عروسک: تفاوت میان نسخه‌ها

مردم زنجان در مراسم عقد، دو عروسک مرد و زن ساخته و با موی اسب آن‌ها را به یکدیگر می‌بندند. این عروسک‌ها را هنگام جاری شدن خطبه عقد در سفره قرار می‌دهند.<ref>Massé, Croyances et coutumes persanes, 1938, I, P67.</ref>  در محلات، عروسکی با نام عروسک‌بانو می‌سازند که نماد زن عاقل و باهوش است. آن‌ها عروسک را با جهیزیه به خانة داماد می‌فرستند با این امید که عروس در این خانه مهربان و باهوش باشد.<ref>عظیم پور، فرهنگ عروسک‌ها و نمایش‌های عروسکی آیینی و سنتی ایران، ۱۳۸۹ش، ص۵۱۵.</ref>  عروسک از دیرباز در افسانه‌ها و نمایش‌های ایرانی حضور فعال داشته و در اجراهای گوناگون مورد استفاده قرار می‌گرفت.<ref>بیضایی، نمایش در ایران، ۱۳۹۰ش، ص۸۵.</ref>  در نواحی شرقی ایران نوعی نمایش خیابانی عروسکی قی‌ننه اجرا می‌شود که در آن یک نفر کار مرشد و عروسک‌گردان را انجام می‌دهد.<ref>آقاعباسی، دانشنامۀ نمایش ایرانی، ۱۳۹۱ش، ص۲۰۱.</ref>  قدیمی‌ترین سند موجود دربارة نمایش عروسکی در ایران داستانی مربوط به شیخ ابوسعید ابوالخیر است.<ref>شفیعی، «پیشینۀ هنر تئاتر در ایران»، ۱۳۸۴ش، ص۶۴.</ref>