که از طریق بذر کِشت میشود، بیشتر بین یک تا دو سال بوده، در آبوهوای خنک عملکرد بهتری داشته و برخی از انواع آن نیز پایا هستند.<ref>حسینی، فرهنگ و جغرافیای علیآباد کتول، ۱۳۷۰ش، ص۱۳۸.</ref> زمان کاشت این گیاه نیز، دو مرتبه در سال است: #ماه حمل (فروردین)؛ | ||
#ماه جوزا (خرداد).<ref>فاضل هروی، ارشاد الزراعة، ۱۳۴۶ش، ص165.</ref><br> | |||
شبدر نسبت به گیاه | شبدر نسبت به گیاه [[یونجه]]، از قند بالاتری برخودار و به آب کمتری نیاز دارد. همچنین، شبدر سفید، نسبت به سایر انواع شبدر، از مقاومت بالاتری برخوردار است. شبدرها، دارای اسیدهای آمینۀ ضروری و بیشتری نسبت به دانههای [[ذرت]]، جو و گندم هستند.<ref>ملازاده، گیاهان علوفه ای (مرجع جامع گیاهان زراعی)، ج3، بیتا.</ref> | ||
==شبدر در طب== | ==شبدر در طب== | ||
شبدر، در نظر پزشکان سنتی، گیاهی با طبع گرم و خشک است.<ref>حاجی زین عطار، اختیارات بدیعی (قسمت مفردات)، ۱۳۷۱ش، ص۱۳۱؛ <br> | شبدر، در نظر پزشکان سنتی، گیاهی با طبع گرم و خشک است.<ref>حاجی زین عطار، اختیارات بدیعی (قسمت مفردات)، ۱۳۷۱ش، ص۱۳۱؛ <br> | ||
| خط ۳۵: | خط ۳۷: | ||
قمی، تاریخ قم، ۱۳۱۳ش، ص۱۱۹.</ref> مردم، در استان مرکزی، شبدر را که از نظر آنها گیاهی خنک است، همراه با سرکه و سکنجبین میخورند.<ref>حجازی، غذاهای محلی و سنتی استان مرکزی، ۱۳۸۳ش، ص۱۳۸.</ref> در قم نیز زنان و دختران، پس از چیدن شبدر، آنها را بههمراه سماق یا سرکه میل میکنند.<ref>جعفرزادۀ دستجردی، «گلگشتهای فصلی و موسمی مخصوص زنان و دختران کُهک قم»، ۱۳۸۸ش، ص۸۶.</ref> مردم کردستان، از شبدر برای درمان زکام و سرماخوردگی استفاده میکنند.<ref>جـانباللهی، پزشکی سنتـی و عامیانۀ مـردم ایران، ۱۳۹۰ش، ص۵۵-۵۶.</ref> مردم در شیراز نیز دمنوش شبدر را برای درمان بیماری سوزاک مفید میدانند.<ref>ثواقب، دریاچۀ پریشان و فرهنگ منطقۀ فامور، ۱۳۸۶ش، ص۱۳۲.</ref><br> | قمی، تاریخ قم، ۱۳۱۳ش، ص۱۱۹.</ref> مردم، در استان مرکزی، شبدر را که از نظر آنها گیاهی خنک است، همراه با سرکه و سکنجبین میخورند.<ref>حجازی، غذاهای محلی و سنتی استان مرکزی، ۱۳۸۳ش، ص۱۳۸.</ref> در قم نیز زنان و دختران، پس از چیدن شبدر، آنها را بههمراه سماق یا سرکه میل میکنند.<ref>جعفرزادۀ دستجردی، «گلگشتهای فصلی و موسمی مخصوص زنان و دختران کُهک قم»، ۱۳۸۸ش، ص۸۶.</ref> مردم کردستان، از شبدر برای درمان زکام و سرماخوردگی استفاده میکنند.<ref>جـانباللهی، پزشکی سنتـی و عامیانۀ مـردم ایران، ۱۳۹۰ش، ص۵۵-۵۶.</ref> مردم در شیراز نیز دمنوش شبدر را برای درمان بیماری سوزاک مفید میدانند.<ref>ثواقب، دریاچۀ پریشان و فرهنگ منطقۀ فامور، ۱۳۸۶ش، ص۱۳۲.</ref><br> | ||
کشاورزان سمنانی، پیش از کِشت محصول خود، مقداری بذر شبدر و شنبلیله در زمین میپاشند. سپس در نیمههای شهریورماه، پس از آب دادن زمین و سبز شدن شبدرها، زمین را شخم زده و از شبدرها بهعنوان کود گیاهی استفاده میکردند. آنها، در نهایت، بذر مورد نظر خود را در زمین میکارند. پس از برداشت اولین دور از محصول خود، دوباره در زمین بذر شبدر میپاشند و آن را رها میکنند.<ref>احمدپناهی سمنانی، آداب و رسوم مردم سمنان، ۱۳۷۴ش، ص۳۵۹.</ref> | کشاورزان سمنانی، پیش از کِشت محصول خود، مقداری بذر شبدر و [[شنبلیله]] در زمین میپاشند. سپس در نیمههای شهریورماه، پس از آب دادن زمین و سبز شدن شبدرها، زمین را شخم زده و از شبدرها بهعنوان کود گیاهی استفاده میکردند. آنها، در نهایت، بذر مورد نظر خود را در زمین میکارند. پس از برداشت اولین دور از محصول خود، دوباره در زمین بذر شبدر میپاشند و آن را رها میکنند.<ref>احمدپناهی سمنانی، آداب و رسوم مردم سمنان، ۱۳۷۴ش، ص۳۵۹.</ref> | ||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
