تنظیم خانواده: تفاوت میان نسخه‌ها

در۱۳۵۰ش اولین گام قانونی برای [[عقیم‌سازی]] داوطلبانه در ایران صورت گرفت. بر مبنای این قانون مقرر شد که هر عمل جراحی یا پزشکی لازم با اجازهٔ فرد یا قیم یا سرپرست قانونی او و مطابق با اصول علمی و صحیح انجام گیرد جنایت محسوب نمی‌شود. در همان سال اولین گام قانونی بستن لوله‌ها نیز برداشته شد.<ref>[https://hawzah.net/fa/Article/View/93633/تاریخچه_کنترل_جمعیت_در_ایران «تاریخچه کنترل جمعیت در ایران»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه.]</ref>

# با آغاز تحولات ناشی از [[انقلاب اسلامی]] از اوایل ۱۳۵۶ش برنامهٔ تنظیم خانواده تحت تأثیر قرار گرفت و ساختارها و نهادهای مربوط به آن مختل شد. برای مثال روش‌های خدمات تنظیم خانواده از جمله عقیم‌سازی در درمانگاه‌های انجمن (که قبل از انقلاب رونق بسیاری داشت)، واحدهای سیار روستایی و تعدادی از مراکز ارائه‌دهندهٔ خدمات تنظیم خانواده، توزیع داروها و وسایل پیشگیری از حاملگی، معاونت بهداشت و تنظیم خانواده و اجرای برنامه‌های آموزشی برای عموم مردم تعطیل شد.

# در ۱۳۵۸ش و به‌ویژه پس از شروع جنگ تحمیلی، رویکرد دولت به افزایش جمعیت تمایل یافت و با اعطای امتیازاتی مانند وام زمین، توزیع کوپن ارزاق عمومی و گسترش شبکه‌های بهداشتی و درمانی کشور و کاهش مرگ‌ومیر کودکان همراه بود.<ref>[https://farsi.khamenei.ir/others-note?id=56393 «مروری بر سیاست‌های فرزندآوری کشور؛ از تحدید تا تشویق»، وب‌سایت دیگران.]</ref> در نتیجهٔ این سیاست غیررسمی، میزان باروری کل افرایش پیدا کرده و به حدود هفت فرزند در ۱۳۶۰ش رسید.<ref>عباسی شوازی، «تحولات باروری، تنظیم خانواده و سیاست‌های جمعیتی درایران»، 1391ش، ص37.</ref>

* نخعی، مهناز، جمعیت و تنظیم خانواده، تهران، آییژ، ۱۳۸۹ش.

* ویلسون، جیمزرابرت، مامایی و بیماری‌های زنان، ترجمة داریوش کاظمی، تهران، دانش‌پژوه، ۱۳۷۱ش.